Sygn. akt VIII P 494/23
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 11 czerwca 2026 roku
W pozwie z dnia 4 października 2023 roku (data nadania pozwu na poczcie), skierowanym przeciwko (...) z siedzibą w (...) (dalej: „pozwany” lub „(...)”), powód (...), działając za pośrednictwem pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł o zasądzenie od pozwanego, tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę, kwoty 22.464 złote wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia następnego po doręczeniu pozwanemu odpisu pozwu do dnia zapłaty. Wniósł też o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych (pozew k. 4-8).
W pisemnej odpowiedzi pozwany, działając za pośrednictwem pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych (odpowiedź na pozew k. 56-60).
W dalszym toku postępowania strony pozostały przy swoich stanowiskach wyrażonych w pierwszych pismach procesowych.
Sąd Rejonowy – Sąd Pracy ustalił, co następuje.
(...) został zatrudniony w (...) od dnia 1 września 2020 roku. Na podstawie zawartej w tym dniu umowy o pracę świadczył pracę na stanowisku (...), a następnie, na podstawie umowy o pracę z dnia 1 września 2021 roku na stanowisku (...). Ponadto w dniu 1 września 2022 roku zawarł umowę o pracę na czas nieokreślony, na mocy której został zatrudniony w (...) na stanowisku (...), które to warunki zatrudnienia potwierdziła umowa o pracę zawarta w dniu 15 czerwca 2023 roku.
/umowy o pracę k. 5/B, k. 9/B i 14/B akt osobowych, umowa o pracę k. 14-15/
W związku z zatrudnieniem (...) brał w udział w wyjazdach „(...)”.
/zeznania powoda k. 99 nagranie k. 101 w zw. z k. 287v nagranie k. 290/
Przyjęte były ustalenia dotyczące sprawdzania dzieci podczas tych wyjazdów pod kątem występowania u nich kleszczy, zgodnie z którymi za uprzednio wyrażoną zgodą przez rodziców opiekujący się dziećmi nauczyciel mógł sprawdzać, czy występują u dzieci kleszcze.
/zeznania świadka (...) k. 155, nagranie k. 157, zeznania świadka (...) k. 187, nagranie k. 190, zeznania świadka (...) k. 188, nagranie k. 190, zeznania świadka (...) k. 198v, nagranie k. 201, zeznania świadka (...) k. 241v, nagranie k. 243/
W razie stwierdzenia występowania kleszczy u dzieci, zwracano się do pielęgniarki o usunięcie kleszczy.
/zeznania świadka (...) k. 188v, nagranie k. 190, zeznania świadka (...) k. 198v, nagranie k. 201, zeznania świadka (...) k. 283v, nagranie k. 285/
W dniach 29-31 sierpnia 2023 roku odbyła się wyjazdowa (...)w (...), w której uczestniczył też (...).
Oddzielnie odbywała się dla (...) (klas 1-3), a oddzielnie dla (...) (klas 4-8).
/lista obecności k. 70, zeznania powoda k. 100 nagranie k. 101 w zw. z k. 287v nagranie k. 290, zeznania świadka (...) k. 199v, nagranie k. 201, zeznania świadka (...) k. 241v, nagranie k. 243, zeznania świadka (...) k. 283v, nagranie k. 285/
Podczas posiedzenia (...) dla uczniów klas 4-8 przyjęto tzw. standard kleszczowy, mający obowiązywać na (...) i (...) od 4 września 2023 roku, zgodnie z którym m.in., (...)nie dokonują oględzin uczniów, ale tworzą właściwe warunki do tego, żeby dzieci same się skontrolowały.
/protokół k. 67-68/
W dniu 13 września 2023 roku odbyło się spotkanie, w którym udział wzięli: prezes (...) (...), dyrektor prowadzonej przez (...) (...) (...), wicedyrektor (...) i (...).
Podczas spotkania (...) został poinformowany, że wpłynęły na niego skargi od matek dwóch uczniów, odnoszące się do jego udziału w (...) w dniach 6-8 września 2023 roku, w związku z czym pracodawca jest zmuszony rozwiązać z nim umowę o pracę i może to nastąpić w trybie dyscyplinarnym lub w trybie porozumienia stron, a ponadto że jeśli zarzuty nie zostaną potwierdzone, możliwe będzie przywrócenie go do pracy. Na biurku znajdującym się w pomieszczeniu, w którym miało miejsce spotkanie, leżały dwa przygotowane przed spotkaniem dokumenty.
