Zwolnienie lekarskie

Zwolnienie lekarskie to okres usprawiedliwionej nieobecności w pracy albo w służbie, związanej przede wszystkim z chorobą lub inną przeszkodą o charakterze zdrowotnym, potwierdzoną wymaganym dokumentem medycznym. W języku prawnym termin ten nie oznacza wyłącznie niezdolności do pracy z powodu własnej choroby. Jego zakres zależy od przepisów dotyczących danej grupy zawodowej.

Zwolnienie lekarskie może obejmować w szczególności:

• niezdolność do wykonywania pracy lub zajęć służbowych z powodu choroby albo urazu,
• pobyt w szpitalu,
• konieczność osobistej opieki nad chorym dzieckiem lub członkiem rodziny,
• określone sytuacje związane z zamknięciem placówki opiekuńczej albo niemożnością zapewnienia dziecku opieki,
• oddawanie krwi, poród lub pobyt małżonka w szpitalu, jeżeli przewidują to przepisy służbowe.

W stosunkach pracowniczych zwolnienie lekarskie służy usprawiedliwieniu nieobecności i może mieć wpływ na prawo do wynagrodzenia chorobowego albo świadczenia z ubezpieczenia społecznego. W służbach mundurowych, w tym w wojsku, Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Więziennej oraz służbach specjalnych, skutki zwolnienia określają przepisy pragmatyk służbowych. Mogą one regulować wysokość uposażenia za czas nieobecności, sposób potwierdzania zwolnienia, zasady kontroli oraz wpływ obniżonego uposażenia na podstawę wymiaru innych świadczeń. W niektórych przypadkach obniżenie to jest pomijane przy ustalaniu tej podstawy.

Zwolnienie lekarskie należy odróżnić od orzeczenia o zdolności do pracy lub służby. Orzeczenia dotyczące trwałej albo długotrwałej zdolności do pełnienia służby wydają właściwe komisje lekarskie, natomiast zwolnienie odnosi się co do zasady do czasowej przeszkody w wykonywaniu obowiązków. Dokument potwierdzający zwolnienie może być również podstawą do ustalenia szczególnych uprawnień i obowiązków osoby nieobecnej w pracy lub służbie.