Art. 99. Zwolnienie z opłaty oczywiście uzasadnionego zażalenia

Nie pobiera się opłaty sądowej, a uiszczoną opłatę zwraca się, jeżeli zażalenie, wniesione na zarządzenie przewodniczącego o zwrocie pisma albo na postanowienie sądu o odrzuceniu środka zaskarżenia, sąd uzna za oczywiście uzasadnione.

Komentarz do Art. 99.

Przepis określa skutki uznania zażalenia za „oczywiście uzasadnione” w dwóch wskazanych sytuacjach. Chodzi o zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o zwrocie pisma albo na rozstrzygnięcie sądu o odrzuceniu środka zaskarżenia. Jeżeli sąd uzna takie zażalenie za oczywiście uzasadnione, zastosowanie mają dwa następstwa dotyczące opłaty.

Po pierwsze, od samego zażalenia nie pobiera się opłaty sądowej. Oznacza to, że zażalenie objęte tym przepisem nie podlega obciążeniu opłatą, gdy sąd dokona wskazanej oceny. Po drugie, jeżeli opłata została już uiszczona, podlega zwrotowi. Przepis rozróżnia więc sytuację, w której opłata nie została jeszcze pobrana, od sytuacji, w której została zapłacona przed uznaniem zażalenia za oczywiście uzasadnione.

Warunkiem zastosowania tej regulacji jest łączne wystąpienie określonych elementów: zażalenie musi dotyczyć zwrotu pisma zarządzonego przez przewodniczącego albo odrzucenia środka zaskarżenia, a sąd musi uznać je za „oczywiście uzasadnione”. Sam fakt wniesienia zażalenia nie powoduje zatem automatycznie zwolnienia ani zwrotu opłaty. Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że pozytywna ocena takiego zażalenia usuwa ciężar opłaty sądowej, niezależnie od tego, czy opłata nie została jeszcze pobrana, czy została już uiszczona.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1144.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 98b.Art. 100.