Art. 9. Obowiązek wykonania zadania przewozowego

1. W przypadku gdy jest to niezbędne ze względu na potrzeby obronności lub bezpieczeństwa państwa bądź w przypadku klęski żywiołowej: - może nałożyć na przewoźnika obowiązek zawarcia umowy o wykonanie zadania przewozowego.

1) minister właściwy do spraw transportu - w zakresie przewozu drogowego i przewozu koleją,

2) minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej - w zakresie przewozu w żegludze śródlądowej

2. W przypadku klęsk żywiołowych obowiązek, o którym mowa w ust. 1, może nałożyć odpowiednio wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta lub wojewoda.

3. W wypadkach określonych w ust. 1 i 2 organ nakładający obowiązek zapewnia przewoźnikowi środki finansowe niezbędne do wykonania nałożonego zadania lub wskazuje podmiot, który na podstawie umowy z przewoźnikiem zapewni środki finansowe na wykonanie tego zadania.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa, kiedy organy publiczne mogą zobowiązać przewoźnika do zawarcia umowy o wykonanie zadania przewozowego. Mechanizm ten znajduje zastosowanie w dwóch sytuacjach: gdy jest to niezbędne ze względu na potrzeby obronności lub bezpieczeństwa państwa oraz w przypadku klęski żywiołowej. Sam obowiązek dotyczy zawarcia umowy, a więc przewoźnik może zostać zobowiązany do przyjęcia i wykonania określonego zadania przewozowego na podstawie takiej umowy.

Zakres właściwości organu zależy od rodzaju przewozu. W sprawach przewozu drogowego i przewozu koleją obowiązek może nałożyć minister właściwy do spraw transportu. W zakresie przewozu w żegludze śródlądowej uprawnienie to przysługuje ministrowi właściwemu do spraw żeglugi śródlądowej. W przypadku klęski żywiołowej obowiązek może ponadto nałożyć, odpowiednio do sytuacji, wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta albo wojewoda.

Istotnym elementem regulacji jest zapewnienie finansowania wykonania zadania. Organ, który nakłada obowiązek, ma zapewnić przewoźnikowi środki finansowe niezbędne do jego realizacji albo wskazać podmiot, który zapewni te środki na podstawie umowy z przewoźnikiem. Przepis łączy więc możliwość nałożenia obowiązku zawarcia umowy z określeniem źródła finansowania zadania. Dzięki temu wskazuje zarówno przesłanki zastosowania tego rozwiązania, właściwe organy, jak i sposób zabezpieczenia środków potrzebnych do wykonania przewozu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1262.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 9a.