Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 11 lutego 2025 r., sygn. KIO 76/25

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 76/25
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Marek Bienias

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 76/25

WYROK

Warszawa, dnia 11 lutego 2025 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący:Marek Bienias

Protokolant: Wiktoria Ceyrowska

po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 9 stycznia 2025 r.

przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: G.M. „Jemioła” z siedzibą Boleszkowicach

oraz N.R. „Firma Jemioła” z siedzibą w Dębnie, w postępowaniu prowadzonym przez Skarb Państwa Państwowe

Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo Dębno,

przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego – wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia:

P.B., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Usługi Leśne P.B. (Lider Konsorcjum) z siedzibą w Turze

oraz R.B., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Usługi Leśne R.B. (Uczestnik Konsorcjum) z siedzibą

w Turze.

orzeka:

1.Uwzględnia odwołanie i nakazuje Zamawiającemu:

a)unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w pakiecie 2,

b)odrzucenie oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: P.B., prowadzący

działalność gospodarczą pod firmą Usługi Leśne P.B. (Lider Konsorcjum) z siedzibą w Turze oraz

R.B., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Usługi Leśne R.B. (Uczestnik Konsorcjum) z

siedzibą w Turze,

c)powtórzenie czynności badania i oceny ofert.

2.Kosztami postępowania obciąża Przystępującego i:

2.1.Zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy

złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł 00

gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego

poniesione przez Odwołującego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.

2.2.Zasądza od Przystępującego na rzecz Odwołującego kwotę 18 600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy

sześćset złotych zero groszy) stanowiącą wpis od odwołania oraz koszty postępowania odwoławczego

poniesione przez Odwołującego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący:…………………….………..

Sygn. akt: KIO 76/25

Uzasadnienie

Zamawiający – Skarb Państwa Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo Dębno– prowadzi

postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na „Wykonywanie usług z zakresu gospodarki leśnej na terenie

Nadleśnictwa Dębno w roku 2025”, Pakiet II, numer postępowania: SA.270.2.3.2024.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem OJ S 211/2024

29/10/2024.

W dniu 9 stycznia 2025 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: G.M. „Jemioła” z siedzibą

Boleszkowicach oraz N.R. „Firma Jemioła” z siedzibą w Dębniewnieśli odwołanie w zakresie części oznaczonej jako

pakiet 2 na zaniechania i czynności Zamawiającego polegające na wyborze oferty wykonawców Pawła Binkiewicza i

Romana Binkiewicza (dalej: „Wykonawcy” lub „Konsorcjum”) jako najkorzystniejszej, dokonanego w dniu 30 grudnia

2024 r.

W związku z powyższym, Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów:

1)art. 226 ust. 1 pkt. 5) i 10) p.z.p. poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Wykonawców pomimo, że jest ona niezgodna

z warunkami zamówienia i zawiera błąd w obliczeniu ceny;

2)art. 224 ust. 6 oraz art. 226 ust. 1 pkt 8) p.z.p. poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Wykonawców pomimo, że

złożone przez nich wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny i dowodzą, że jest to cena

rażąco zaniżona.

Opierając się na przedstawionych zarzutach Odwołujący wnosił o nakazanie Zamawiającemu:

- unieważnienia czynności wyboru oferty Wykonawców w pakiecie 2 oraz odrzucenia tej oferty.

W wyniku wniesionego odwołania przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: G.M.

„Jemioła” z siedzibą Boleszkowicach oraz N.R. „Firma Jemioła” z siedzibą w Dębnie, Zamawiający w odpowiedzi na

odwołanie z dnia 28 stycznia 2025 r. (pismo z dnia 28 stycznia 2025 r.) uwzględnił w całości zarzuty zawarte w

odwołaniu.

Do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego skutecznie przystąpili wykonawcy wspólnie ubiegający się o

udzielenie zamówienia: P.B., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Usługi Leśne P.B. (Lider Konsorcjum) z

siedzibą w Turze oraz R.B., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Usługi Leśne R.B. (Uczestnik Konsorcjum)

z siedzibą w Turze.

