Tekst druku sejmowego nr 2750-001

f= Do druku nr 2750

P AES

S FE | | | KANCELARIA SEJMU

) BIURO EKSPERTYZ I OCENY SKUTKÓW REGUŁACJI

BEO5-1584/26 Warszawa, 6 lipca 2026 r.

Pan

, SEJMU

U SESL.GA 208 N1,102b Włodzimierz Czarzasty 06 „Ot. 2bw. * Marszałek Sejmu

Rzeczypospolitej Polskiej

Opinia w sprawie oceny skutków regulacji komisyjnego projektu ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy — Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 2750)

Na podstawie art. 34 ust. Sa uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r.

— Regułamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (Monitor Polski z 2026 r. poz. 573) sporządza się następującą opinię:

I. Probłem, który zamierzają rozwiązać Wnioskodawcy

Zgodnie z uzasadnieniem projektu i deklarowanymi skutkami regulacji (DSR) proponowana ustawa ma rozwiązać problem wynikających z niejasnego sformułowania przepisów przejściowych ustawy z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy — Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw ' (dalej: ustawa nowelizująca), dotyczących podmiotów znajdujących się w procesie przyłączenia do sieci elektroenergetycznej. Dotyczy ona przepisów przejściowych zawartych art. 9, art 11, arŁ 13 i arl. 14 ustawy nowelizującej, odnoszących się do zaliczek, zabezpieczeń, obowiązku zawiadomienia przedsiębiorstwa energetycznego ouzyskaniu ostatecznej decyzjj o pozwoleniu na budowę oraz skutków niewykonania tych obowiązków. Zgodnie z arti. 38 pkt 2 ustawy nowelizującej przepisy te wchodzą w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia, tj. 15 października 2026 r.

W ocenie Wnioskodawców sześciomiesięczne vacalio leqis doprowadziło do powstania luki w stosowaniu przepisów przejściowych wobec podmiotów znajdujących się na najbardziej zaawansowanym etapie procesu przyłączeniowego.

W obecnym brzmieniu ustawy, w okresie od 1 maja 2026 r. do 14 października 2026 r., do tych podmiotów nie znajdują zastosowania przepisy przejściowe ustawy nowelizującej dotyczące zaliczek, zabezpieczeń oraz terminów osiągnięcia tzw.

1 Dz. U. z 2026 r. poz. 516.

Kancelaria Sejmu, ui. Wiejska 4/6/E, 00-302 Warszawa tel. (22) 694 27 G2, 694 17 27, email: sekretariat beosDsejm.gov.p

kamieni milowych w realizacji inwestycji przyłączeniowej, lecz dotychczasowe przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. — Prawo energetyczne”.

Według Wnioskodawców błędna interpretacja pojęcia „wejścia w życie ustawy” niweczy sens i cel ustawy nowelizującej. Przekłada się to bezpośrednio na wysokość kwot oraz terminy wnoszenia zaliczek i zabezpieczeń, a także na realizację kamieni milowych. W ich ocenie stanowi to bezpośrednie zagrożenie dla utrzymania ciągłości procesów inwestycyjnych prowadzonych przez podmioty ubiegające się a przyłączenie do sieci.

Wnioskodawcy podnoszą również, że istotne konsekwencje finansowe ibiznesowe obecnego stanu rzeczy ponoszą podmioty przyłączane. Są one zobowiązane do 15 paździemika 2026 r. do wniesienia zaliczek i zabezpieczeń w pełnej wysokości, a nie w wysokości obniżonej do jednej czwartej, przewidzianej w art. 9 iart. 11 ustawy nowelizującej. Po tej dacie będą natomiast zobowiązane do realizacji kamieni milowych, m.in. w zakresie przedstawienia ostatecznych pozwoleń na budowę, bez uwzględnienia dodatkowego sześciomiesięcznego terminu uzgodnionego w toku prac legislacyjnych dla podmiotów najsilniej dotkniętych nowymi zasadami przyłączania do sieci.

W DSR wskazano, że projekt realizuje konstytucyjne zasady ochrany praw i wolności, ponieważ dostosowuje do nich zawarte w ustawie mechanizmy ochrony praw nabytych przedsiębiorców, w szczególności zgodnie z zasadą proporcjonalności. Zasada ta dopuszcza ograniczanie praw nabytych jedynie w zakresie niezbędnym i koniecznym do osiągnięcia celów regulacji. Zdaniem Wnioskodawców to właśnie nieprzyjęcie proponowanej regulacji może prowadzić do ryzyka naruszenia standardów ochrony praw i wolności.

Projeki zmierza także do usunięcia wątpliwości interpretacyjnych przez wprowadzenie w usławie nowelizującej „konkretnych dat dla oceny zdarzeń prawnych i sytuacji podmiotów przyłączanych” oraz „konkretnych dat dla obliczenia terminu realizacji obowiązków w zakresie dostarczenia ostatecznych pozwaleń na budowę”. Wnioskodawcy wskazują, że zastąpienie zwrotu „wejście w życie ustawy” oraz terminów liczonych od tego dnia konkretnymi datami służy „usunięciu wszelkich wąipliwości co do obliczenia tych terminów”, ponieważ obliczenia mają następować „w oparciu o zdarzenie pewne, niebudzące wątpliwości”.

Ii. Rozwiązanie rekomendowane przez Wnioskodawców

Projekt dotyczy art. 9, art. 11, art. 13, art. 14 i art. 38 ustawy nowelizującej, tzn. przepisów odnoszących się do trwających albo zaawansowanych procesów przyłączeniowych.

Projekt przewiduje zmianę art. 9 ust. 1, 3 i 5 ustawy nowelizującej w zakresie obowiązku wniesienia albo uzupełnienia zaliczki na poczet opłaty za przyłączenie da sieci. Projekt nie ingeruje w konstrukcję zaliczki, lecz doprecyzowuje zakres podmiotowy i czasowy przepisów przejściowych.

2 Dz. U. z 2026 r. poz. 43, ze zm.

Art 9 ust. 1 ustawy nowelizującej odnosi się do podmiotów, które otrzymały warunki przyłączenia w cełu przyłączenia do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kY, lecz nie zawarły jeszcze umowy o przyłączenie.

Projekt zastępuje odwołanie do dnia wejścia w życie ustawy konkretną datą — 30 kwietnia 2026 r. oraz przyjmuje, że przepis art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej obejmuje warunki przyłączenia ważne co najmniej do 30 października 2026 r.

Jednocześnie projekt wydłuża zawarte we wskazanym przepisie ustawy nowelizującej terminy na wniesienie albo uzupełnienie zaliczki: w przypadku projektów kolejowych do 66 miesięcy od 30 kwietnia 2026 r. a w przypadku pozostałych podmiotów do 12 miesięcy od tej daty.

