Postanowienie V CNP 28/05

Sygn. akt V CNP 28/05 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski ze skargi "E.(...)" S.A. w L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 30 maja 2005 r., sygn. akt I ACz (...) w sprawie z powództwa "E.(...)" S.A w L. przeciwko Zespołowi Przychodni Lekarskich w T. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2005 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Wniesiona przez powoda, jako uprawnionego w postępowaniu zabezpieczającym, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 30 maja 2005 r. (sygn. akt II Cz (...)), oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 28 stycznia 2005 r., na podstawie którego ograniczone zostało udzielone wcześniej zabezpieczenie - podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn: Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), powinna zawierać między innymi uprawdopodobnienie w y r z ą d z e n i a szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Skarżący we wniesionej skardze wskazał na możliwość powstania szkody, twierdząc, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Sądu Okręgowego „wyrządzą” („spowodują powstanie”) szkodę, bowiem zwolnione zostały spod zabezpieczenia wierzytelności przysługujące stronie pozwanej (obowiązanemu). 2 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem nie służy zapobieganiu wyrządzenia szkody, mogącej powstać wskutek wydania orzeczenia sądowego, lecz jest środkiem prawnym, który w razie jego uwzględnienia stanowi podstawę wystąpienia z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa o naprawienie szkody wyrządzonej orzeczeniem sądowym. Na etapie postępowania wywołanego skargą skarżący powinien uprawdopodobnić powstanie szkody, samo uprawdopodobnienie możliwości jej wyrządzenia nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).