Izba stwierdziła, że ww. wykonawcy zgłosili przystąpienie do postępowania w ustawowym terminie, wykazując interes w

rozstrzygnięciu odwołania na korzyść zamawiającego.

Przystępujący przy zgłoszeniu do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego wnosił o oddalenie odwołania

jako bezzasadnego.

Przystępujący pismem z dnia 30 stycznia 2025 r. wniósł do Krajowej Izby Odwoławczej sprzeciw wobec uwzględnienia

przez Zamawiającego w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu.

Stan prawny ustalony przez Izbę:

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP, Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami

zamówienia.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP, Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera błędy w obliczeniu ceny lub

kosztu.

Zgodnie z art. 224 ust. 6 ustawy PZP, odrzuceniu, jako oferta z rażąco niską ceną lub kosztem, podlega oferta

wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień w wyznaczonym terminie, lub jeżeli złożone wyjaśnienia wraz z dowodami nie

uzasadniają podanej w ofercie ceny lub kosztu.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 8) ustawy PZP, Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera rażąco niską cenę lub koszt w

stosunku do przedmiotu zamówienia.

Krajowa Izba Odwoławcza – po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie, po zapoznaniu się

ze stanowiskami przedstawionymi w odwołaniu, odpowiedzi na odwołanie, stanowiskiem przystępującego,

konfrontując je z zebranym w sprawie materiałem procesowym, w tym z dokumentacją postępowania o

udzielenie zamówienia publicznego oraz po wysłuchaniu oświadczeń i stanowisk stron, a także uczestnika

postępowania odwoławczego złożonych ustnie do protokołu w toku rozprawy – ustaliła i zważyła, co następuje:

Skład orzekający stwierdził, że odwołanie dotyczy materii określonej w art. 513 ustawy PZP i podlega rozpoznaniu

zgodnie z art. 517 ustawy PZP. Izba stwierdziła również, że nie została wypełniona żadna z przesłanek określonych w

art. 528 ustawy PZP, których stwierdzenie skutkowałoby odrzuceniem odwołania i odstąpieniem od badania meritum

sprawy. Ponadto w ocenie składu orzekającego Odwołujący wykazał, że posiada legitymację materialną do wniesienia

środka zaskarżenia zgodnie z przesłankami art. 505 ust. 1 ustawy PZP, tj. ma interes w uzyskaniu zamówienia, a

naruszenie przez zamawiającego przepisów ustawy PZP może spowodować poniesienie przez niego szkody

polegającej na nieuzyskaniu zamówienia.

Skład orzekający dokonał oceny stanu faktycznego ustalonego w sprawie mając na uwadze art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy

PZP, który stanowi, że Izba uwzględnia odwołanie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub

może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia.

Izba – uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy przedłożony przez strony i przystępującego, po dokonaniu

ustaleń poczynionych na podstawie dokumentacji postępowania, biorąc pod uwagę zakres sprawy zakreślony przez

okoliczności podniesione w odwołaniu oraz stanowiska złożone pisemnie i ustnie do protokołu – stwierdziła, że

sformułowane przez Odwołującego zarzuty znajdują oparcie w ustalonym stanie faktycznym i prawnym, a tym samym

rozpoznawane odwołanie zasługuje na uwzględnienie.

Izba zważa, że zarzuty naruszenia przez Zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt. 5) i 10) p.z.p. poprzez zaniechanie

odrzucenia oferty Wykonawców pomimo, że jest ona niezgodna z warunkami zamówienia i zawiera błąd w obliczeniu

ceny, są w ocenie Izby zasadne.