Art. 9 ust. $ ustawy nowelizującej dotyczy podmiotów realizujących morskie farmy wiatrowe, które otrzymały wstępne warunki przyłączenia na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych*. Projekt także w tym przypadku zastępuje odwołanie do dnia wejścia w życie ustawy datą 30 kwietnia 2026 r. oraz przyjmuje, że przepis obejmuje warunki przyłączenia ważne co najwyżej do 30 października 2026 r.

Art 9 ust. 5 ustawy nowelizującej dotyczy możliwości zastąpienia zaliczki zabezpieczeniem po zawarciu umowy o przyłączenie. Projekt również w tym zakresie zastępuje odwołanie do dnia wejścia w życie ustawy datą 30 kwietnia 2026 r. oraz uzupełnia odesłanie do art. 7 ust. 8a Prawa energetycznego. Oznacza to, że przy zastąpieniu zaliczki zabezpieczeniem trzeba będzie uwzgłędnić także limit kwotowy zaliczki wynikający z art. 7 ust. Sb Prawa energetycznego.

Art 11 ustawy nowelizującej zawiera regulację przejściową, która dotyczy obowiązku złożenia zabezpieczenia wykonania zobowiązań wynikających z umowy o przyłączenie do sieci. Również w tym przypadku projekt nie zmienia konstrukcji obowiązku, lecz doprecyzowuje daty, terminy, maksymalną wysokość zabezpieczenia oraz skutek jego niezłożenia.

Art 11 ust. 1 ustawy nowelizującej odnosi się do zabezpieczeń podmiotów, które otrzymały warunki przyłączenia, lecz nie zawarły jeszcze umowy o przyłączenie. Projekt zamiast odwołania do „dnia wejścia w życie ustawy” wprowadza datę 30 kwietnia 2026 r. oraz dodaje, że zabezpieczenie składane w wysokości jednej czwartej kwoty określonej w Prawie energetycznym nie może przekroczyć 3 000 000 zł.

Art 11 ust 3 ustawy nowelizującej dotyczy podmiotów, które zawarły już umowę 0 przyłączenie, ale z odległym terminem przyłączenia. Projekt zastępuje formułę „termin przyłączenia późniejszy niż 3 lata od dnia wejścia w życie ustawy” konkretną datą, tj. terminem przypadającym po 30 kwietnia 2029 r. Termin na złożenie zabezpieczenia zostaje określony jako termin do 30 kwietnia 2027 r., a wysokość zabezpieczenia również zostaje ograniczona do 3 000 000 zł.

Art 11 ust 4 pkt 1 ustawy nowelizującej określa skutek niezłożenia zabezpieczenia. Projekt zamiast utraty ważności warunków przyłączenia przewiduje, że umowa o przyłączenie wygasa z mocy prawa.

Art 13 ust 1 ustawy nowelizującej dotyczy przepisów przejściowych w zakresie umów © przyłączenie do sieci elektroenergetycznej zawartych nie

3 Dz.U. 2021 poz. 234, ze zm.

wcześniej niż 48 miesięcy przed dniem wejścia w życie tej ustawy, obejmujących przyłączenie instalacj albo sieci do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV. Jeżeli podmiot, który zawarł umowę o przyłączenie, nie zawiadomi operatora w terminie o uzyskaniu wymaganej decyzji budowlanej, umowa o przyłączenie wygasa z mocy prawa. Projekt w pierwszej kolejności zmienia datę, według której ustala się zakres umów objętych art. 13 ust. 1 ustawy nowelizującej. Zamiast odwołania do umów zawartych „nie wcześniej niż 48 miesięcy przed dniem wejścia w życie ustawy” projekt wskazuje umowy zawarte „nie wcześniej niż 48 miesięcy przed dniem 15 października 2026 r.”. Konsekwentnie zmienia także terminy wykonania obowiązków przewidzianych w art. 13 ust. 1 pkt 1- 3 ustawy nowelizującej. Terminy 30 miesięcy, 42 miesięcy i 60 miesięcy nie mają być już liczone od dnia wejścia w życie ustawy, lecz od 30 października 2026 r.

Art. 13 ust. 2 ustawy nowelizującej dotyczy stosowania do umów, o których mowa w art. 13 ust. 1 tej ustawy, przepisów art. 7 ust. 2b-2j Prawa energetycznego (przepisy te wprowadzają wyjątek od reżimu wykazywania postępu realizacji inwestycji przez zawiadomienie przedsiębiorstwa energetycznego o uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę) oraz reguluje wysokość dodatkowego zabezpieczenia wykonania zobowiązań wynikających z warunków przyłączenia do sieci Projekt zmienia ar. 13 ust. 2 wyłącznie w zakresie wysokości tego dodatkowego zabezpieczenia, wprowadzając limit 6 000 000 zł.

Art. 14 ustawy nowelizującej dotyczy starszych umów o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej, czyli umów zawartych wcześniej niż 48 miesięcy przed dniem wejścia w życie tej ustawy, obejmujących przyłączenie instalacji albo sieci do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1KkV. Przepis ten określa, kiedy takie umowy wygasają z mocy prawa. Projekt zastępuje odwołanie do „dnia wejścia w życie ustawy” konkretną datą — 15 października 2026 r. Zgodnie z projektem terminy na zawiadomienie przedsiębiorstwa energetycznego o uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę mają być również liczone od 30 października 2026 r., a nie od dnia wejścia w życie ustawy.

Podobnie, w zakresie sytuacji objętych wyjątkiem z art. 14 ust. 2 ustawy nowelizującej, projekt zastępuje odwołanie do dnia wejścia w życie ustawy datą 30 kwietnia 2026 r.

W art 14 ust. 3 ustawy nowelizującej projekt doprecyzowuje wysokość dodatkowego zabezpieczenia składanego w związku z odpowiednim stosowaniem art. 7 ust. 2b-2j Prawa energetycznego. Zabezpieczenie to ma wynosić nie więcej niż 6 000 000 zł.

Art. 38 ustawy nowelizującej jest przepisem końcowym określającym termin wejścia w życie tej ustawy. Projektowana zmiana art. 38 pkt 2 polega na zastąpieniu formuły, zgodnie z którą wskazane przepisy „wchodzą w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia”, regulacją przewidującą ich wejście w życie z dniem

| 30 czerwca 2026 r., z mocą od dnia 30 kwietnia 2026 r.