(...) oznajmił w odpowiedzi na pytanie, że podczas (...) sprawdzał uczniów pod kątem występowania u nich kleszczy nie naruszając granicy intymności.
/zeznania świadka (...) k. 153, nagranie k. 157, zeznania świadka (...) k. 155, nagranie k. 157, transkrypcja k. 172, zeznania powoda k. 98-98v nagranie k. 101 w zw. z k. 287v nagranie k. 290, zeznania reprezentanta strony pozwanej k. 288-288v, nagranie k. 290/
(...) złożył swój podpis na przedłożonym mu jednym z ww. dokumentów, który podpisany został także przez (...) i (...). Podpisany dokument nosi tytuł: „WYPOWIEDZENIE UMOWY za porozumieniem stron, bez zachowania okresu wypowiedzenia” i zawiera następującą treść: „W związku z naruszeniem przez pracownika podstawowych obowiązków służbowych, polegającym na niewykonaniu polecenia służbowego polegającego na niezrealizowaniu standardów zachowania nauczyciela w stosunku do uczniów w zakresie sprawdzania wystąpienia kleszczy na skórze, na wniosek pracodawcy, Umowa o pracę zostaje rozwiązana w dniu dzisiejszym. Pracownikowi przysługuje możliwość odwołania do Sądu Pracy w ciągu 21 dni.”
/pismo k. 2/C akt osobowych/
Wynagrodzenie miesięczne (...), liczone jak ekwiwalent za urlop, wynosiło 7.699,09 złotych brutto (średnia z ostatnich pełnych 3 miesięcy zatrudnienia).
/zaświadczenie k. 66/
Prawomocnym postanowieniem z dnia (...) roku Prokuratura Rejonowa w Giżycku umorzyła śledztwo w sprawie mającego miejsce w bliżej nieokreślonym dniu, w okresie od 5-8 września 2023 roku w (...) doprowadzenia małoletnich w trakcie tzw. (...) przez jednego z wychowawców do poddania się innym czynnościom seksualnym poprzez nakazanie rozebrania się pod pretekstem weryfikacji ugryzienia przez kleszcze, oglądania ich ciał oraz dotykanie ich miejsc intymnych.
/postanowienie k. 146-147, pismo k. 195/
Orzeczeniem Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Ministrze Edukacji z dnia (...) roku uniewinniono (...) od zarzucanych mu czynów, tj. tego, że w dniach 6-8 września 2023 roku podczas (...) przekroczył granicę uczeń – nauczyciel poprzez obudzenie w nocy ucznia i nakłonienie go do rozebrania się i oglądanie jego nagiego ciała pod pretekstem obecności kleszczy, nakłonił innego ucznia do rozebrania się, oglądania jego nagiego ciała pod pretekstem obecności kleszczy oraz podjęcie próby nagrania nagiego ciała chłopca telefonem komórkowym, przekroczył granicę uczeń – nauczyciel poprzez nakłonienie innego jeszcze ucznia do rozebrania się i oglądania jego nagiego ciała pod pretekstem obecności kleszczy oraz kontrolował poszczególnych innych uczniów na obecność kleszczy mimo obowiązującego w szkole zakazu dokonywania oględzin uczniów na obecność kleszczy.
/orzeczenie k. 228-236/
Ww. ustaleń stanu faktycznego Sąd Rejonowy – Sąd Pracy dokonał w oparciu o wyżej wymienione dowody z niekwestionowanych dokumentów czy wydruków, które nie były kwestionowane, w każdym razie jako wprowadzone do obrotu prawnego lub obiegu korespondencyjnego o zawartej w nich treści.
