Art. 32. Odwołanie czeku i zapłata po terminie przedstawienia

Odwołanie czeku może mieć skutek tylko po upływie terminu do przedstawienia. Odwołanie czeku, płatnego w Polsce, może mieć skutek także, jeżeli czek, wystawiony na nazwisko lub na zlecenie i przesłany przez wystawcę bezpośrednio trasatowi, odwołano, zanim trasat wykonał otrzymane polecenie. Jeżeli odwołanie nie nastąpiło, trasat może zapłacić również po upływie terminu do przedstawienia.

Komentarz do Art. 32.

Przepis określa, kiedy odwołanie czeku może wywołać skutek, a także czy trasat może zapłacić po upływie terminu do przedstawienia. Zasadą jest, że odwołanie czeku staje się skuteczne dopiero po upływie tego terminu. Oznacza to, że sam fakt odwołania przed jego upływem nie powoduje jeszcze skutku przewidzianego w przepisie.

Ustawa przewiduje jednak szczególną możliwość wcześniejszego skutku odwołania. Dotyczy ona czeku płatnego w Polsce, który został wystawiony „na nazwisko lub na zlecenie” i przesłany przez wystawcę bezpośrednio trasatowi. W takim przypadku odwołanie może być skuteczne jeszcze przed upływem terminu do przedstawienia, ale tylko wtedy, gdy nastąpiło zanim trasat wykonał otrzymane polecenie. Wszystkie wskazane w przepisie okoliczności wyznaczają zakres tego wyjątku.

Przepis reguluje również sytuację, w której odwołanie w ogóle nie nastąpiło. Wówczas trasat może zapłacić także po upływie terminu do przedstawienia. Termin ten nie zamyka więc sam przez się możliwości zapłaty, jeżeli brak było odwołania. Znaczenie praktyczne regulacji polega na rozdzieleniu dwóch kwestii: momentu, od którego odwołanie może oddziaływać, oraz dopuszczalności zapłaty po terminie przedstawienia. Ogólna reguła i opisany wyjątek wskazują, że decydujące znaczenie mają zarówno rodzaj czeku i sposób jego przekazania, jak i moment wykonania polecenia przez trasata.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 31.Art. 33.