Przejdź do treści

Art. 11. p.b. Dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia - delegacja ustawowa

Zmiana została uchwalona, ale ustawa zmieniająca nie została jeszcze ogłoszona. Obowiązuje brzmienie dotychczasowe. Zmiana obejmie: ust. 1, ust. 3. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw.
Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

3. Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

1. (uchylony)12)
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, może określić, w drodze rozporządzenia, dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych w pomieszczeniach przeznaczonych dla zwierząt. 3.13) Właściwy minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 524.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

minister zdrowia
minister rolnictwa
czynnik szkodliwy
materiał budowlany
ochrona zdrowiarozporządzenie
wyposażenie pomieszczeń