UZASADNIENIE
Decyzją z (...) r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych - I Oddział w Ł. stwierdził, że I. W. jako pracownik płatnika składek (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...) z siedziba w Ł. (obecnie (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.) nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od (...) r. do (...) r. zarzucając pozorność umowy o pracę.
(decyzja k. 20-23 akt ZUS)
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) z siedziba w Ł. (obecnie (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.) złożyli odwołania od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę poprzez ustalenie, że I. W. od (...) r. do (...) r. jako pracownik płatnika składek podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym., zaprzeczając pozorności umowy o pracę.
(odwołania k 3-5, k. 2-4 akt VIII U (...)– sprawy połączonej ze sprawą niniejszą)
W odpowiedzi na odwołania pozwany wniósł o ich oddalenie, podtrzymując zajęte stanowisko, a także wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
(odpowiedzi na odwołania k 38-40, k 11-13 akt VIII U (...) – sprawy połączonej ze sprawą niniejszą)
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Płatnik składek - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) z siedziba w Ł. w spornym okresie prowadził działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży oraz przetwórstwa owoców i warzyw, posiłków i dań, artykułów spożywczych.
(odpis KRS k 36 v.)
Grupa M. to największy producent żywności w Europie Środkowowschodniej. Zakład w Ł. łączy 3 zakłady: A. (...) i L. oraz F. (...). W Ł. jest zatrudnionych około 600 pracowników, a w całej grupie M. kilka tysięcy osób.
(zeznania świadka P. M. – złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
I. W. została zatrudniona przez płatnika składek na podstawie umowy o pracę zawartej na okres próbny 3 miesięcy od (...) roku. na stanowisku zastępcy dyrektora zakładu
. (umowa o pracę k 4 części B akt osobowych załączonych do akt sprawy)
Przed wnioskodawczynią – w okresie od (...) roku stanowisko zastępcy dyrektora piastował inny pracownik. Współpraca ta została zakończona przed ogłoszeniem rekrutacji, do której zgłosiła się wnioskodawczyni. Utworzenie stanowiska zastępcy dyrektora przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (...) z siedziba w Ł. spowodowane było planowanym przejściem doczesnego dyrektora na emeryturę.
(zeznania świadków: M. (...), P. M. - złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Pracę tę odwołująca znalazła przez portal (...) - w (...) roku złożyła aplikację.
(zeznania świadka A. J., przesłuchanie wnioskodawczyni - złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Wcześniej przez 4 lata pracowała ona na podobnym stanowisku w Zakładzie Produkcji (...) w O.. W okresie przystąpienia do rekrutacji była doradcą dyrektora zarządzającego w (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł.. Z wykształcenia jest biotechnologiem. Ma blisko 20-letni staż zawodowy, z czego pełniła wcześniej funkcje kierownicze w różnych firmach np. (...), (...). To doświadczenie było wymagane, gdy aplikowała na stanowisko zastępcy dyrektora u poprzednika płatnika.
(kwestionariusz osobowy k 7A akt osobowych załączonych do akt sprawy, dyplom k 6A akt osobowych załączonych do akt sprawy, CV k 1A akt osobowych załączonych do akt sprawy, przesłuchanie wnioskodawczyni złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Kandydatów było wielu - około 100 osób złożyło CV. Był przeprowadzony trzyetapowy proces rekrutacyjny. Po weryfikacji złożonych CV, do pierwszego etapu przeszło 10 osób. Na tym etapie z wyłonionymi kandydatami, w tym z wnioskodawczynią, prowadzone były rozmowy kwalifikacyjne. Kolejny etap to były testy, które prowadził dział rekrutacji. Przez etap ten przeszło 5 osób, w tym wnioskodawczyni. Po teście były rozmowy kwalifikacyjne z 3 kandydatami, w tym z wnioskodawczynią, które prowadziła senior HR business partner wraz z dyrektorem generalnym 3 zakładów, w obecności dotychczasowego dyrektora zakładu w fabryce w Ł..
(zeznania świadka A. J. złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Następnie w sierpniu wnioskodawczyni przeszła testy przydatności do pracy na zajmowanym stanowisku.
