Art. 33. Wpływ śmierci i utraty zdolności do działań prawnych wystawcy na ważność czeku

Ani śmierć wystawcy, ani utrata przez wystawcę po wystawieniu czeku zdolności do działań prawnych nie naruszają ważności czeku.

Komentarz do Art. 33.

Przepis określa wpływ dwóch zdarzeń dotyczących wystawcy na ważność czeku: jego śmierci albo utraty przez niego zdolności do działań prawnych. Warunkiem zastosowania tej regulacji jest to, aby zdarzenie nastąpiło po wystawieniu czeku. Jeżeli więc czek został już wystawiony, późniejsza śmierć wystawcy nie narusza jego ważności. Taki sam skutek ma późniejsza utrata przez wystawcę zdolności do działań prawnych.

Znaczenie przepisu polega na oddzieleniu ważności czeku od późniejszego statusu wystawcy. Sam fakt, że wystawca zmarł albo utracił zdolność do działań prawnych, nie powoduje unieważnienia wcześniej wystawionego dokumentu. Czek zachowuje ważność mimo wystąpienia jednego z tych zdarzeń.

Regulacja odnosi się wyłącznie do zdarzeń następujących po wystawieniu czeku. Nie przesądza o skutkach śmierci wystawcy lub utraty przez niego zdolności do działań prawnych, jeżeli nastąpiły przed wystawieniem czeku. Przepis nie wymienia również innych okoliczności mogących wpływać na czek, dlatego jego treść należy odczytywać wąsko: wskazane zdarzenia, gdy nastąpią po wystawieniu, same w sobie nie podważają ważności czeku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 32.Art. 34.