Il. Inne rozwiązania rozważane przez Wnioskodawców

Wnioskodawcy wskazali że jako rozwiązanie alternatywne rozważano uzyskanie interpretacji Ministerstwa Energii albo Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, która pozwoliłaby zastąpić niekorzystną dla sektora wykładnię literalną analizowanych przepisów wykładnią celowościową, zgodną z wolą ustawodawcy araz celem nowych regulacji. Jednocześnie podkreślono, że żaden z tych organów nie dysponuje kompetencją pozwalającą zagwarantować jednolite stosowanie takiej interpretacji przez uczestników rynku, w szczególności przez operatorów systemów dystrybucyjnych oraz operatora systemu przesyłowego.

W ocenie Wnioskodawców jedynym skutecznym rozwiązaniem, eliminującym ryzyko błędnych i wzajemnie sprzecznych interpretacji jest zatem interwencja ustawodawcza. Tylko jednoznaczne brzmienie przepisów projektowanej ustawy ma zapewnić pewność prawną oraz ciągłość procesów inwestycyjnych. Pozostawienie obecnego stanu prawnego bez zmian mogłoby natomiast zdaniem Wnioskodawców, prowadzić do paraliżu operacyjnego i prawnego, którego usunięcie w drodze rozstrzygnięć sądowych byłoby rozwiązaniem odległym, niepewnym i niewystarczającym z perspektywy dynamiki procesów przyłączeniowych.

IV. Rozwiązania przyjmowane w innych państwach, w szczególności

państwach członkowskich OECD/UE

Ze względu na charakter projektowanych zmian odstąpiono od dokonywania analizy porównawczej rozwiązań przyjętych w innych państwach.

Vv. Skutki prawne projektowanej ustawy

1.

Ustawa z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy — Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw stanowi rozległą zmianę przepisów. Między innymi zaostrza i formalizuje proces ubiegania się o przyłączenie do sieci, który regulowany jest w art. / Prawa energetycznego. Ustawa nowelizująca wprowadziła w szczególności opłatę za wniosek o określenie warunków przyłączenia, obowiązek wniesienia albo uzupełnienia zaliczki na poczet opłaty za przyłączenie oraz nowe zabezpieczenie wykonania zobowiązań wynikających z umowy o przyłączenie. Zabezpieczenie to dotyczy podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 KV. Jego wysokość została powiązana z wielkością mocy przyłączeniowej, przy jednoczesnym wprowadzeniu ustawowego limitu maksymalnego. Jednym z podstawowych celów ustawy nowelizującej było „uwolnienie” albo „odblokowanie” mocy przyłączeniowych rezerwowanych przez podmioty, które uzyskały warunki przyłączenia albo zawarły umowę o przyłączenie, ale faktycznie nie realizują inwestycji przyłączeniowych.

Z art. 38 ustawy nowelizującej wynika, że weszła ona zasadniczo w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, a więc 30 kwietnia 2026 r. Jednocześnie art 9

5

ust. 1,315, art. 11 ust. 1, 3 i ust. 4 pkt 1, art. 13 oraz art. 14 tej ustawy, których dotyczy projekt objęty opinią, mają wejść w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia, a więc 30 paździemika 2026 r.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do dopuszczalności nowelizowania przepisów zmieniających inną ustawę. Zasady techniki prawodawczej* co do zasady wykliiczają taką praktykę, ponieważ przepisy zmieniające mają charakter jednorazowy. |ch skutek normatywny wyczerpuje się z chwilą wejścia w życie, przez dokonanie przewidzianych w nich zmian w ustawie nowelizowanej. Zakaz ten nie ma jednak charakteru bezwzgłędnego. Nie obejmuje szczególnie uzasadnionych przypadków, w których nowelizacja przepisów zmieniających ogłoszonej ustawy następuje w okresie ich vacatio legis. W takiej sytuacji przepisy nowelizujące przepisy zmieniające powinny wejść w życie najpóźniej z dniem wejścia w życie tych przepisów zmieniających ($ 91 Zasad techniki prawodawczej).

Wnioskodawcy wskazują, że projekt ma usunąć wadę legislacyjną ustawy nowelizującej, oddziałującą na rozpoczęte już procesy przyłączeniowe i prowadzącą do braku ochrony inwestorów realizujących zaawansowane projekty. Okoliczności te mogą słanowić szczególne uzasadnienie dla nowelizowania przepisów zmieniających w okresie ich vacatio legis.

Przepisy art 9 ust. 1, 3, 5, art 11 ust 1, 3 i ust. 4 pkt 1, art. 13 oraz art. 14 ustawy nowelizującej mają charakter przepisów przejściowych, umożliwiających „przejście” podmiotów w ramach trwających albo zaawansowanych procesów przyłączeniowych do nowego, zasadniczo mniej korzystnego reżimu prawnego w zakresie przyłączenia do sieci. Skoro jednak przepisy te mają wejść w życie dopiero 30 października 2026 r., projekt trafnie zakłada, że w okresie od 30 kwietnia 2026 r. do 30 października 2026 r. nie można z nich skorzystać. W konsekwencji funkcja ochronna tych przepisów zostaje w tym okresie ograniczona lub wyłączona.

Wnioskodawcy wskazują, że „efektem 6-miesięcznego vacatio legis stało się powstanie luki w okresie obowiązywania przepisów przejściowych”. W sensie ścisłym nie jest to klasyczna luka prawna, rozumiana jako brak przepisu koniecznego do zastosowania danej instytucji prawnej. Chodzi raczej o sytuację, w której korzystne rozwiązania przejściowe zaczynają obowiązywać z opóźnieniem, co utrudnia, a może nawet uniemożliwia skorzystanie z nich przez adresatów regulacji. Można zatem mówić o wadzie prakseologicznej przyjętego mechanizmu przejściowego. W toku konsultacji społecznych wielokrotnie podnoszono, że projekt jest potrzebny, ponieważ obecne brzmienie ustawy nowelizującej prowadzi do rozbieżnych interpretacji po stronie operatorów oraz do niepewności prawnej po stronie inwestorów”.

Projekt zmierza do tego, aby przepisy art. 9 ust. 1, 3, ust. 4 pkt 1 i ust. 5, art. 11 ust. 1, 3 i ust. 4 pkt 1 3, art. 13 oraz art. 14 ustawy nowelizującej były stosowane z mocą wsteczną od 30 kwietnia 2026 r. Zakłada zatem retroaktywność regulacji.

Nie chodzi przy tym jedynie o wcześniejsze wejście w życie dotychczasowego brzmienia tych przepisów, lecz o retroaktywne zastosowanie skorygowanego reżimu przejściowego. Projekt przewiduje bowiem również zmianę treści tych przepisów,

* Zał. do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej”, Dz. U. z 2026 r. poz. 300. 5 [D ankiety: 177941, 177793, 171556, 1777547.

