Sygn. akt KIO 68/24
WYROK
Warszawa, dnia 30.01.2024 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodniczący:Rafał Malinowski
Protokolant:
Tomasz Skowroński
po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 8 stycznia 2024 r.
przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia S.G. prowadząca działalność gospodarczą pod
nazwą WATERW ORLD S.G. oraz M.G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą WATERW ORLD M.G. z
siedzibą lidera w Warszawie, w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Uniwersytet Mikołaja Kopernika w
Toruniu
orzeka:
1.Oddala odwołanie.
2.Kosztami postępowania odwoławczego obciąża odwołującego i zalicza w poczet kosztów postępowania
odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych, zero groszy) uiszczoną przez
odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych, zero
groszy) poniesioną przez zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.
3.Zasądza od odwołującego wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia S.G. prowadząca
działalność gospodarczą pod nazwą WATERW ORLD S.G. oraz M.G. prowadzący działalność gospodarczą pod
nazwą WATERW ORLD M.G. z siedzibą lidera w Warszawie na rzecz zamawiającegoUniwersytetu Mikołaja
Kopernika w Toruniu kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych, zero groszy).
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodniczący:
……………………
Sygn. akt KIO 68/24
Uzasadnienie
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, dalej jako: „Zamawiający”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia
publicznego o numerze referencyjnym: 90-DZP.261.146.2023, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r.
Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1605), dalej jako: „ustawa PZP”, którego przedmiotem jest
Kompleksowe świadczenie usługi, polegającej na:
1) obsłudze technicznej: instalacji technologicznych basenów; instalacji technologicznych urządzeń wentylacyjnych hali
basenowej, widowni, basenowych szatni i pomieszczeń technicznych, suszarek w szatniach; instalacji technologicznych
łaźni parowej; instalacji technologicznych fontanny w Uniwersyteckim Centrum Sportowym UMK w Toruniu;
2) uzdatnianiu wody basenowej do wskaźników jakości wody zgodnych z obowiązującym podczas świadczenia usługi
stanem prawnym, wraz z zakupem i sukcesywną dostawa chemii basenowej;
3) systematycznych i udokumentowanych badaniach jakości wody, prowadzonych zgodnie z zakresem i
harmonogramem wynikającym z obowiązującego podczas świadczenia usługi stanu prawnego;
4) usunięciu powłok farby (linie – wyznaczników torów wodnych) wymalowanych w niecce sportowej, wykonanej ze stali
nierdzewnej kwasoodporniej oraz ponownego ich wyznaczenia (wymalowania) - podczas przeprowadzanej przerwy
technologicznej;
5) zakupie, dostawie oraz kompleksowej wymianie i utylizacji złóż piaskowych oraz hydroantracytu dla 6 filtrów
basenowych, zainstalowanych w stacji uzdatniania wody;
6) przeprowadzeniu i obsłudze przerwy technologicznej.
Wartość zamówienia nie jest równa lub wyższa niż kwoty progów unijnych, o których mowa w przepisach wydanych na
podstawie art. 3 ust. 3 ustawy PZP.
Ogłoszenie o zamówieniu opublikowano w Biuletynie Zamówień Publicznych z dnia 9 listopada 2023 r. pod numerem
2023/BZP 00485621/01.
W dniu 8 stycznia 2024 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcówwspólnie
ubiegających się o udzielenie zamówienia S.G. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą WATERW ORLD S.G.
oraz M.G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą WATERW ORLD M.G. z siedzibą lidera w Warszawie, dalej
jako: „Odwołujący”, wobec czynności unieważnienia postępowania i zaniechania czynności wyboru oferty
najkorzystniejszej.
Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 16 pkt 1 – 3 PZP poprzez naruszenie zasady nakazującej
prowadzenie postępowania w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie
wykonawców oraz w sposób przejrzysty i proporcjonalny, a także naruszenie innych pozostających w związku z art. 16
pkt 1 – 3 PZP przepisów, tj.:
1.art. 255 pkt 3 PZP poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu polegające na unieważnieniu Postępowania w
sytuacji, gdy przesłanki do zastosowania przepisu nie zostały spełnione, co doprowadziło do zaniechania wyboru
oferty najkorzystniejszej w postępowaniu, pomimo że Zamawiający miał obowiązek dokonania takiego wyboru.
Wobec postawionych zarzutów Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu:
1. unieważnienia czynności unieważnienia Postępowania,
2. dokonania badania i oceny ofert niepodlegających odrzuceniu.
Stanowisko Odwołującego:
Argumentując postawione zarzuty Odwołujący wskazywał, że celem przepisu art. 255 pkt 3 ustawy PZP jest
zapobieżenie sytuacji, w której Zamawiający byłby zobligowany do zaciągania zobowiązań ponad własne możliwości
finansowe. Ciężar zaistnienia okoliczności nakazujących unieważnienie postępowania leży po stronie zamawiającego.
Powyższe wnioski potwierdza analiza orzecznictwa Krajowej Izby Odwoławczej, jak choćby orzeczenie wydane w
sprawie KIO 2723/23.
Jak kontynuował Odwołujący w niniejszej sprawie nie sposób uznać, że zaistniała ta podstawa do unieważnienia
Postępowania w chwili dokonania tej czynności przez Zamawiającego. Odwołujący zwrócił uwagę, że Zamówienie miało
być realizowane w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. Jednak dnia 3 stycznia 2024 r., wiadomym było
już, że nie będzie możliwa realizacja zamówienia w pełnym zakresie, z uwagi na przedłużanie się postępowania.
Jak wskazywał Odwołujący, skoro nie było konieczności wykonania zamówienia w pełnym zakresie, to nie było także
konieczności wydatkowania pełnej kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia w wysokości 717 750,02 zł brutto,
o której Zamawiający poinformował wykonawców w trybie art. 222 ust. 4 PZP dnia 22 listopada 2023 r. Uwzględniając
postanowienia Wzoru umowy oraz oferty Odwołującego, w chwili unieważnienia Postępowania (tj. 3 stycznia 2024 r.)
Zamawiający, w przypadku zawarcia umowy, byłby już zobowiązany do wypłaty wynagrodzenia w wysokości w
wysokości 714 085,73 zł brutto (co stanowi iloczyn dziennej stawki za świadczenie usług zaoferowanej przez
Odwołującego w formularzu ofertowym a liczbą dni pozostałych do dnia 31 grudnia 2024 r. w chwili unieważnienia
Postępowania, tj. 1 972,61 zł x 352). Byłaby to wartość mniejsza niż kwota przeznaczona na sfinansowanie zamówienia
w wysokości 717 750,02 zł brutto. Zatem w chwili unieważnienia Postępowania nie istniały podstawy do zastosowania
art. 255 pkt 3 PZP, gdyż Zamawiający posiadał budżet na sfinansowanie zamówienia i nie musiał zwiększać kwoty
przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia dla realizacji zamówienia publicznego.
Cena globalna zawarta w formularzach ofertowych przez Wykonawców była maksymalną granicą wynagrodzenia, a nie
rzeczywistą kwotą wydatkowaną przez Zamawiającego. Miała więc znaczenie wyłącznie dla porównania ofert i
przyznawania punktów w ramach kryteriów oceny ofert. Natomiast nie może być ona wprost odnoszona dla stwierdzenia
obowiązku unieważnienia Postępowania w oparciu o art. 255 pkt 3 PZP w przypadku, gdy w rzeczywistości Zamawiający
byłby zobowiązany do wypłaty w ramach wykonania zamówienia publicznego mniejszej kwoty, niż wynika to z informacji
opublikowanej w trybie art. 222 ust. 4 PZP.
