Sygnatura akt VI U 183/16
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 maja 2016 roku
Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Tomasz Korzeń
Protokolant st. sekr. sądowy Anna Kopala
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2016 roku
sprawy z odwołania R. S.
od decyzji z dnia 19 lutego 2016 roku znak (...)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.
o wysokość emerytury
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w G. z dnia 19 lutego 2016 roku znak (...) w ten sposób, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury R. S. wynosi 62,59% - od 1 stycznia 2016 roku.
SSO Tomasz Korzeń
VI U 183/16 UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. W.. decyzją z dnia 19.02.2016r. odmówił R. S. przeliczenia emerytury.
Ubezpieczony wniósł o zmianę decyzji i przeliczenie emerytury na podstawie złożonych kart wynagrodzeń za lata 1971-1972 potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez (...) Archiwum Sp. z o.o. w Z.. Dowody te zostały przekazane przez organ władny do archiwizowania dokumentów i są w pełni wiarygodne. Braki, które podnosi ZUS w swojej decyzji, nie powinny stanowić podstawy odmowy przeliczenia, albowiem upłynęło już 45 lat i brak jest możliwości dochodzenia jakichkolwiek możliwości sprostowania błędów od byłego pracodawcy tj. Spółdzielni (...).
Organ rentowy : wniósł o oddalenie odwołania.
Sąd ustalił co następuje:
Od 12.07.2008r. R. S. pobiera emeryturę. Ostatnio do wyliczenia emerytury przyjmowano za okres 1960-21.05.1973 minimalne wynagrodzenie, a za pozostałe lata wynagrodzenia zgodnie z zaświadczeniami. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia wynosił 57,42%, ustalony z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia. Przyjęte przez pozwanego podstawy wymiaru składek wynosiły w latach: 1959 - (...); 1960 -(...); 1961 - (...) 1962 -(...); 1963 - (...); 1964 - (...) 1965 -(...); 1966 -(...); 1967 - (...); 1968 - (...); 1969 - (...); 1970 - (...); 1971 - (...); 1972 - (...); 1973 - (...)zł; 1974 - (...) 1975 - (...); 1976 - (...) 1977 - (...); 1978 - (...)1979 - (...); 1980 - (...) zł; 1981 - (...) zł; 1982 - (...) zł; 1991 - (...) zł; 1992 - (...) zł; 1993 -(...)zł; 1994 - (...)zł; 1995 - (...),2 zł; 1996 - (...),9 zł; 1997 - (...) zł; 1998 - (...) zł; 2002 - (...)zł; 2003 - (...)zł; 2004 -(...) zł; 2005 - (...) zł; 2006 - (...) zł.
Kolejny wniosek o przeliczenie świadczenia wraz z dokumentacją płacową za okres 1971-1972 wpłynął w dniu 14.01.2016r.
W latach 1968-1973 wnioskodawca pracowała Spółdzielni (...). Za lata 1971 - 1973 zachowały się karty wynagrodzeń. Podstawy wymiaru składek wyniosły w: 1971 r. - (...) zł, 1972 r. - (...) zł. Najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury wynosi 62,59 % - z lat 1962-64,1967,1971-79, 1992-98.
dowód: decyzja k.105-108, 161, 169a.e.
obliczenia pozwanego k. 164, 159-161 a.e
karty wynagrodzeń k. 16
zeznania wnioskodawcy k. 19
Sąd zważył co następuje:
Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015.748; dalej jako ustawa) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego:
1) z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia,
2) z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176,
3) z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty,
- a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
Zgodnie z art. 15 ustawy podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176 (ust.1), w celu ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty: 1) oblicza się sumę kwot podstaw wymiaru składek i kwot, o których mowa w ust. 3, w okresie każdego roku z wybranych przez zainteresowanego lat kalendarzowych; 2) oblicza się stosunek każdej z tych sum kwot do rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonej za dany rok kalendarzowy, wyrażając go w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu; 3) oblicza się średnią arytmetyczną tych procentów, która, z zastrzeżeniem ust. 5, stanowi wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury lub renty, oraz 4) mnoży się przez ten wskaźnik kwotę bazową, o której mowa w art. 19 (ust.4).
