Przepis wyraża zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji umowy zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Izrael. Umowa dotyczy współpracy w dziedzinie wizyt studyjnych organizowanych dla grup młodzieży. Oznacza to, że przedmiotem regulacji nie są bezpośrednio zasady organizowania takich wizyt ani prawa i obowiązki ich uczestników, lecz zgoda wymagana do związania Rzeczypospolitej Polskiej tą umową w drodze ratyfikacji.

Kluczowym elementem przepisu jest wskazanie organu, którego działanie obejmuje zgoda, czyli Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis określa również, jakiej umowy dotyczy upoważnienie, wskazując jej strony, przedmiot oraz fakt podpisania w Warszawie. Dzięki temu zgoda odnosi się do konkretnego porozumienia, a nie ogólnie do współpracy młodzieżowej lub wizyt studyjnych.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na stworzeniu podstawy do dokonania ratyfikacji tej umowy przez Prezydenta. Sam art. 1 nie przedstawia szczegółowych mechanizmów współpracy, nie określa programu wizyt, zasad udziału grup ani sposobu wykonywania umowy. Jego funkcją jest wyrażenie zgody na ratyfikację wskazanego porozumienia, co otwiera drogę do jego przyjęcia przez Rzeczpospolitą Polską w zakresie objętym umową.

o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Izrael o współpracy w dziedzinie wizyt studyjnych zorganizowanych grup młodzieży, podpisanej w Warszawie dnia 22 marca 2023 r.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2023/1424/text/T/D20231424L.pdf

Przepis określa podstawowe zadania i wartości, które ma realizować system oświaty. Tworzy szeroki katalog gwarancji dotyczących kształcenia, wychowania i opieki, obejmujący zarówno prawa obywateli, dzieci i młodzieży, jak i organizację nauczania oraz wsparcie uczniów.

Najważniejsze elementy przepisu to:
- zapewnienie prawa do kształcenia oraz wychowania i opieki odpowiednich do wieku i rozwoju;
- wspieranie wychowawczej roli rodziny i rozwój ucznia w sferze fizycznej, emocjonalnej, intelektualnej, duchowej i społecznej;
- dostosowanie treści, metod i organizacji nauczania do możliwości psychofizycznych uczniów, w tym zapewnienie pomocy psychologiczno-pedagogicznej;
- umożliwienie nauki uczniom niepełnosprawnym, niedostosowanym społecznie, zagrożonym niedostosowaniem oraz uczniom szczególnie uzdolnionym, z uwzględnieniem ich indywidualnych potrzeb;
- zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki oraz wsparcia uczniom w trudnej sytuacji materialnej i życiowej.

Przepis wskazuje również na otwartość systemu oświaty, dopuszczając zakładanie i prowadzenie szkół i placówek przez różne podmioty. Podkreśla znaczenie wyrównywania różnic między regionami, upowszechniania dostępu do dalszego kształcenia oraz umożliwiania osobom dorosłym uzupełniania wykształcenia i zdobywania kwalifikacji.

W praktyce katalog obejmuje także przygotowanie do życia społecznego i zawodowego, rozwijanie przedsiębiorczości, kreatywności, zainteresowań i uzdolnień, udział w wolontariacie, edukację kulturalną, ekologiczną i dotyczącą bezpieczeństwa. Uwzględnia ponadto racjonalne odżywianie, przeciwdziałanie marnowaniu żywności, korzystanie z technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz wspomaganie nauczania języka polskiego wśród Polonii i Polaków mieszkających za granicą.

Prawo oświatowe

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2017/59/text/U/D20170059Lj.pdf

Przepis określa, jakie rodzaje jednostek tworzą system oświaty. Jest to katalog obejmujący zarówno podmioty prowadzące kształcenie, jak i placówki zapewniające opiekę, pomoc specjalistyczną, rozwój zainteresowań oraz doskonalenie zawodowe.

