Art. 213. Wydanie sum wydzielonych

§ 1. Suma wydzielona na zaspokojenie wierzytelności, której uiszczenie zależne jest od warunku rozwiązującego, będzie wydana wierzycielowi bez zabezpieczenia, chyba że obowiązek zabezpieczenia ciąży na wierzycielu z mocy istniejącego między nim a upadłym stosunku prawnego.

§ 2. Suma wydzielona na zaspokojenie wierzytelności której uiszczenie zależne jest od warunku zawieszającego będzie wydana wierzycielowi jeżeli udowodni że warunek się ziścił, w przeciwnym razie będzie złożona do depozytu sądowego.

§ 3. Suma wydzielona na zaspokojenie wierzytelności, za którą poręczyła osoba trzecia, będzie wydana wierzycielowi w kwocie jeszcze mu należnej w dniu sporządzenia planu podziału, poręczycielowi zaś - w kwocie, jaką z tytułu poręczenia za upadłego zapłacił.

§ 4. Suma wydzielona na zaspokojenie wierzytelności przypadającej od upadłego solidarnie lub niepodzielnie z osobą trzecią będzie wydana wierzycielowi w kwocie jeszcze mu należnej w dniu sporządzenia planu, współdłużnikowi zaś - w kwocie, jaką za upadłego zapłacił.

Komentarz do Art. 213.

Przepis określa sposób wydania sumy przeznaczonej na zaspokojenie wierzytelności w kilku szczególnych sytuacjach. Rozstrzygające znaczenie ma rodzaj warunku, istnienie poręczenia albo odpowiedzialność upadłego wraz z inną osobą.

W przypadku wierzytelności zależnej od warunku rozwiązującego suma jest wydawana wierzycielowi bez zabezpieczenia. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy obowiązek ustanowienia zabezpieczenia wynika ze stosunku prawnego istniejącego między wierzycielem a upadłym. Przepis nie uzależnia więc samego wydania sumy od dodatkowego zabezpieczenia, chyba że taki obowiązek już wynika z łączącej strony relacji.

Odmiennie uregulowano wierzytelność zależną od warunku zawieszającego. Wierzyciel otrzyma przeznaczoną dla niego sumę dopiero wtedy, gdy udowodni, że warunek się ziścił. Jeżeli tego nie wykaże, suma nie jest wydawana wierzycielowi, lecz zostaje złożona do depozytu sądowego.

Dwa kolejne paragrafy dotyczą sytuacji, w których za zobowiązanie upadłego odpowiada także osoba trzecia. Jeżeli wierzytelność została poręczona, wierzyciel otrzymuje kwotę nadal należną w dniu sporządzenia planu podziału, natomiast poręczyciel otrzymuje kwotę, którą zapłacił za upadłego z tytułu poręczenia. Podobna zasada obowiązuje przy wierzytelności przypadającej od upadłego solidarnie lub niepodzielnie z osobą trzecią. Wierzyciel otrzymuje kwotę jeszcze należną w dniu sporządzenia planu, a współdłużnik kwotę zapłaconą za upadłego. Przepis wiąże zatem wysokość wypłat zarówno z aktualnym stanem należności, jak i z rzeczywistą zapłatą dokonaną przez poręczyciela lub współdłużnika.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 212.Art. 214.