Izba zważa, iż pismem z dnia 29 listopada 2024 r. Zamawiający wezwał Przystępującego do złożenia wyjaśnień w

zakresie wyliczenia istotnych części składowych ceny w trybie art. 224 ust. 1 p.z.p, w tym złożenia dowodów w zakresie

istotnych części składowych ceny – zawartych w Kosztorysie ofertowym (zawartym w formularzu Oferty sporządzonym

wg Załącznika nr 1 do SW Z) złożonym w w/w postępowaniu, mających wpływ na wysokość zaoferowanej przez

Wykonawcę ceny za wykonanie przedmiotu zamówienia.

Izba zważa, iż Zamawiający wskazał, że jego wątpliwości co do zaniżonej ceny wzbudzają pozycje kosztorysu o

następujących numerach: 5, 10, 14, 15, 22, 26, 27, 31, 32, 36.

W odpowiedzi na ww. wezwanie Przystępujący w dniu 6 grudnia 2024 r. udzielił wyjaśnień, przedstawiając kalkulację

kosztów, w tym dowody w postaci dowodu rejestracyjnego ciągnika Belarus, faktury, oświadczenie Pana Marcina

Kucińskiego, protokół z wykonania czynności dozoru technicznego, referencje, przy czym Izba dokonała analizy

wyłącznie treści wyjaśnień rażąco niskiej ceny i dowodów złożonych na wezwanie Zamawiającego. Dodatkowych

okoliczności podnoszonych w postępowaniu odwoławczym oraz dowodów dołączonych do pisma procesowego przez

Przystępującego przy zgłoszeniu przystąpienia do postępowania odwoławczego, Izba nie mogła wziąć pod uwagę, gdyż

ocenia prawidłowość czynności zakończonej przez Zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia

publicznego.

Izba w pierwszej kolejności odniesie się do zarzutu dotyczącego błędu w obliczeniu ceny, który to zarzut koncentrował

się na poz. 14 (Zdarcie pokrywy na talerzach 40 cm x 40 cm) i poz. 15 (Przekopanie gleby na talerzach w miejscu

sadzenia) kosztorysu ofertowego stanowiący załącznik nr 1 do SWZ.

Izba zważa, iż Przystępujący w kosztorysie ofertowym w ww. pozycjach wskazał cenę jednostkową netto 4,00 zł za 1

tysiąc sztuk (TSZT). W ocenie Izby, wszelkie twierdzenia Przystępującego na rozprawie, że Zamawiający nie zastosował

w przedmiotowym postępowaniu jednostek miary zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie miały żadnego znaczenia

dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ponieważ żaden z wykonawców, w tym Przystępujący nie kwestionowali

zastosowanej jednostki miary przez Zamawiającego na etapie opublikowanego SW Z. Tym samym, zdaniem Izby, należy

uznać, że zastosowanie miary (TSZT) było jasne dla każdego wykonawcy biorącego udział w niniejszym postępowaniu.

Nadto w wyjaśnieniach z dnia 6 grudnia 2024 r. Przystępujący oświadczył, iż: „Pozycja nr 14 i nr 15 różnią się od

wskazanych w przedłożonym kosztorysie ofertowym z uwagi na oczywistą omyłkę Wykonawcy, który wskazał cenę

jednostkową netto w PLN za jedną sztukę, nie zaś za tysiąc sztuk (TSZT), czyli w poz. 14 w miejsce 4,00 winno być „4

000”. Z uwagi na to w pozycji Wartość całkowita netto w PLN winno być 5 040,00 zł. co daje wartość VAT w PLN 403,20

zł. (8% VAT) i wartość całkowitą brutto w PLN 5 443,20 zł. W poz. 15 w miejsce 4,00 winno być „4 000”. Z uwagi na to w

pozycji Wartość całkowita netto w PLN winno być 4 800,00 zł. co daje wartość VAT w PLN 384,00 zł. (8% VAT) i wartość

całkowitą brutto w PLN 5 184,00 zł.”.

Izba zważa, iż zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP, Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera błędy w

obliczeniu ceny lub kosztu.