W pierwszej kolejności wskazano **przedszkola**, w tym specjalne, integracyjne, z oddziałami specjalnymi lub integracyjnymi, a także inne formy wychowania przedszkolnego. System obejmuje również **szkoły podstawowe, ponadpodstawowe i artystyczne**. Wśród nich wymieniono między innymi szkoły specjalne, integracyjne, dwujęzyczne, sportowe, mistrzostwa sportowego, rolnicze, leśne, morskie, artystyczne oraz szkoły z przygotowaniem wojskowym lub o profilu mundurowym. Przepis uwzględnia także szkoły z oddziałami przedszkolnymi, integracyjnymi, specjalnymi i innymi wskazanymi formami organizacji.

Odrębną grupę stanowią placówki oświatowo-wychowawcze, które służą rozwijaniu zainteresowań i uzdolnień, a także organizacji czasu wolnego. Placówki kształcenia ustawicznego, centra kształcenia zawodowego i branżowe centra umiejętności umożliwiają uzyskiwanie, uzupełnianie lub zmianę kwalifikacji zawodowych. Placówki artystyczne, w tym ogniska artystyczne, wspierają rozwój uzdolnień artystycznych.

System obejmuje ponadto poradnie psychologiczno-pedagogiczne, zapewniające pomoc dzieciom, młodzieży, rodzicom i nauczycielom oraz pomoc w wyborze kierunku kształcenia i zawodu. Wymieniono także ośrodki dla dzieci i młodzieży wymagających specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, w tym ośrodki umożliwiające realizację obowiązku przedszkolnego, szkolnego i nauki. Uzupełnieniem katalogu są placówki zapewniające opiekę uczniom uczącym się poza miejscem stałego zamieszkania, placówki doskonalenia nauczycieli, biblioteki pedagogiczne oraz kolegia pracowników służb społecznych.

Przepis art. 113 zmienia ustawę o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci w dwóch obszarach: definiuje pojęcie „szkoły” oraz określa czasowe obowiązywanie dotychczasowych przepisów wykonawczych.

W punkcie 1 rozszerzono i doprecyzowano definicję „szkoły” zawartą w art. 2 pkt 17. Obejmuje ona szkołę podstawową, szkołę ponadpodstawową i szkołę artystyczną, jeżeli realizowany jest w niej obowiązek szkolny i obowiązek nauki. W zakresie tego pojęcia mieszczą się również młodzieżowy ośrodek socjoterapii, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy dla dzieci i młodzieży wymagających specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, a także ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy. Definicja ma znaczenie dla stosowania przepisów ustawy, w których występuje pojęcie „szkoły”.

Punkt 2 nadaje nowe brzmienie art. 57, który reguluje przepisy przejściowe dotyczące aktów wykonawczych. Zgodnie z ust. 1 dotychczasowe przepisy wydane na podstawie wskazanych przepisów zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Ust. 2 przewiduje analogiczne rozwiązanie dla przepisów wydanych na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy wskazanej w art. 41, przy czym maksymalny okres ich dalszego obowiązywania wynosi 24 miesiące. W praktyce regulacja zapewnia ciągłość stosowania przepisów wykonawczych do czasu zastąpienia ich nowymi aktami, z określeniem końcowych limitów czasowych.

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2017/60/text/U/D20170060Lj.pdf

Przepis określa tryb przekazania i zaopiniowania uchwały, o której mowa w art. 206 ust. 1, przez kuratora oświaty. Uchwałę przekazuje się właściwemu kuratorowi, a za datę przekazania uznaje się dzień jej otrzymania przez kuratora. Od tej daty biegnie **21-dniowy termin** na wydanie opinii.

Opinia obejmuje uchwałę w zakresie wskazanym w art. 206 ust. 2 pkt 1-3. W szczególności kurator ocenia zgodność z prawem rozwiązań zaproponowanych w uchwale oraz to, czy jednostka samorządu terytorialnego zapewni możliwość realizacji obowiązku szkolnego i obowiązku nauki. Jeżeli chodzi o przypadek określony w art. 206 ust. 4, opinia obejmuje także ocenę możliwości realizacji obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego przez dzieci i młodzież zamieszkałe na terenie danej gminy.

Opinia może wskazywać zmiany, które powinny zostać uwzględnione w uchwale, o której mowa w art. 210. Jej znaczenie jest szczególne, ponieważ opinia ma charakter **wiążący**. Oznacza to, że wpływa na dalszą treść uchwały i nie jest jedynie niewiążącym stanowiskiem organu opiniującego. Od opinii nie przysługuje zażalenie, jednak przepis przewiduje możliwość wniesienia na nią skargi do sądu administracyjnego. W praktyce regulacja wyznacza więc termin działania kuratora, zakres jego oceny oraz sposób zakwestionowania wydanej opinii.

