Postanowienie V CZ 57/07

Sygn. akt V CZ 57/07 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Zbigniew Strus SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie ze skargi J. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 27 października 2005 r., w sprawie z wniosku J. W. przy uczestnictwie E. W. o powierzenie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi D. i A. W. i pozbawienie E. W. władzy rodzicielskiej nad małoletnimi D. i A. W. oraz z urzędu przy uczestnictwie J. W., E. W. i M. W. o wydanie zarządzeń co do małoletnich D. i A. W. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2007 r., zażalenia skarżącego J. W. na zarządzenie przewodniczącego Sądu Okręgowego w B. z dnia 20 marca 2007 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Skarżący J. W. wniósł osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych postanowień Sądu Okręgowego wydanych w postępowaniu opiekuńczym. Skarga ta została mu zwrócona zarządzeniem przewodniczącego z 9 marca 2007 r. Przewodniczący zwrócił skarżącemu także zażalenie na to zarządzenie, uznając w obydwu wypadkach, że pisma te, mimo że kierowane są do Sądu Najwyższego, nie zostały sporządzone przez radcę prawnego ani przez adwokata, co stanowi naruszenie wymagań art. 871 § 1 k.p.c. i uzasadnia ich zwrot na podstawie art. 130 § 5 k.p.c. Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie o zwrocie jego wcześniejszego zażalenia. Także to pismo sporządził osobiście. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym strony, o ile nie należą do grona osób określonych w § 2 tego przepisu, obowiązane są działać przez adwokatów lub radców prawnych. Oznacza to, że zarówno skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jak i zażalenia na zarządzenia przewodniczącego wydane w Sądzie Okręgowym, kierowane do Sądu Najwyższego objęte są obowiązkiem sporządzenia ich przez adwokata lub radcę prawnego. Ze względu na wymagania postawione w art. 871 § 1 k.p.c. skarżący J. W. nie ma zdolności postulacyjnej, co powoduje, że wniesione przez niego zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 373 k.p.c., jako dotknięte nieusuwalną wadą. Wobec powyższego bezprzedmiotowe było badanie czy zostały spełnione pozostałe przesłanki dopuszczalności tego zażalenia. kg