Sygn. akt VIII U 1630/26
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 3.03.2026 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w P. po rozpatrzeniu wniosku F. R. z dnia 12.01.2026 r. odmówił mu prawa do emerytury pomostowej.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wnioskodawcy odmówiono przyznania emerytury pomostowej ponieważ:
- nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach wynoszącego co najmniej 15 lat,
- po dniu 31.12.2008 r. nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art.3 ust. l i 3 ustawy o emeryturach pomostowych.
ZUS do pracy w warunkach szczególnych uznał okres od 1.07.1995 r. do 23.11.2003 r. (z wyłączeniem zwolnień lekarskich), tj. 8 lat, 1 miesiąc i 12 dni.
ZUS nie zaliczył do pracy wykonywanej w warunkach szczególnych okresów:
- od 1.09.1983 r. do 30.04.1988 r., ponieważ pracodawca w świadectwie pracy błędnie określił charakter wykonywanej pracy według załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. oraz stanowisko pracy niezgodne z wykazem, działem, pozycją i punktem zarządzenia resortowego,
- od 9.06.1992 r. do 30.06.1995 r., ponieważ występują rozbieżności co do zajmowanego przez ubezpieczonego stanowiska pracy. W świadectwie pracy pracodawca podał, że w tym okresie ubezpieczony był zatrudniony jako nastawiacz maszyn, natomiast w świadectwie pracy w warunkach szczególnych z 23.11.2003 r. jako trzepacz włókna.
- od 01.01.2009 r., ponieważ ubezpieczony nie został zgłoszony w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych jako pracownik wykonujący pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.
Na podstawie dowodów dołączonych do wniosku - uzyskanych w wyniku przeprowadzonego postępowania Zakład przyjął za udowodnione okresy: 8 miesięcy, 15 dni okresów nieskładkowych, 35 lat, 9 miesięcy, 4 dni okresów składkowych, staż sumaryczny: 36 lat, 5 miesięcy, 19 dni, staż pracy w warunkach szczególnych: 8 lat, 1 miesiąc, 12 dni.
(decyzja – k. 26-26 verte plik II załączonych do sprawy akt organu rentowego)
Odwołanie od w/w decyzji złożył F. R. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury pomostowej, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzucono:
1. oparcie decyzji na błędnych ustaleniach faktycznych, polegających na przyjęciu, że ubezpieczony jako osoba starająca się o przyznanie prawa do emerytury pomostowej nie udowodnił wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w okresie: od 20 lipca 1982 r. do 31 sierpnia 1983 roku: od 1 września 1983 r. do 30 kwietnia 1988 roku; od 9 czerwca 1992 r. do 30 czerwca 1995 roku.
2. (w konsekwencji) naruszenie art. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych z dnia 19 grudnia 2008 r. (Dz.U. Nr 237, poz. 1656 z późn. zmian.) przez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że ubezpieczony nie był zatrudniony w spornym okresie w szczególnych warunkach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych, w związku z czym ubezpieczony jako osoba starająca się o przyznanie prawa do emerytury pomostowej nic udowodnił wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach wnoszącego co najmniej 15 lat, w sytuacji gdy ubezpieczony spełnił w/w przesłankę ustawową w całości.
(odwołanie- k. 3-6 verte)
Zakład Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
(odpowiedź na odwołanie – k. 20-21)
Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 3.09.2026 r. sąd pominął wnioski dowodowe zawarte w odwołaniu na podstawie art. 235
2 § 1 pkt 3 i 5 k.p.c.
(postanowienie – rozprawa z dnia 3.09.2026 r. e-protokół 00:10:51 – płyta CD – k. 36)
Na rozprawie w dniu 3.09.2026 r. pełnomocnik wnioskodawcy poparł odwołanie, natomiast pełnomocnik ZUS wniósł o jego oddalenie.
(końcowe stanowiska stron - rozprawa z dnia 3.09.2026 r. e-protokół 00:12:51 – płyta CD – k. 36)
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Wnioskodawca urodzony w dniu (...) z wnioskiem o emeryturę
pomostową wystąpił 12.01.2026 r., tak więc ukończył wymagane 60 lat. Do wniosku dołączył m.in.: sześć świadectw pracy oraz dwa świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionych przez pracodawców.
(wniosek z załącznikami – k. 1-18 plik II załączonych do sprawy akt organu rentowego)
Po rozpatrzeniu w/w wniosku, zaskarżoną decyzją z 3.03.2026 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury pomostowej, uzasadniając, że wnioskodawca po dniu 31.12.2008 r. nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych oraz nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszącego co najmniej 15 lat. Do stażu pracy w warunkach szczególnych organ rentowy uznał okres zatrudnienia od 1.07.1995 r. do 23.11.2003 r, z wyłączeniem zwolnień lekarskich, tj. łącznie 8 lat, 1 miesiąc i 12 dni. Za udowodnione organ rentowy uznał 36 lat, 5 miesięcy i 19 dni okresów składkowych i nieskładkowych.
