Art. 29a. Cofnięcie wniosku

1. Sąd może uznać cofnięcie wniosku o ogłoszenie upadłości za niedopuszczalne, jeżeli prowadziłoby to do pokrzywdzenia wierzycieli.

2. Wykonanie przez dłużnika zobowiązań wobec wnioskodawcy po złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości nie ma wpływu na dalszy bieg postępowania.

Komentarz do Art. 29a.

Cofnięcie wniosku o ogłoszenie upadłości nie zawsze kończy sprawę. Sąd może uznać takie cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli jego skutkiem byłoby pokrzywdzenie wierzycieli. Oznacza to, że przy ocenie cofnięcia sąd bierze pod uwagę nie tylko relację między dłużnikiem a wnioskodawcą, lecz także możliwy wpływ tej czynności na sytuację wierzycieli. Jeżeli cofnięcie mogłoby ich pokrzywdzić, sąd może odmówić uznania go za dopuszczalne. Przepis wyraźnie wskazuje również, że wykonanie przez dłużnika zobowiązań wobec wnioskodawcy po złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości nie wpływa na dalszy bieg postępowania. Samo spełnienie świadczenia po złożeniu wniosku nie powoduje więc, że postępowanie musi zostać zakończone ani że dalsze prowadzenie sprawy staje się bezprzedmiotowe. Skutek ten dotyczy zobowiązań wykonanych wobec wnioskodawcy, czyli osoby, która złożyła wniosek.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 913.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

sąd

cofnięcie wniosku

wniosek o ogłoszenie upadłości

pokrzywdzenie wierzycieli

dłużnik

wnioskodawca

postępowanie

Art. 29.Art. 30.