Sygn. akt VIII U 2468/14
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 sierpnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:
SSO Grażyna Łazowska
Protokolant:
Kamila Niemczyk
po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. w Gliwicach
sprawy A. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C.
o prawo do emerytury górniczej
na skutek odwołania A. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C.
z dnia 20 października 2014 r. nr (...)
oddala odwołanie.
(-) SSO Grażyna Łazowska
Sygn akt VIII U 2468/14
UZASADNIENIE
Decyzją z 20.10.2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. odmówił ubezpieczonemu A. B. prawa do emerytury górniczej, z uwagi na legitymowanie się okresem pracy górniczej wykonywanej stale pod ziemią i w pełnym wymiarze czasu pracy wynoszącym 23 lata, 5 miesięcy i 10 dni, zamiast 25 lat.
W odwołaniu od decyzji ubezpieczony wskazał konkretne miesiące, które w jego ocenie winny być zakwalifikowane do pracy górniczej, co umożliwiłoby ustalenie jego uprawnień do górniczej emerytury bez względu na wiek.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wskazano, że ubezpieczony pracujący jako nadsztygar nie udowodnił wykazami dniówek zjazdowych, że w spornych okresach przepracował pod ziemią wszystkie dniówki robocze. Nadto nie zaliczono do pracy górniczej okresu zwolnienia lekarskiego powypadkowego, bowiem przed tym zdarzeniem ubezpieczony nie przepracował pełnego miesiąca roboczego pod ziemią.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczony urodził się (...) i na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie ukończone 46 roku życia, nie jest członkiem OFE. W latach 1989 -2014 był pracownikiem w (...) SA w K. zatrudnionym na stanowiskach nadgórnika, sztygara zmianowego, sztygara oddziałowego, a w latach 2003-2014r. na stanowisku nadsztygara wentylacji pod ziemią.
Do wniosku o emeryturę z dnia 13.10.2014r. ubezpieczony przedłożył wykaz zjazdów pod ziemię za okres od grudnia 2013r. do sierpnia 2014r. tj. za 129 miesięcy. Organ rentowy z tego okresu zaliczył ubezpieczonemu do pracy górniczej 110 miesięcy i mając na uwadze wcześniejsze zatrudnienie w (...) SA w K. , ustalił jego staż pracy górniczej wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze na dzień 31.08.2014r. na 23 lata 5 miesięcy 10 dni.
Z okresu od grudnia 2003r. do sierpnia 2014r. organ rentowy odmówił zaliczenia do pracy górniczej wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy 19 miesięcy, z uwagi nie przepracowanie wszystkich dniówek pod ziemią.
Ubezpieczony w latach 2002-2014 pracował w godzinach nadliczbowych tj. zjeżdżał pod ziemię w soboty, niedziele i święta, za co otrzymywał dni wolne, zaznaczone w wykazie zjazdów jako „wp”.
W dniu 19.07.2007r. ubezpieczony uległ wypadkowi pracy, co skutkowało absencją chorobową do listopada 2007r.
W nieuwzględnionych przez organ rentowy miesiącach praca ubezpieczonego kształtowała się następująco;
Miesiąc
Liczba dniówek roboczych
Praca ubezpieczonego
Wrzesień 2004
22
20 zjazdów
2 wp za pracę
- w dniu 22.08.2014
- w dniu 19.09.2014r.
1BO – badania okresowe
Grudzień 2004
23
15 zjazdów
7 U – urlop wypoczynkowy
1 wp za pracę w dniu 5.12.2004
Styczeń 2006
22
21 zjazdów
3wp za pracę
- w dniu 27.03.2005r.
- w dniu 25.12.2005r.
- w dniu 1.01.2006r
Styczeń 2007
22
21 zjazdów
3wp za pracę
- w dniu 4.12.2006r.,
- w dniu 31.12.2006r.
- w dniu 7.01.2007r.
