Art. 25. p.ł. Reguły uwzględniane przy tworzeniu obwodów łowieckich

Obwody łowieckie są tworzone przy uwzględnieniu następujących zasad:

1) optymalnego zaspokojenia potrzeb w zakresie ochrony, zachowania i rozwoju preferowanych gatunków zwierzyny;

2) unikania dzielenia zbiorników wodnych;

3) ustalania przebiegu granic po naturalnych lub wyraźnych znakach w terenie.

Komentarz do Art. 25. pł

Art. 25 ustawy Prawo łowieckie określa zasady tworzenia obwodów łowieckich, które mają na celu zapewnienie optymalnych warunków dla ochrony, zachowania i rozwoju preferowanych gatunków zwierzyny. Komentarz do tego artykułu można podzielić na kilka kluczowych aspektów:

Optymalne zaspokojenie potrzeb w zakresie ochrony, zachowania i rozwoju preferowanych gatunków zwierzyny:
- Tworzenie obwodów łowieckich powinno być ukierunkowane na zapewnienie odpowiednich warunków środowiskowych dla zwierzyny. Oznacza to, że granice obwodów powinny być ustalane w taki sposób, aby umożliwić zwierzętom dostęp do niezbędnych zasobów, takich jak pożywienie, woda i schronienie.
- Preferowane gatunki zwierzyny to te, które są szczególnie ważne z punktu widzenia ekologicznego, gospodarki łowieckiej lub ochrony przyrody. Tworzenie obwodów łowieckich powinno uwzględniać specyficzne potrzeby tych gatunków, co może obejmować zarówno ich ochronę przed nadmiernym odstrzałem, jak i działania mające na celu ich rozmnażanie i rozwój populacji.
Unikanie dzielenia zbiorników wodnych:
- Zbiorniki wodne pełnią kluczową rolę w ekosystemach, stanowiąc źródło wody dla zwierzyny oraz siedlisko dla wielu gatunków roślin i zwierząt. Dzielenie zbiorników wodnych między różne obwody łowieckie mogłoby prowadzić do konfliktów interesów oraz utrudniać zarządzanie zasobami wodnymi.
- Unikanie dzielenia zbiorników wodnych jest również istotne z punktu widzenia ochrony przyrody, ponieważ pozwala na zachowanie integralności ekosystemów wodnych i ich otoczenia.
Ustalanie przebiegu granic po naturalnych lub wyraźnych znakach w terenie:
- Granice obwodów łowieckich powinny być łatwo rozpoznawalne i jednoznaczne, co ułatwia zarządzanie obwodami oraz kontrolę przestrzegania przepisów łowieckich.
- Naturalne znaki w terenie, takie jak rzeki, pasma górskie czy lasy, stanowią naturalne bariery, które mogą być wykorzystywane do wyznaczania granic obwodów. Wyraźne znaki w terenie, takie jak drogi, linie kolejowe czy ogrodzenia, również mogą być użyteczne w tym kontekście.
- Ustalanie granic w oparciu o naturalne lub wyraźne znaki w terenie minimalizuje ryzyko sporów dotyczących przebiegu granic oraz ułatwia orientację w terenie zarówno myśliwym, jak i organom nadzorującym.

Podsumowując, art. 25 ustawy Prawo łowieckie wprowadza zasady, które mają na celu zapewnienie skutecznej ochrony i zarządzania populacjami zwierzyny poprzez odpowiednie tworzenie obwodów łowieckich. Uwzględnienie potrzeb zwierzyny, unikanie dzielenia zbiorników wodnych oraz ustalanie granic w oparciu o naturalne lub wyraźne znaki w terenie to kluczowe elementy, które mają na celu zapewnienie zrównoważonego rozwoju i ochrony zasobów przyrodniczych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1082.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Obwód łowiecki

ochrona zwierzyny

rozwój gatunków

zbiornik wodny

granica naturalna

znak terenowy

Art. 24.Art. 26.