(wyniki badania cech przydatnych na stanowisku pracy, analiza kandydatki k 11-22)
Podczas dalszej rekrutacji powiedziano jej, że w przyszłości będzie obejmować stanowisko dyrektora zakładu, ale musi się wdrożyć. Ówczesny dyrektor zbliżał się do emerytury.
(zeznania świadka A. J., przesłuchanie wnioskodawczyni złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Wynagrodzenie wnioskodawczyni ustalone zostało - w oparciu o jej oczekiwania – przez dyrektora generalnego zakładów w porozumieniu z senior HR business partner i działem wynagrodzeń w centrali. Zakład ma taką praktykę, że przez pierwszy okres przyznaje nowoprzyjętemu pracownikowi wynagrodzenie niższe niż to przewidziane po sprawdzeniu się przez kandydata w pracy. Wynagrodzenie było ustalone, z tym, że w okresie próbnym miała dostać 2 albo 3 tysiące mniej.
(zeznania świadka A. J., przesłuchanie wnioskodawczyni złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Stan zdrowia I. W. w momencie składania aplikacji i w momencie rozpoczęcia zatrudnienia pozwalał na podjęcie pracy na tym stanowisku.
(przesłuchanie wnioskodawczyni złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
W dniu(...) roku przeszła odpowiednie badania lekarskie.
(orzeczenie lekarskie k 3A akt osobowych załączonych do akt sprawy)
W dniu (...) r. odwołująca przeszła szkolenie wstępne z zakresu BHP, instruktaż stanowiskowy oraz szkolenie ogólne z zakresu systemu zarządzania jakością i bezpieczeństwem żywności oraz ciągłego doskonalenia
. (karta szkolenia k 7, zeznania świadka (...) - złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Wnioskodawczyni został wręczony zakres obowiązków na stanowisku zastępcy dyrektora i karta wejścia na teren zakładu, która rejestrowała czas jej pracy.
(zeznania świadka (...)- złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Właściwą pracę na stanowisku zastępcy dyrektora odwołująca faktycznie podjęła dzień później - (...) roku.
(zeznania świadków A. J., M. (...) przesłuchanie wnioskodawczyni złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Na pierwszy okres zatrudnienia wnioskodawczyni było przewidziane wdrożenie, czyli zapoznanie jej z zakładem. Osoba z zespołu senior HR business partner, która pracuje w Ł. nadzorowała proces wdrożenia, czyli planowała spotkania z managerami i dyrektorami zatrudnionymi w fabryce i do tych spotkań faktycznie dochodziło. Wnioskodawczyni przyjeżdżała codziennie i wykonywała swoją pracę w pełnym wymiarze czasu pracy.
(zeznania świadków A. J., M. (...) - złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
I. W. faktycznie pracę wykonywała w stałych godzinach pracy. Musiała przyjść do pracy miedzy 8 i 9 i przepracować 8 godzin. Pracę świadczyła w Ł., w siedzibie zakładu. Wdrażała się w zakres produkcji spożywczej i w funkcjonowanie zakładu, zaznajamiała się z całą strukturą, pracownikami, poznała dyrektorów poszczególnych działów. Odwiedzała poszczególne działy produkcyjne. Także pracownicy szeregowi na miejscu zaznajamiali ją z produkcją. Miała te wszystkie spotkania zaplanowane w kalendarzu przez dział HR. Brała udział codziennie w tzw. operatywkach, które służyły podsumowaniu bieżących wyników zakładu. Łączyła się także zdalnie z dyrektorem działu doskonalenia produkcji w spółce (...). Grupa M. na tamten moment to była grupa zakładów.
(zeznania świadków: A. J., M. (...), P. (...) przesłuchanie wnioskodawczyni - złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Płatnik opracował plan wdrożenia wnioskodawczyni do pracy na zajmowanym przez nią stanowisku, na początku wprowadzał ją P. M. (2).