Lipiec 2007
22
15 zjazdów
1 wp za pracę24.06.2007
12+w – zwolnienie wypadkowe
Sierpień 2007
22
31+w – zwolnienie wypadkowe
Wrzesień 2007
20
20+w – zwolnienie wypadkowe
10+s – zwolnienie sanatorium
Październik 2007
23
31+s – zwolnienie sanatorium
Listopad 2007
21
13+s- zwolnienie sanatorium
7u- urlop wypoczynkowy
8 ud – urlop dodatkowy
Grudzień 2007
18
14 zjazdów
1 bo – badania okresowe
1 wp – za pracę w dniu 15.07.2007 /ten dzień został zaliczony do zjazdów uwzględnionych w lipcu 2007/
Styczeń 2008
22
21 zjazdów
Lipiec 2008
23
22 zjazdy
1wp za pracę w dniu 22.05.2008 / ten dzień został zaliczony do zjazdów uwzględnionych w maju 2008/
Grudzień 2009
21
14 zjazdów
5u– urlop wypoczynkowy
2wp za pracę-brak informacji
Lipiec 2010
22
21 zjazdów
3wp za pracę
- w dniu 3.05.2010
- w dniu 4.07.2010
- w dniu 3.06.2010
Grudzień 2010
23
13 zjazdów
8u- urlop wypoczynkowy
2 wp za pracę
- w dniu 11.11.2010/ ten dzień został zaliczony do zjazdów uwzględnionych w listopadzie 2010/
- w dniu 19.12.1010
Luty 2012
21
20 zjazdów
4wp za pracę:
- w dniu 1.11.2011/ ten dzień został zaliczony do zjazdów uwzględnionych w listopadzie 2011
- w dniu 6.01.2012
- w dniu 5.02.2012 – ten dzień uwzględniono w liczbie 20 zjazdów w lutym 2010
- w dniu 26.02.2012r. – ten dzień uwzględniono w liczbie 20 zjazdów w lutym 2010
Kwiecień 2012
20
17 zjazdów
6+ - zwolnienie lekarskie
2 wp za pracę
- w dniu 8.04.2012
- w dniu 15.04.2012r.
Grudzień 2013
19
12 zjazdów
3u- urlop wypoczynkowy
7+ zwolnienie lekarskie
2wp za pracę
-w dniu 22.12.2013
- w dniu 25.12.2013
Kwiecień 2014
21
20 zjazdów
2 pst – zwolniony z obowiązku świadczenia pracy
2 wp za pracę :
- w dniu 6.04.2014
- w dniu 27.04.2014
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt emerytalnych ubezpieczonego i przebiegu jego pracy k. 23.
Bezspornym jest, że ubezpieczony w styczniu 2008r. wykonał tylko 21 zjazdów pod ziemię – oświadczenie k. 18.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie.
Z uwagi na wiek ubezpieczonego – niecałe 46 lat w dniu wydania skarżonej decyzji – przedmiotem rozpoznania są przepisy dotyczące uprawnień emerytura górniczej bez względu na wiek.
Zgodnie z art. 50e ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998 roku / Dz.U. nr 39, poz. 353 ze zm./-dalej ustawa o FUS - prawo do emerytury bez względu na wiek i zajmowane stanowisko, przysługuje pracownikom, którzy pracę górniczą wykonywali pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres wynoszący co najmniej 25 lat, z uwzględnieniem:
- niezdolności do pracy z tytułu wypadku przy pracy albo z tytułu choroby zawodowej, za które wypłacone zostało wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy albo świadczenie rehabilitacyjne,
- czasowego oddelegowania pracowników do zawodowego pogotowia ratowniczego – co nie dotyczy ubezpieczonego w rozpoznawanej sprawie,
i nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego.
Sporną kwestią w rozpoznawanej sprawie jest, czy ubezpieczony legitymuje się 25-letnim okresem pracy górniczej w rozumieniu art. 50e ustawy o FUS.