Co się tyczy notatki służbowej z dnia 13 września 2023 roku (k. 74), to brak jest dostatecznych podstaw do konstatacji zgodnej z treścią tej notatki, tj. że powód podczas spotkania w dniu 13 września 2023 roku przyznał się do złamania „standardów kleszczowych”. Zeznający szczerze powód, jakkolwiek nie ukrywał, iż podczas ww. spotkania oznajmił o swoim sprawdzaniu u dzieci kleszczy podczas ostatniego wrześniowego wyjazdu, to jednak jednoznacznie zaprzeczył temu, że przyznał się do złamania „standardów kleszczowych”, tym bardziej, że jak podał, zwrot ten w ogóle nie został użyty podczas tamtego spotkania (k. 99v). Z zeznań świadka (...), uczestniczącej w rzeczonym spotkaniu, wynika, iż powodowi argumentowano wówczas o złamaniu przez niego procedur, a on potwierdził jedynie, że na (...) sprawdzał uczniom kleszcze. Brak jest dostatecznych podstaw do ustalenia za treścią notatki, iż powód użył zwrotu, że przyznaje się do złamania „standardów kleszczowych” i ów kwestionowany fragment notatki jawi się raczej jako tzw. skrót myślowy autora tej notatki, którym następnie świadek (...) kierował się w trakcie swoich zeznań. Nie można nadto za treścią tej notatki przyjąć, iż „(...) podpisał rozwiązanie umowy za porozumieniem stron”, gdyż stanowi to wyłącznie interpretację autora notatki podpisanego przez powoda dokumentu o tytule „WYPOWIEDZENIE UMOWY za porozumieniem stron, bez zachowania okresu wypowiedzenia”, która to interpretacja nie zasługuje na uwzględnienie, z przyczyn, o których mowa niżej.
Co się tyczy wydruku z k. 69, to strona powodowa zaprzeczyła, aby była to „procedura kleszczowa” przyjęta na radzie pedagogicznej dla nauczycieli klas 1-3. Na podstawie przeprowadzonych dowodów można co najwyżej przyjąć, że stanowiła ona załącznik do protokołu z posiedzenia rady pedagogicznej dla nauczycieli klas starszych (4-8), co wynika choćby z samej treści protokołu (strona 2 protokołu), a co ostatecznie jednoznacznie potwierdziła świadek (...) (k. 242).
W sprawie zeznawali też świadkowie: (...) (k. 153-155, nagranie k. 157), (...) (nagranie k. 157, transkrypcja k. 172-177), (...) (k. 186v-188, nagranie k. 190), (...) (k. 188-188v, nagranie k. 190), (...) (k. 198v-199v, nagranie k. 201) (...) (k. 241v-242, nagranie k. 243), (...) (k. 282v-283, nagranie k. 285) i (...) (k. 283v-284, nagranie k. 285). Z poniższymi wyjątkami zeznania wyżej wymienionych świadków w zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia tej sprawy zasłużyły na uwzględnienie jako rzeczowe, spójne i korespondujące z treścią dowodów nieosobowych.
Brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia zeznań świadków (...) i (...) co do tego, że podczas spotkania odbywającego się w dniu 13 września 2023 roku „powód rozwiązał umowę za porozumieniem stron”, z podanych wyżej przyczyn, dla której odmówić należało w tym zakresie wiarygodności notatki służbowej z dnia 13 września 2023 roku. Brak jest też podstaw do uwzględnienia ich zeznań odnoszących się do tego, że powód miał zostać poinformowany podczas wyjazdowej rady pedagogicznej o nowym „standardzie kleszczowym”. Świadek (...) zeznawał wprawdzie o tym, że rozmawiał na wyjazdowej radzie pedagogicznej z powodem o procedurze kleszczowej (transkrypcja k. 172v), ale zarazem zeznania te budzą wątpliwości, zwłaszcza w świetle uszczegółowiających pytań pełnomocnika powoda (k. 175v-176) i zważywszy, że sam „standard kleszczowy” został przyjęty w ostatnim dniu rady (protokół k. 67-68), zresztą wyłącznie na radzie dla klas starszych, a poza tym sam świadek nie był w stanie potwierdzić, czy ów spisany standard został wysłany do nauczycieli (k.174v), a nadto wskazał jedynie, iż ma poczucie, że wszyscy nauczyciele o nim wiedzieli, „zakładam, że wszyscy byli tego świadomi” (k. 173). Można więc jedynie najwyżej przyjąć, co wynika także z zeznań świadków (...), (...), czy (...), że powód podczas tej wyjazdowej rady pedagogicznej uczestniczył w pewnych nieformalnych rozmowach czy dyskusjach dotyczących sprawdzania kleszczy u dzieci, natomiast nie został poinformowany o konkretnej, przyjętej