UZASADNIENIE
Formularz UK 1
V K 481/26
A. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
1.USTALENIE FAKTÓW
0.1.Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.1.1.
B. H.
W dniu 23 października 2025 roku w R. w sklepie (...) w (...) (...), ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia odzieży w postaci: kurtki (...) o wartości 349 PLN, szalika (...)/(...) o wartości 115 PLN, czapki (...)/(...) o wartości 79,90 PLN oraz kurtki (...) o wartości 299 PLN, czym spowodował straty o łącznej wartości 842,90 PLN działając na szkodę (...) Sp. o.o., co stanowi występek z art. 278 § 1 kk.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
W dniu 23 października 2025 r. po godzinie 14:00 B. H. przyszedł do sklepu (...) mieszczącego się w (...)
(...) przy ul. (...) w R.. Z działu męskiego wziął kilka sztuk odzieży i udał się z nimi do przymierzalni. W przymierzalni założył na siebie dwie kurtki: jedną o wartości 349 zł, drugą o wartości 299 zł, ponadto czapkę o wartości 79,90 zł oraz szalik o wartości 115 zł. Łączna wartość odzieży wynosiła 842,90 zł. Następnie B. H. ubrany w odzież zabraną ze sklepu opuścił przymierzalnię, zostawiając w niej swoją kurtkę. Udał się w kierunku wyjścia ze sklepu. Gdy przekroczył bramki antykradzieżowe rozległ się sygnał alarmowy. Wtedy za mężczyzną udali się pracownicy ochrony sklepu, którzy po ujęciu go przyprowadzili go do sklepu i wezwali Policję. Przybyli na miejsce funkcjonariusze zatrzymali B. H., nadto zatrzymali od pracownika sklepu (...) odzież odzyskaną przed przyjazdem Policji. Odzież ta nie uległa uszkodzeniu i w dniu 30 października 2025 r. została zwrócona do sklepu. Zdarzenie zostało zarejestrowane przez kamery monitoringu sklepu.
zeznania świadka X. C.
10-11, 131 verte-132
zeznania świadka L. W.
15
protokół zatrzymania osoby
2
protokół przeszukania osoby
5-6
protokół zatrzymania rzeczy
7-9
protokół oględzin rzeczy z dokumentacją fotograficzną
25-29
pokwitowanie odbioru rzeczy
33
zapis monitoringu
32
B. H. był karany.
karta karna
121
0.1.Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.2.1.
B. H.
jw
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
Niedokonanie kradzieży przez B. H..
wyjaśnienia oskarżonego
22
1.OCena DOWOdów
0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1.1.1
zeznania świadka X. C.
X. C. był naocznym świadkiem zdarzenia i m.in. on ujął oskarżonego za liniami bramek antykradzieżowych sklepu (...). Zeznania świadka są jasne, logiczne, znajdują przy tym potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.
W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności świadka. Niepamięć szczegółów na rozprawie usprawiedliwia upływ czasu od zdarzenia.
zeznania świadka L. W.
L. W. to funkcjonariusz Policji, który dokonał zatrzymania oskarżonego. Nie był bezpośrednim świadkiem zdarzenia, niemniej jego zeznania korelują z zeznaniami świadka X. C. i nieosobowym materiałem dowodowym. W ocenie Sądu brak podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań świadka.
protokół zatrzymania osoby
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu.
protokół przeszukania osoby
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu.
protokół zatrzymania rzeczy
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu.
protokół oględzin rzeczy z dokumentacją fotograficzną
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu.
pokwitowanie odbioru rzeczy
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu.
zapis monitoringu
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu.
karta karna
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu.
0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
1.2.1
wyjaśnienia oskarżonego
Oskarżony na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Na rozprawę nie stawił się - prawidłowo zawiadomiony o jej terminie. Nieprzyznanie się oskarżonego stoi w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w postaci zeznań naocznego świadka zdarzenia, nadto zapisu monitoringu. W ocenie Sądu postawa oskarżonego stanowi wyłącznie przyjętą przez niego linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej za popełniony czyn.
1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
I
B. H.
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
W ocenie Sądu, w świetle całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzuconego mu czynu i wina oskarżonego nie budzą żadnych wątpliwości, a przyjęta w akcie oskarżenia kwalifikacja prawna jest prawidłowa.
Wskazany w art. 278 § 1 kk występek kradzieży należy uznać za ziszczony, gdy sprawca zawładnął rzeczą i objął ją w swoje posiadanie, bez względu na to, czy zdołał następnie zamiar rozporządzenia tą rzeczą jako swoją urzeczywistnić, czy nie. Należy bowiem zważyć, że stopień utrwalenia władztwa sprawcy nad taką rzeczą, dalsze jej losy oraz dalsze zamiary sprawcy względem rzeczy są obojętne z punktu widzenia oceny prawnej. W związku z tym – w realiach przedmiotowej sprawy – zabór odzieży ze sklepu (...) przez oskarżonego, następnie oddalenie się z miejsca przestępstwa oznacza, że działanie oskarżonego zostało zakończone, mimo że niedługo potem został zatrzymany, a zabrane przez niego rzeczy odzyskane.
Zachowanie oskarżonego B. H. należy oceniać jako wysoce naganne, nie znajdujące żadnego usprawiedliwienia.
☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
☐3.4. Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
☐3.5. Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
B. H.
I
I
Uznając oskarżonego winnym i wymierzając mu karę Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 k.k. Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę stopień winy oraz społecznej szkodliwości czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego. Sąd miał także na uwadze motywację i sposób zachowania się oskarżonego, rodzaj i rozmiar ujemnych skutków przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu.