Przepis określa obowiązek rady powiatu podjęcia uchwały dotyczącej dostosowania sieci szkół ponadgimnazjalnych i specjalnych do nowego ustroju szkolnego oraz ustalenia sieci szkół ponadpodstawowych i specjalnych. Uchwała ma obejmować zarówno szkoły prowadzone przez powiat, jak i szkoły mające siedzibę na jego obszarze, lecz prowadzone przez inne organy.

W ust. 2 wskazano elementy, które należy w niej ująć. Są to przede wszystkim plany sieci szkół ponadgimnazjalnych i ponadpodstawowych, z uwzględnieniem klas dotychczasowych gimnazjów specjalnych oraz zasadniczych szkół zawodowych. Sieć ma zapewniać dzieciom i młodzieży zamieszkującym na obszarze powiatu albo przebywającym w podmiotach i jednostkach wskazanych w art. 4 pkt 2 lit. b ustawy - Prawo oświatowe możliwość realizacji obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki.

Uchwała powinna także określać warunki przekształcenia gimnazjów w szkoły podstawowe, licea ogólnokształcące, technika lub branżowe szkoły I stopnia, a w przypadku gimnazjów specjalnych również w szkoły podstawowe specjalne. Obejmuje to dzień rozpoczęcia działalności nowych szkół i rok szkolny rozpoczęcia kształcenia w klasie I. Przy włączaniu gimnazjum do innej szkoły trzeba dodatkowo wskazać dzień zakończenia jego działalności. Przepis wymaga również przedstawienia docelowego projektu sieci szkół ponadpodstawowych i specjalnych.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na uporządkowaniu organizacji szkół w okresie zmiany ustroju szkolnego. Jednocześnie ust. 3 wyłącza możliwość zakładania, likwidowania lub przekształcania szkół na podstawie tej uchwały w zakresie innym niż przewidziany w przepisach ustawy.

Przepis określa tryb przekazania i zaopiniowania uchwały, o której mowa w art. 213 ust. 1, przez kuratora oświaty. Uchwałę przekazuje się właściwemu kuratorowi oświaty, a za datę przekazania uznaje się dzień jej otrzymania przez kuratora. Od tej daty biegnie termin na wydanie opinii, który wynosi 21 dni.

Opinia obejmuje uchwałę w zakresie wskazanym w art. 213 ust. 2 pkt 1-3. W szczególności kurator ocenia zgodność z prawem rozwiązań zaproponowanych w uchwale oraz to, czy jednostka samorządu terytorialnego zapewni możliwość realizacji obowiązku szkolnego i obowiązku nauki przez dzieci i młodzież zamieszkałe na terenie danego powiatu. Oznacza to, że ocena kuratora dotyczy zarówno legalności przyjętych rozwiązań, jak i ich znaczenia dla wykonywania tych obowiązków przez mieszkańców powiatu.

Opinia może również wskazywać zmiany, które należy uwzględnić w uchwale, o której mowa w art. 217. Ma więc znaczenie nie tylko oceniające, lecz także może wpływać na treść tej uchwały. **Opinia jest wiążąca**, a od niej nie przysługuje zażalenie. Przepis przewiduje jednak możliwość wniesienia na nią skargi do sądu administracyjnego. W praktyce reguluje zatem kolejność czynności, termin działania kuratora, zakres jego oceny oraz sposób zakwestionowania wydanej opinii.

Przepis określa zadania rady powiatu związane z dostosowaniem sieci szkół do nowego ustroju szkolnego oraz z ustaleniem sieci szkół ponadpodstawowych i specjalnych w okresie przejściowym. Podjęcie uchwały wymaga wcześniejszego uzyskania pozytywnej opinii kuratora oświaty i musi nastąpić w terminie wskazanym w ustawie. Jeżeli organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego uwzględni zmiany wskazane przez kuratora, uchwałę uznaje się za pozytywnie zaopiniowaną. W razie ich nieuwzględnienia przyjmuje się natomiast, że opinia jest negatywna.

