Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie Ts 184/03

Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Data
Sygnatura
Ts 184/03
Rodzaj
Postanowienie

Sędzia: Mirosław Wyrzykowski

Powołane przepisy

  • Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.art. 2, art. 32, art. 45 ust. 1, art. 79 ust. l, art. 79 ust. 1
  • Obwieszczenie Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 5 maja 1983 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.art. 18 ust. 1
  • Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwaart. 17 ust. 1
  • Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznychart. 84 ust. 8

Treść orzeczenia

97 POSTANOWIENIE z dnia 8 grudnia 2003 r. Sygn. akt Ts 184/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Wyrzykowski po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Bożenny Bałdowskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 29 października 2003 r. pełnomocnik skarżącej zaskarżył w całości wyrok Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z 22 lipca 2003 r. (sygn. akt III AUa 771/03), wnosząc o uchylenie tego wyroku, jak też poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z 7 lutego 2003 r. (sygn. akt VU 17798/01) oraz ustalenie skarżącej braku obowiązku zwrotu zasiłku chorobowego za okres od 1 lutego 1999 r. do 29 czerwca 1999 r. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie art. 2 oraz art. 32 Konstytucji RP poprzez przyjęcie błędnej wykładni art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 143 ze zm.) i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. Nr 60, poz. 636 ze zm.), a także naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez fakt niezastosowania w sprawie przepisu art. 84 ust. 8 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) i jednoczesnego pozbawienia skarżącej prawa do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy. Trybunał Konstytucyjne zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach konstytucyjnych. W trybie skargi konstytucyjnej Trybunał orzeka zatem wyłącznie w sprawie zgodności z Konstytucją aktów normatywnych, mając na celu wyeliminowanie z systemu prawnego przepisów prawa z nią niezgodnych. Przedmiotem postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym nie są natomiast akty stosowania prawa, a Trybunał nie pełni funkcji kolejnej instancji odwoławczej. Przedmiotem niniejszej skargi konstytucyjnej uczyniono wyrok Sądu Apelacyjnego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z 22 lipca 2003 r. (sygn. akt III Aua 771/03), któremu zarzucono, iż poprzez wadliwe zastosowanie i dokonanie niewłaściwej merytorycznie wykładni wskazanych w skardze przepisów, w stosunku do których, co należy podkreślić, nie wysunięto żadnych zarzutów wskazujących na ich niekonstytucyjność, naruszył przepisy art. 2, art. 32 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Tak określony przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres uprawnień Trybunału Konstytucyjnego, wynikających z art. 79 ust. l Konstytucji RP. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji. 2

Powołane sygnatury

III AUa 771/03, III Aua 771/03, VU 17798/01