Informacja niejawna

Informacja niejawna to informacja, której nieuprawnione ujawnienie mogłoby spowodować szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej albo byłoby niekorzystne dla jej interesów. Ochrona obejmuje także informacje znajdujące się w trakcie opracowywania, niezależnie od ich formy, sposobu utrwalenia i nośnika. Informacją niejawną może być zatem dokument papierowy, zapis elektroniczny, materiał audiowizualny, ustny przekaz lub inny materiał zawierający chronione treści.

Informacjom niejawnym nadaje się klauzule tajności, które wskazują poziom wymaganej ochrony:

• „ściśle tajne”, gdy nieuprawnione ujawnienie mogłoby spowodować wyjątkowo poważną szkodę dla państwa,
• „tajne”, gdy mogłoby spowodować poważną szkodę,
• „poufne”, gdy mogłoby spowodować szkodę,
• „zastrzeżone”, gdy nieuprawnione ujawnienie byłoby niekorzystne dla interesów państwa, a informacja wymaga ochrony z uwagi na brak wystarczających zabezpieczeń przewidzianych w innych przepisach.

Dostęp do informacji niejawnych jest ograniczony do osób uprawnionych, którym informacja jest niezbędna do wykonywania zadań. Jej przechowywanie, przekazywanie, przetwarzanie i niszczenie podlega określonym zasadom bezpieczeństwa. Naruszenie tych zasad może skutkować odpowiedzialnością prawną oraz ograniczeniem dalszego dostępu do informacji.

Pojęcie to występuje w wielu dziedzinach prawa. W postępowaniach karnych, cywilnych, administracyjnych i w sprawach o wykroczenia może uzasadniać odmowę przedstawienia dokumentu, ograniczenie dostępu do akt, wyłączenie jawności rozprawy albo szczególny sposób przesłuchania świadka. Organy procesowe mogą korzystać z informacji niejawnych tylko w zakresie i trybie zapewniającym ich ochronę. Ograniczenia dotyczą również jawności gospodarowania środkami publicznymi, udostępniania dokumentacji oraz wykonywania niektórych czynności kontrolnych i administracyjnych. Termin nie oznacza każdej tajemnicy zawodowej lub przedsiębiorstwa, ponieważ są to odrębne kategorie informacji chronionych na podstawie właściwych przepisów.