Art. 8. Miejsce płatności czeku u osoby trzeciej

Czek może być płatny w miejscu zamieszkania osoby trzeciej, bądź w miejscowości, w której trasat ma miejsce zamieszkania, bądź w innej miejscowości, z tem jednak zastrzeżeniem, że osoba trzecia jest bankierem.

Komentarz do Art. 8.

Przepis określa, w jakim miejscu może być dokonana zapłata czeku. Dopuszcza on wskazanie kilku rodzajów miejsca płatności. Czek może być płatny w miejscu zamieszkania osoby trzeciej, w miejscowości, w której miejsce zamieszkania ma trasat, albo w innej miejscowości.

Najważniejsze znaczenie ma rozróżnienie między tymi możliwościami. Miejsce płatności może zostać związane bezpośrednio z trasatem, czyli miejscowością, w której ma on miejsce zamieszkania. Może też zostać wskazane miejsce zamieszkania osoby trzeciej. Przepis dopuszcza ponadto określenie innej miejscowości, a więc miejsca, które nie musi być miejscem zamieszkania trasata ani osoby trzeciej.

Swoboda wyboru miejsca nie jest jednak nieograniczona. Jeżeli płatność ma nastąpić w miejscu zamieszkania osoby trzeciej albo w innej miejscowości wskazanej w treści czeku, zastrzeżenie przepisu wymaga, aby osoba trzecia była bankierem. Przepis wiąże więc możliwość wykorzystania osoby trzeciej jako punktu odniesienia dla płatności z jej statusem bankiera.

W praktyce regulacja pozwala wskazać miejsce zapłaty odmienne od miejscowości, w której trasat ma miejsce zamieszkania, ale jednocześnie wyznacza granicę tej swobody. Samo wskazanie osoby trzeciej lub innej miejscowości nie wystarcza, jeżeli osoba trzecia nie jest bankierem. Art. 8 koncentruje się zatem wyłącznie na przestrzennym określeniu miejsca płatności czeku oraz na warunku dotyczącym osoby trzeciej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 7.Art. 9.