Korzyść podatkowa

Korzyść podatkowa to określony przez ustawę skutek dotyczący rozliczeń podatkowych, który poprawia sytuację podatnika albo innego podmiotu uczestniczącego w rozliczeniu. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Ordynacja podatkowa” i służy do wskazania, jakie efekty mogą być uznane za korzyść na potrzeby stosowania jej przepisów.

Korzyść podatkowa może polegać przede wszystkim na tym, że:

• zobowiązanie podatkowe w ogóle nie powstaje albo powstaje później,
• podatek jest niższy,
• powstaje strata podatkowa lub jej wysokość zostaje zawyżona,
• pojawia się nadpłata albo prawo do zwrotu podatku,
• zwiększa się kwota nadpłaty lub zwrotu,
• płatnik nie musi pobrać podatku, jeżeli brak tego obowiązku wynika z okoliczności związanych z wymienionymi skutkami.

Definicja obejmuje więc zarówno zmniejszenie bieżącego obciążenia podatkowego, jak i przesunięcie jego powstania w czasie. Dotyczy również sytuacji, w których podatnik uzyskuje korzystniejszy wynik rozliczenia dzięki powstaniu lub zwiększeniu straty, nadpłaty albo zwrotu. Nie ogranicza się zatem wyłącznie do prostego obniżenia kwoty podatku.

Znaczenie praktyczne tego pojęcia polega na tym, że pozwala jednolicie opisywać różne rodzaje skutków podatkowych, które mogą wynikać z określonych czynności, ich konstrukcji lub przyjętego sposobu rozliczenia. W Ordynacji podatkowej definicja pomaga ustalić, czy dane działanie prowadzi do uzyskania rezultatu mieszczącego się w ustawowym pojęciu korzyści podatkowej. Obejmuje także skutki dotyczące płatnika, gdy w związku z takim rezultatem nie powstaje obowiązek pobrania podatku. W innych przepisach prawa pojęcie to może mieć znaczenie przy ocenie skutków czynności wpływających na rozliczenia podatkowe, także związanych z umowami regulowanymi w przepisach cywilnych.