(zeznania świadków M. (...),P. (...) - złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Wdrażanie to trwało 2 tygodnie. Podczas tego okresu omawiał z wnioskodawczynią wskaźniki produkcji z poszczególnych komórek, przedstawiał raporty produkcyjne, wnioskodawczyni uczestniczyła z nim w spotkaniach z zarządzającymi średniego szczebla, czyli kierownikami poszczególnych komórek. Pokazywał jej cały ciąg technologiczny, linie produkcyjne oraz infrastrukturę zakładu. Na kolejny okres były przewidziane wdrożenia w dziale technicznym, w dziale zapewnienia jakości i dziale planowania.
(zeznania świadka P. M. - złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
I. W. została zgłoszona przez płatnika do ubezpieczeń społecznych na podstawie wypełnionych kwestionariuszy. Została opłacona za nią składka na ubezpieczenie.
(zeznania świadka M. K. J. - złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Miała wydzielony pokój biurowy.
(zeznania świadków: A. J., M. K. J., P.M. - złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Ubezpieczona otrzymała od płatnika telefon, laptop i samochód służbowy z kartą paliwową.
(zeznania świadków: A. J., P. M., przesłuchanie wnioskodawczyni - złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
I. W. nie zdążyła objąć funkcji dyrektora, ponieważ jej stan zdrowia się pogorszył i od (...) roku stała się niezdolna do pracy z powodu choroby i poszła na zwolnienie lekarskie. (
zeznania świadka M. K. J. - złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256, (przesłuchanie wnioskodawczyni złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Schorzenie, z powodu którego wzięła to zwolnienie nie było wcześniej u niej ujawnione. Zwolnienie lekarskie trwało do końca okresu próbnego i jeszcze przez część (...) roku.
(przesłuchanie wnioskodawczyni złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Umowa z nią nie została przedłużona.
(niesporne)
Od(...)roku, także w okresie zatrudnienia u poprzednika płatnika, wnioskodawczyni prowadziła równolegle działalność gospodarczą, to znaczy była właścicielem firmy i zatrudniała pracowników. Osobiście nie wykonywała wszystkich czynności, tylko je zlecała. Działalność ta nie przeszkadzała jej w wykonywaniu pracy na podstawie umowy o pracę u poprzednika płatnika. Podobnie było jak była zatrudniona w (...) i w O..
(przesłuchanie wnioskodawczyni złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
Płatnik składek sporządził dla wnioskodawczyni dokumentację osobową.
(niesporne)
Po odejściu wnioskodawczyni został uruchomiony ponownie proces rekrutacyjny i od(...) roku jest zatrudniony pracownik. Dyrektor jeszcze nie odszedł na emeryturę, stopniowo przekazywane są jego obowiązki zastępcy dyrektora.
(zeznania świadków: A. J., M.K. J. i P. M. - złożone na rozprawie w dniu 18.12.2025 r. – płyta CD k 256)
I. W. została zgłoszona przez płatnika składek do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego z kodem tytułu ubezpieczenia - pracownik od (...) r. Dokument zgłoszeniowy (...) został złożony przez płatnika w ustawowym terminie
(okoliczność niesporna)
Płatnik składek złożył za odwołującą dokumenty rozliczeniowe za okres od (...) do (...)roku. Dokumenty rozliczeniowe zostały złożone w terminie.
(niesporne)
Powyższy stan faktyczny został odtworzony na podstawie powołanych dokumentów, których autentyczności nie kwestionowała żadna ze stron, a także na podstawie korespondujących ze sobą i całkowicie spójnych zeznań świadków i przesłuchania wnioskodawczyni, które to dowody Sąd uznał za wiarygodne
.
Dodać należy, że organ rentowy nie podważył wartości dowodowej zeznań świadków, którzy wprost w sposób logiczny i spójny wyjaśnili na czym polegała praca wnioskodawczyni w badanym okresie. Sąd uznał, że zeznania te stanowią w pełni wartościowy środek dowodowy, albowiem pochodzi od osób, które brały udział w rekrutacji, zatrudnieniu i wdrożeniu wnioskodawczyni do pracy u poprzednika płatnika, a zatem pełną wiedzę w tym zakresie. Są to osoby obce dla stron, które nie mają żadnego interesu w składaniu zeznań korzystnych tylko jednej z nich
.
