Art. 14. Przenoszenie czeku przez indos i zwykły przelew

Czek, który został wystawiony na określoną osobę z dodaniem wyraźnego zastrzeżenia „na zlecenie” lub bez takiego zastrzeżenia, można przenieść przez indos. Czek, wystawiony na określoną osobę z dodaniem zastrzeżenia „nie na zlecenie” lub innego równoznacznego, można przenieść tylko w formie i ze skutkami zwykłego przelewu. Czek można indosować także na wystawcę lub na każdą inną osobę, czekowo zobowiązaną. Osoby te mogą czek dalej indosować.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa, w jaki sposób można przenieść prawa wynikające z czeku wystawionego na określoną osobę. Podstawowym sposobem jest indos, czyli przeniesienie czeku przez odpowiednie oświadczenie na czeku. Jest to możliwe, gdy czek zawiera wyraźne zastrzeżenie „na zlecenie”, ale także wtedy, gdy takiego zastrzeżenia w ogóle nie ma.

Odmiennie traktowany jest czek opatrzony zastrzeżeniem „nie na zlecenie” albo innym sformułowaniem o takim samym znaczeniu. Taki czek nie może być przeniesiony przez indos. Przepis dopuszcza jego przeniesienie wyłącznie w formie i ze skutkami zwykłego przelewu. Rodzaj zastrzeżenia zamieszczonego na czeku wpływa więc bezpośrednio na dopuszczalny sposób jego przenoszenia.

Przepis wskazuje również szczególne osoby, na które czek może zostać indosowany. Są to wystawca oraz każda inna osoba już zobowiązana czekowo. Indosowanie na jedną z tych osób nie wyłącza dalszego obrotu czekiem, ponieważ osoby te mogą następnie indosować go dalej. Regulacja obejmuje zatem zarówno czeki pozostawione bez zastrzeżenia ograniczającego przenoszenie, jak i czeki zawierające konkretne klauzule dotyczące sposobu ich przekazania. W praktyce znaczenie ma przede wszystkim dokładne brzmienie zastrzeżenia umieszczonego na czeku oraz ustalenie, czy przeniesienie następuje przez indos, czy w formie zwykłego przelewu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 13.Art. 15.