6

i to nie tylko przez dookreślenie zawartych w nich terminów. Na tym tle powstaje zagadnienie, czy z mocą wsteczną ma działać wyłącznie „wejście w życie” wskazanych przepisów, czy także ich nowe brzmienie nadane projektowaną ustawą.

Wymaga zatem rozważenia, czy art. 2 projektu nie powinien zostać ukształtowany zgodnie z formułą retroaktywnego wejścia w życie przewidzianą w $ 51 ust. 1 Zasad techniki prawodawczej, a więc przez wskazanie, że ustawa wchodzi w życie z mocą od 30 kwietnia 2026 r. Poza tym wątpliwości budzi potrzeba utrzymywania art. 38 pkt 2 ustawy nowelizującej, skoro z pierwszego zdania art. 38 wynika, że zasadą jest wejście w życie przepisów tej ustawy 30 kwietnia 2026 r. W takim ujęciu należy rozważyć, czy wystarczające nie byłoby odpowiednie ukształtowanie przepisu owejściu w życie projektowanej ustawy i skreślenie art. 38 pkt 2 ustawy nowelizującej.

Retroaktywne działanie projektowanych zmian ustawy nowelizującej rodzi wątpliwość, czy osoby zainteresowane będą mogły podjąć działania zapobiegawcze chroniące je przed utratą ważności warunków przyłączenia albo wygaśnięciem umowy o przyłączenie. Przykładowo art. 11 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej odsyłają do terminu określonego w art. 7 ust. 8c* Prawa energetycznego, a więc wymagają złożenia zabezpieczenia w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy o przyłączenie, pod rygorem jej wygaśnięcia z mocy prawa. Po retroaktywnym wejściu w życie art. 11 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej, począwszy od dnia 30 kwietnia 2026 r., osoba zainteresowana nie będzie w stanie dochować tego terminu. Powstanie zarazem problem skutków prawnych upływu 1d-dniowego terminu do złożenia zabezpieczenia w związku z art. 11ust. 4 pkt. 1 i 2 ustawy nowelizującej.

Obawy tego rodzaju zostały zgłoszone w toku konsultacji społecznych.

Wskazano, że projekt może być niewystarczający w przypadkach, w których na podstawie aktualnych przepisów doszłoby do utraty ważności warunków przyłączenia albo wygaśnięcia umów o przyłączenie z mocy prawa. Postulowano w związku z tym wprowadzenie do projektu zasady ciągłości stosunków prawnych do czasu wejścia w życie znowelizowanych przepisów *. Obawy te wydają się zasadne w szczególności w odniesieniu do 14-dniowego terminu na złożenie zabezpieczenia, wynikającego z art. 11 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej w związku z art. / ust. $c? Prawa energetycznego.

Skoro projekt posługuje się mechanizmem retroakcji, konieczne jest odniesienie go do konstytucyjnego standardu wynikającego z zasady demokratycznego państwa prawnego. Co do zasady zakazane jest nadawanie normom prawnym mocy wstecznej, czyli odnoszenie ich do zdarzeń zaistniałych przed wejściem w życie ustawy w sposób zmieniający ocenę prawną tych zdarzeń albo wiążący z nimi nowe skutki prawne”. Trybunał Konstytucyjny przyjmuje, że zakaz retroakcji zapewnia jednostce szczególnie intensywną ochronę, a odstępstwa od niego są dopuszczalne jedynie wyjątkowo, gdy przemawia za tym konieczność realizacji innej wartości konstytucyjnej, której nie można urzeczywistnić bez nadania ustawie mocy wstecznej”.

6 |D ankiety: 177928, 177793. " Wyrok TK z 18 X 2006 r., sygn. akt P 27/05, OTK-A 2006, nr 9, poz. 124. 8 Wyrok TK z 3 X 2001 r., sygn. akt K 27/01, OTK 2001, nr7, poz. 209.

7

Z orzecznictwa wynika zarazem, że argumentem przemawiającym za odstąpieniem od zakazu retroakcji może być poprawa sytuacji prawnej adresatów danej normy”. W tym ujęciu projeki co do zasady działa na korzyść adresatów art. 9, art. 11, art. 13 oraz art. 14 ustawy nowelizującej, ponieważ nadaje tym przepisom skuteczność od 30 kwietnia 2026 r. i umożliwia wcześniejsze korzystanie z przewidzianych w nich rozwiązań przejściowych. Projekt może być natomiast faktycznie niekorzystny dla podmiotów, które obecnie nie mogą realizować własnych projektów z powodu braku destępnej zdolności przyłączeniowej i są zainteresowane zwolnieniem mocy przyłączeniowych, np. w wyniku utraty ważności warunków przyłączenia na podstawie art. 11 ust. 4 pkt 1 ustawy nowelizującej. Projekt nie prowadzi jednak do zmiany sytuacji prawnej tych osób i w związku z tym nie może być kwestionowany z powołaniem się na naruszenie zasady zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa, wywodzonej z Konstytucji.

Projekt jest przedmiotem odrębnych opinii Biura Ekspertyz i Oceny Skutków Regułacji Kancelarii Sejmu dotyczących jego zgodności z prawem Unii Europejskiej oraz oceny, czy stanowi projekt ustawy wykonującej prawo Unii Europejskiej w rozumieniu art. 95a regulaminu Sejmu. W pierwszej opinii, z 25 czerwca 2026 r., stwierdzono, że projekt jest objęty zakresem regulacji prawa Unii Europejskiej, lecz nie jest z nim sprzeczny”. W drugiej opinii, również z 25 czerwca 2026 r., przyjęto, że projekt nie jest projektem ustawy wykonującej prawo Unii Europejskiej w rozumieniu art. 95a regulaminu Sejmu'1.

2.

Opiniowany projekt nie dotyczy zagadnień unormowanych w Konwencji a ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC).

VI. - Skutki społeczne projektowanej ustawy

A. Podmioty, na które wpływa projekt Projekt będzie oddziaływał na:

— _ podmioty ubiegające się o przyłączenie do sieci elektroenergetycznych 2,

— _ operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego (PSE S.A),

- operatorów systemów dystrybucyjnych _ elektroenergetycznych sieci energetycznych,

— — odbiorców końcowych energii elektrycznej (17,9 min”).

? Wyrok TK z 24 VII 2013 r., sygn. akt Kp 1/13, OTK-A 2013, nr6, poz. 83.