Ponadto organ rentowy wskazał, że na wymagane 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ubezpieczony nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych, tj. 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymienionym w załączniku nr 1 i 2 do w/w ustawy.
(decyzja – k. 26-26 verte plik II załączonych do sprawy akt organu rentowego, odpowiedź na odwołanie – k. 20-21)
Świadectwo pracy z dnia 31.08.1983 r. wystawione przez (...) Zakłady (...) w P. wskazuje, że wnioskodawca był zatrudniony od 20.07.1982 r. do 31.08.1983 r. W tym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace na stanowisku ślusarza.
(świadectwo pracy – k. 7 plik II załączonych do sprawy akt organu rentowego, k. 9)
Kolejne świadectwo pracy z dnia 30.04.1988 r. dotyczy zatrudnienia wnioskodawcy w (...) (...) w P. Zakładzie (...) w F. na stanowisku ślusarza remontowego w okresie od 1.09.1983 r. do 30.04.1988 r. W okresie wskazanego zatrudnienia od 26.10.1983 r. do 18.10.1985 r. wnioskodawca odbył zasadniczą służbę wojskową. Pracę po wojsku podjął 4.11.1985 r. W świadectwie wykonywania prac w warunkach szczególnych – wystawionym w dniu 13.05.2026 r., którym anulowano świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 19.11.2025 r. wskazano, że w okresie od 1.09.1983 r. do 30.04.1988 r. wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace: bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń oraz prace budowlano - montażowe i budowlano - remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie tj. prace określone w wykazie A, Dz. IX poz. 25 pkt. 1 na stanowisku ślusarz remontowy wg wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu przemysłu chemicznego i lekkiego (Dziennik Urzędowy Ministra (...) i (...) Nr 4 z dnia 3 sierpnia 1987 r.), wydanego na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z dnia18 lutego 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.).
(świadectwo pracy – k. 8, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach – k. 10 plik II załączonych do sprawy akt organu rentowego, k. 10-11, k. 30)
Ze świadectwa pracy z dnia 23.11.2003 r. wynika, że wnioskodawca zatrudniony był w okresie od 9.06.1992 r. do 23.11.2003 r. w spółce (...) S.A. w P., w tym na stanowisku: nastawiacza maszyn od 9.06.1992 r., trzepacza włókna od 1.07.1995 r. W świadectwie wykonywania prac w warunkach szczególnych – wystawionym w dniu 23.11.2003 r. wskazano, że w okresie od 19.06.1992 r. do 23.11.2003 r. wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace: obróbka surowców włókienniczych i ich przędzenie na stanowisku trzepacza włókna wymienionym w wykazie A dziale VII poz. 1 pkt 3 wykazu stanowiącego załącznik nr 4 do Zarządzenia Ministra Przemysłu Chemicznego i (...) nr 7 z dnia 7.07.1987 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu Przemysłu Chemicznego i (...).
(świadectwo pracy – k. 15, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach – k. 16 plik II załączonych do sprawy akt organu rentowego, k. 12-13)
Wnioskodawca na rozprawie w dniu 3.09.2026 r. podał, że kolejno w w/w spornych okresach pracował na stanowiskach: ślusarza, ślusarza remontowego, nastawiacza maszyn, trzepacza włókna. Ponadto jak wskazał oraz jak wynika z pisma procesowego jego pełnomocnika z dnia 8.06.2026 r.,
po dniu 1.01.2009 r. nie wykonywał prac w szczególnych warunkach.
(okoliczności przyznane przez wnioskodawcę wprost na rozprawie w dniu 3.09.2026 r. e-protokół 00:07:59- płyta CD – k. 36)
Sąd na podstawie art. 235
2 § 1 pkt 3 i 5 k.p.c. pominął wnioski dowodowe zawarte w odwołaniu: o zobowiązanie spółki (...) S.A. do złożenia akt pracowniczych ubezpieczonego z okresu zatrudnienia w (...) (...) w P. Zakładzie (...) w F.; o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków oraz opinii biegłego z zakresu bhp.
