Art. 8. Ograniczenie obowiązku przewozu

1. Obowiązek przewozu może być ograniczony przez:

1) ministra właściwego do spraw transportu albo ministra właściwego do spraw żeglugi śródlądowej, a w odniesieniu do wojewódzkiego, powiatowego albo gminnego regularnego przewozu osób odpowiednio przez wojewodę, starostę, wójta albo burmistrza (prezydenta miasta) - ze względu na potrzeby obronności lub bezpieczeństwa państwa albo w przypadku klęski żywiołowej;

2) przewoźnika - w razie klęski żywiołowej, przerwy w eksploatacji, szczególnych trudności spowodowanych przez klienta, z przyczyn ekonomicznych, których przewoźnik nie mógł przewidzieć, jak również z uwagi na bezpieczeństwo ruchu za zgodą i na warunkach ustalonych przez: Zgoda nie jest wymagana, jeżeli ograniczenie obowiązku przewozu następuje na okres nie dłuższy niż 7 dni.

a) ministra właściwego do spraw transportu, ministra właściwego do spraw żeglugi śródlądowej albo wojewodę - w odniesieniu do przewoźników, wobec których odpowiednio minister albo wojewoda pełni funkcję organu założycielskiego,

b) (uchylona)

c) marszałka województwa albo starostę - w odniesieniu do przewoźników, wobec których odpowiednio zarząd województwa albo powiatu wykonuje uprawnienia z akcji lub udziałów.

d) (uchylona)

2. Ograniczenia mogą polegać na całkowitym lub częściowym zawieszeniu przewozu, wyłączeniu z przewozu określonych kategorii przesyłek, relacji przewozowych lub punktów odprawy, zawieszeniu przewozu we wskazanych dniach albo uzależnieniu przewozu od spełnienia określonych warunków.

3. Ograniczenia przewozu podaje się do wiadomości publicznej w sposób zwyczajowo przyjęty.

Komentarz do Art. 8.

Przepis określa, w jakich sytuacjach i w jakiej formie może zostać ograniczony obowiązek przewozu. Ograniczenie może wynikać zarówno z decyzji właściwego organu, jak i z działania przewoźnika, przy czym zakres kompetencji zależy od rodzaju przewozu oraz przyczyny ograniczenia.

Zgodnie z ust. 1 pkt 1 minister właściwy do spraw transportu albo minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej może ograniczyć obowiązek przewozu ze względu na potrzeby obronności lub bezpieczeństwa państwa albo w przypadku klęski żywiołowej. W odniesieniu do regularnego przewozu osób o charakterze wojewódzkim, powiatowym lub gminnym uprawnienie to przysługuje odpowiednio wojewodzie, staroście, wójtowi albo burmistrzowi, w tym prezydentowi miasta.

Przewoźnik może ograniczyć przewóz w razie klęski żywiołowej, przerwy w eksploatacji, szczególnych trudności spowodowanych przez klienta, z przyczyn ekonomicznych, których nie mógł przewidzieć, a także ze względu na bezpieczeństwo ruchu. Co do zasady wymaga to zgody i zastosowania warunków ustalonych przez właściwy organ. Zgoda nie jest jednak wymagana, gdy ograniczenie trwa nie dłużej niż 7 dni. W zależności od sytuacji zgodę ustala minister, wojewoda, marszałek województwa albo starosta, zgodnie z zakresem wskazanym w ust. 1 pkt 2 lit. a i c.

Ograniczenie może przybrać różne formy, między innymi całkowite albo częściowe zawieszenie przewozu, wyłączenie określonych kategorii przesyłek, relacji przewozowych lub punktów odprawy, a także zawieszenie przewozu w określone dni albo uzależnienie go od spełnienia określonych warunków. Każde ograniczenie należy podać do wiadomości publicznej w sposób zwyczajowo przyjęty. The practical effect is to ensure that passengers and other users of transport can learn about the changed scope or conditions of the service.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1262.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 7.Art. 9.