Uchwała dotycząca sieci pełni jednocześnie funkcję aktów założycielskich określonych szkół prowadzonych przez powiat. W tej części określa między innymi typ, nazwę i siedzibę szkoły, dzień rozpoczęcia działalności, a w niektórych przypadkach także rok szkolny rozpoczęcia kształcenia w klasie I oraz klasy objęte strukturą szkoły.

Przepis reguluje również planowanie sieci publicznych szkół ponadpodstawowych i specjalnych. Plan ma uwzględniać także szkoły prowadzone przez inne organy oraz klasy dotychczasowych szkół zawodowych, liceów i techników, tak aby umożliwić realizację obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki.

Szczególne znaczenie mają zasady dotyczące likwidacji szkół prowadzonych przez powiat. Starosta musi odpowiednio wcześniej zawiadomić także gminę właściwą ze względu na siedzibę szkoły. Gmina może, na podstawie uchwały rady gminy, wystąpić o przejęcie jej prowadzenia. W razie takiego wniosku powiat przekazuje prowadzenie szkoły, a warunki korzystania z jej mienia określa porozumienie. Jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte, gmina może przejąć szkołę po zobowiązaniu się do zapewnienia warunków jej działania.

Przepis określa obowiązek dostosowania działalności ośrodków, które umożliwiają określonym dzieciom i młodzieży realizację obowiązków związanych z edukacją. Chodzi o ośrodki przeznaczone dla dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim oraz dla osób z niepełnosprawnościami sprzężonymi, jeżeli jedną z tych niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna.

Zakres realizowanych obowiązków obejmuje odpowiednio obowiązek rocznego przygotowania przedszkolnego, obowiązek szkolny oraz obowiązek nauki. Przepis odwołuje się przy tym do art. 2 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 15, stosowanego w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że wskazane ośrodki mają zapewniać realizację tych obowiązków, a jednocześnie przystosować organizację i sposób działania do regulacji wynikających z ustawy - Prawo oświatowe oraz z ustawy zmienianej w art. 15, w brzmieniu nadanym przez przepisy wprowadzające.

Dostosowanie ma nastąpić w terminie wskazanym w przepisie, którego końcowym dniem jest 31 sierpnia. Regulacja ma więc charakter przejściowy i wyznacza czas na dostosowanie już działających ośrodków do nowych podstaw prawnych. Jej praktyczne znaczenie polega na zapewnieniu ciągłości realizacji obowiązków edukacyjnych przez osoby wymagające szczególnego wsparcia, przy jednoczesnym uporządkowaniu podstaw prawnych działalności ośrodków.

Przepis określa zasady dalszego działania zespołów wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, o których mowa w art. 71b ust. 2a ustawy zmienianej w art. 15, w brzmieniu dotychczasowym. Chodzi o zespoły utworzone wcześniej w publicznych i niepublicznych młodzieżowych ośrodkach wychowawczych oraz młodzieżowych ośrodkach socjoterapii. Regulacja ma charakter przejściowy, ponieważ pozwala tym zespołom kontynuować działalność mimo zmiany przepisów dotyczących ich funkcjonowania.

Zespoły mogą działać do czasu zakończenia realizacji wczesnego wspomagania rozwoju dzieci, które zostały nim objęte na podstawie dotychczasowych przepisów. Oznacza to, że przepis zachowuje ciągłość wsparcia rozpoczętego przed zmianą stanu prawnego i nie przewiduje automatycznego zakończenia działalności zespołu wyłącznie z powodu tej zmiany. Jednocześnie ustanawia wyraźną granicę czasową. Działanie zespołu nie może trwać dłużej niż do momentu podjęcia nauki w szkole podstawowej przez dzieci objęte tym wspomaganiem.

W praktyce przepis pozwala dokończyć już prowadzone zajęcia i działania wspierające, ale tylko w odniesieniu do dzieci objętych pomocą na dotychczasowych zasadach. Zakres czasowy działania zespołu wyznaczają więc dwa elementy: zakończenie realizacji wspomagania oraz rozpoczęcie przez dziecko nauki w szkole podstawowej, przy czym drugi z tych momentów stanowi ostateczny limit. Regulacja nie ustanawia podstawy do obejmowania pomocą nowych dzieci na zasadach wynikających wyłącznie z tego przepisu.

