Art. 263. Dochodzenie nieuznanej wierzytelności

Odmowa uznania wierzytelności według przepisów niniejszego działu nie stanowi przeszkody do jej dochodzenia we właściwym trybie. Z uwzględnieniem art. 145 ust. 1 dochodzenie wierzytelności, której odmówiono uznania, jest możliwe dopiero po umorzeniu lub zakończeniu postępowania upadłościowego.

Komentarz do Art. 263.

Odmowa uznania wierzytelności w postępowaniu upadłościowym nie oznacza, że wierzyciel traci możliwość dochodzenia jej w innym, właściwym trybie. Sama odmowa nie stanowi więc przeszkody do podjęcia takiego dochodzenia. Ustawa ogranicza jednak moment, w którym można to zrobić. Dochodzenie wierzytelności, której odmówiono uznania, jest możliwe dopiero po umorzeniu albo zakończeniu postępowania upadłościowego. Oznacza to, że w czasie trwania tego postępowania nie można dochodzić takiej wierzytelności w innym właściwym trybie. Zasada ta obowiązuje z uwzględnieniem art. 145 ust. 1. Przepis wskazuje zatem zarówno skutek odmowy uznania wierzytelności, jak i czasowe ograniczenie jej dochodzenia. Najpierw musi dojść do umorzenia lub zakończenia postępowania upadłościowego, a dopiero później możliwe jest dochodzenie wierzytelności w sposób przewidziany dla właściwego trybu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 913.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wierzytelność

odmowa uznania wierzytelności

dochodzenie wierzytelności

postępowanie upadłościowe

umorzenie postępowania

zakończenie postępowania

Art. 262.Art. 264.