Rozpoznając sprawę Sąd pominął dalsze wnioski dowodowe zgłoszone przez odwołującą, uznając, że miały one wykazać fakty już udowodnione, zgodnie z jej twierdzeniami i niepotrzebnie przedłużyłyby postępowanie. (art.235
5 pkt 2 i 5 k.p.c.)
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie jest zasadne i skutkuje zmianą zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
(t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 350) obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym podlegają osoby fizyczne, będące pracownikami, od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku.
Oznacza to, że warunkiem podlegania ubezpieczeniom społecznym jest posiadanie statusu pracownika w rozumieniu art. 8 ust. 1 omawianej ustawy, który to przepis stanowi, że za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy. W konsekwencji powyższego, decydujące znaczenie dla powstania stosunku ubezpieczeniowego ma uprzednie istnienie stosunku pracy.
W świetle art. 22 § 1 k.p. przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem a pracodawca do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem.
Na tle cytowanego przepisu zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie określone zostały konstytutywne cechy stosunku pracy, odróżniające go od innych stosunków prawnych. Należą do nich: dobrowolność, osobiste świadczenie pracy w sposób ciągły, podporządkowanie, wykonywanie pracy na rzecz pracodawcy ponoszącego ryzyko związane z zatrudnieniem i odpłatny charakter zatrudnienia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2006 roku, I PK 110/06, Lex nr 207175).
W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy organ rentowy podnosił, iż zakwestionowana umowa o pracę z dnia (...) r. zawarta została pomiędzy jej stronami dla pozoru, w celu skonstruowanie okoliczności świadczących o istnieniu stosunku pracy pomiędzy płatnikiem i odwołującą się.
To stanowisko organu rentowego, zdaniem Sądu Okręgowego, nie znajduje żadnego oparcia w dowodach zebranych w sprawie.
W ocenie Sądu Okręgowego, brak podstaw do ustalenia, że sporna umowa o pracę miała charakter pozorny oraz, że czynność ta została dokonana w celu obejścia prawa.
Zgodnie z treścią art. 83 k.c. w związku z art. 300 k.p. nieważne jest oświadczenie woli złożone drugiej stronie za jej zgodą dla pozoru. Złożenie oświadczenia woli dla pozoru oznacza, że osoba oświadczająca wolę nie chce, aby powstały skutki prawne, jakie zwykle prawo łączy ze składanym przez nią oświadczeniem. Inaczej mówiąc strony niejako udają, że dokonują jakiejś czynności prawnej np. zawierają umowę o pracę. Pozorność jest zatem wadą oświadczenia woli polegającą na świadomej, a przy tym ujawnionej wobec adresata i przez niego aprobowanej, niezgodności pomiędzy treścią złożonego oświadczenia woli, dostępną dla innych uczestników obrotu, a rzeczywistą wolą osoby składającej to oświadczenie. Pozorne oświadczenie woli ma miejsce wówczas gdy jest skierowane do adresata. Wada tego oświadczenia polega na niezgodności między aktem woli a jej przejawem na zewnątrz (art. 83 § 1 kodeksu cywilnego).
Podleganie pracowniczym ubezpieczeniom społecznym jest uwarunkowane nie tyle opłacaniem składek ubezpieczeniowych, ale legitymowaniem się statusem pracownika rzeczywiście świadczącego pracę w ramach ważnego stosunku pracy. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, na co Sąd Najwyższy wielokrotnie zwracał uwagę, że nie skutkuje w sferze prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego taka umowa o pracę, która nie wiąże się z wykonywaniem tej umowy, a zgłoszenie do ubezpieczenia następuje tylko pod pozorem istnienia tytułu ubezpieczenia w postaci zatrudnienia. Chodzi tu zatem o "fikcyjne" zawarcie umowy, gdzie następuje zgłoszenie do ubezpieczenia społecznego jako pracownika osoby, która w rzeczywistości pracy nie świadczyła
(por. wyroki SN z 16 marca 1999 r. II UKN 512/98, OSNAPiUS rok 2000, Nr. 9, poz. 36; z 28 lutego 2001 r. II UKN 244/00, OSNAPiUS rok 2002, Nr. 20, poz. 496; z 17 grudnia 1996 r. II UKN 32/96, OSNAPiUS rok 1997, Nr. 15, poz. 275; z 4 sierpnia 2005 r. II UK 320/04,OSNAPiUS rok 2006, Nr. 7-8, poz. 122; z 4 sierpnia 2005 r. II UK 320/04, OSNAPiUS rok 2006, Nr. 7-8, poz. 122; z 25 stycznia 2005 r. II UK 141/04, OSNAPiUS rok 2005, Nr. 15, poz. 235, str. 712).