Różnica pomiędzy maksymalną ceną ofertową (720 003,56 zł brutto) a kwotą wynikającą z informacji z art. 222 ust. 4
PZP (717 750,02 zł brutto) wynosi 2 253,54 zł brutto. Kwota dzienna za realizację zamówienia wynosiła 1 972,61 zł brutto
(por. pozycja „Dzienna stawka ryczałtowa z tytułu wykonania przedmiotu zamówienia netto”, którą należy powiększyć o
podatek VAT). Zatem już dnia 2 stycznia 2024 r. Zamawiający był w stanie sfinansować zamówienie – już tego dnia
kwota przeznaczona na sfinansowanie zamówienia była wyższa od wynagrodzenia, które przysługiwałoby Wykonawcy
za realizację zamówienia w ciągu 363 dni pozostałych w ramach świadczenia usług. Zatem Zamawiający nie był
uprawniony do unieważnienia Postępowania, gdyż nie zaistniała podstawa, o której mowa w art. 255 pkt 3 PZP.
Zamawiający jest w stanie sfinansować zamówienie bez konieczności podwyższania kwoty, którą zamierzał
przeznaczyć na jego wykonanie. Bez uszczerbku dla budżetu może zaciągnąć zobowiązanie zmierzające do realizacji
jego potrzeb zakupowych.
Odwołujący dodał, że brzmienie art. 255 pkt 3 nakłada na zamawiającego przed unieważnieniem postępowania
obowiązek rozważenia, czy możliwe jest zwiększenie budżetu realizacji zamówienia. Odwołujący ponownie przywołał
ww. wyrok KIO, w którym Izba m. in. wskazała, że: „Unieważnienie postępowania na podstawie tego przepisu powinno
być zatem poprzedzone ustaleniem możliwości zwiększenia kwoty, którą pierwotnie zamawiający zamierzał
przeznaczyć na realizację zamówienia (…)”.
Natomiast w niniejszej sprawie Zamawiający nie rozważał, czy możliwe jest zwiększenie kwoty przeznaczonej na
sfinansowanie zamówienia, czym naruszył art. 255 pkt 3 PZP.
Stanowisko Zamawiającego:
Pismem z dnia 24 stycznia 2024 r. odpowiedź na odwołanie złożył Zamawiający, wnosząc o jego oddalenie w całości.
Zamawiający podkreślił, że mając na uwadze okoliczność, że niniejsze postępowanie o udzielenie zamówienia
publicznego dotyczy przedmiotowo tożsamej usługi jak usługa realizowana przez Wykonawcę na podstawie umowy
zawartej na 2023r., w ocenie Zamawiającego w celu uniknięcia ewentualnego świadczenia tożsamych przedmiotowo
usług przez dwóch Wykonawców konieczne było określenie terminu realizacji umowy przez wskazanie dat, tj. okresu od
dnia 1 stycznia 2024r do dnia 31 grudnia 2024r. Przy czym Zamawiający wyjaśnia, że intencją Zamawiającego było
udzielenie przedmiotowego zamówienia na okres 12 miesięcy, co znajduje choćby potwierdzenie w pkt. 1 Załącznika nr 6
do SW Z – Formularzu oferty, stosownie do którego Wykonawcy zobligowani byli do wyliczenia łącznego wynagrodzenia
przysługującego z tytułu realizacji przedmiotowego zamówienia jako iloczynu stawki dziennej i 365 dni świadczenia
usług.
Jak kontynuował Zamawiający, tym samym nie ulega wątpliwości, że zamówienie udzielone w ramach niniejszego
postępowania miało dotyczyć świadczenia usług przez Wykonawcę przez okres 12 miesięcy, a co za tym idzie – w
przypadku wydłużenia się postępowania o udzielenie zamówienia publicznego Zamawiający byłby de facto zobligowany
do zmiany terminu realizacji umowy przez wskazanie okresu 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy o zamówienie
publiczne.
