Korzystający

„Korzystający” to termin ustawowy, którego znaczenie w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie wynika z potocznego rozumienia słowa. Obejmuje on określone kategorie podmiotów związanych z działalnością pożytku publicznego. Chodzi o podmioty wskazane w przepisie odsyłającym do ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, a więc o:

• organizację,
• inny podmiot,
• organ administracji publicznej,
• jednostkę organizacyjną.

Samo zaliczenie do jednej z tych kategorii nie wystarcza. Podmiot musi być jednocześnie objęty zakresem przepisu, do którego odsyła definicja. Oznacza to, że ustawowe znaczenie hasła jest węższe niż ogólne określenie każdego podmiotu, który z czegoś korzysta. Nie chodzi również wyłącznie o osobę fizyczną ani o stronę umowy cywilnej, lecz o podmiot określony według jego statusu prawnego i organizacyjnego.

Definicja służy uporządkowaniu terminologii ustawy i wskazaniu, jakie podmioty należy uwzględniać przy stosowaniu przepisów dotyczących świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Dzięki temu określenie „korzystający” może działać jako skrót obejmujący różne typy organizacji i instytucji, bez potrzeby każdorazowego wymieniania ich w dalszej części regulacji. W praktyce znaczenie tego pojęcia zależy od kontekstu konkretnego przepisu, a przy jego interpretacji trzeba sprawdzić nie tylko rodzaj podmiotu, lecz także to, czy mieści się on w zakresie wskazanej regulacji o działalności pożytku publicznego.

To hasło występuje także w innych gałęziach prawa, ale nie zawsze zachowuje opisane wyżej znaczenie. W Kodeksie cywilnym „korzystający” jest przede wszystkim stroną umowy leasingu, która otrzymuje rzecz do używania i uiszcza za to wynagrodzenie. W Ordynacji podatkowej termin może odnosić się do podmiotu korzystającego z rozwiązania określanego jako schemat podatkowy, natomiast w Prawie upadłościowym pojawia się w regulacji dotyczącej umowy leasingu i sytuacji upadłości jej strony. Dlatego przy wyszukiwaniu przepisu zawsze należy ustalić, z którego aktu prawnego pochodzi dane użycie.