W Opinia w sprawie zgodności z prawem Unii Europejskiej komisyjnego projektu ustawy o zmianie ustawy o zmianie ustawy — Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (przedstawiciel wnioskodawcy. poseł Ryszard Peru), opinia BEOS z 25 VI 2026 r., BEO5-WPEiM-1564/26. 11 Opinia w sprawie stwierdzenia, czy komisyjny projekt ustawy o zmianie ustawy o zmianie usławy — Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (przedstawiciel wnioskodawcy: poseł Ryszard Peru) jest projektem ustawy wykonującej prawo Unii Europejskiej w rozumieniu art. 95a Regulaminu Sejmu, opinia BEOS z 25 VI 2026 r., BEOS-WPEiM-1565/26. 12 Ze względu na charakter regulacji nie można podać dokładnych danych liczbowych. 13 Dane z druku sejmowego nr 2150.

8

B. Wpływ na społeczeństwo

Projektowane zmiany mają zdaniem Wnioskodawców wyłącznie charakter doprecyzowujący ustawy nowelizującej. Wskazanie konkretnych dat wejścia w życie określonych przepisów stanowi rozwiązanie problemu, który stał się powodem tej inicjatywy legislacyjnej. W wyniku przyjęcia przez Sejm poprawki nr 25 Senatu'*, w ustawie zmienianej nastąpiło niezamierzone przez Wnioskodawców przesunięcie terminów wejścia w życie niektórych przepisów ustawy nowelizującej. Aby zrealizować pierwotne cele projektu, Wnioskodawcy określili konkretne terminy, od których poszczególne przepisy będą obowiązywać. Jak wskazano w uzasadnieniu, rozwiązanie to przyniesie pozytywne skutki społeczne, przyczyniając się de ograniczenia niepewności dotyczącej obowiązującego stanu prawnego w tym zakresie.

Przepisy ustawy zmienianej zakładają także zmniejszenie opłat za przyłączenie nowych inwestycji do sieci, a więc nowelizacja powinna przyczynić się do spadku kosztów realizacji nowych inwestycji OZE i BESS. Dzięki temu zwiększą się możliwości zapewnienia tańszej energii elektrycznej z tych inwestycji zarówno dla podmiotów gospodarczych, jak i wszystkich użytkowników energii, w tym gospodarstw domowych.

CL. Konsultacje społeczne

Konsultacje społeczne projektu były skrócone. Wzięło w nich udział 6 respondentów, w tym 3 osoby fizyczne i 3 osoby reprezentujące osoby prawne.

W zdecydowanej większości poparły one proponowaną regulację, akcentując konieczność szybkiego wprowadzenia zmian ze względu na skutki, jakie wywołuje niepewność prawna na rynku energii.

VII. — Skutki gospodarcze projektowanej ustawy

Projektowana regulacja będzie oddziaływać przede wszystkim na podmioty ubiegające się o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV, objęte zakresem zastosowania przepisów przejściowych nowelizującejj w szczególności na inwestorów realizujących inwestycje w odnawialne źródła energii, magazyny energii elektrycznej oraz inną infrastrukturę elektroenergetyczną. Dokładna liczba przedsiębiorców objętych projektowaną regulacją nie może zostać ustalona na podstawie publicznie dostępnych danych. Informacje dotyczące liczby przedsięwzięć znajdujących się na

14 Przyjmując poprawkę nr 25 Senat uznał, że dłuższy okres dostosowawczy zwiększy pewność i stabilność prawa oraz ograniczy ryzyko błędów wynikających z niedostatecznego czasu na wdrożenie nowych regulacji. Poprawka realizuje także zasadę zaufania obywateli do państwa i prawa, zapewniając adresatom norm prawnych realną możliwość zapoznania się z nowymi obowiązkami oraz dostosowania do nich swoich działań (uzasadnienie Senatu RP, druk 2303, s. 5).

5 Ustawa jest niezbędna z uwagi na wadliwość niektórych regulacji przejściowych zawartych w tzw. ustawie sieciowej. Obecnie, ustawę tę można interpretować na wiele sposobów, a najczęściej stosowana wykładnia literalna wypacza intencję autorów ustawy wprowadzając rozwiązania, które nie miały być nią przewidziane (np. w zakresie wysokości zabezpieczeń). Dlatego przyjęcie rozwiązań praponowanych w komentowanej ustawie jest niezbędne i to niezbędne jak najszybciej po to, by uniknąć powstania nieodwracalnych skutków na rynku energii." — ID ankiety: 177558.

9

poszczególnych etapach procesu przyłączeniowego pozostają w dyspozycji operatora systemu przesyłowego oraz operatorów systemów dystrybucyjnych i nie są publikowane w sposób umożliwiający określenie ich liczby. Jednocześnie z oceny skutków regulacji sporządzonej do ustawy nowelizującej ** wynika, że problem ograniczonej dostępności sieci elektroenergetycznej dotyczył około 7 500 podmiotów, którym odmówiono wydania warunków przyłączenia. Dane te nie określają liczby przedsiębiorców objętych projektowaną regulacją, jednak obrazują skalę rynku inwestycji wymagających przyłączenia do sieci elektroenergetycznej.

Pomocniczym źródłem pozwalającym oszacować. minimalną skalę oddziaływania regulacji może być publikowany przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne $.A. (PSE S.A.) wykaz obiektów planowanych do przyłączenia do sieci przesyłowej, obejmujący obecnie 7/3 obiekty inwestycyjne 1”. Wykaz ten zawiera wyłącznie inwestycje planowane do przyłączenia do sieci przesyłowej i nie uwzględnia przedsięwzięć realizowanych w sieciach dystrybucyjnych, które również pozostają objęte projektowaną regulacją. Nie może on zatem stanowić podstawy do określenia liczby wszystkich przedsiębiorców objętych regulacją. Należy również podkreślić, że liczba projektów inwestycyjnych nie jest tożsama z liczbą przedsiębiorców objętych regulacją. Jeden przedsiębiorca może równolegle realizować kilka przedsięwzięć inwestycyjnych, natomiast pojedynczy projekt może być prowadzony przez odrębny podmiot celowy utworzony wyłącznie w celu jego realizacji. Z tego względu liczebność przedsiębiorców objętych projektowaną regulacją należy uznać za nieustaloną, przy jednoczesnym stwierdzeniu, że regulacja może dotyczyć istotnej części uczestników rynku inwestycji w odnawialne Źródła energii, magazyny energii eraz inną infrastrukturę elekiroenergetyczną_

Bezpośrednim oddziaływaniem będą objęte również przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące przyłączenie, w tym operator systemu przesyłowego (PSE S.A.) oraz operatorzy systemów dystrybucyjnych *, stosujące przepisy dotyczące procesu przyłączania do sieci elekiroenergetycznej, w tym przepisy przejściowe odnoszące się do realizacji obowiązków inwestorów. Projekt obejmuje również przedsiębiorców realizujących inwestycje służące zasilaniu kolejowej sieci trakcyjnej oraz urządzeń sterowania ruchem kolejowym. Jest to wyspecjalizowana grupa podmiotów realizujących inwestycje infrastrukturalne, wobec których projekt przewiduje szczególne rozwiązania w zakresie stosowania przepisów przejściowych. Z uwagi na charakter tych inwestycji liczebność tej grupy pozostaje ograniczona. Pośrednim oddziaływaniem projektowanej regulacji mogą być objęte również przedsiębiorstwa uczestniczące w przygotowaniu i realizacji inwestycji elektroenergetycznych, w szczególności przedsiębiorstwa projektowe, wykonawcy

cytowane w niniejszej opinii zostały sprawdzone 7 Vll g2026 r.].