Dowody te sąd ocenił jako nieprzydatne do wykazania danego faktu, zmierzające jedynie do niezasadnego przedłużenia postępowania, gdyż okoliczności jakie skarżący zamierzał wykazać w ten sposób dotyczyły udowodnienia, że ubezpieczony wykonywał pracę w szczególnych warunkach w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach FUS i rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. Skoro zaś sam wnioskodawca wprost przyznał, że po dniu 1.01.2009 r. nie wykonywał żadnej pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych - zatem wykazanie w/w okoliczności nie miało żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu w niniejszej sprawie. Dla uznania, że odwołanie jest zasadne w takim stanie rzeczy wnioskodawca musiałby zatem wykazać, że legitymuje się 15 latami wykonywania tego rodzaju prac ( w szczególnych warunkach ale w rozumieniu art. 3 ust 1 lub 3 ustawy o emeryturach pomostowych, a nie rozporządzenia RM z 7 lutego 1983r. ) przed 1 stycznia 2009 r., a tego nie udowodnił ani przed organem rentowym, ani w niniejszym procesie, albowiem żadne ze stanowisk na których pracował w badanych okresach nie zostało wymienione przez ustawodawcę w załącznikach do ustawy o emeryturach pomostowych.
Stan faktyczny ustalony w oparciu i zgodnie z wyjaśnieniami wnioskodawcy wskazywał zatem, iż nie spełnił on przesłanek do nabycia prawa do emerytury pomostowej wobec braku pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie podlega oddaleniu.
W myśl art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2009 r. (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1696), prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art. 5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:
1) urodził się po dniu 31 grudnia 1948 r.;
2) ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;
3) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn;
4) ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;
5) (uchylony)
6) po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3.
Na podstawie
art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych prawo do emerytury pomostowej przysługuje również osobie, która:
1) po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;
2) spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12;
3) w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3.
A zatem stosownie do powołanego przepisu, prawo do emerytury pomostowej może nabyć również osoba, która po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3, jednakże w dniu wejścia w życie ustawy miała okres wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze z tym, że praca ta musi być pracą w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze
w rozumieniu nowych przepisów tj. art. 3 ust. 1 i 3 Ustawy o emeryturach pomostowych (zob. m.in. wyrok SA w Lublinie z 13.03.2014 r., III AUa 1531/13, LEX nr 1441422, wyrok SA w Katowicach z 27.02.2014 r., III AUa 1045/13, LEX 1439028, wyrok SA w Szczecinie z 14.01.2014 r. III AUa 577/13, LEX 1441543, wyrok SA w Białymstoku z 9.01.2014 r., III AUa 705/13, LEX 1415788, wyrok SN z 04.12.2013 r. II UK 159/13, LEX nr 1405231, wyrok SA w Gdańsku z 7.11.2013 r., III AUa 343/13, Legalis).
W przypadku, kiedy osoba ubiegająca się o emeryturę pomostową nie kontynuuje pracy w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze i legitymuje się w związku z tym jedynie stażem pracy ”szczególnej” według poprzednio obowiązujących przepisów, może nabyć prawo do ”nowego” świadczenia tylko wówczas, gdy dotychczasowy staż pracy można kwalifikować jako prace w warunkach szczególnych (art. 3 ust. 1 ww. ustawy) lub o szczególnym charakterze (art. 3 ust. 3 ww. ustawy) w rozumieniu dziś obowiązujących przepisów. Zgodnie bowiem z art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych, prawo do emerytury pomostowej przysługuje także osobie, która (pkt 1) choć po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust 1 i 3 ustawy, to (pkt 2) spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 oraz art. 5-12 ustawy oraz (pkt 3) po dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust 1 i 3 ustawy. Dodać jednak należy, że nie realizuje przesłanki określonej w art. 49 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych wykazanie okresów pracy, które nie są okresami pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych. Nie wystarczy zatem wykazanie wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu art. 32 i 33 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, albowiem konieczne jest także, aby praca ta była pracą w warunkach szczególnych w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych (por. wyrok SA Szczecin z 14 stycznia 2014 r., III AUa 577/13, C.). Innymi słowy, brak jest podstaw prawnych do przyznania emerytury pomostowej ubezpieczonemu, którego dotychczasowy okres pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze nie może być dziś tak kwalifikowany. Oznacza to, że wykonywanie przez wnioskodawcę pracy w szczególnych warunkach lub pracy o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych, jest warunkiem koniecznym nabycia prawa do emerytury pomostowej (zob. wyrok SA w Łodzi z 2 lutego 2016 r., III AUa 523/15, C., wyrok SA w Łodzi z 26 kwietnia 2017 r., III AUa 606/16, C.).
Sąd Okręgowy zważył, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy pomostowej, prace w szczególnych warunkach to prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę na dotychczasowym stanowisku; wykaz prac w szczególnych warunkach określa załącznik nr 1 do ustawy.