formalnie, zmienionej procedurze, zresztą o takiej procedurze dla nauczycieli klas 1-3 nie mógł zostać poinformowany, gdyż pozwany nie udowodnił, aby została ona przyjęta. Pozwany, zobowiązany do złożenia protokołów z posiedzeń rady pedagogicznej w okresie od 1 września 2022 roku do 13 września 2023 roku, nie złożył protokołu z posiedzenia rady pedagogicznej odbywającej się w dniach 29-31 sierpnia 2023 roku dla nauczycieli klas 1-3. Pozwany został zobowiązany do tego pod rygorem skutków z art. 233 § 2 k.p.c., a więc brakowi przedstawienia ww. protokołu nadać należy takie znaczenie, że protokół ten nie został złożony, gdyż nie było w nim zapisów dotyczących przyjęcia tzw. „standardu kleszczowego”. Zresztą świadek (...) stanowczo podała, iż ona była protokolantem rady wyjazdowej w sierpniu 2023 roku dla nauczycieli klas 1-3 i że na radzie tej nie było punktu dotyczącego zmiany procedury sprawdzania kleszczy u dzieci (k. 242).
Nie uwzględniono nadto zeznań świadka (...) co do tego, że „powód przyznał się do złamania standardu kleszczowego”, z podanych wyżej względów, dla których odmówić należało w tym zakresie wiarygodności notatki służbowej z dnia 13 września 2023 roku, której treścią zresztą świadek najprawdopodobniej podczas składanych zeznań się kierował.
Nie uwzględniono zeznań świadka (...) co do tego, że powód miał naruszyć obowiązujące standardy w opisany przez świadka sposób (k. 186v-187), gdyż żaden z przeprowadzonych dowodów tego nie potwierdził, nie wyłączając prawomocnego postanowienia z dnia (...) roku Prokuratury Rejonowej w Giżycku (k. 146-147) oraz orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Ministrze Edukacji z dnia (...) roku (k. 228-236) wraz z uzasadnianiami tych decyzji.
Zeznania w charakterze strony powoda (...) (k. 287v, nagranie k. 290, potwierdzone tytułem zeznań informacyjne wyjaśnienia k. 98-100, nagranie k. 101) zasłużyły na uwzględnienie. Jakkolwiek chodzi tu o relacje osoby bezpośrednio zainteresowanej wynikiem sprawy, co wymaga odnoszenia się do nich z odpowiednio większą ostrożnością, to jednak zeznania powoda okazały się spójne z innymi wiarygodnymi dowodami, rzeczowe i logiczne. Zastrzeżenie należy poczynić jedynie co do następującego fragmentu jego zeznań: „Nie byłem świadkiem, aby ktokolwiek zgłaszał się z kleszczami do pielęgniarki, nauczyciele wyciągali kleszcze” (k. 287v), bo jakkolwiek on sam mógł nie być świadkiem zgłaszania kleszczy u dzieci do pielęgniarki, to z zeznań wiarygodnych świadków zgodnie wynika, że gdy tylko podczas wyjazdu była obecna pielęgniarka, to zwracano się do niej o usunięcie kleszczy.
Z podobną ostrożnością odnieść się należało się do zeznań prezesa zarządu (...) (...) (k. 288-289v, nagranie k. 290). Nie uwzględniono fragmentów jego zeznań co do tego, że powód miał rozwiązać umowę o pracę w trybie porozumienia stron czy miał się przyznać do złamania „procedury kleszczowej”, gdyż w tym zakresie (...) przedstawiał przyjęty wraz dyrekcją szkoły punkt widzenia, który nie znalazł aprobaty Sądu Rejonowego – Sądu Pracy. W zakresie, w którym jego zeznania odnosiły się do faktów niespornych, czy wynikających z wiarygodnych dowodów, zasłużyły na uwzględnienie. Nie sposób przyjąć za nim, że przedłożony powodowi do podpisu dokument realizował rozwiązanie umowy za porozumieniem stron, tym bardziej, iż sam przyznał, odnosząc się do wcześniejszych podpisywanych przez niego dokumentów w przedmiocie rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron: „sądzę, że tam nie były wskazywane przyczyny rozwiązania umowy”, czy „zawsze było to za porozumieniem stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia”, a ponadto wobec tego, że pozwany nie przedstawił w sprawie do porównania tego drugiego dokumentu, który miał zostać również przygotowany i nikt z przesłuchiwanych osób nie był w stanie wskazać, czym konkretnie różniły się te dwa dokumenty. W świetle treści tego podpisanego przez powoda dokumentu i nieprzedstawienia przez pozwanego tego drugiego dokumentu nie można wręcz wykluczyć, że to ten drugi dokument miał realizować porozumienie stron.