Izba chciałaby w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z orzecznictwem Krajowej Izby Odwoławczej„(…) z błędem w

obliczeniu ceny lub kosztu mamy do czynienia wówczas, gdy doszło do błędu co do prawidłowego ustalenia stanu

faktycznego. Sytuacja tak może mieć miejsce, chociażby w przypadku w której cena oferty nie obejmuje całego

przedmiotu zamówienia. (…) Należy mieć na uwadze, że błędy w obliczeniu ceny nie mogą być poprawiane i mają

charakter nieusuwalny. Błąd w obliczeniu ceny oferty, do którego ma zastosowanie art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, nie

jest błędem rachunkowym, lecz błędem polegającym na wadliwym doborze przez wykonawcę poszczególnych

elementów mających wpływ na właściwe obliczenie ceny (tak wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 11 października

2024 r. o sygn. akt KIO 3419/24).

Izba zważa, iż zgodnie z art. 223 ust. 2 pkt 1-3 ustawy PZP, Zamawiający poprawia w ofercie:

1) oczywiste omyłki pisarskie,

2) oczywiste omyłki rachunkowe, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek,

3) inne omyłki polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści

oferty

- niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona.

Przenosząc powyższe na kanwę niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności Izba zważa, iż Zamawiający w

przedmiotowym postępowaniu w ogóle nie zastosował normy ujętej w art. 223 ust. 2 pkt 1-3 ustawy PZP, nie dokonując

żadnych poprawek w kosztorysie ofertowym Przystępującego.

Poza tym, zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa, za oczywistą omyłkę, w tym omyłkę

rachunkową, uznaje się taką, która ma charakter przypadkowy, niezamierzony, jej poprawienie nie wymaga głębszej

analizy. Omyłka taka nie zmienia treści oświadczenia woli złożonego przez wykonawcę wraz z ofertą, ma raczej jedynie

za zadanie doprowadzić do formalnej zgodności treści oświadczenia do jego prawidłowego brzmienia. Oczywistą omyłkę

Zamawiający jest w stanie poprawić samodzielnie, bez uzyskiwania dodatkowych wyjaśnień ze strony wykonawcy (tak

m.in. wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 19 czerwca 2015 r. o sygn. akt KIO 1213/15). Jak z kolei wynikaz

Komentarza do Ustawy Prawo zamówień Publicznych pod redakcją Huberta Nowaka, Mateusza Winiarza, wydanie II,

Warszawa 2023, str. 713, przez oczywistą omyłkę rachunkową należy rozumieć sytuację „w której przebieg działania

matematycznego może być prześledzony i na podstawie reguł rządzących tym działaniem możliwe jest stwierdzenie

błędu w jego wykonaniu i błąd ten można poprawić wyłącznie w jeden sposób, niebudzący żadnych wątpliwości”.

Z kolei twierdzenia Przystępującego na rozprawie, że w przedmiotowym postępowaniu mamy do czynienia z omyłką

pisarską, to Izba chciałaby podkreślić, iż wcale nie wynika to z udzielonych wyjaśnień Przystępującego, bowiem mowa w

nich jest tylko o „oczywistej omyłce Wykonawcy”. Jednakże, co istotne, jak wskazuje się w orzecznictwie Krajowej Izby

Odwoławczej omyłka pisarska dotyczy błędów, które są łatwe do zauważenia, a niedokładność ta nasuwa się każdemu,

bez potrzeby przeprowadzania dodatkowych badań czy ustaleń. W ocenie Izby, niewątpliwie nie mamy do czynienia z

taką sytuacją w niniejszym postępowaniu, a czego zdaje się nie zauważać Przystępujący.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Izby w realiach niniejszej sprawy, nie mamy do czynienia z „oczywistą omyłką

Wykonawcy”, lecz błędem w obliczeniu ceny, ze względu na fakt, iż Zamawiający nie mógł bez żadnych wątpliwości, bez

przeprowadzenia dodatkowych badań ustalić, jakie kwoty, wedle pierwotnej intencji Przystępującego, miały zawierać

sporne pozycje kosztorysu. Tym samym zasadnym było zadanie pytania przez Odwołującego „Skąd zatem Zamawiający

miałby wiedzieć, iż właśnie w tych dwóch pozycjach w ofercie Konsorcjum cena dotyczy sztuki, a nie tysiąca sztuk?!” Co

istotne, Zamawiający o tym, jakie ceny należałoby umieścić po korekcie, dowiedział się dopiero z treści udzielonych

wyjaśnień przez Przystępującego.

