Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie V CZ 85/08

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
V CZ 85/08
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Jan Górowski, Lech Walentynowicz, Teresa Bielska-Sobkowicz

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt V CZ 85/08 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej w C. o wpis do rejestru, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2008 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w C. z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt V Ga (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w C. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni, jako niedopuszczalną. Wnioskodawczyni złożyła zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem tego Sądu z dnia 13 października 2008 r., z racji niewłaściwego opłacenia tego środka odwoławczego (art. 1302 § 3 k.p.c.). Należna opłata wynosiła bowiem 30 zł (art. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 20 ust. 1 uk.s.c.), a uiszczono jedynie kwotę 8 zł. W zażaleniu wnioskodawczyni domagała się uchylenia tego postanowienia, powołując się na naruszenie art. 99 u.k.s.c., twierdziła bowiem, iż nie miała obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia, które uważała za „oczywiście uzasadnione”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Art. 99 u.k.s.c. stanowi, że nie pobiera się opłaty, a uiszczoną opłatę zwraca się jeżeli zażalenie na postanowienie sądu o odrzuceniu środka odwoławczego sąd uzna za 2 oczywiście uzasadnione. Decyzja w tym przedmiocie należy jednak wyłącznie do sądu, co oznacza, że strona nigdy nie nabywa uprawnienia do „samozwolnienia” od należnej opłaty, lecz zawsze obowiązana jest ją uiścić i może tylko liczyć na późniejszy jej zwrot (zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2006 r., V CZ 70/06, niepubl. oraz z dnia 11 stycznia 2007 r., II CZ 114/06, niepubl.). Przedstawione przez skarżącą stanowisko jest zatem błędne. Skoro opłata od zwolnienia nie została uiszczona przez profesjonalnego pełnomocnika we wskazanej ustawą wysokości (30 zł), Sąd Okręgowy zasadnie zastosował rygor przewidziany w art. 1302 § 3 k.p.c. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Powołane sygnatury

II CZ 114/06, V CZ 70/06