Art. 408. Domniemanie niewypłacalności

W przypadku uznania orzeczenia o wszczęciu głównego zagranicznego postępowania upadłościowego domniemywa się, że dłużnik jest niewypłacalny.

Komentarz do Art. 408.

Przepis dotyczy sytuacji, w której uznano orzeczenie o wszczęciu głównego zagranicznego postępowania upadłościowego wobec dłużnika. W takim przypadku przyjmuje się, że dłużnik jest niewypłacalny. Oznacza to, że niewypłacalność dłużnika wynika z samego uznania tego orzeczenia, bez potrzeby odrębnego wskazywania jej w treści tego przepisu. Sformułowanie „domniemywa się” oznacza, że niewypłacalność jest przyjmowana jako założenie związane z uznaniem orzeczenia. Przepis nie opisuje natomiast zasad prowadzenia zagranicznego postępowania ani nie określa dodatkowych warunków uznania orzeczenia. Wskazuje wyłącznie skutek takiego uznania, którym jest domniemanie niewypłacalności dłużnika. Znaczenie ma więc kolejność zdarzeń: najpierw musi istnieć orzeczenie o wszczęciu głównego zagranicznego postępowania upadłościowego, a następnie musi zostać ono uznane. Dopiero w takiej sytuacji przepis wiąże z tym uznaniem domniemanie, że dłużnik jest niewypłacalny.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 913.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

uznanie

orzeczenie

wszczęcie

główne zagraniczne postępowanie upadłościowe

dłużnik

niewypłacalność

Art. 407.Art. 409.