Art. 7. Nieważność zastrzeżenia oprocentowania czeku

Zastrzeżenie oprocentowania, umieszczone w czeku, uważa się za nienapisane.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa skutek umieszczenia w czeku zastrzeżenia oprocentowania. Jeżeli czek zawiera postanowienie przewidujące oprocentowanie, takie zastrzeżenie uważa się za „nienapisane”. Oznacza to, że samo zamieszczenie tej treści w dokumencie nie nadaje jej znaczenia w ramach czeku. Zastrzeżenie nie jest więc traktowane jako skuteczny element jego treści.

Reguła ma zastosowanie do każdego zastrzeżenia oprocentowania, o ile zostało ono umieszczone w czeku. Przepis nie uzależnia tego skutku od wysokości oprocentowania, sposobu jego obliczenia ani od użytego sformułowania. Nie ustanawia też wyjątków ani dodatkowych przesłanek. Kluczowe są dwa elementy: istnienie czeku oraz umieszczenie w nim zastrzeżenia oprocentowania.

W praktyce oznacza to, że treść dotycząca oprocentowania pozostaje bez wpływu na czek, tak jak gdyby nie została w nim zamieszczona. Przepis rozstrzyga wyłącznie o tym zastrzeżeniu. Nie opisuje skutków dla pozostałych elementów czeku ani nie wskazuje innych następstw jego sporządzenia. Jego znaczenie polega zatem na wyłączeniu skuteczności oprocentowania zastrzeżonego bezpośrednio w czeku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6.Art. 8.