Nie można również tracić z pola widzenia, iż w przedmiotowym postępowaniu kosztorys ofertowy (załącznik nr 1 do

SW Z) stanowił istotną merytoryczną część oferty, co sam Zamawiający dał wyraz w wezwaniu do wyjaśnień w zakresie

wyliczenia istotnych części składowych ceny z dnia 29 listopada 2024 r. Oznacza to, że błędy w formularzu ofertowym u

Przystępującego nie mogą podlegać uzupełnieniu, czy też zmianie o informacje w nim nie zawarte, w szczególności że

w niniejszym postępowaniu kosztorys ten nie stanowił kosztorysu pomocniczego, jak również nie miał charakteru

informacyjnego.

Tym samym, zdaniem Izby, biorąc pod uwagę twierdzenia Przystępującego w wyjaśnieniach z dnia 6 grudnia 2024 r.,

Izba doszła do przekonania, że Przystępujący nie sporządził kosztorysu ofertowego w sposób zgodny z postanowieniami

wynikającymi z pkt. 3.14 i 15.2 SWZ.

Nadto w ocenie Izby, Przystępujący zdaje się nie zauważać, że w pkt. 3.14 SW Z m.in. wynika, że: „Tak skalkulowane

ceny jednostkowe poszczególnych czynności wchodzących w skład opisu przedmiotu zamówienia powinny być podane

w Kosztorysie Ofertowym zawartym jest w pkt 2 Formularza Oferty (Załącznik nr 1 do SWZ) i podane dla jednostek miary

tam wskazanych”, co ewidentnie świadczy o konieczności podania cen jednostkowych według „miary tam wskazanych”.

W kwestionowanych pozycjach należało więc podać cenę za 1 tysiąc sztuk (TSZT), a nie, jak twierdzi Przystępujący w

wyjaśnieniach, iż omyłkowo „wskazał cenę jednostkową netto w PLN za jedną sztukę”. Poza tym, w myśl postanowienia

pkt 15.2 SW Z, każda cena jednostkowa miała pokrywać wszelkie koszty i ryzyka Wykonawcy związane z realizacją

czynności, której dotyczy, a czego w ocenie Izby Przystępujący nie uczynił, wskazując w kosztorysie ofertowym stawkę

jednostkową netto 4,00 zł za 1 tysiąc sztuk.

Niezależnie od powyższego, w ocenie Izby, w niniejszej sprawie nie może być mowy również o innej omyłce polegającej

na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty, ze względu na fakt,

iż wskazywana przez Przystępującego zamiana stawek 4,00 zł na 4000 zł doprowadziłaby do zmiany treści

oświadczenia woli wykonawcy, a w konsekwencji do wytworzenia nowej treści oświadczenia woli, co zdaniem Izby

skutkowałoby zmianą merytoryczną oferty.

Izba zwraca w tym miejscu uwagę na jeszcze jeden aspekt, a mianowicie na zawodowy charakter prowadzonej

działalnosci przez Przystępującego, wynikający z art. 355 § 2 KC. Oznacza to, że od przedsiębiorcy wymagana jest

szczególna staranność wyrażająca się większą zapobiegliwością, rzetelnością, dokładnością w działaniu, itd. Za takiego

profesjonalistę należy również uznać, co do zasady, wykonawcę ubiegającego się o udzielenie zamówienia publicznego.