Spór w sprawie dotyczył wysokości podstaw wymiaru składek od wynagrodzeń ubezpieczonego, uzyskanych w latach 1971-72. Zachowane karty wynagrodzeń sąd uznał za dotyczące lat 1971-1972. Dokumenty te zachowały sie dokumentacji archiwalnej zakładu. Jak wskazuje karta z lat 1972-3 prowadzone były one chronologicznie (2 kolejne lata na jednej karcie). Tym samym karta bez daty musi dotyczyć roku 1971. Przyjecie odmiennego założenia powodować musiałoby koniecznej uznania, iż dotyczyła któregoś z lat wcześniejszych, albowiem ubezpieczony pracował w zakładzie (...) do 1972 r. (wpis z 1973 dotyczy premii kwartalnej wypłaconej w 1973 za 1972). Tym samym też wskaźnik musiałby być wyższy, wobec stałego wzrostu przeciętnych wynagrodzeń. Wobec powyższego sąd uznał powyższe dokumenty za wiarygodne i dotyczące lat 1971 i 1972.
Najkorzystniejszy wskaźnik wysokości kapitału początkowego wynosi 62,59 % z 20 najkorzystniejszych lat. Szczegółowy sposób dokonania wyliczeń przedstawia poniższa tabela, w której kolumny oznaczają:
1. rok,
2. przeciętne wynagrodzenie roczne w złotych w roku z kolumny 1;
3. sumę kwot podstaw wymiaru składek i kwot w złotych, o których mowa w art. 15 ust. 3 ustawy w roku z kolumny 1;
4. stosunek każdej sumy kwot z kolumny 3 do rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia, ogłoszonej za dany rok kalendarzowy, w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu.
1
2
3
4
1959
(...)
(...)
8,33%
1960
(...)
(...)
38,46%
1961
(...)
(...)
39,49%
1962
(...)
(...)
41,67%
1963
(...)
(...)
41,83%
1964
(...)
(...)
41,30%
1965
(...)
(...)
40,17%
1966
(...)
(...)
40,93%
1967
(...)
(...)
42,16%
1968
(...)
(...)
40,36%
1969
(...)
(...)
39,10%
1970
(...)
(...)
38,59%
1971
(...)
(...)
86,88%
1972
(...)
(...)
99,95%
1973
(...)
(...) (...)
84,92%
1974
(...)
(...)
91,53%
1975
(...)
(...)
82,32%
1976
(...)
(...)
82,68%
1977
(...)
(...)
53,04%
1978
(...)
(...)
92,17%
1979
(...)
(...)
53,19%
1980
(...)
(...)
7,48%
1981
(...)
(...)
31,21%
1982
(...)
(...)
34,39%
1983
(...)
0
0,00%
1984
(...)
0
0,00%
1985
(...)
0
0,00%
1986
(...)
0
0,00%
1987
(...)
0
0,00%
1988
(...)
0
0,00%
1989
(...)
0
0,00%
1990
(...)
0
0,00%
1991
(...)
(...)
19,41%
1992
(...)
(...)
50,01%
1993
(...)
(...)
42,92%
1994
(...)
(...)
56,17%
1995
(...),44
(...) (...)
55,00%
1996
(...)
(...) (...)
62,31%
1997
(...),16
(...) (...)
44,38%
1998
(...),88
(...),(...)
47,46%
1999
(...),88
0
0,00%
2000
(...),72
0
0,00%
2001
(...),2
0
0,00%
2002
(...),52
(...)
0,21%
2003
(...),64
(...) (...)
19,48%
2004
(...),84
(...)
25,49%
2005
(...),48
(...)
17,83%
2006
(...),76
(...)
16,64%
Wobec powyższego zaskarżona decyzję należało zmienić (art. 477 14 § 2 KPC), ustalając prawidłowy wskaźnik wysokości podstaw wymiaru emerytury.
SSO Tomasz Korzeń