Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 29 marca 2023 r., sygn. KIO 677/23

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 677/23
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Aleksandra Kot

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 677/23

WYROK

z dnia 29 marca 2023 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Aleksandra Kot

Protokolant:

Rafał Komoń

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2023 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej w dniu 10 marca 2023 r. przez wykonawcę WhyNotTravel Załoga Nasternak sp. k. z siedzibą w Tyczynie w

postępowaniu prowadzonym przez centralnego zamawiającego – Centrum Obsługi Administracji Rządowej z siedzibą w

Warszawie

orzeka:

1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu – Centrum Obsługi Administracji Rządowej z siedzibą w

Warszawie zmianę projektowanych postanowień umowy w taki sposób, aby niedopuszczenie możliwości

realizowania płatności przez wykonawcę kartami kredytowymi ograniczało się do sytuacji, w których wiązałoby się

to z generowaniem dodatkowych kosztów po stronie zamawiającego, a także odpowiednie dostosowanie

pozostałych dokumentów zamówienia, jeżeli tego wymagają;

2. Kosztami postępowania odwoławczego obciąża zamawiającego – Centrum Obsługi Administracji Rządowej z

siedzibą w Warszawie i:

2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000,00 zł (słownie: piętnaście

tysięcy złotych 00/100) uiszczoną przez wykonawcę WhyNotTravel Załoga Nasternak sp. k. z siedzibą w

Tyczynie tytułem wpisu od odwołania;

2.2. zasądza od zamawiającego – Centrum Obsługi Administracji Rządowej

z siedzibą w Warszawie na rzecz wykonawcy WhyNotTravel Załoga Naster-nak sp. k. z siedzibą w Tyczynie kwotę 18

600,00 zł (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów strony poniesionych z tytułu

wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika.

Stosownie do art. 579 ust. 1 oraz art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j.

Dz. U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm.) na niniejszy wyrok – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga

za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący: ………………………………

Sygn. akt KIO 677/23

Uzasadnienie

Centrum Obsługi Administracji Rządowej z siedzibą w Warszawie (dalej: „Zamawiający” oraz „COAR”) prowadzi na

podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm., dalej:

„ustawa Pzp”) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Usługa

rezerwacji, zakupu i dostawy biletów lotniczych, kolejowych na trasy krajowe i zagraniczne oraz rezerwacji i zakupu

miejsc hotelowych, ubezpieczenia oraz pośredniczenia w procesie uzyskiwania wiz dla delegatów Jednostek

Administracji Państwowej” (Nr referencyjny: 2023/07, dalej: „Postępowanie”).

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 28 lutego 2023 r. pod

numerem: 2023/S 042-124165.

Wartość wskazanego zamówienia przekracza progi unijne.

10 marca 2023 r. wykonawca WhyNotTravel Załoga Nasternak sp. k. z siedzibą w Tyczynie (dalej: „Odwołujący”

oraz „WhyNotTravel”) wniósł odwołanie na Projektowane postanowienia umowy (dalej: „PPU”) – § 2 ust. 10 pkt 1 lit.

g): „Wystawione bilety: lotnicze, powinny zawierać co najmniej następujące informacje: (…) sposób płatności za

bilety (z uwagi na generowanie dodatkowych kosztów, Zamawiający nie dopuszcza możliwości realizowania

płatności kartami kredytowymi, wyjątek stanowią jedynie bilety low cost)” – w odniesieniu do treści w nawiasie.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 16 pkt 1 ustawy Pzp oraz art. 99 ust. 4 ustawy Pzp poprzez

zaprojektowanie postawień umowy w sposób, który może naruszać uczciwą konkurencję w Postępowaniu oraz może

doprowadzić do uprzywilejowania niektórych wykonawców bez uzasadnienia.

W związku z powyższym Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu zmiany PPU w

ten sposób, iż § 2 ust. 10 pkt 1 lit. g) otrzyma brzmienie: „sposób płatności za bilety (Zamawiający nie dopuszcza

możliwości realizowania płatności przez Wykonawcę kartami kredytowymi jeżeli wiązałoby się to z na generowaniem

dodatkowych kosztów po stronie Zamawiającego, wyjątek stanowią jedynie bilety tanich linii lotniczych typu low cost, w których przypadku płatność kartami kredytowymi jest zawsze dopuszczalna)”.

W uzasadnieniu zarzutów odwołania Odwołujący wskazał, że Zamawiający poczynił nieprawdziwe, nieaktualne założenia

w 2023 r., gdyż nie jest prawdą, iż zakup biletów lotniczych za pomocą karty kredytowej wiąże się w każdym przypadku z

dodatkową opłatą:

karty osobiste, które również mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej, w ogóle są zwolnione z

jakichkolwiek opłat w związku z dyrektywą PSD 2 (art. 62 ust. 4 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca

dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę

2007/64/WE);

niektóre linie lotnicze (Emirates, Fly Dubai) w ogóle nie naliczają opłat od żadnych płatności kartą;

w wielu liniach lotniczych pobierane są opłaty od kart korporacyjnych tylko niektórych operatorów lub na

niektórych kierunkach (np. poza UE).