Przepis wprowadza zmiany w ustawie o świadczeniach rodzinnych, dostosowując używane w niej pojęcia do wskazanych kategorii szkół i placówek. Zmiany dotyczą definicji „szkoły” w art. 3 pkt 18 oraz określenia rodzaju szkoły używanego w art. 15 ust. 1 pkt 1 i 2.

Zgodnie z nowym brzmieniem, „szkoła” oznacza szkołę podstawową, szkołę ponadpodstawową albo szkołę artystyczną, w której realizowany jest obowiązek szkolny i obowiązek nauki. Definicja obejmuje także młodzieżowy ośrodek socjoterapii, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania oraz ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy.

W art. 15 ust. 1 pkt 1 wyraz „ponadgimnazjalnej” zastąpiono wyrazem „ponadpodstawowej”, a jednocześnie usunięto wskazanie „lub gimnazjum”. Taką samą zmianę terminologiczną, dwukrotnie, wprowadzono w pkt 2. Przepis zastępuje więc wcześniejsze określenia odpowiadające innemu podziałowi szkół i usuwa odwołanie do gimnazjum.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na ujednoliceniu terminologii stosowanej w przepisach o świadczeniach rodzinnych. Definicja „szkoły” wskazuje przy tym nie tylko typy szkół, lecz także określone placówki, których działalność wiąże się ze specjalną organizacją nauki, metod pracy i wychowania albo z realizacją obowiązku szkolnego i obowiązku nauki. Dockument dotyczy zatem zarówno zakresu pojęcia używanego w ustawie, jak i brzmienia przepisów odwołujących się do rodzaju szkoły.

Przepis dostosowuje ustawę o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do rozwiązań przewidzianych w ustawie, Prawo oświatowe. Zmiany obejmują przede wszystkim terminologię dotyczącą poziomów i typów szkół. Wyrażenia „zasadnicze zawodowe”, „zasadnicza szkoła zawodowa”, „średnie” i „ponadgimnazjalne” zastąpiono odpowiednio określeniami uwzględniającymi szkoły branżowe, szkoły ponadpodstawowe oraz średnie branżowe.

Istotnie zmieniono także zadania wojewódzkich urzędów pracy. Mają one corocznie określać i ogłaszać, po zasięgnięciu opinii wojewódzkiej rady rynku pracy, wykaz zawodów, w których może być refundowane przygotowanie zawodowe młodocianych pracowników. Przy ustalaniu wykazu uwzględnia się klasyfikację zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy, klasyfikację zawodów szkolnictwa zawodowego oraz zapotrzebowanie na kwalifikacje i umiejętności.

Doprecyzowano zadania Ochotniczych Hufców Pracy. Obejmują one wspieranie młodzieży, która nie ukończyła szkoły podstawowej albo nie kontynuuje nauki po jej ukończeniu, w zdobywaniu kwalifikacji zawodowych i uzupełnianiu wykształcenia podstawowego. Hufce prowadzą rekrutację i działalność edukacyjno-szkoleniową, a także, w porozumieniu z właściwymi podmiotami, kierują uczestników do szkół i placówek określonych w Prawie oświatowym.

Pozostałe zmiany porządkują odwołania do tego prawa w przepisach o działalności edukacyjnej, praktycznej nauce zawodu oraz niepublicznych przedszkolach i szkołach. Przewidziano również możliwość realizacji części programu praktycznej nauki zawodu dorosłych w wskazanym centrum, w wymiarze do 20% czasu programu, oraz wskazano, że dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianych pracowników odbywa się na zasadach określonych w Prawie oświatowym.

Przepis wprowadza zmiany w ustawie o bezpieczeństwie żywności i żywienia, dostosowując jej regulacje do wskazanych w nim jednostek systemu oświaty oraz zmian w organizacji szkolnictwa. W art. 1 ust. 3 doprecyzowano, że określenie „jednostki systemu oświaty” obejmuje przedszkola, inne formy wychowania przedszkolnego, szkoły, z wyjątkiem szkół dla dorosłych, oraz placówki systemu oświaty wymienione w art. 2 pkt 3, 7 i 8 ustawy Prawo oświatowe.

