Art. 89. p.o.ś. Dokonywanie oceny poziomów substancji w powietrzu w danej strefie oraz klasyfikacja stref

1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku, dokonuje oceny poziomów substancji w powietrzu w danej strefie za rok poprzedni oraz odrębnie dla każdej substancji dokonuje klasyfikacji stref, w których poziom odpowiednio:

1) przekracza poziom dopuszczalny powiększony o margines tolerancji;

2) mieści się pomiędzy poziomem dopuszczalnym a poziomem dopuszczalnym powiększonym o margines tolerancji;

3) nie przekracza poziomu dopuszczalnego;

4) przekracza poziom docelowy;

5) nie przekracza poziomu docelowego;

6) przekracza poziom celu długoterminowego;

7) nie przekracza poziomu celu długoterminowego. 1a.14) Wyniki oceny oraz klasyfikację stref, o których mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu oraz zarządowi województwa. Jeżeli ocena wykazała przekroczenie średniorocznego poziomu dopuszczalnego dwutlenku azotu w mieście, w którym liczba mieszkańców jest większa niż 100 000, Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje niezwłocznie wyniki tej oceny także prezydentowi tego miasta.

1b. W przypadku udokumentowania wpływu zanieczyszczeń pochodzących ze źródeł naturalnych lub solenia i piaskowania dróg w okresie zimowym na poziom substancji w powietrzu, Główny Inspektor Ochrony Środowiska może, kierując się stopniem wpływu zanieczyszczeń pochodzących z tych źródeł na przekroczenia poziomów dopuszczalnych, uwzględnić w ocenie poziomów substancji w powietrzu wpływ tych zanieczyszczeń.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

Komentarz do Art. 89. poś

Art. 89 ustawy Prawo ochrony środowiska nakłada na Głównego Inspektora Ochrony Środowiska (GIOŚ) obowiązek corocznej oceny poziomów substancji w powietrzu w poszczególnych strefach kraju. Ocena ta musi być dokonana do 30 kwietnia każdego roku i obejmuje analizę danych za rok poprzedni. Przepis ten ma na celu monitorowanie jakości powietrza oraz identyfikację obszarów, w których poziomy zanieczyszczeń przekraczają określone normy.

Klasyfikacja stref

GIOŚ dokonuje klasyfikacji stref na podstawie poziomów substancji w powietrzu, dzieląc je na kilka kategorii:

Przekroczenie poziomu dopuszczalnego powiększonego o margines tolerancji - strefy, w których zanieczyszczenie jest na tyle wysokie, że przekracza nawet podwyższony poziom dopuszczalny.
Poziom mieści się pomiędzy poziomem dopuszczalnym a poziomem dopuszczalnym powiększonym o margines tolerancji - strefy, gdzie zanieczyszczenie jest wysokie, ale nie przekracza podwyższonego poziomu dopuszczalnego.
Nie przekracza poziomu dopuszczalnego - strefy, gdzie zanieczyszczenie jest na akceptowalnym poziomie.
Przekracza poziom docelowy - strefy, gdzie zanieczyszczenie przekracza poziom, który jest celem do osiągnięcia w dłuższym okresie.
Nie przekracza poziomu docelowego - strefy, gdzie zanieczyszczenie jest poniżej poziomu docelowego.
Przekracza poziom celu długoterminowego - strefy, gdzie zanieczyszczenie przekracza poziom, który jest celem do osiągnięcia w bardzo długim okresie.
Nie przekracza poziomu celu długoterminowego - strefy, gdzie zanieczyszczenie jest poniżej poziomu celu długoterminowego.

Przekazywanie wyników

Wyniki oceny oraz klasyfikacja stref muszą być niezwłocznie przekazane zarządowi województwa. Jest to istotne z punktu widzenia zarządzania środowiskiem na poziomie regionalnym, ponieważ umożliwia to podejmowanie odpowiednich działań naprawczych i prewencyjnych.

Uwzględnienie zanieczyszczeń naturalnych i sezonowych

Przepis uwzględnia również możliwość wpływu zanieczyszczeń pochodzących ze źródeł naturalnych oraz działań takich jak solenie i piaskowanie dróg w okresie zimowym. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może uwzględnić te czynniki w ocenie poziomów substancji w powietrzu, co pozwala na bardziej precyzyjną i sprawiedliwą ocenę jakości powietrza.

Wnioski

Art. 89 ustawy Prawo ochrony środowiska jest kluczowym narzędziem w monitorowaniu i zarządzaniu jakością powietrza w Polsce. Regularna ocena i klasyfikacja stref pozwala na identyfikację problematycznych obszarów i podejmowanie odpowiednich działań naprawczych. Uwzględnienie wpływu zanieczyszczeń naturalnych oraz sezonowych działań takich jak solenie i piaskowanie dróg pozwala na bardziej dokładną ocenę i lepsze zarządzanie jakością powietrza.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 647.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.