Na rozprawie w dniu 4 grudnia 2025 roku Sąd Rejonowy – Sąd Pracy:
1) na podstawie art. 235
(
2) §1 pkt 2 i 3 k.p.c. pominął dowody z zeznań świadków (...) i (...);
2) na podstawie art. 235
(
2) §1 pkt 2 i 6 k.p.c. pominął dowody z zeznań świadków (...) i (...);
3) na podstawie art. 235
2 §1 pkt 2 i 6 k.p.c. pominął dowody wnioskowane w pkt. 7 lit. d) i g) pozwu.
Świadkowie (...) i (...), a więc matki uczniów, w stosunku do których powód miał się dopuścić nieprawidłowych zachowań, miałyby zeznawać zgodnie z wnioskiem na fakt naruszenia przez powoda standardów obowiązujących w szkole (k. 57, k. 94). Na fakt ów Sąd Rejonowy – Sąd Pracy zdecydował przesłuchać pięciu innych świadków strony pozwanej, natomiast dowody z zeznań matek uczniów jawiły się przede wszystkim jako nieprzydatne w celu wykazania tego faktu, o którym dowiedzieć mogły się co najwyższej z przekazu.
Co się tyczy zeznań świadków (...) i (...), to przede wszystkim wyszczególnione fakty, na które świadkowie ci mieliby zeznawać, uznać można było za już udowodnione zgodnie z twierdzeniami wnioskodawcy. Częściowo zaś wnioski o przeprowadzenie tych dowodów, pomimo wezwania, nie zostały prawidłowo skorygowane. Ze sformułowań np. “czasu wprowadzenia kontroli kleszczy…”, “sposobu sprawdzania kleszczy”, czy “przebiegu rady pedagogicznej” nie wynika, co strona powodowa chciała wykazać (jaki czas, jaki sposób, jaki przebieg), by móc ocenić, czy chodzi o fakty sporne, istotne czy udowodnione już innymi dowodami.
Za dotyczące kwestii bezspornej uznać należało wnioskowany dowód z zawiadomienia pozwanego o popełnieniu przez powoda przestępstwa oraz za nieistotne uznać należało wykazywanie grafiku pracy nauczycieli w świetlicy w okresie od 1-13 września 2023 roku.
Z podanych wyżej wymogów formalnych (brak wyszczególnienia faktów), na podstawie art. 235
(
2 )§ 1 pkt 6 k.p.c. pominięto dowody z zeznań świadków: (...), (...) (k. 152), (...) (k. 186v), (...) (k. 198v), (...) (k. 282), (...) (k. 198v) i (...) (k. 282-282v) – w części, w której wymogów tych nie spełniały.
Sąd Rejonowy – Sąd Pracy zważył, co następuje.
Powództwo jest uzasadnione i zasługuje na uwzględnienie.
Pierwszą kwestią, która stanowi wymagający rozstrzygnięcia problem w ustalonym stanie faktycznym, jest sposób rozwiązania stosunku pracy przez strony.
W myśl art. 30 § 1 pkt 1-3 k.p., umowa o pracę rozwiązuje się: 1) na mocy porozumienia stron; 2) przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem); 3) przez oświadczenie jednej ze stron bez zachowania okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia).
Dokument sporządzony przez pozwanego z datą 13 września 2023 roku, stanowiący podstawę rozwiązania stosunku pracy z powodem, zatytułowano: „WYPOWIEDZENIE UMOWY za porozumieniem stron, bez zachowania okresu wypowiedzenia”, a więc w sposób odwołujący się do każdego z ww. sposobów rozwiązania umowy o pracę.