Do okoliczności łagodzących zaliczyć można jedynie nieznaczną wartość zabranego mienia, niewiele przekraczającą granicę wykroczenia,. Z okoliczności obciążających wymienić należy karalność oskarżonego za czyn popełniony przed czynem będącym przedmiotem niniejszego postępowania (k.121), brak skruchy.
Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego u czynu Sąd skazał go na karę 150 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 złotych. W ocenie Sądu wymierzona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego oraz do stopnia społecznej szkodliwości czynu, które są znaczne, jest przy tym wystarczającą reakcją na popełniony czyn. Wysokość stawki dziennej uwzględnia sytuację materialną oskarżonego. Zdaniem Sądu tak ukształtowana kara spełni swoje cele zapobiegawcze oraz wychowawcze względem oskarżonego i będzie stanowić przestrogę na przyszłość przed nieopłacalnością popełniania podobnych czynów.
B. H.
II
Sąd obligatoryjnie zaliczył oskarżonemu na poczet wymierzonej mu kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, tj. czas zatrzymania.
1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
1.inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
Wyrokując w sprawie Sąd nie znalazł podstaw do orzekania środka kompensacyjnego w postaci obowiązku naprawienia szkody, na co wskazywał prokurator w sprzeciwie od wcześniej wydanego w sprawie oskarżonego wyroku nakazowego. Zważyć należy, że z zeznań świadka X. C. - pracownika ochrony sklepu (...), złożonych w dniu zdarzenia wynika, że zabrane przez oskarżonego rzeczy zostały odzyskane, nie zostały uszkodzone i będą mogły być dalej wprowadzone do sprzedaży (k.11). Powyższe świadek potwierdził na rozprawie i oświadczył, że skradzione rzeczy wróciły do sklepu (k.132). Pozostając przy samym materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przygotowawczym zważyć należy, że odzyskane bezpośrednio po kradzieży rzeczy zostały zabezpieczone przez Policję , a z protokołu zatrzymania rzeczy nie wynika, aby rzeczy te były w jakikolwiek sposób uszkodzone, czy zabrudzone (k.7-9). Powyższe nie wynika również z zeznań funkcjonariusza Policji L. W., który odzież zatrzymał. Zważyć wreszcie należy, że zabrane przez oskarżonego i zatrzymane przez Policję rzeczy były przedmiotem oględzin w dniu 30 października 2025 r., tj. 7 dni po zdarzeniu i w protokole oględzin również nie wskazano na jakiekolwiek uszkodzenia, czy zabrudzenia (k.25). Nie wynika to również ze sporządzonej dokumentacji fotograficznej (k.26-29). Jedyny dokument, który wskazuje na zabrudzenie rzeczy, to pokwitowanie odbioru rzeczy z Policji przez przedstawiciela sklepu (k.33). Podnieść jednak należy, że we wskazanym pokwitowaniu zapisano odnośnie wszystkich rzeczy, że nie posiadają widocznych śladów użytkowania i widocznych uszkodzeń. Odręcznie dodano zapis "rzeczy brudne". W ocenie Sądu nawet jeśli przyjąć, że rzeczy były brudne podczas ich odbioru przez pracownika sklepu (...), to brak jest podstaw do przyjęcia, że rzeczy te zabrudził oskarżony. Nie można zapominać, że rzeczy przez siedem dni były zatrzymane przez Policję, a żaden dowód nie wskazuje, aby były zabrudzone w momencie odebrania ich od oskarżonego. Nie można wykluczyć, że jeśli uległy zabrudzeniu, to mogło to nastąpić w miejscu ich przechowywania po zatrzymaniu przez Policję, za co oskarżony nie może odpowiadać. Wreszcie zważyć należy, że po wydaniu wyroku nakazowego, w którym zawarto krótkie uzasadnienie odnośnie braku rozstrzygnięcia odnośnie obowiązku naprawienia szkody, sprzeciw wniósł jedynie prokurator. Sprzeciwu nie wniosła ani pokrzywdzona spółka, ani jej profesjonalny pełnomocnik. Co więcej, profesjonalny pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego po wydaniu wyroku nakazowego złożył wniosek o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi nakazowemu co do pkt. III (zasądzenie kosztów na rzecz oskarżyciela posiłkowego), nie kwestionując braku rozstrzygnięcia o obowiązku naprawienia szkody.
W ocenie Sądu pokrzywdzony ma najlepszą wiedzę o tym, czy szkoda powstała, czy nie. Pokrzywdzony nie dochodził obowiązku naprawienia szkody w tej sprawie, bo szkoda ta zwyczajnie nie powstała, gdyż rzeczy zabrane przez oskarżonego powróciły do sklepu. Uważna analiza materiału dowodowego nie może prowadzić do odmiennych wniosków w tej kwestii.
1.KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
III
Na wniosek pełnomocnika pokrzywdzonej spółki Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej - oskarżyciela posiłkowego w sprawie - kwotę 1380 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych w związku ustanowieniem pełnomocnika.
IV
Sąd na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego koszty sądowe w kwocie 490 zł, w tym kwotę 450 zł tytułem opłaty od wymierzonej kary grzywny. Brak jest okoliczności mogących wskazywać, że uiszczenie zasądzonych kosztów wiązałoby się z nadmiernymi trudnościami dla oskarżonego. Koszty postępowania zawsze generuje osoba popełniająca czyn zabroniony i jeśli tylko ma obiektywne możliwości ich uiszczenia, niesłusznym byłoby obciążanie nimi Skarbu Państwa. W ocenie Sądu oskarżony ma obiektywne możliwości uiszczenia kosztów w zasądzonej kwocie.
1.Podpis