Postanowienie V KO 63/12

Sygn. akt V KO 63/12 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący) SSN Dariusz Świecki SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) w sprawie dotyczącej zażalenia T. P. na postanowienie Prokuratury Rejonowej z dnia 23 lipca 2012r. o odmowie wszczęcia śledztwa po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 22 listopada 2012 r., wniosku Sądu Rejonowego w G. z dnia 28 września 2012 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł : przekazać sprawę zażalenia T. P. na postanowienie Prokuratury Rejonowej z dnia 23 lipca 2012r. o odmowie wszczęcia śledztwa do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w I. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w G. postanowieniem z dnia 28 września 2012r. wystąpił o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia T. P. na postanowienie Prokuratury Rejonowej z dnia 23 lipca 2012 r. o odmowie wszczęcia śledztwa dotyczącego działania Prezesa Sądu Rejonowego w G., które zdaniem skarżącego miało polegać na nadużyciu uprawnień przez udostępnienie dziennikarzowi „Gazety Wyborczej” P. Ż., w siedzibie Sądu Rejonowego w G. informacji dotyczących sprawy karnej prowadzonej w tamtejszym sądzie przeciwko T. P. pomimo, iż kara orzeczona w tej sprawie uległa przed tym zdarzeniem zatarciu, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. 2 Fakt, iż zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa złożone w dniu 4 czerwca 2012 r. przez T. P. oraz jego zażalenie na wskazaną powyżej decyzję Prokuratora Prokuratury Rejonowej dotyczy Prezesa Sądu właściwego do rozpoznania przedmiotowego zażalenia, skłoniło tenże sąd do wystąpienia do Sądu Najwyższego z wnioskiem z art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić tylko wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie. W niniejszej sprawie, sytuacja, w jakiej zażalenie na postanowienie prokuratora rozstrzygałby sąd, którego prezesa dotyczy przedmiotowa decyzja, mogłoby wywołać u skarżącego oraz w odbiorze społecznym, przekonanie o braku warunków do bezstronnego prowadzenia postępowania w przedmiocie rozpoznania zażalenia oraz wydania rozstrzygnięcia. W tym układzie faktycznym, możliwym do wyobrażenia jest powzięcie przez samego autora zażalenia oraz innych obserwatorów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości wątpliwości, co do prawidłowości procedowania, mając na uwadze szczególny kontekst sprawy. Z tych względów, mając na uwadze dobro wymiaru sprawiedliwości przekazano sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w I.