Postanowienie V CZ 23/14

Sygn. akt V CZ 23/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSA Katarzyna Polańska-Farion w sprawie z powództwa C. P. przeciwko M.S. i in. , o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 listopada 2013 r., oddala zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną powódki C. P. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 czerwca 2013 r. 2 uznając, że skarga ta jest dotknięta nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym, bowiem nie został spełniony wymóg przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Spełnienie tego wymagania polega najpierw na ogólnym określeniu wytykanych naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania, następnie na wskazaniu, które przepisy prawa zostały naruszone, a w końcu na wyjaśnieniu, na czym, zdaniem skarżącego, naruszenie to polegało i jaki miało wpływ na wynik procesu. Skarżąca wskazała przepisy prawa materialnego i procesowego, które zostały naruszone i w sposób ogólny określiła na czym to naruszenie polegało, ale nie uzasadniła, jaki mogło mieć to wpływ na wynik sprawy, co nie czyni zadość przedmiotowemu wymaganiu skargi kasacyjnej. Z kolei brak takiego uzasadnienia prowadzi do tego, że ocena zasadności skargi kasacyjnej nie będzie w ogóle możliwa. Powódka zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem zarzucając naruszenie art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. poprzez błędną interpretację i przyjęcie, że brak jest uzasadnienia podstaw kasacyjnych, podczas gdy z uzasadnienia tego postanowienia wynika, iż takie uzasadnienie jest w skardze zawarte, lecz zdaniem Sądu Apelacyjnego brak jest uzasadnienia odnośnie do tego jak te naruszenia przepisów mogły mieć wpływ na wynik sprawy, choć ten wpływ wynika z szczegółowej analizy tekstu skargi. Powódka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu skardze kasacyjnej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zwolnienie od ponoszenia kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Są to elementy konstrukcyjne tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, których brak nie podlega uzupełnieniu na podstawie art. 130 k.p.c. Powódka złożyła skargę kasacyjną, w której przytoczyła podstawy kasacyjne, natomiast krótkich i ogólnikowych stwierdzeń odnoszących się do tych podstaw kasacyjnych, precyzujących jedynie zarzuty kasacyjne, nie można uznać za prawidłowe spełnienie wymogu przedstawienia uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Uzasadnieniem podstawy kasacyjnej jest przedstawienie wywodu prawnego na temat naruszonej normy 3 prawnej uregulowanej w skonkretyzowanym przepisie, stanowiska jak należy wykładać i stosować określony przepis oraz dlaczego interpretacja dokonana przez sąd orzekający lub sposób zastosowania przepisu prawnego są błędne, a w odniesieniu do zarzutów dotyczących prawa procesowego – również uprawdopodobnienie, że uchybienia mogły w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy (zob. m.in.: postanowienie SN z dnia 10 stycznia 1997 r., sygn. akt II CKN 21/96, OSNC 1997, nr 5, poz. 61; postanowienie SN z dnia 22 sierpnia 2000 r., sygn. akt IV CKN 1181/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 19, Biuletyn SN 2000, nr 11, s. 14). Elementów tych brakuje w skardze kasacyjnej złożonej przez powódkę. Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.