Zmiany w art. 43 mają charakter terminologiczny. W jednym z przepisów wyraz „gimnazjum” zastąpiono określeniem obejmującym „gimnazjum lub ośmioletnią szkołę podstawową”, a określenie „średnie” rozszerzono do „średnie lub średnie branżowe”. Przepisy uwzględniają więc różne typy szkół wskazane w regulacji.

Najistotniejsze znaczenie praktyczne ma nowe brzmienie art. 52c ust. 3-5. Dyrektor przedszkola, szkoły lub jednostki systemu oświaty może, w porozumieniu z radą rodziców, ustalić szczegółową listę produktów dopuszczonych do sprzedaży albo stosowania podczas żywienia zbiorowego. W przypadku innej formy wychowania przedszkolnego uprawnienie to może przysługiwać także osobie kierującej tą formą, jeżeli jest ona prowadzona przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego lub przez osobę fizyczną. Jeżeli w jednostce nie działa rada rodziców, listę może ustalić sam dyrektor albo osoba kierująca inną formą wychowania przedszkolnego. Naruszenie przepisów ust. 1-4 uprawnia wskazane osoby do rozwiązania bez wypowiedzenia, bez odszkodowania, umowy z podmiotem prowadzącym sprzedaż żywności lub zbiorowe żywienie dzieci i młodzieży.

Art. 76 zmienia treść art. 2 pkt 13 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Przepis określa, co na potrzeby tej ustawy oznacza pojęcie „szkoła”. Definicja obejmuje kilka rodzajów jednostek, dlatego nie ogranicza tego pojęcia wyłącznie do szkoły podstawowej lub ponadpodstawowej.

Za „szkołę” uznaje się **szkołę podstawową, szkołę ponadpodstawową oraz szkołę artystyczną**, pod warunkiem że jest w niej realizowany obowiązek szkolny i obowiązek nauki. Definicja obejmuje również wyspecjalizowane placówki przeznaczone dla dzieci i młodzieży, a mianowicie młodzieżowy ośrodek socjoterapii, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy oraz ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy.

W odniesieniu do specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego i specjalnego ośrodka wychowawczego przepis wskazuje dodatkowo na dzieci i młodzież wymagające stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania. Oznacza to, że definicja uwzględnia zarówno szkoły realizujące obowiązki edukacyjne, jak i placówki zapewniające szczególne formy organizacji nauki, pracy lub wychowania. W praktyce zakres pojęcia „szkoła” zostaje więc wyraźnie rozszerzony i obejmuje także wskazane w przepisie ośrodki, jeżeli należą do kategorii wymienionych w jego treści.

Przepis wskazuje, czego dotyczy całe rozporządzenie. Ustala ono sposób i tryb organizowania indywidualnego nauczania dla dzieci i młodzieży, których stan zdrowia uniemożliwia uczęszczanie do gimnazjum lub szkoły ponadgimnazjalnej albo znacznie je utrudnia. Chodzi więc o sytuacje, gdy problemy zdrowotne uniemożliwiają lub poważnie ograniczają zwykłe chodzenie do szkoły. Przepis wyznacza zakres regulacji, ale nie opisuje jeszcze szczegółowej organizacji zajęć.

w sprawie indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży

Przepis wskazuje, dla jakich osób przeznaczone są specjalne ośrodki wychowawcze. Mogą do nich trafiać dzieci i młodzież z niepełnosprawnościami sprzężonymi, czyli połączonymi rodzajami niepełnosprawności. Ośrodki są również prowadzone dla osób zagrożonych niedostosowaniem społecznym. Oznacza to, że przepis obejmuje dwie grupy: osoby z określonym rodzajem niepełnosprawności oraz osoby, którym grożą trudności w dostosowaniu się do życia społecznego.

Młodzież

Młodzież w przepisach

o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Izrael o współpracy w dziedzinie wizyt studyjnych zorganizowanych grup młodzieży, podpisanej w Warszawie dnia 22 marca 2023 r.1 przepis

Prawo oświatowe2 przepisy

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe11 przepisów

w sprawie indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży1 przepis

w sprawie niektórych publicznych placówek systemu oświaty1 przepis