W tym miejscu wskazać należy, że w postępowaniu cywilnym w sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego jej treść wyznacza przedmiot i zakres rozpoznania oraz rozstrzygnięcia sądu. Zakres i przedmiot rozpoznania sądowego wyznacza zatem treść decyzji organu rentowego. Decyzja organu rentowego zapada po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, którego przedmiotem i celem jest ustalenie prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub ich wysokości. Ubezpieczony przedstawia w nim wszelkie okoliczności wiążące się z warunkami stawianymi przez ustawę dla przyznania lub ustalania wysokości świadczeń. W późniejszym postępowaniu, wywołanym odwołaniem do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, zgodnie z systemem orzekania w sprawach z tego zakresu, sąd rozstrzyga o prawidłowości zaskarżonej decyzji. Sąd nie działa w zastępstwie organu rentowego, w związku z czym nie ustala innych okoliczności i uprawnień, choć samodzielnie oraz we własnym zakresie rozstrzyga wszelkie kwestie związane z prawem objętym decyzją, to jego rozstrzygnięcie odnosi się wyłącznie do zaskarżonej decyzji (art. 477 § 2, art. 477 (14) § 2 k.p.c.).
W rozpoznawanej sprawie ubezpieczony domagał się przyznania prawa do górniczej emerytury bez względu na wiek, przedstawiając swój przebieg zatrudnienia do 31.08.2014r.
Organ rentowy uznał, że ubezpieczony na ten dzień udowodnił pracę górniczą w rozumieniu art. 50e ustawy o FUS w wymiarze 23 lat, 5 miesięcy i 10 dni, co oznacza, że do pełnego okresu 25 lat pracy górniczej na dzień 31.08.2014r. brakowało ubezpieczonemu 18 miesięcy i 20 dni.
Organ rentowy z okresu spornego zakwestionował 19 miesięcy, a ubezpieczony przyznał, że w jednym z tych miesięcy tj. w styczniu 2008r. nie przepracował wszystkich dni roboczych pod ziemią. W konsekwencji, nawet zaliczenie ubezpieczonemu pozostałych 18 miesięcy z okresu spornego nie skutkowałoby u niego nabycia prawa do górniczej emerytury bez względu na wiek, bowiem nadal brakowałoby mu 20 dni do wymaganego prawem stażu pracy górniczej w rozumieniu art. 50e ustawy o FUS.
Z tych przyczyn odwołanie podlega oddaleniu, bowiem na dzień wydania skarżonej decyzji ubezpieczony nie wykazał się 25-letnim stażem pracy górniczej w rozumieniu tegoż przepisu.
W ocenie Sądu, organ rentowy prawidłowo nie uwzględnił ubezpieczonemu do pracy górniczej świadczonej pod ziemią i w pełnym wymiarze pozostałych 18 miesięcy, bowiem odwołujący nie przepracował w nich wszystkich dniówek roboczych pod ziemią. W szczególności dotyczy to tych miesięcy, w których ubezpieczony otrzymywał wolne za pracę w soboty i niedziele symbol „wp”. Jak wynika z zestawień nadesłanych przez (...) i przedstawionej wyżej tabeli praca w soboty i niedziele jest ujmowana przez pracodawcę w ogólnej liczbie zjazdów w danym miesiącu. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw prawnych by dzień wolny „wp” za pracę w nadgodzinach traktować jako dzień pracy pod ziemią, skoro faktycznie praca pod ziemią nie była świadczona.
Należy podzielić również stanowisko organu rentowego, że zaliczanie dni „wp” na poczet dniówek zjazdowej skutkowałoby niedopuszczalnym dublowaniem tych dni w stażu pracy. Widać to wyraźnie w miesiącach: wrześniu 2004 /kiedy to praca w dniu 19 została zaliczona podwójnie; jako zjazd w ogólnej liczbie zjazdów i dzień „wp”/, tak samo w grudniu 2004r., grudniu 2007r., lipcu 2008, grudniu 2010r., lutym 2010r., kwietniu 2012r., grudniu 2013r., kwietniu 2014r.
Słusznie zatem organ rentowy nie zaliczył ubezpieczonemu do pracy górniczej w rozumieniu art. 50e ustawy o FUS okresu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem, bowiem do 19 lipca 2007r. ubezpieczony nie przepracował pod ziemią wszystkich dniówek roboczych – w dniu 11 lipca otrzymał wolne za pracę w czerwcu 2007r.
W tym stanie rzeczy, w oparciu o przywołane przepisy pracy i art. 477 14 § 1 k.p.c. Sąd oddalił odwołanie jako bezzasadne.
(-) SSO Grażyna Łazowska