7 https://www.pse.pl/obszary-działalnoscikrajowy-system-elektroenergetyczny/wykaz-obiektowplanowanych-do-przylaczenia.

18 Chociaż liczna operatorów systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego wynosi 205 podmiotów (htipsz/rejestry ure.gov.pl/o/15), praktyczne oddziaływanie projektu będzie koncentrować się przede wszystkim na pięciu największych operatorach systemów dystrybucyjnych (PGE Dystrybucja, TAURON Dystrybucja, ENEA Operator, Energa-Operator i Stoen Operator), ponieważ to oni realizują zdecydowaną większość przyłączeń do sieci dystrybucyjnej dla inwestycji OZE i magazynów energii.

robół budowlanych i montażowych oraz podmioty świadczące usługi inżynieryjne, prawne I doradcze na rzecz inwestorów.

Projektowana regulacja może wywierać pozytywny wpływ na funkcjonowanie rynku inwestycji w sektorze elektroenergetycznym poprzez zwiększenie pewności stosowania przepisów przejściowych regulujących proces przyłączania do sieci elektroenergetycznej. Projekt doprecyzowuje zasady stosowania tych przepisów w zakresie terminów realizacji obowiązków, zaliczek, zabezpieczeń, obowiązku zawiadomienia przedsiębiorstwa energetycznego o uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz skutków niewykonania tych obowiązków. Zmiany te zmierzają do ograniczenia ryzyka rozbieżności interpretacyjnych oraz zapewnienia bardziej jednolitego stosowania przepisów przez przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące przyłączenie i inwestorów, wzmacniając tym samym pewność prawa oraz pewność obrotu gospodarczego. Potrzeba wyeliminowania tych rozbieżności była wielokrotnie podnoszona w toku konsultacji publicznych projektu, podczas których wskażywano, że brak jednoznacznej wykładni przepisów przejściowych prowadzi do odmiennego określania praw i obowiązków przedsiębiorców znajdujących się w analogicznej sytuacji faktycznej oraz wyprowadzania wobec nich | przeciwstawnych skutków prawnych”.

Wpływ projektowanej regulacji na działalność przedsiębiorców należy ocenić jako pozytywny. Doprecyzowanie przepisów przejściowych zwiększy przewidywalność wykonywania obowiązków związanych z procesem przyłączeniowym i ograniczy niepewność prawną towarzyszącą realizacji przedsięwzięć inwestycyjnych. Będzie to miało szczególne znaczenie dla przedsiębiorców realizujących kapitałochłonne inwestycje w odnawialne źródła energii, magazyny energii oraz infrastrukturę elektroenergetyczną, dla których stabilność otoczenia regulacyjnego stanowi jeden z podstawowych warunków prowadzenia działalności inwestycyjnej. Projekt może również ograniczyć ryzyko odmiennego stosowania przepisów przejściowych wobec przedsiębiorców znajdujących się w analogicznej sytuacji, sprzyjając zapewnieniu bardziej jednolitych warunków prowadzenia działalności inwestycyjnej. Jednocześnie część uczestników konsultacji publicznych wskazywała, że mimo pozytywnego kierunku zmian projekt nie eliminuje wszystkich wątpliwości interpretacyjnych i wymaga dalszego doprecyzowania niektórych przepisów przejściowych oraz zapewnienia pełniejszej spójności z regulacjami dotyczącymi odnawialnych źródeł energii".

Pozytywne skutki regulacji mogą wystąpić również po stronie przedsiębiorstw energetycznych wykonujących przyłączenie, w tym operatora systemu przesyłowego oraz operatorów systemów dystrybucyjnych. Projektowane rozwiązania powinny ułatwić stosowanie obowiązujących przepisów, usprawnić prowadzenie procesów przyłączeniowych oraz ograniczyć ryzyko powstawania sporów pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi a inwestorami. Jednocześnie | projekt nie zmienia zakresu ustawowych zadań przedsiębiorstw energetycznych ani | modelu funkcjonowania rynku elektroenergetycznego, lecz porządkuje zasady | stosowania obowiązujących regulacji.

|

18 1D ankiety: 177793, 177558 oraz 77941. 20 |D ankiety: 177547 oraz 177952. 11

Regulacja może również korzystnie oddziaływać na efektywność prowadzenia działalności gospodarczej. Ograniczenie niepewności prawnej i ryzyka sporów może przyczynić się do obniżenia kosztów transakcyjnych ponoszonych przez przedsiębiorców oraz przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące przyłączenie, a także zmniejszyć potrzebę podejmowania dodatkowych działań organizacyjnych związanych z analizą przepisów, dostosowywaniem harmonogramów inwestycji do rozbieżnych interpretacjj lub prowadzeniem postępowań wyjaśniających.

W rezultacie przedsiębiorstwa będą mogły efektywniej wykorzystywać posiadane zasoby organizacyjne i finansowe oraz koncentrować je na realizacji przedsięwzięć inwestycyjnych. Wpływ regulacji na produktywność należy zatem ocenić jako dodatni, choć trudny do ilościowego oszacowania, ponieważ większa przejrzystość stosowania przepisów może sprzyjać sprawniejszej organizacji inwestycji, bardziej efektywnej alokacji kapitału oraz lepszemu wykorzystaniu zasobów przedsiębiorstw.

Projekt może również korzystnie oddziaływać na warunki prowadzenia działalności inwestycyjnej w sektorze elektroenergetycznym. Zwiększenie przejrzystości stosowania przepisów przejściowych i ograniczenie postrzeganego ryzyka regulacyjnego mogą sprzyjać kontynuowaniu rozpoczętych przedsięwzięć oraz podejmowaniu nowych inwestycji wzmacniając stabilność otoczenia inwestycyjnego w sektorze.

