Art. 50e. Emerytura górnicza bez względu na wiek

Brzmienie obowiązuje od 14 kwietnia 2026 r. Zmieniono: pkt 3. Podstawa: Ustawa z dnia 13 lutego 2026 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych – Dz.U. 2026 poz. 425.

1. Prawo do górniczej emerytury, bez względu na wiek i zajmowane stanowisko, przysługuje pracownikom, którzy pracę górniczą wykonywali pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres wynoszący co najmniej 25 lat, z uwzględnieniem ust. 2.

2. Do okresów pracy górniczej, o której mowa w ust. 1, zalicza się także okresy: - bezpośrednio poprzedzone pracą górniczą wykonywaną pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przypadające w czasie trwania stosunku pracy.

1) niezdolności do pracy z tytułu wypadku przy pracy albo z tytułu choroby zawodowej, za które wypłacone zostało wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy albo świadczenie rehabilitacyjne,

2) czasowego oddelegowania pracowników, o których mowa w art. 50c ust. 1 pkt 6, do zawodowego pogotowia ratowniczego w Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego S.A. w Bytomiu, w KGHM Polska Miedź S.A. Oddział Jednostka Ratownictwa Górniczo-Hutniczego w Lubinie lub w okręgowych stacjach ratownictwa górniczego

3) zwolnienia od pracy oraz zwolnienia od wykonywania obowiązków służbowych na podstawie ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1782)

3. Prawo do emerytury, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że pracownik nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

Komentarz do Art. 50e.

Przepis określa szczególne zasady nabywania prawa do górniczej emerytury. Świadczenie przysługuje pracownikowi bez względu na wiek i zajmowane stanowisko, jeżeli wykonywał pracę górniczą pod ziemią, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przez co najmniej 25 lat. Dla ustalenia wymaganego okresu uwzględnia się także niektóre okresy niewykonywania tej pracy, pod warunkiem że były bezpośrednio poprzedzone pracą górniczą pod ziemią, wykonywaną stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, oraz przypadały w czasie trwania stosunku pracy.

Do takiego okresu zalicza się przede wszystkim niezdolność do pracy spowodowaną wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową, jeżeli za ten czas wypłacono wynagrodzenie, zasiłek chorobowy lub świadczenie rehabilitacyjne. Uwzględnieniu podlega również czasowe oddelegowanie określonych pracowników do zawodowego pogotowia ratowniczego w Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego S.A. w Bytomiu, w KGHM Polska Miedź S.A. Oddział Jednostka Ratownictwa Górniczo-Hutniczego w Lubinie albo w okręgowych stacjach ratownictwa górniczego. Kolejną kategorią są zwolnienia od pracy lub od wykonywania obowiązków służbowych udzielone na podstawie przepisów o publicznej służbie krwi.

Dodatkowym warunkiem jest nieprzystąpienie do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenie, za pośrednictwem Zakładu, wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w tym funduszu na dochody budżetu państwa. Przepis łączy więc wymagany staż pracy pod ziemią z określonymi zasadami zaliczania przerw oraz warunkiem dotyczącym otwartego funduszu emerytalnego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1251.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 50d.Art. 50f.