Tytułem do ubezpieczenia, z którym przepisy prawa ubezpieczeń społecznych łączą podleganie ubezpieczeniu i prawo do świadczeń, miało być w przedmiotowej sprawie zatrudnienie, jako wykonywanie pracy w ramach stosunku pracy. Nie jest istotne przy tym, czy strony miały realny zamiar zobowiązania się – przez pracownika do wykonywania pracy a przez pracodawcę do przyjmowania tego świadczenia i wypłacania wynagrodzenia, lecz to czy zamiar taki został w rzeczywistości zrealizowany.
Pozorność wyraża się w braku zamiaru wywołania skutków prawnych i jednoczesnym zamiarze stworzenia okoliczności mających na celu zmylenie osób trzecich. Istotne znaczenie ma niezgodność między aktem woli a jego uzewnętrznieniem. Założeniem unormowania jest zgoda drugiej osoby na złożenie oświadczenia woli dla pozoru.
W niniejszej sprawie stosunek prawny, w ramach którego wnioskodawczyni świadczyła pracę zastępcy dyrektora na rzecz płatnika składek spełnia cechy stosunku pracy określone w powołanym wyżej przepisie art. 22 § 1 k.p.
Odwołująca podjęła pracę u płatnika zgodnie z badaną umową i rzeczywiście wykonywała umówioną rodzajowo pracę na powierzonym jej stanowisku – przechodziła proces wdrażania w skomplikowane procesy produkcyjne zakładu, którym miła w przyszłości zarządzać jako dyrektor.
Podkreślić należy, że w dacie zawierania umowy o pracę wnioskodawczyni była zdolna do wykonywania tej pracy, co potwierdza orzeczenie lekarza medycyny pracy, a nadto złożona do akt dokumentacja medyczna skarżącej, w której nie ma żadnych zapisów świadczących o przeszkodach natury medycznej do podjęcia przez nią zatrudnienia u poprzednika płatnika składek. Zdaniem Sądu, w świetle dostępnych dowodów strony badanej umowy nie mogły w dacie jej zawierania antycypować, że w przyszłości ubezpieczona będzie niezdolna do pracy z powodu choroby.
Zważyć też należy, że przed zatrudnieniem u płatnika wnioskodawczyni miała pracowniczy tytuł do ubezpieczeń społecznych i to na podstawie jej decyzji umowa o pracę z poprzednim pracodawcą uległa rozwiązaniu.
Jednocześnie nie sposób nie zauważyć, że skarżąca posiadała wszystkie niezbędne i wysokospecjalistyczne cechy do zatrudnienia na oferowanym jej stanowisku zastępcy dyrektora zakładu w Ł.. Przeszła wieloetapową rekrutację, poddała się także testom osobowościowym. Wykazała nadto, że wykonywała wcześniej pracę na stanowisku kierowniczym, posiada wymagane wykształcenie, a zatem miała odpowiednie kwalifikacje, doświadczenie i umiejętności do podjęcia pracy na takim samym stanowisku u płatnika. Opisane cechy dotyczące osoby I. W. nakazują uznać, że poprzednik płatnika podjął racjonalną decyzję zatrudniając skarżącą na wcześniej utworzone stanowisko, piastowane już przed nią przez inną oosbę.
Sam sposób w jakim doszło do zawarcia umowy o pracę również nie wskazuje na to, że strony zamierzały stworzyć fikcyjny tytuł do ubezpieczeń społecznych. Rekrutacja była zewnętrzna i odbyła się na podstawie zgłoszenia się wnioskodawczyni na ogłoszenie o pracę płatnika.