Pośrednim oddziaływaniem regulacj objęte mogą być również przedsiębiorstwa uczestniczące w przygotowaniu i realizacji inwestycji elektroenergetycznych, w szczególności wykonawcy robót budowlanych i montażowych oraz podmioty świadczące usługi inżynieryjne, prawne, i doradcze.

Ograniczenie ryzyka opóźnień wynikających z niejednolitego stosowania przepisów może sprzyjać zachowaniu ciągłości realizowanych przedsięwzięć oraz większej stabilności współpracy pomiędzy uczestnikami procesu inwestycyjnego.

Projekt nie będzie wywierał istotnego wpływu na pozostałe procesy gospodarcze, w szczególności na poziom inflacji oraz napływ bezpośrednich inwestycji zagranicznych. Z uwagi na doprecyzowujący charakter projektowanych Zmian ich oddziaływanie będzie ograniczone do zapewnienia bardziej jednolitego stosowania obowiązujących przepisów i nie będzie wywierać istotnego wpływu na podstawowe wskaźniki makroekonomiczne.

Projektowana regulacja nie wprowadza nowych obowiązków finansowych, opłat ani innych obciążeń publicznoprawnych dla przedsiębiorców. Nie ustanawia również nowych instrumentów wsparcia finansowego. Jej główny skutek finansowy polega na doprecyzowaniu przepisów przejściowych dotyczących zaliczek izabezpieczeń, co ma zapewnić ich jednolite stosowanie zgodnie z intencją Wnioskodawcy ustawy nowelizującej. W rezultacie projekt może wyeliminować ryzyko obowiązku wniesienia przez część przedsiębiorców wyższych zaliczek lub zabezpieczeń. Jednocześnie jednolite stosowanie przepisów przejściowych może przynieść przedsiębiorcom realizującym inwestycje w odnawialne źródła energii, magazyny energii oraz infrastrukturę elektroenergetyczną dodatkowe korzyści finansowe polegające na ograniczeniu kosztów obsługi prawnej i doradczej, przygotowywania analiz interpretacyjnych, prowadzenia sporów oraz | dostosowywania sposobu realizacji przedsięwzięć do rozbieżnych interpretacji

przepisów. Regulacja może również ograniczyć ryzyko kosztów związanych

12

z opóźnieniami realizacji inwestycji wynikającymi z rozbieżności interpretacyjnych oraz koniecznością podejmowania dodatkowych działań organizacyjnych związanych z niejednoznacznym stosowaniem przepisów. Korzyści te będą miały charakter kosztów unikniętych.

Po stronie przedsiębiorstw energetycznych wykonujących przyłączenie, w tym operatora systemu przesyłowego oraz operatorów systemów dystrybucyjnych, mogą wystąpić jednorazowe koszty organizacyjne związane z dostosowaniem wewnętrznych procedur, wzorów dokumentów, materiałów informacyjnych oraz —w razie potrzeby — wykorzystywanych narzędzi organizacyjnych do projektowanych zmian. Koszty te będą miały charakter incydentalny i nie powinny istotnie wpływać na koszty funkcjonowania operatorów. Jednocześnie można oczekiwać ograniczenia wydatków związanych z prowadzeniem postępowań wyjaśniających, analiz interpretacyjnych oraz sporów dotyczących stosowania

przepisów przejściowych.

Pośrednie korzyści finansowe mogą wystąpić również po stronie przedsiębiorstw uczestniczących w przygotowaniu i realizacji inwestycji

elektroenergetycznych, "w szczególności przedsiębiorstw projektowych, wykonawców robót budowlanych i montażowych oraz podmiotów świadczących usługi inżynieryjne, prawne i doradcze na rzecz inwestorów. Oddziaływanie to będzie wynikało z ograniczenia ryzyka opóźnień oraz większej przewidywalności realizacji przedsięwzięć inwestycyjnych.

Brak jest danych pozwalających na wiarygodne oszacowanie łącznych skutków finansowych projektowanej regulacji dla sektora przedsiębiorstw. Nie jest możliwe określenie liczby przedsiębiorców, wobec których projektowane rozwiązania wyeliminują ryzyko rozbieżnej interpretacji przepisów dotyczących zaliczek i zabezpieczeń, ani oszacowanie wartości korzyści finansowych wynikających z ograniczenia kosztów obsługi prawnej i doradczej, sporów, opóźnień inwestycyjnych oraz innych kosztów transakcyjnych. Z tego względu nie jest możliwe przeprowadzenie wiarygodnej kwantyfikacji skutków pieniężnych projektowanej regulacji.

VIII. Skutki projektowanej ustawy dla sektora finansów publicznych

Wnioskodawcy w DSR wskazują, że skutki finansowe opiniowanego projektu nie wpływają na sektor finansów publicznych (SFP) lub budżety jednostek samorządu terytorialnego (jst) w sposób bezpośredni. W praktyce oznacza to, iż nie aczekuje się wydatków po stronie budżetu państwa ijst, ani nie spodziewa się wpływu proponowanych razwiązań na dochody publiczne, a tym samym zakłada się brak konieczności finansowania z budżetu państwa. W związku z powyższym nie oczekuje się również pojawienia się nowych zadań po stronie administracji publicznej. W części dotyczącej źródeł finansowania stwierdzono to expressis verbis pisząc, iż projekt nie wymaga fimansowania.

Projekt dotyczy wyłącznie relacji między inwestorami a operatorami sieci.

W konsekwencji Wnioskodawcy bardzo precyzyjnie opisali jedynie skutki finansowe dla inwestorów prywatnych, którzy nie są finansowani z budżetu państwa.

13

Na tle proponowanej zmiany nie można jednak wykluczyć pojawienia się pośrednich elektów dla SFP, które mogłyby wynikać z szybszej realizacji inwestycji OZE, co przełożyć się powinno na niższe ceny energii, a tym samym również na niższe koszty energii dla sektora publicznego. Można również zakładać, że jako skutek pośredni pojawi się ograniczenie ryzyka upadłości projektów, co powinno wpłynąć pozytywnie na bazę podatkową. Ustalenie wymiaru takiego pośredniego wpływu projektu na SFP wymagałoby jednak wcześniejszego oszacowania wpływu projektu na sferę gospodarczą, w tym określenia wpływu proponowanych rozwiązań w wartościach liczbowych na inwestycje, ceny energii, PKB i zatrudnienie. Brak tych danych uniemożliwia estymację ewentualnych skutków pośrednich dla SFP.

Osoby uczestniczące w konsultacjach społecznych nie wypowiedziały się na temat skutków finansowych projektu.

IX. Inne skutki projektowanej ustawy

Nie zidentyfikowano innych skutków wejścia w życie projektowanej ustawy.