Według ust. 3 cytowanego przepisu prace o szczególnym charakterze to prace wymagające szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej, których możliwość należytego wykonywania w sposób niezagrażający bezpieczeństwu publicznemu, w tym zdrowiu lub życiu innych osób, zmniejsza się przed osiągnięciem wieku emerytalnego na skutek pogorszenia sprawności psychofizycznej, związanego z procesem starzenia się; wykaz prac o szczególnym charakterze określa załącznik nr 2 do ustawy.
W przedmiotowym stanie faktycznym nie budzi wątpliwości fakt, że wnioskodawca spełnia przesłanki ustawowe, co do daty urodzenia (po dniu 31 grudnia 1948 r.), wieku, lat okresów składkowych i nieskładkowych.
W ocenie Sądu wnioskodawca nie spełnia jednak warunku co do posiadania okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszącego co najmniej 15 lat w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych, bądź wykonywania po dniu 31 grudnia 2008 r. pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 tejże ustawy.
Wnioskodawca w badanych okresach pracował w okresach:
- od 20.07.1982 r. do 31.08.1983 r. na stanowisku ślusarza;
- od 1.09.1983 r. do 30.04.1988 r. na stanowisku ślusarza remontowego, przy czym okresie wskazanego zatrudnienia od 26.10.1983 r. do 18.10.1985 r. odbywał służbę wojskową;
- od 9.06.1992 r. do 23.11.2003 r., w tym na stanowisku: nastawiacza maszyn od 9.06.1992 r., trzepacza włókna od 1.07.1995 r.
Podkreślić jednak należy, że prace te nie stanowią pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu nowych przepisów, to jest art. 3 ust. 3 ustawy o emeryturach pomostowych (art. 49 tej ustawy).
Prace we wskazanym wyżej charakterze nie zostały ujęte ani w załączniku nr 1 do ustawy o emeryturach pomostowych, jako prace na stanowiskach w szczególnych warunkach ani w załączniku nr 2 do ustawy jako prace na stanowiskach w szczególnym charakterze.
Wskazania w tym miejscu wymaga jak już wyżej wspomniano, że art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych przewiduje nabycie prawa do emerytury pomostowej dla osoby, która spośród wymienionych warunków nabycia tego prawa nie spełnia tak jak ubezpieczony jednego z nich, a mianowicie nie pracuje w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze określonym w ustawie o emeryturach pomostowych po dniu 31 grudnia 2008 r. Osoba taka musi jednak mieć wypracowany staż pracy przed dniem 31 grudnia 2008 r. w szczególnych warunkach i w szczególnym charakterze, które za takie uznaje ustawa o emeryturach pomostowych (załączniki nr 1 i 2 do tej ustawy), a nie ustawa o emeryturach i rentach z FUS.
W tej sytuacji należy przyjąć, że ubezpieczony nie spełnił przesłanki określonej w art. 49 pkt 3 Ustawy o emeryturach pomostowych, ponieważ wykazane przez ubezpieczonego okresy pracy nie są okresami pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze w rozumieniu Ustawy o emeryturach pomostowych.
W świetle brzmienia przywołanych wyżej przepisów także kwestia zaliczenia służby wojskowej, jaką ubezpieczony odbywał w latach 1983-1985, pozostając zatrudnionym w (...) (...) w P. Zakładzie (...) w F. jako pracy w szczególnych warunkach nie ma z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy znaczenia.
Bezspornym jest bowiem fakt, iż po 31 grudnia 2008 r. ubezpieczony nie wykonywał jako pracownik pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych, co sam wprost przyznał, a zatem nie spełnia on warunku ustalenia prawa do emerytury pomostowej z art. 4 Ustawy o emeryturach pomostowych.
W załączniku nr 1 i 2 do Ustawy o emeryturach pomostowych do kategorii prac w szczególnych warunkach zaliczono 40 rodzajów prac, zaś do kategorii prac w szczególnym charakterze – 24 rodzaje prac. Oznacza to istotne ograniczenie zakresu podmiotowego prawa do wcześniejszego przejścia na emeryturę z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w porównaniu z regulacją zawartą w art. 32 Ustawy o emeryturach i rentach z FUS lub prac wynikających z wykazu A stanowiącego załącznik do cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983 r. (Dz. U z 1983 r. nr 8, poz. 43 z późn. zm.).
Z uwagi na powyższe nie są dopuszczalne żadne odstępstwa od treści przepisów cytowanej wyżej ustawy o emeryturach pomostowych.
Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 477
14 §1 k.p.c. oddalił odwołanie, jako niezasadne.