Art. 85. Moc przepisów walutowych i wyjątek dotyczący czeków

Pozostają w mocy przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 12 czerwca 1934 r. o wierzytelnościach w walutach zagranicznych (Dz. U. R. P. Nr 59, poz. 509), z wyjątkiem przepisu art. 2 ust. (3), który traci moc w stosunku do czeków, wystawionych po wejściu w życie prawa niniejszego.

Komentarz do Art. 85.

Przepis rozstrzyga o dalszym obowiązywaniu regulacji dotyczących wierzytelności w walutach zagranicznych, zawartych we wskazanym rozporządzeniu. Zasadą jest pozostawienie w mocy tych przepisów, co oznacza, że samo wejście w życie Prawa czekowego nie uchyla całego rozporządzenia ani wszystkich jego postanowień.

Ustawodawca przewidział jednak wyraźny wyjątek. Przepis art. 2 ust. (3) rozporządzenia traci moc w stosunku do czeków wystawionych po wejściu w życie Prawa czekowego. Ograniczenie to dotyczy więc jednego, konkretnie wskazanego przepisu oraz czeków określonych według momentu ich wystawienia. Nie obejmuje ono pozostałych przepisów rozporządzenia, które zgodnie z art. 85 pozostają w mocy.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na rozdzieleniu dalszego stosowania przepisów o wierzytelnościach w walutach zagranicznych od stosowania art. 2 ust. (3) wobec nowo wystawianych czeków. Decydujące są zatem dwa elementy: treść konkretnej regulacji oraz to, czy czek został wystawiony przed, czy po wejściu w życie Prawa czekowego. Artykuł 85 nie opisuje szczegółowo skutków zastosowania art. 2 ust. (3), lecz wskazuje, w jakim zakresie przepis ten przestaje obowiązywać.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 84.Art. 86.