W konsekwencji, gdyby Zamawiający oczekiwał realizacji umowy w okresie krótszym niż pierwotnie przyjęty, wówczas
Wykonawcy prawdopodobnie skalkulowaliby swoje oferty w inny sposób. Tym samym skrócenie okresu realizacji
przedmiotowego zamówienia postulowane przez Odwołującego byłoby równoznaczne z naruszeniem przez
Zamawiającego podstawowych zasad udzielania zamówień publicznych.
Dla potwierdzenia swojego stanowiska Zamawiający przywołał poglądy wyrażone w wyroku KIO z dnia 10 lutego 2019 r.
KIO/UZP 125/09, wyroku KIO z dnia 23 marca 2010 r. KIO/UZP 206/10 czy też w wyroku KIO z dnia 7 lutego 2013 r. KIO
154/13.
Tym samym w ocenie Zamawiającego brak jest podstaw do uznania zasadności zarzutów Odwołującego w przedmiocie
braku ziszczenia się przesłanki z art. 255 pkt. 3) ustawy PZP z uwagi na skrócenie terminu realizacji zamówienia.
Zamawiający stoi na stanowisku, że brak jest podstaw do wprowadzenia zmiany terminu realizacji umowy przez jego
skrócenie, gdyż naruszałoby to równowagę ekonomiczną stron na niekorzyść Wykonawcy. Zamawiający wszczynając
postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na okres 12 miesięcy zobowiązany jest do zagwarantowania
Wykonawcy możliwości świadczenia usługi w tym terminie i w konsekwencji w przypadku wydłużenia się postępowania
o udzielenie zamówienia publicznego – dokonania zmiany terminu realizacji umowy przez wskazanie okresu 12-miesięcy
od dnia zawarcia umowy. W związku z czym nie ulega wątpliwości, że Zamawiający zobligowany jest do zabezpieczenia
środków na realizację całego przedmiotu umowy, co z uwagi na ofertę cenową złożoną przez Odwołującego nie jest
możliwe, gdyż Zamawiający taką kwotą nie dysponuje.
Dalej Zamawiający wyjaśnił, że kwota przeznaczona przez Zamawiającego na realizację niniejszego zamówienia jest to
kwota, jaką Zamawiający dysponuje na sfinansowanie kompleksowej usługi polegającej na obsłudze basenów
znajdujących się w Uniwersyteckim Centrum Sportowym w Toruniu na rok 2024r. W konsekwencji, na skutek
nieudzielenie niniejszego zamówienia od dnia 1 stycznia 2024r. Zamawiający zmuszony był do zawarcia w trybie art. 455
ust. 2 PZP z Wykonawcą świadczącym tożsame usługi w roku 2023 aneksu zwiększającego zakres świadczonej usługi
o jeden miesiąc z jednoczesną waloryzacją stawki dziennej w następstwie podniesienia kwoty minimalnego
wynagrodzenia za pracę celem zapewnienia nieprzerwanej obsługi Uniwersyteckiego Centrum Sportowego. W
konsekwencji, nie sposób mówić o jakichkolwiek oszczędnościach po stronie Zamawiającego, gdyż Zamawiający
zobowiązany do zapewnienia ciągłości świadczonej usługi do dnia sporządzenia niniejszego pisma zmuszony jest do
ponoszenia kosztów wynagrodzenia Wykonawcy, z którym została zawarta umowa na 2023 r.
Zamawiający wskazał również, że przepis art. 255 pkt 3 ustawy PZP precyzuje okoliczności, w jakich zamawiający
unieważnia postępowanie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że w przypadku, gdy oferta z najniższą ceną
przewyższa budżet zamawiającego, jaki przewidział na realizację zamówienia, to zamawiający unieważnia
postępowanie. Ustawodawca jednoznacznie określił, że jeżeli została spełniona wskazana przesłanka, to zamawiający
ma możliwość unieważnienia postępowania. Zamawiający powołał wyrok KIO z dnia 2 sierpnia 2021 r. KIO 1957/21.