6 Zmiana obciążeń administracyjnych

Projekt nie prowadzi do powstania nowych obciążeń administracyjnych w ścisłym znaczeniu po stronie obywateli, organów administracji publicznej ani jednostek organizacyjnych państwa lub samorządu terytorialnego. Nie ustanawia nowego postępowania czy obowiązku. Wpływa natomiast na rozkład obciążeń administracyjnych u sieciowych przedsiębiorstw energetycznych w związku z art 9, art 11, art. 13 iat 14 ustawy nowelizującej poprzez nadanie mocy wstecznej przepisom tych artykułów, począwszy od dnia 30 kwietnia 2026 r. (propozycja zmiany art. 38 pkt 2 ustawy nowelizującej).

Projektowana regulacja nie będzie powodować dodatkowych obciążeń administracyjnych dła podmiotów gospodarczych. Projekt nie wprowadza bowiem nowych obowiązków sprawozdawczych, informacyjnych ani proceduralnych, lecz doprecyzowuje zasady stosowania obowiązujących przepisów przejściowych, co może przyczynić się do ograniczenia obciążeń administracyjnych wynikających z niejednolitej interpretacji prawa.

1. Skuiki prawne: Projekt zmierza do zmiany ustawy z 13 marca 2026 r. nowelizującej Prawo energetyczne w zakresie przepisów przejściowych dotyczących przyłączenia do sieci. Jego zasadniczym celem jest umożliwienie stosowania tych przepisów przejściowych od 30 kwietnia 2026 r., a więc od dnia wejścia w życie głównej części ustawy nowelizującej, mimo że pierwotnie miały one wejść w życie dopiero 30 października 2026 r. Rozwiązanie to co do zasady zasługuje na aprobatę, ponieważ usuwa wadę mechanizmu przejściowego polegającą na czasowym wyłączeniu ochrony podmiotów znajdujących się w toku

14

albo na zaawansowanym etapie procedury przyłączeniowej. Nie chodzi o klasyczną lukę prawną, lecz o niespójność czasową, która mogła prowadzić do częściowej lub całościowej dysfunkcji przepisów przejściowych.

Retroaktywne zastosowanie przepisów przejściowych jest zasadniczo dopuszczalne, gdyż zmierza do poprawy sytuacji prawnej adresatów tych przepisów.

Wymaga jednak jednoznacznego przesądzenia, czy moc wsteczna obejmuje także nowe brzmienie przepisów nadane projektowaną ustawą. Zasadne jest w tym zakresie rozważenie zastosowania retroaktywnej formuły wejścia w życie projektu ustawy, przewidzianej w $ 51 ust. 1 Zasad techniki prawodawczej.

Najistotniejsza wątpliwość dotyczy terminów, których adresaci regulacji nie będą mogli dochować po wejściu w życie projektowanej ustawy, oraz skutków utraty ważności warunków przyłączenia albo wygaśnięcia umowy © przyłączenie w następstwie uchybienia terminom określonym w ustawie nowelizującej. Problem ten odnosi się w szczególności do 14-dniowych terminów na złożenie zabezpieczenia, przewidzianych w art. 11 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej. Projekt

| powinien rozstrzygać skutki prawne upływu tych terminów oraz przewidywać nowe terminy na dokonanie wymaganych czynności zachowawczych dla osób, które, kierując się pierwotnie określonym terminem wejścia w życie przepisów przejściowych, dotychczas nie złożyły zabezpieczenia.

Projekt nie tworzy nowych obowiązków administracyjnych w ścisłym znaczeniu. Wpływa jednak na rozkład obciążeń organizacyjnych po stronie sieciowych przedsiębiorstw energetycznych, ponieważ nadaje moc wsteczną przepisom przejściowym dotyczącym trwających procedur przyłączeniowych.

Opiniowany projekt nie dotyczy zagadnień unormowanych w EKPC

2. Skutki społeczne: Projekt wywołuje pozytywne skutki społeczne, znosząc niepewność co do aktualnego stanu prawa w zakresie warunków przyłączania do sieci elektroenergetycznej nowych inwestycjj OZE i BES$, zmniejszając jednocześnie koszty tego przyłączenia.

3. skutki gospodarcze: Projektowana regulacja będzie oddziaływać przede wszystkim na przedsiębiorców realizujących inwestycje w odnawialne źródła energii, magazyny energii oraz inną infrastrukturę elektroenergetyczną wymagającą przyłączenia do sieci, objętych zakresem zastosowania przepisów przejściowych ustawy nowelizującej, a także na przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące przyłączenie, w tym operatora systemu przesyłowego i operatorów systemów dystrybucyjnych.

Projekt będzie wywoływał pozytywne skutki gospodarcze o charakterze niepieniężnym poprzez zwiększenie pewności stosowania przepisów przejściowych, ograniczenie ryzyka rozbieżności interpretacyjnych oraz zapewnienie bardziej jednolitych warunków prowadzenia działalności inwestycyjnej przedsiębiorcom znajdującym się w analogicznej sytuacji. Projekt nie nakłada nowych istotnych obciążeń finansowych na przedsiębiorców ani przedsiębiorstwa energetyczne realizujące przyłączenia. Jego skutki finansowe będą miały przede wszystkim charakter pośredni i będą wynikały z doprecyzowania przepisów przejściowych | dotyczących zaliczek i zabezpieczeń, co powinno ograniczyć ryzyko ponoszenia

15

kosztów związanych z rozbieżnościami interpretacyjnymi oraz zmniejszyć koszty organizacyjne, prawne i transakcyjne towarzyszące realizacji inwestycji.

4. Skutki finansowe: Zgodnie z deklaracją Wnioskodawców wyrażoną w DSR skutki finansowe projektu nie wpływają na sektor finansów publicznych lub budżety jednostek samorządu terytorialnego. Niemniej jednak można liczyć się ze skutkami natury pośredniej, których ze względu na brak stosownych danych nie można

OSZACOWAĆ.

Autorzy:

dr hab. Tomasz Długosz, ekspert ds. legislacji (pkt 1-III, V.1, X, X1.1.1)

Angelina Tazuszel, specjalistka ds. komparatystycznych (pkt IV, X1.5)

dr Tomasz Jaroszyński, naczelnik wydziału (pkt V.2, X1.1.2)

Grzegorz Ciura, specjalista ds. społecznych (pkt. VI, X, X1.2)

dr Kamila Sobieraj, specjalista ds. systemu gospodarczego (pkt. VII, X, X1.3)

Krzysztof Wołowicz, specjalista ds. finansów publicznych (pkt. VIII, X, X1.4)

Akceptował:

Wicedyrektor Biura Ekspertyz i Oceny Skutków Regulacji

Ziemowit Cieślik ipodpisano elektronicznie!

Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

16