Art. 15. Warunki ważności i skutki indosu czekowego

Indos powinien być bezwarunkowy. Warunki, od których uzależniono indos, uważa się za nienapisane. Indos częściowy jest nieważny. Nieważny jest również indos, dokonany przez trasata. Indos na okaziciela jest równoznaczny z indosem in blanco. Indos na rzecz trasata ma znaczenie pokwitowania, wyjąwszy przypadek, że trasat ma kilka zakładów, a czek indosowano na rzecz zakładu innego, niż zakład, na który czek wystawiono.

Komentarz do Art. 15.

Przepis określa podstawowe wymagania dotyczące indosu na czeku oraz skutki poszczególnych sposobów jego dokonania. Jego zasadą jest bezwarunkowość indosu. Jeżeli więc przeniesienie praw z czeku uzależniono od określonego warunku, sam warunek uważa się za nienapisany. Nie wpływa on zatem na treść indosu w rozumieniu tego przepisu.

Przepis wyraźnie wyłącza także możliwość skutecznego przeniesienia tylko części praw z czeku. Indos częściowy jest nieważny, co oznacza, że nie wywołuje skutków przewidzianych dla indosu. Nieważny jest również indos dokonany przez trasata.

Odrębnie uregulowano indos na okaziciela. Ustawa zrównuje go z indosem in blanco, dlatego oba te określenia mają w tym przepisie takie samo znaczenie. Rozwiązanie to odróżnia indos na okaziciela od indosu zawierającego inne, szczególne wskazanie.

Indos na rzecz trasata co do zasady nie działa jak zwykłe przeniesienie praw, lecz ma znaczenie pokwitowania. Przepis przewiduje jednak wyjątek dotyczący trasata mającego kilka zakładów. Jeżeli czek wystawiono na jeden z tych zakładów, a indosowano go na rzecz innego zakładu tego samego trasata, indos nie jest traktowany jako pokwitowanie. W praktyce przepis rozstrzyga więc, które elementy indosu pozostają bez wpływu na jego treść, które powodują nieważność, a które zmieniają jego funkcję na pokwitowanie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 14.Art. 16.