W konsekwencji przepis art. 255 pkt. 3) ustawy PZP nie nakłada na zamawiającego obowiązku szczegółowego
uzasadnienia podjętej decyzji, co czynu argumentację Odwołującego bezprzedmiotową. Jednocześnie ustawodawca dał
możliwość zamawiającemu uniknięcia obowiązku unieważnienia postępowania, ale w sytuacji, w której zamawiający
dysponując dodatkowymi środkami finansowymi, będzie mógł zwiększyć posiadaną przez siebie kwotę do ceny lub
kosztu najkorzystniejszej oferty, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Tym niemniej, mając na uwadze podnoszone
przez Odwołującego argumenty w przedmiocie posiadania przez Zamawiającego środków na zwiększenie kwoty
przeznaczonej na realizację przedmiotowego zamówienia Zamawiający niniejszym wyjaśnia, że po dokonaniu
szczegółowej analizy środków pozostających do dyspozycji Zamawiającego nie miał on możliwości zwiększenia
środków na realizację przedmiotowego postępowania na dzień 3 stycznia 2024r., który to stan utrzymuje się do dnia
sporządzenia niniejszego pisma. Zamawiający będący jednostką sektora finansów publicznych posiada określony
budżet, w ramach którego określone są środki na sfinansowanie poszczególnych zamówień. Tym samym w sytuacji, w
której środki posiadane przez Zamawiającego nie wystarczają na realizację wszelkich planowanych zamówień,
Zamawiający jest zobowiązany do dokonania analizy potrzeb mających charakter priorytetowy i adekwatnie do ustalonej
analizy – do przeznaczenia niezbędnych środków na ich realizację.
Po przeprowadzeniu posiedzenia i rozprawy z udziałem stron i uczestników postępowania, na podstawie
zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:
Izba stwierdziła istnienie przesłanek materialnoprawnych do wniesienia odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1
ustawy PZP. Ponadto Izba nie stwierdziła istnienia przesłanek do odrzucenia odwołania, o których mowa w art. 528
ustawy PZP.
Izba dokonała ustaleń faktycznych w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, tj. w szczególności
dokumentację przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, której treść była kluczowa dla
rozstrzygnięcia sprawy. Dodatkowo, w ramach postępowania odwoławczego Odwołujący wnioskował o
przeprowadzenie dowodów z dokumentów, wyszczególnionych w pismach procesowych lub wskazanych w treści
protokołu z posiedzenia i rozprawy. Izba postanowiła dopuścić wnioskowane przez strony dowody w poczet materiału
dowodowego i przeprowadzić na ich podstawie dowody.
Izba ustaliła następujący stan faktyczny sprawy:
Zgodnie z informacją z dnia 22 listopada 2024 r., przekazaną w trybie art. 222 ust. 4 ustawy PZP, Zamawiający
poinformował, że na sfinansowanie zamówienia zamierza przeznaczyć kwotę brutto: 717 750,02 PLN.
W postępowaniu wpłynęły następujące oferty:
- oferta wykonawcy UMIĘC Sp. z o.o. Sp. k. opiewająca na łączną kwotę 630 000,00 PLN;
- oferta Odwołującego opiewająca na łączną kwotę 720 003,56 PLN.
W dniu 30 listopada 2023 r. Zamawiający dokonał wyboru oferty najkorzystniejszej, którą okazała się oferta wykonawcy
UMIĘC Sp. z o.o. Sp. k.
Następnie w dniu 20 grudnia 2022 r. Zamawiający poinformował, że unieważnia czynność wyboru oferty ww. wykonawcy
i przystępuje do powtórzenia czynności badani i oceny ofert.
W dniu 3 stycznia Zamawiający dokonał czynności odrzucenia oferty wykonawcy UMIĘC Sp. z o.o. Sp. k. oraz czynności
unieważnienia postępowania. Jako uzasadnienie faktyczne i prawne unieważnienia wskazano, że: „Zamawiający
unieważnia postępowanie na podstawie art. 255 pkt 3 Ustawy. Oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą
Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie tego zamówienia.”