Strona pozwana utrzymywała, iż chodzi tutaj o dokument w przedmiocie rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron, w trybie art. 30 § 1 pkt 1 k.p. Istota rozwiązania umowy o pracę na podstawie wzajemnego porozumienia stron sprowadza się do tego, że sposób i warunki rozwiązania umowy o pracę objęte są zgodną wolą stron.
Analiza wskazanego dokumentu, przy uwzględnieniu wynikającego z przeprowadzonych dowodów kontekstu sytuacyjnego wskazuje, że nie doszło do rozwiązania umowy o pracę w drodze porozumienia stron, a było to jednostronne oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.
Do takich wniosków można było dojść dokonując wykładni oświadczenia woli zgodnie z regulacją art. 65 § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p., stanowiącą, iż oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje.
Przepis art. 30 § 1 pkt 3 k.p. określa jeden z nadzwyczajnych sposobów rozwiązania istniejącego między pracodawcą a pracownikiem stosunku pracy. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu, umowa o pracę rozwiązuje się przez oświadczenie jednej ze stron bez zachowania okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia). Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia jest jednostronną czynnością prawną, która powoduje bezzwłoczne ustanie umowy w chwili, w której oświadczenie woli dotarło do adresata w taki sposób, że mógł on zapoznać się z jego treścią. Zgodnie z § 4 przywołanego wyżej artykułu, w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy.
Z realiów niniejszej sprawy jasno wynika, że wolą pozwanego pracodawcy było rozwiązanie umowy o pracę z powodem w trybie natychmiastowym w związku z dużej wagi zarzutami wobec niego. Jednoznacznie wynika to z zeznań prezesa zarządu (...), (...) („musimy podjąć natychmiastową reakcję”, “Biorąc pod uwagę charakter zarzutów postanowiłem doprowadzić do możliwie szybkiego rozwiązania umowy”). Z jego zeznań też jednoznacznie wynika, iż pracodawca działał z przekonaniem co do tego, że zachodzą podstawy do dyscyplinarnego rozwiązania umowy o pracę z powodem (k. 288, 00:21:53). To też znalazło odzwierciedlenie w treści przedłożonego powodowi dokumentu, w którym jest mowa o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie natychmiastowym (“bez zachowania okresu wypowiedzenia”, “w dniu dzisiejszym”) i w którym jest sformułowana przyczyna mająca taki tryb uzasadniać, w dodatku klasyfikowana jako “naruszenie przez pracownika podstawowych obowiązków służbowych”. Ponadto pracodawca pouczył powoda o prawie odwołania do sądu pracy, który to wymóg odnosi się tylko do jednostronnego rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy (art. 30 § 5 k.p.). W tym stanie rzeczy sam tylko zapis w dokumencie “za porozumieniem stron” nie może, tym bardziej w świetle zeznań powoda, stanowić o tym, że doszło do rozwiązania umowy w trybie art. 30 § 1 pkt 1 k.p. Nie może stanowić o tym także podpis powoda na omawianym dokumencie, tym bardziej, że jest zwyczajową praktyką kwitowanie przez pracownika swoim podpisem otrzymania wypowiedzenia umowy o pracę czy dyscyplinarnego zwolnienia na dokumencie w tym przedmiocie. Powód wskazał, iż podpisał dokument w tym znaczeniu, że przyjmuje do wiadomości, a nie że zgadza się z jego treścią (k. 98v, 00:12:00).
Podsumowując, powód słusznie domagał się odszkodowania za rozwiązanie umowy o pracę, które naruszało prawo.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 k.p., pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie: 1) ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych, 2) popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem, 3) zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika nie może nastąpić po upływie 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy.
W tej sprawie nie zaszła żadna z ww. przesłanek umożliwiających rozwiązanie z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia.
W szczególności nie sposób przyjąć, iż powód ciężko naruszył podstawowe obowiązki pracownicze.