Należyta staranność profesjonalisty nakłada na wykonawcę, który składa ofertę, dokumenty i oświadczenia we własnym

imieniu, aby upewnił się, czy deklarowany w nich stan rzeczy odpowiada rzeczywistości.

Konkludując, w ocenie Izby, zasadne są zarzuty odwołania dotyczące naruszenia przez Zamawiającego art. 226 ust. 1

pkt 5 i 10 ustawy PZP.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przez Zamawiającego art. 224 ust. 6 oraz art. 226 ust. 1 pkt 8) p.z.p. poprzez

zaniechanie odrzucenia oferty Wykonawców pomimo, że złożone przez nich wyjaśnienia wraz z dowodami nie

uzasadniają podanej w ofercie ceny i dowodzą, że jest to cena rażąco zaniżona, są w ocenie Izby zasadne.

Izba zważa, iż zgodnie z art. 224 ust. 6 ustawy PZP, odrzuceniu, jako oferta z rażąco niską ceną lub kosztem, podlega

oferta wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień w wyznaczonym terminie, lub jeżeli złożone wyjaśnienia wraz z dowodami

nie uzasadniają podanej w ofercie ceny lub kosztu, z kolei w myśl art. 226 ust. 1 pkt 8) ustawy PZP, Zamawiający

odrzuca ofertę, jeżeli zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia.

Na wstępie wskazania wymaga, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Izby za cenę rażąco niską uznaje się cenę

poniżej kosztów własnych wykonawcy, niepozwalającą na wypracowanie zysku.

Przenosząc powyższe na kanwę niniejszej sprawy zaznaczyć należy, że Izba doszła do uznania, że cena oferty

Przystępującego wykazywała cechy ceny rażąco niskiej.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że koszty pracy, w odniesieniu do wszystkich czynności będących

przedmiotem wyjaśnień Przystępującego z dnia 6 grudnia 2024 r., oparte zostały na minimalnym wynagrodzeniu, czy to

na podstawie umowy o pracę czy umowy zlecenia (stawka godzinowa), a co nie było kwestionowane przez

Przystępującego na rozprawie.

Izba zważa, iż zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 września 2024 r. w sprawie wysokości minimalnego

wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2025 r., minimalne wynagrodzenie za pracę od

1 stycznia 2025 r. wynosi 4666 zł brutto, a minimalna stawka godzinowa dla określonych umów cywilnoprawnych od 1

stycznia 2025 r. wynosi 30,50 zł.

W związku z powyższym, Izba wskazuje, iż Przystępujący w ww. wyjaśnieniach w przypadku umowy o pracę,

wynagrodzenie pracownika zostało ustalone na kwotę 4666 zł brutto, a w przypadku umowy zlecenie (stawka została

ustalona na kwotę 30,50 zł brutto), tj. na poziomie minimalnego wynagrodzenia za pracę i wysokości minimalnej stawki

godzinowej w 2025 r.

Biorąc powyższe pod uwagę, rację ma Odwołujący, że „żadna z wyliczonych pozycji kosztorysu, w szczególności

obejmująca pozyskanie i zrywkę (nr 5 w kosztorysie), nie uwzględnia całkowitych kosztów zatrudnienia w oparciu o

umowę o pracę”, ze względu na fakt, iż wskazane wynagrodzenie o pracę dla pracowników nie obejmuje kosztów

pracodawcy, w tym w ocenie Izby m.in. składek na ubezpieczenie, wynagrodzeń urlopowych, chorobowych, PPK itp. To

samo dotyczy umowy zlecenia, gdzie również występują po stronie zleceniodawcy dodatkowe obciążenia ponad stawkę

godzinową brutto wskazaną w wyjaśnieniach, a które nie zostały wskazane w wyjaśnieniach.