Przesłuchani w sprawie świadkowie w sposób koherentny zeznali, że odwołująca rzeczywiście wykonywała w badanym okresie umówioną pracę na rzecz poprzednika płatnika na stanowisku zastępcy dyrektora – wdrażając się w specyfikę funkcjonowania dużego zakładu produkcyjnego.
Świadkowie i sama wnioskodawczyni szczegółowo wyjaśnili na czym konkretnie polegała praca odwołującej, w jaki sposób została wprowadzona do pracy i kto sprawował bieżącą kontrolę oraz nadzór nad jej pracą, a także w jaki sposób kształtowało się jej wynagrodzenie.
W kontekście wynagrodzenia skarżącej nie sposób nie zauważyć, że taką samą politykę zatrudnienia i wynagrodzenia płatnik składek stosował również wobec innych nowozatrudnionych pracowników.
Z zeznań świadków wynika również, że bezpośrednim przełożonym wnioskodawczyni był dyrektor zakładu (...), który polecił wdrożenie odwołującej P. M. (2).
Materiał dowodowy potwierdził także, że skarżąca pracowała w spornym okresie codziennie od poniedziałku do piątku z zakładzie w Ł., gdzie miała przydzielony gabinet i była wyposażona w służbowy telefon, laptop, samochód z kartą paliwową, a zatem pracę swą wykonywała w miejscu wskazanym oraz z wykorzystaniem narzędzi powierzonych jej prze pracodawcę.
Zdaniem Sądu w świetle ustalonych faktów brak podstaw do kwestionowania zeznań świadków w zakresie w jakim potwierdzili wykonywanie pracy przez wnioskodawczynię, skoro znajdują one potwierdzenie w złożonych dokumentach, a nadto świadkowie byli osobami obcymi w stosunku do stron, a zatem nie mieli żadnego interesu, aby składać zeznania korzystne dla jednej z nich.
Trzeba też podkreślić, że wartości dowodowej zeznań przesłuchanych świadków nie podważał w toku niniejszego postępowania organ rentowy.
Co prawda wnioskodawczyni – z uwagi na chorobę wykraczającą poza okres próbny nie powróciła już do pracy u płatnika składek po zakończeniu zwolnienia lekarskiego, na którym przebywała od (...) roku, a umowa o pracę uległa rozwiązaniu z upływem okresu próbnego, jednakże w żaden sposób nie przesądza to o pozorności zatrudnienia skarżącej.
Reasumując - Sąd zważył, że całokształt ustalonych w przedmiotowej sprawie okoliczności w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wskazuje, że I. W. zawierając sporną umowę o pracę miała zamiar świadczyć pracę i rzeczywiście na jej podstawie ją świadczyła na rzecz poprzednika płatnika składek, a ten faktycznie miał rzeczywiste i uzasadnione powody by zatrudnić wnioskodawczynię, przyjmował pracę świadczoną przez nią i wypłacał umówione wynagrodzenie.
W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do twierdzenia, że umowa ta była czynnością „fikcyjną”. Ubezpieczona podjęła bowiem wykonywanie czynności wynikających z umowy o pracę z (...) roku i do czasu powstania niezdolności do pracy wykonywała je w reżimie charakterystycznym dla stosunku pracy pozostając w podporządkowaniu pracowniczym względem poprzednika płatnika składek.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Okręgowy uznał, że wnioskodawczyni jako pracownik u płatnika składek od (...) roku do (...) roku podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu i w rezultacie zmienił zaskarżoną decyzję na mocy art. 477
(
14 )§2 k.p.c.
Stosownie do wyniku postępowania, na podstawie art. 98 k.p.c., Sąd obciążył organ rentowy obowiązkiem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego poniesionych przez odwołujących wraz z odsetkami. Wysokość wynagrodzenia Sąd ustalił zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie
(t.j. Dz.U. z 2023 roku, poz. 1964) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych
(tj. Dz.U. z 2023 poz. 1935 ze zm.).
SSO Paulina Kuźma