Postanowienie V CZ 173/11

Sygn. akt V CZ 173/11 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Józef Frąckowiak w sprawie z wniosku M. R. przy uczestnictwie A. R. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2012 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w punkcie II postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 22 listopada 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 22 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił apelację uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 29 listopada 2010 r. w sprawie o podział majątku wspólnego oraz oddalił wniosek M. R. o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Okręgowy nie uzasadnił rozstrzygnięcia o kosztach. Wnioskodawczyni M. R. zaskarżyła zażaleniem zawarte w powyższym postanowieniu rozstrzygniecie o kosztach postępowania, zarzucając naruszenie art. 102 i art. 98 k.p.c. przez przyjęcie, że w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające nieobciążanie strony przegrywającej kosztami zastępstwa procesowego. Na tej podstawie wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję w wysokości 1 200 zł oraz kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach postępowania nieprocesowego jest określona w art. 520 § 1 k.p.c. zasada ponoszenia tych kosztów przez każdego uczestnika postępowania. Odstępstwo od tej zasady przewidują przepisy art. 520 § 2 i 3 k.p.c. Ich niezastosowanie lub zastosowanie – jak postuluje w niniejszej sprawie wnioskodawczyni, błędnie powołując się przy tym na przepis art. 98 k.p.c. – wymaga uzasadnienia sądu orzekającego. Brak uzasadnienia przez Sąd Okręgowy rozstrzygnięcia o kosztach postępowania pozbawił Sąd Najwyższy całkowicie możliwości jego kontroli pod kątem wniesionego zażalenia, co skutkować musiało uchyleniem postanowienia Sądu Okręgowego w zaskarżonym zakresie (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 zd 1 k.p.c). md