Twierdzenia Przystępującego w piśmie procesowym z dnia 13 stycznia 2025 r., że „obaj Wykonawcy pracują osobiście

przy wykonywaniu zamówienia i nie wypłacają sobie wynagrodzenia za te prace” nie ma w ocenie Izby znaczenia, z

powodu tego, iż Przystępujący przewidział w ofercie zatrudnienie również osób zarówno na podstawie umowy o pracę,

jak i na podstawie umowy zlecenie, a tym samym w stosunku do tych osób Przystępujący miał obowiązek uwzględnić

także koszty pracodawcy lub koszty zleceniodawcy.

Poza tym, Przystępujący w swoich wyjaśnieniach nie uwzględnił również kosztu pracy operatora ciągnika zrywkowego w

ramach poz. nr 5 kosztorysu, na co słusznie zwrócił uwagę Odwołujący w odwołaniu. Twierdzenia Przystępującego w

piśmie procesowym przy zgłoszeniu przystąpienia do postępowania odwoławczego, że „jeden pracownik w trakcie prac

przy całkowitym wyrobie drewna technologią dowolną może obsługiwać na zmianę Harvester i ciągnik zrywkowy” jest

twierdzeniem, które nie znalazło się w żadnym miejscu wyjaśnień Przystępującego co do istotnych części składowych

ceny. To samo dotyczy dowodów załączonych przez Przystępującego przy zgłoszeniu przystąpienia do postępowania

odwoławczego, np. dowodu w postaci uprawnienia UDT Mateusza Binkiewicza, który to dowód nie był załączony do

wyjaśnień Przystępującego.

W ocenie Izby, złożone wyjaśnienia wraz z dołączonymi dowodami do wyjaśnień Przystępującego nie uzasadniają

podanej w ofercie ceny, w szczególności, że Przystępujący nie przedłożył do ww. wyjaśnień żadnej umowy o pracę, czy

też umowy zlecenia, które mogłyby potwierdzić ujęte w wyjaśnieniach minimalne wynagrodzenie lub minimalne stawki

wynagrodzeń.

Jednakże, co istotne, Izba nie dopatrzyła się, aby Przystępujący, co do każdej z pozycji, co do której wymagał wyjaśnień

Zamawiający, uwzględnił zysk, w szczególności, że stanowiły one istotne części składowe ceny. Tym samym w

przedmiotowym postępowaniu koniecznym było wykazanie zysku w stosunku do poszczególnych pozycji, tak aby każda

pozycja będąca przedmiotem wyjaśnień zawierała wszelkie koszty, w tym zysk.

Niezależnie od powyższego, nie zmienia postrzegania Izby twierdzenie wskazywane przez Przystępującego w

wyjaśnieniach, iż „oferta złożona przez Wykonawcę jest niższa jedynie o 2,04% od oferty złożonej przez Konsorcjum

firm (1)„Jemioła” G.M. i (2) Firma „Jemioła” N.R. oraz o 4,33% od oferty złożonej przez Konsorcjum firm (1) Zakład Usług

Leśnych G.G. i (2) Usługi Leśne A.W. – co również wskazuje, że oferta została złożona prawidłowo i opiewa na kwoty

rynkowe”, ze względu na fakt, że w niniejszym postępowaniu każda z pozycji w kosztorysie ofertowym stanowiła istotną

część składową oferty, a tym samym bezsprzecznie ceny tam wskazane mają ewidentny wpływ na zaoferowaną cenę w

formularzu ofertowym. W konsekwencji należało w wyjaśnieniach w stosunku do każdej wskazanej w wezwaniu pozycji

przez Zamawiającego uwzględnić wszelkie koszty, w tym zysk, a czego w ocenie Izby Przystępujący nie uczynił.

Konkludując, w ocenie Izby, zasadny okazał się zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 224 ust. 6 oraz art. 226 ust.

1 pkt 8 ustawy PZP.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 i 575 ustawy Prawo zamówień publicznych

oraz § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 5 pkt 2 lit. b w zw. z § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30

grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz

wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. 2020 r. poz. 2437), obciążając kosztami postępowania

Przystępującego.

Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji.

Przewodniczący: ………………………….

Uzasadnienie liczy 24 817 znaków.

Dokument w bazie źródłowej