Sygn. akt V GC 832/19 upr
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 sierpnia 2020 roku
Sąd Rejonowy w Ostrołęce V Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia Rafał Rogiński
Protokolant: sekr. sądowy Monika Grodzka
po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2020 roku w Ostrołęce
na rozprawie sprawy z powództwa
M. G. NIP (...)
przeciwko
(...) w O. KRS (...)
o zapłatę 1 031,91 zł
orzeka:
1. zasądza od pozwanego (...) (...) w O. na rzecz powoda M. G. kwotę 1 031,91 zł (jeden tysiąc trzydzieści jeden złotych dziewięćdziesiąt jeden groszy);
2. w pozostałej części powództwo oddala;
3. tytułem zwrotu kosztów procesu zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 317,00 zł, w tym kwotę 270,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.
Sędzia
Rafał Rogiński
Sygn. akt V GC 832/19 upr
UZASADNIENIE
Powódka M. G. w pozwie skierowanym przeciwko (...)w O. wniosła o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego kwoty 1 031,91 zł wrazz odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powódka dochodzi kosztów odzyskania należności z noty księgowej nr (...).
W dniu 26 września 2019 r. wydany został nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu. Od nakazu zapłaty pozwany złożył sprzeciw zaskarżając go w całości. W sprzeciwie pozwany zarzucił powodowi nadużycie prawa podmiotowego ( art 5 k.c. w związku z art. 10 ust. 1 i art. 11 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych ) i wniósł o oddalenie powództwa w całości, a w przypadku nie uznania zasadności jego twierdzeń wniósło nieobciążanie go kosztami postępowania.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
Strony zawarły umowę, na podstawie której powódka dostarczała pozwanemu mu zamówiony towar ( artykuły spożywcze ). Pozwany nie regulował, swoich zobowiązań w wyznaczonych terminach więc powódka w dniu 18 kwietnia 2019 r. wystawiła notę odsetkową nr (...) na kwotę 39,78 zł., a w dniu 10 maja 2019 r. notę księgową nr (...) na kwotę 4 642,95 zł.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: umowy z dnia 13.09.2018 r. k 10-11, Noty NO (...) k 17, Noty Księgowej (...), wezwania do zapłaty k 20, oraz okoliczności wskazanych w pozwiei sprzeciwie, których żadna ze stron nie zakwestionowała.
Sąd zważył co następuje.
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części.
Pozwany nie podważał faktu dokonania płatności na rzecz powoda z opóźnienie lecz w sprzeciwie zarzucił powodowi nadużycie prawa ( art 5 k.c. w związku z art. 10 ust. 1 i art. 11 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych ) w stosunku do żądania zasądzenia kwoty 1 031,91 zł argumentując, że równowartość kwoty 40 euro powinna być liczona w odniesieniu do jednej umowy, niezależnie od tego jaką ilość faktur wystawił kontrahent a ponadto wniósł w przypadku niepodzielenia jego argumentacji o nieobciążanie go kosztami postępowania
Powód w złożonym piśmie argumentował, że pozwany opłacając notę odsetkową przyznał, iż dokonał płatności po terminie a domaganie się przez powódkę rekompensaty nie może być uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Na podstawie art. 10 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłatyw transakcjach handlowych wierzycielowi od dnia nabycia uprawnienia do odsetek,w których mowa w art. 7 ust 1 lub art. 8 ust 1 bez wezwania przysługuje od dłużnikaz tytułu rekompensaty za koszty odzyskiwania należności równowartość kwoty 40 euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne.
Okoliczność realizowania przez pozwanego płatności z opóźnieniem pozostaje poza sporem. Sąd nie podzielił stanowiska pozwanego o nadużyciu przez powoda prawa o którym mowa w art 5 k.c. a na zasądzoną od pozwanego na rzecz powoda kwotę składa się suma równowartości kwoty 40 euro naliczonych od każdejz zapłaconych z opóźnieniem faktur wskazanych w pozwie.
Na przywołanie zasługuje uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2015 r. ( Sygn. akt III CZP 94/15 ), zgodnie z którą ,,rekompensata za koszty odzyskiwania należności w wysokości 40 euro, przewidziana w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych przysługuje wierzycielowi bez konieczności wykazania, że koszty te zostały poniesione. Roszczenie o rekompensatę w wysokości 40 euro powstaje po upływie terminów zapłaty ustalonych w umowie lub ustalonych zgodnie z art. 7 ust. 3 i art 8 ust. 4 tej ustawy.”
Powództwo zostało oddalone w części dotyczącej odsetek, gdyż zdaniem Sądu w przypadku opóźnienia w zapłacie można domagać się jedynie równowartości kwoty 40 euro i żaden przepis nie daje podstaw do żądania odsetek od tej kwoty.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 i 100 k.p.c. Ponieważ powód uległ w nieznacznej części to obowiązek zwrotu całości kosztów wyłożono na pozwanego. Na koszty procesu w sprawie, poniesione przez stronę powodową składają się: opłata od pozwu w wysokości 30,00 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwaw wysokości 17,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 270,00 zł.
Nadmienić należy, że Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania art 102 k.p.c. zgodnie, z którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
Zasadą jest ponoszenie przez stronę przegrywającą kosztów postępowaniaa odstąpić od niej można tylko w wyjątkowych przypadkach. Faktem powszechnie znanym, jest zła sytuacja ekonomiczna (...) co nie może jednak powodować,że jednostki te praktycznie z urzędu mają być nie obciążane kosztami wytaczanych im procesów. Praktyka taka wręcz zachęcała by placówki służby zdrowia do regulowania swoich zobowiązań dopiero po wystąpieniu przeciwko nim z powództwem. Należy mieć na uwadze, że ze (...)współpracują podmioty prowadzące działalność gospodarczą i nie mogą one z własnych środków wspomagać działalności (...), gdyż na podmiotach tych i ich pełnomocnikach również ciążą różne zobowiązania finansowe ( np. podatkowe ) więc nie powinny być one obciążane konsekwencjami złej sytuacji ekonomicznej placówek służby zdrowia. Dlatego pomimo sytuacji ekonomicznej w jakiej znajduje się pozwany obciążono go kosztami postępowania.
Sędzia Rafał Rogiński
ZARZĄDZENIE
(...)
(...)
(...) Sędzia Rafał Rogiński