Zarzucono mu niewykonanie polecenia służbowego polegającego na niezrealizowaniu standardów zachowania nauczyciela w stosunku do uczniów w zakresie sprawdzania wystąpienia kleszczy na skórze. Jak wynika z poprzedniej części uzasadnienia, jakkolwiek miała miejsce dyskusja co zasad sprawdzania kleszczy u dzieci w klasach 1-3, to do wrześniowej „(...)” w 2023 roku, w której uczestniczył powód jako (...), nie przyjęto „standardów kleszczowych”. Wobec tego nie sposób przyjąć, aby sprawdzanie przez powoda dzieci pod kątem występowania kleszczy, w sposób praktykowany i aprobowany dotychczas, w szczególności za zgodą rodziców dzieci, stanowić miał o ciężkim naruszeniu podstawowych obowiązków pracowniczych.
Pozwany nie formułował wprost w tej sprawie dalej idących zarzutów w stosunku do powoda, to jednak niewątpliwie asumptem do zwolnienia powoda nie było samo tylko rzekome nieprzestrzeganie przyjętej „procedury kleszczowej” jako takiej, ale konkretne skargi matek uczniów, w związku z którymi toczyły się postępowania karne i dyscyplinarne, tyle że w wyniku tychże postępowań zasadność owych skarg nie została potwierdzona. Organ ścigania umorzył postępowanie w tych sprawach, a komisja dyscyplinarna uniewinniła (...) od wszystkich zarzutów.
W myśl art. 56 § 1 k.p. i art. 58 k.p., pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia.
W tej sprawie powód domagał się zasądzenia od pozwanego odszkodowania.
Mając powyższe na uwadze, staż pracy powoda (zatrudnienie u pozwanego powyżej 3 lat), jak też wysokość jego wynagrodzenia, wynikającą ze złożonego przez pozwanego i niekwestionowanego przez stronę powodową zaświadczenia (k. 66), powodowi przysługuje odszkodowanie w kwocie 23.099,70 (3 x 7.699,09) złotych. Zważywszy na treść art. 321 § 1 k.p.c., w punkcie I wyroku zasądzono odszkodowanie w żądanej przez powoda wysokości 22.464 złote (punkt I wyroku).
O odsetkach ustawowych za opóźnienie od zasądzonej sumy, których powód domagał się w pozwie, Sąd Rejonowy – Sąd Pracy orzekł na podstawie art. 481 § 1 k.p.c. w zw. z art. 300 k.p. i zasądził je od dnia 7 grudnia 2023 roku, tj. od dnia następującego po dniu doręczenia pozwanemu odpisu pozwu, do dnia zapłaty. Odpis pozwu doręczony został pozwanemu w dniu 6 grudnia 2023 roku (k. 51). Pozwany pozostawał zatem w opóźnieniu z zaspokojeniem roszczenia powoda w określonej w pozwie wysokości od dnia następnego, tj. od dnia 7 grudnia 2023 roku.
O kosztach procesu w punkcie II wyroku orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie. Sąd Rejonowy – Sąd Pracy podziela linię orzeczniczą Sądu Najwyższego, zgodnie z którą podstawę zasądzenia przez sąd opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego w sprawie z odwołania od rozwiązania umowy o pracę stanowi stawka minimalna określona w § 9 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, niezależnie od tego, czy żądanie dotyczy przywrócenia do pracy, czy alternatywnie dochodzonego odszkodowania. Odsetki ustawowe za opóźnienie od powyższej sumy należne są od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, na podstawie art. 98 § 1
1 k.p.c..
W punkcie III wyroku zastosowano przepis art. 113 ust. 1 obowiązującej ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie którym, kosztami sądowymi, którymi nie miała obowiązku uiścić strona, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Koszty sądowe, którymi Sąd Rejonowy – Sąd Pracy obciążył pozwanego zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., stanowi nieuiszczona opłata sądowa od pozwu – 1.124 (5% x 22.464) złote.
Na podstawie art. 477
2 § 1 k.p.c., Sąd Rejonowy – Sąd Pracy nadał wyrokowi w punkcie I rygor natychmiastowej wykonalności do wysokości miesięcznego wynagrodzenia powoda (punkt IV wyroku).
Z tych wszystkich względów i na mocy powołanych przepisów, orzeczono jak w wyroku.
Piotr Rozbicki