Postanowienie V CZ 22/08

Sygn. akt V CZ 22/08 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie z powództwa D. R. przeciwko P. D. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 stycznia 2008 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2008 r. Sąd Apelacyjny, z powołaniem się na art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 2 października 2007 r., wyjaśniając w uzasadnieniu, że udzielone adwokatowi K. K. pełnomocnictwo procesowe nie jest pełnomocnictwem ogólnym, ponieważ udzielone zostało „w sprawie oznaczonej sygn. I C (…) Sądu Okręgowego w W.”, a powód - pomimo wezwania do złożenie pełnomocnictwa uprawniającego adwokata K. K. do występowania przez Sądem Najwyższym - nie przedłożył takiego pełnomocnictwa. Zgłoszony wniosek o przedłużenie terminu nie mógł odnieść skutku, ponieważ termin określony w art. 3986 § 1 k.p.c. jest ustawowy. Powód wniósł zażalenie na to postanowienie. Domagał się w nim uchylenia zaskarżonego postanowienia. Zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 2 91 k.p.c. w zw. z art. 88 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że pełnomocnictwo procesowe udzielone pełnomocnikowi powoda nie upoważnia go do występowania przed Sądem Najwyższym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący ma rację, że Sąd Apelacyjny oceniając zakres pełnomocnictwa udzielonego przez powoda reprezentującemu go adwokatowi, nie uwzględnił reguł wykładni oświadczeń woli, przewidzianych w art. 65 k.c., które mają zastosowanie także w tym wypadku. Zawarte w pełnomocnictwie odwołanie do sygnatury sprawy i sądu, przed którym sprawa się toczyła w momencie udzielania umocowania, miało za zadanie skonkretyzowanie sprawy, której pełnomocnictwo dotyczyło, a nie ograniczenie zakresu uprawnień pełnomocnika jedynie do postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Tak zresztą musiał pierwotnie odczytać treść wyrażonego w pełnomocnictwie oświadczenia woli Sąd drugiej instancji, nie kwestionując uprawnień adwokata K. K. w postępowaniu apelacyjnym. Zasadne jest zatem twierdzenie powoda, że jego pełnomocnik umocowany jest do reprezentowania go w granicach wyznaczonych przez art. 91 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przeważa pogląd, podzielany przez skład rozpoznający niniejsze zażalenie, że taki zakres pełnomocnictwa upoważnia do złożenia w imieniu mocodawcy skargi kasacyjnej (por. postanowienie z dnia 7 kwietnia 2006 r., III CZ 13/06, OSNC 2006/10/176). Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie należało uchylić (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).