Sygn. akt XVII AmC 3101/14
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 czerwca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
w składzie:
Przewodniczący: SSO Witold Rękosiewicz
Protokolant: stażysta Aneta Gąsińska
po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwa H. Z.
przeciwko (...) Bank spółki akcyjnej z siedzibą w W.
o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone
1. oddala powództwo
2. zasądza od H. Z. na rzecz (...) Bank spółki akcyjnej w W. kwotę 77 zł (siedemdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
SSO Witold Rękosiewicz.
Sygn. akt XVII AmC 3101/14
UZASADNIENIE
H. Z. (powódka) pozwem złożonym w dniu 9 czerwca 2014 r. (data prezentaty Sądu), przeciwko (...) Bank S.A. w W. (Bank, pozwany) wniosła o:
1) uznanie za niedozwolone postanowienia zawartego w § 18 ust. 4 Warunków Ubezpieczenia grupowego na życie i dożycie z Ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (...) o treści:
„Wartość wykupu stanowi iloczyn Wartości rachunku udziałów oraz stawki procentowej Wartości rachunku udziałów (…)”,
2) uznanie za niedozwolone postanowienia zawartego w załączniku nr 1 do Warunków Ubezpieczenia grupowego na życie i dożycie z Ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (...) o treści:
„Wartość wykupu:
Rok
polisowy
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
% Wartości
rachunku udziałów
10
15
20
30
40
50
60
70
75
85
92
93
94
95
97
".
Powódka wniosła również o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że w dniu 9 grudnia 2011 roku zawarła ze stroną pozwaną umowę ubezpieczenia na życie i dożycie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym. Przy zawieraniu umowy pozwana wykorzystała wzorzec umowny o nazwie (...) zawierający wymienione w pkt 1 pozwu postanowienie. Treść kwestionowanych postanowień nie była przedmiotem negocjacji i nie zostały one uzgodnione indywidualnie. Zdaniem strony powodowej wskazane postanowienia prowadzą do niesprawiedliwej dysproporcji praw i obowiązków stron stosunku zobowiązaniowego i korzystniej kształtują sytuację pozwanej kosztem konsumenta. Nakładają na powódkę obowiązek uiszczenia odpowiedniej opłaty w razie rozwiązania umowy, jednakże nie przewidują analogicznej opłaty w razie rozwiązania umowy przez pozwaną. Ponadto, postanowienia nie są jasno i jednoznacznie sformułowane. W szczególności z treści umowy nie wskazano, za jakie świadczenia pozwanego pobierana jest opłata.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Pozwany podniósł zarzut braku legitymacji procesowej biernej. Wskazał, że ubezpieczycielem jest zakład (...) S.A. w W.. Pozwany jest jedynie ubezpieczającym, to jest podmiotem odbierającym od powódki deklarację o przystąpieniu do ubezpieczenia. Wzorzec umowny, w którym znajdują się kwestionowane postanowienia i który wykorzystano do zawarcia umowy z powódką umowy ubezpieczenia, pochodzi od wspomnianego zakładu ubezpieczeń.
Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił, co następuje:
Powódka H. Z. w dniu 9 grudnia 2011 r. podpisała deklarację przystąpienia do umowy Ubezpieczenia na podstawie Warunków Ubezpieczenia grupowego na życie i dożycie z Ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (...) w ramach umowy ubezpieczenia zawartej pomiędzy (...) S.A. a (...) Bank S.A. W Załączniku nr 1 do Deklaracji przystąpienia (k. 14) oraz w § 18 ust. 4 Warunków Ubezpieczenia grupowego na życie i dożycie z Ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (...) (k.22) znajdowały się wymienione w pozwie postanowienia. Z treści § 30 Warunków Ubezpieczenia wynika, że zostały one przyjęte uchwałą Zarządu (...) S.A. nr 1 z dnia 22 listopada 2011 r. i obowiązują od dnia 1 grudnia 2011 r.(k.29).
Stan faktyczny analizowanej sprawy został ustalony przez Sąd na podstawie informacji oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 479 36 k.p.c. do właściwości Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów ( (...)) należą sprawy o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone. Prowadzone na podstawie tego przepisu postępowanie polega na abstrakcyjnej ocenie kwestionowanych postanowień wzorca umownego pod kątem ich abuzywności w oderwaniu od treści konkretnej, zawartej z wykorzystaniem tego wzorca, umowy. Z powyższego wynika, iż rozpoznawanie sporów powstałych na tle konkretnych, zawartych przez strony umów nie należy do właściwości Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów.
Ponadto, stosownie do art. 479 38 k.p.c. powództwo w sprawach o uznanie wzorca umowy za niedozwolone może wytoczyć każdy, kto według oferty pozwanego przedsiębiorcy mógłby zawrzeć z nim umowę zawierającą postanowienie, którego uznania za niedozwolone dotyczy żądanie pozwu.
Z treści § 30 przedstawionego przez powódkę dowodu w postaci Warunków Ubezpieczenia wynika, że wzorce umowne, zawierające kwestionowane postanowienia zostały sformułowane przez ubezpieczyciela (...) S.A. Oznacza to, że wzorce umowne, w których zamieszczone są sporne postanowienia, nie należą do pozwanego.
Skoro więc z przedstawionego przez powoda dowodu wynika, że wzorzec umowny, zawierający wymienione w pozwie postanowienia, nie stanowi oferty pozwanego, uznać należało, iż powództwo zostało skierowane przeciwko niewłaściwemu podmiotowi.
Wobec nie przedstawienia przez powoda dowodu przeciwnego, podniesiony w odpowiedzi na pozew zarzut braku biernej legitymacji procesowej pozwanego uznać należało za trafny.
W tym stanie Sąd Okręgowy uznając , iż powód nie udowodnił, że wymienione w pozwie postanowienia były wykorzystywane przez pozwanego a żądanie powoda zostało skierowane przeciwko niewłaściwemu podmiotowi, oddalił powództwo jako bezzasadne.
O zasądzeniu od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego orzeczono na zasadzie art. 98 k.p.c. stosownie do wyniku sporu.
SSO Witold Rękosiewicz.