Art. 106h. Warunki mianowania na stanowisko asesora sądowego

Na stanowisko asesora sądowego może być mianowany ten, kto:

1) spełnia warunki określone w art. 61 § 1 pkt 1–4;

2) ukończył aplikację w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury;

3) złożył egzamin sędziowski lub prokuratorski.

Komentarz do Art. 106h.

Przepis określa warunki, które musi spełnić osoba, aby mogła zostać mianowana na stanowisko asesora sądowego. Użycie sformułowania „może być mianowany” wskazuje, że regulacja wyznacza wymagania dotyczące dopuszczalności mianowania, a nie opisuje samego aktu mianowania ani jego trybu.

Zgodnie z przepisem kandydat musi spełnić trzy rodzaje wymagań:

spełniać warunki określone w art. 61 § 1 pkt 1-4,
ukończyć aplikację w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury,
złożyć egzamin sędziowski lub prokuratorski.

Wymagania te mają charakter łączny. Oznacza to, że samo ukończenie aplikacji albo samo złożenie jednego z wymienionych egzaminów nie wystarcza, jeżeli kandydat nie spełnia również warunków wskazanych w art. 61 § 1 pkt 1-4. Przepis dopuszcza dwa rodzaje egzaminu, sędziowski oraz prokuratorski, traktując ich złożenie jako alternatywne spełnienie tego elementu wymagań.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu podstawowych kryteriów kwalifikacyjnych dla osób ubiegających się o mianowanie na stanowisko asesora sądowego. Odwołanie do art. 61 § 1 pkt 1-4 oznacza, że ocena spełnienia wymagań obejmuje także warunki określone w tym przepisie. Regulacja łączy więc wymagania dotyczące wcześniejszego przygotowania zawodowego, ukończenia określonej aplikacji oraz wyniku egzaminu z warunkami wskazanymi w przepisie odsyłającym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1070.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 106.Art. 106i.