Przejdź do treści

Prawo czekowe.

Dział XVI. Przepisy końcowe i przejściowe

7 artykułów

DZIAŁ XVI

Przepisy końcowe i przejściowe

Art. 82. Utrata mocy dotychczasowego prawa czekowego
Z dniem wejścia w życie prawa niniejszego traci moc rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1924 r. o prawie czekowem (Dz. U. R. P. Nr 100, poz. 927).
Art. 83. Odpowiednie stosowanie przepisów prawa niniejszego
Ilekroć przepisy prawne powołują się na dotychczasowe prawo czekowe, stosuje się odpowiednio przepisy prawa niniejszego.
Art. 84. Ustalenie instytucji będących izbami rozrachunkowemi
Rozporządzenie Ministra Skarbu, wydane w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, ustali, które instytucje są izbami rozrachunkowemi.
Art. 85. Moc przepisów walutowych i wyjątek dotyczący czeków
Pozostają w mocy przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 12 czerwca 1934 r. o wierzytelnościach w walutach zagranicznych (Dz. U. R. P. Nr 59, poz. 509), z wyjątkiem przepisu art. 2 ust. (3), który traci moc w stosunku do czeków, wystawionych po wejściu w życie prawa niniejszego.
Art. 86. Niestosowanie prawa do czeków wystawionych wcześniej
Przepisów prawa niniejszego nie stosuje się do czeków, wystawionych przed jego wejściem w życie.
Art. 87. Powierzenie wykonania prawa Ministrowi Sprawiedliwości
Wykonanie prawa niniejszego porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.
Art. 88. Wejście ustawy w życie
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1936 r.

Pełna treść aktu: Prawo czekowe..