Uzasadnienie prawne:
Zgodnie z art. 255 pkt 3 ustawy PZP zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub
koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć
na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej
oferty.
Przepis ten wyraźnie wskazuje na możliwość zwiększenia kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia, zatem
ustawodawca decyzję w tym zakresie pozostawił wyłącznie zamawiającemu. Nie nakłada on również na zamawiającego
obowiązku zwiększenia kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia. Ewentualne zwiększenie kwoty, którą
zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty jest
uprawnieniem, a nie obowiązkiem zamawiającego (tak również wyrok KIO z 14 marca 2014 r., KIO 392/14 oraz wyrok
KIO z 16 sierpnia 2016 r., KIO 1413/16).
Podkreślić przy tym należy, że Zamawiający ma pełną autonomię co do podjęcia decyzji o poszukiwaniu dodatkowych
środków na realizację zamówienia. Odmowa zwiększenia kwoty nie może stanowić podstawy jakichkolwiek roszczeń i
nie stanowi uzasadnionej podstawy do kwestionowania czynności unieważnienia przedmiotowego postępowania (wyrok
KIO z 22.01.2019 r. sygn. akt KIO 2608/18).
W ocenie Izby fragment ww. przepisu w brzmieniu: „chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny
najkorzystniejszej oferty” umożliwia odstępstwo od kategorycznego nakazu, jaki wynika z poprzedzającego go
sformułowania, obligującego zamawiającego do unieważnienia postępowania. Należy go interpretować jako uprawnienie
zamawiającego. Oznacza to, że to do zamawiającego należy ocena jego ewentualnych możliwości zwiększenia
środków finansowych na dany cel, a decyzja w tym zakresie zależy od swobodnego uznania zamawiającego (tak też
wyrok KIO z dnia 29 marca 2022 r., KIO 718/22).
Wobec tak przyjętej interpretacji powyższego przepisu nie można również uznać, że na zamawiającym ciąży jakiś
podwyższony rygor dowodowy uzasadnienia czynności unieważnienia postępowania na tej podstawie. Skoro decyzja o
zwiększeniu kwoty jest suwerenną decyzją zamawiającego, a wykonawca nie może badać jego rzeczywistych
możliwości finansowych, dla uzasadnienia dokonania czynności unieważnienia wystarczającym jest powołanie się na
okoliczności, o którym mowa w przepisie art. 255 pkt 3 ustawy PZP, tj. na wysokość kwoty jaką zamawiający zamierzał
przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia oraz kwoty jaka została wskazana w ofercie wykonawcy najkorzystniejszego
lub wykonawcy z najniższą ceną. Proste porównanie tych kwot, jest zdaniem Izby wystarczającym uzasadnieniem
dokonania tej czynności.
Powyższe stanowisko jest również aprobowane przez Sąd Zamówień Publicznych. Tytułem przykładu można powołać
się na pogląd wyrażony w wyroku z dnia 22 lipca 2022 r. XXIII Zs 73/22, w którym wskazano, żedecyzja co do możliwości
zwiększenia kwot przeznaczonych na sfinansowanie zamówienia należy do zamawiającego, bowiem to zamawiający
podejmuje decyzję o wszczęciu postępowania i o budżecie na ten cel przeznaczony, a kwestia faktycznych zasobów
finansowych zamawiającego nie ma w tej kwestii znaczenia. Ewentualne zmiany co do możliwości zwiększenia kwot
przeznaczonych na sfinansowanie zamówienia są czynnościami leżącymi po stronie zamawiającego i w zależności od
jego statusu prawnego podlegają decyzji własnej zamawiającego lub są uzależnione od innych podmiotów, w
szczególności od dysponentów budżetowych określonego stopnia. Art. 93 ust. 1 pkt 4 dopuszcza wprost możliwość
unieważnienia postępowania przez zamawiającego, po samym tylko ustaleniu, że oferta z najniższą ceną przewyższa
kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Możliwość podwyższenia kwoty, jaką
zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia stanowi jego uprawnienie, a nie obowiązek. To
uprawnienie nie oznacza jednak nałożenia na zamawiającego obowiązku korygowania uprzednio ustalonych i ogłoszonych
zamiarów co do kwoty przewidzianej do wydatkowania. Zatem zamawiający nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych
środków finansowych na sfinansowanie zamówienia ponad kwotę, którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie
zamówienia.
