Art. 82. Utrata mocy dotychczasowego prawa czekowego

Z dniem wejścia w życie prawa niniejszego traci moc rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1924 r. o prawie czekowem (Dz. U. R. P. Nr 100, poz. 927).

Komentarz do Art. 82.

Przepis ma charakter uchylający i określa skutek wejścia w życie nowego prawa czekowego. Z chwilą, gdy prawo to zaczyna obowiązywać, traci moc wcześniejsze rozporządzenie dotyczące prawa czekowego. Oznacza to, że od tego momentu wskazany wcześniejszy akt przestaje być podstawą obowiązujących regulacji w zakresie objętym prawem czekowym.

Znaczenie przepisu polega na wyraźnym uporządkowaniu systemu prawnego. Nowe prawo zastępuje wcześniejsze rozporządzenie, a momentem rozstrzygającym jest jego wejście w życie. Przepis nie ustanawia odrębnego terminu uchylenia ani dodatkowych warunków, od których zależałaby utrata mocy wcześniejszego aktu. Skutek następuje z mocy samego prawa, w chwili rozpoczęcia jego obowiązywania.

Regulacja pełni funkcję porządkującą i zapobiega równoczesnemu obowiązywaniu dwóch aktów odnoszących się do prawa czekowego. W praktyce oznacza to zmianę podstawy prawnej stosowanej w tej dziedzinie, bez potrzeby wydawania dodatkowego aktu uchylającego. Zakres przepisu jest ograniczony do utraty mocy wcześniejszego rozporządzenia, nie określa natomiast szczegółowych zasad stosowania poszczególnych instytucji prawa czekowego ani następstw czynności dokonanych przed wejściem nowego prawa w życie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 81.Art. 83.