Wobec powyższego, Izba nie doszukała się w czynności Zamawiającego naruszenia przepisów, które w zarzutach
odwołania powoływał Odwołujący.
Na marginesie jedynie podkreślić należy, że możliwość unieważnienia postępowania na podstawie art. 255 pkt 3 ustawy
PZP, nie jest warunkowana „istotnością” przekroczenia zakładanego budżetu zamawiającego. Przepis ten mówi po
prostu o sytuacji przewyższania kwoty którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Zatem
możliwe będzie unieważnienie postępowania na ww. podstawie nawet w przypadku nieznacznego przekroczenia
budżetu zamawiającego. Przy czym „istotność” tego przekroczenia na pewno ma wpływ na decyzję zamawiającego w
przedmiocie ewentualnego zwiększenia kwoty, jaką zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do ceny lub
kosztu najkorzystniejszej oferty. Pamiętać jednak należy, że decyzja w tym przedmiocie stanowi uprawnienie
zamawiającego, z którego może ale nie musi korzystać.
Odnosząc się do pozostałej części argumentacji Odwołującego należy wskazać, że przepis art. 255 pkt 3 dla ustalenia,
że postępowanie powinno zostać unieważnione, wymaga odniesienia się do dwóch wartości, tj. kwoty podanej przez
zamawiającego na sfinansowanie zamówienia, w rozumieniu art. 222 ust. 4 ustawy PZP oraz do ceny lub kosztu
najkorzystniejszej oferty lub oferty z najniższą ceną. Jak wskazywał sam Odwołujący w treści odwołania, przepisy
dotyczące unieważnienia postępowania nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Podstawę czynności unieważnienia
postępowania mogą stanowić ściśle interpretowane przesłanki z przepisu art. 255 ustawy PZP.
Przyjęcie argumentacji odwołania i oczekiwanie, że Zamawiający rozważając możliwość unieważnienia postępowania
odniesie się do wartości innych niż wskazane wprost w treści art. 255 pkt 3 ustawy PZP, byłoby właśnie rozszerzającą,
nieuprawnioną interpretacją ww. przepisu. Zaaprobowanie takiego stanowiska prowadziłoby de facto do jego
zignrowoania i dalszego prowadzenia postępowania, pomimo zajścia okoliczności uzasadniających jego unieważnienie.
Skoro tak, część argumentacji odwołania dotycząca terminów obowiązywania umowy i kwot, jakie realnie Zamawiający
musiałby wydatkować, które to kwoty różnią się od kwoty podanej przez Zamawiającego w trybie art. 222 ust. 4 ustawy
PZP, zdaniem Izby, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Odnosząc się do argumentacji Odwołującego dotyczącej uzasadnienia unieważnienia postępowania dokonanego przez
Zamawiającego, zauważenia wymaga, że istotnie zawiera ono minimalny zakres informacji. Zdaniem Izby nie oznacza to
jednak, że wykonawcy nie uzyskali wystarczającej informacji o powodach unieważnienia postępowania. W
okolicznościach analizowanej sprawy dodanie zdania o braku możliwości przeznaczenia większych środków na ten cel
nie zmieniłoby przedstawionego w uzasadnieniu stanu rzeczy. Treść uzasadnienia nie wpłynęła również na możliwość
sformułowania odpowiedniej argumentacji w treści środka ochrony prawnej.
Z powyższych względów, orzeczono jak w sentencji.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 557 w zw. z art. 575
ustawy PZP oraz w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1, § 5 pkt 2 i § 8 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30
grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz
wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).
Przewodniczący:
………………………