WhyNotTravel podniósł, że wszystkie wyżej wymienione okoliczności są odmienne niż w okresie prowadzenia

poprzednich postępowań w podobnym przedmiocie przez COAR, gdyż zmiany na rynku zapoczątkowało wejście w

życie 14 września 2019 r. dyrektywy PSD 2.

Kolejno Odwołujący podkreślił, że Zamawiający udzielając w dniu 10 marca 2023 r. odpowiedzi na pytanie dotyczące

możliwości płacenia kartą uczynił trzy kolejne nieprawdziwe założenia:

praktyka, iż cała kwota ceny biletu stanowi zobowiązanie pasażera nie jest w żaden sposób nieuczciwa,

chociaż dążenie do braku opłat za kartę przez Zamawiającego jest zrozumiałe (WhyNotTravel dysponuje

prawomocnym orzeczeniem nakazującym zwrot kwoty kar umownych naliczonych w tym zakresie wykonawcy i w

pełni zgodnym z przedstawioną tezą - wyrok Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy z 22 stycznia 2021 r. o sygn.

akt II C 2190/19 oraz wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 7 lutego 2023 r. o sygn. akt XXVII Ca 2217/21);

to, że zamówienie jest możliwe do wykonania, nie oznacza, iż wszystkie podmioty konkurują na takich samych

zasadach. § 2 ust. 10 pkt 1 lit. g) PPU preferuje przedsiębiorstwa korzystające z innych form finansowania niż karty

kredytowe np. emisja akcji lub obligacji, pożyczki lub dopłaty ze Skarbu Państwa lub inne preferencyjne kredytu itp.,

co preferuje spółki publiczne, państwowe lub finansowane przez fundusze inwestycyjne, co nie ma żadnego

uzasadnienia.

informacja o wysokości opłaty za kartę może być wyszczególniona na bilecie, gdyż jest to po prostu opłata o

swoim kodzie OBFCA, tak jak np. opłata paliwowa zaczyna się od YQ, stanowiąca część ceny biletu w pozycji

TAX.

Odwołujący powołał się na wykładnię przepisu art. 16 pkt 1 ustawy Pzp z komentarza M. Stachowiak [w:] W.

Dzierżanowski, Ł. Jaźwiński, J. Jerzykowski, M. Kittel, M. Stachowiak, Prawo zamówień publicznych. Komentarz,

Warszawa 2021, art. 16, w którym autorka stwierdziła, iż zasada wyrażona w art. 16 pkt 1 ustawy Pzp „Oznacza (...)

zakaz różnicowania pozycji wykonawców w postępowaniu z jakiegokolwiek powodu – ze względu na (...) formę

organizacyjną prowadzonej działalności”. Odwołujący podniósł, że nie ma dostępu do form finansowania od

akcjonariuszy, z pożyczek Skarbu Państwa lub z obligacji ze względu na formę działalności WhyNotTravel, co oznacza,

iż najtańszą formą finansowania usług turystycznych pozostaje płatność kartą kredytową. Odwołujący podkreślił, że

niedopuszczenie takiej formy płatności zmniejsza zatem jego szansę na uzyskanie najwyższej ilości punktów w

kryteriach oceny ofert bez uzasadnienia i tym samym narusza uczciwą konkurencję w Postępowaniu.

Nadto WhyNotTravel podniósł, iż utrudnienie uczciwej konkurencji, o którym mowa w art. 99 ust. 4 ustawy Pzp nie

dotyczy wyłącznie sytuacji, w których „eliminuje” się niektóre podmioty, tak że nie przysługuje im przymiot „wykonawcy”

ale również „uprzywilejowania” części z wykonawców, np. wykonawców, którzy korzystają w swoim przedsiębiorstwie

wyłącznie z innych form finansowania niż karta kredytowa. Odwołujący podkreślił, że innymi słowy sytuacja, w której bez

uzasadnienia wykonawca ma gorszą pozycję do uzyskania zamówienia lub może uzyskać niższy od konkurencji zysk

również utrudnia uczciwą konkurencję w myśl art. 99 ust. 4 ustawy Pzp. WhyNotTravel wskazał, że utrudnienie uczciwej

konkurencji i uprzywilejowanie wykonawców, którzy nie korzystają z płatności kartami kredytowymi, tylko z innych form

finansowania nie ma żadnego uzasadnienia. Płatność kartami kredytowymi przez wykonawcę jest powszechnie

dopuszczalna, bezpieczna i łatwo weryfikowalna przez Zamawiającego oraz dla niego korzystna. W ocenie

Odwołującego w takiej sytuacji niedopuszczenie płatności kartą za bilety lotnicze stanowi o naruszeniu uczciwej

konkurencji w Postępowaniu w sposób, który narusza art. 16 pkt 1 ustawy Pzp oraz art. 99 ust. 4 ustawy Pzp.

22 marca 2023 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęła odpowiedź na odwołanie, w której Zamawiający

wniósł o oddalenie odwołania w całości.

Krajowa Izba Odwoławcza, rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z

przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, stanowiska stron złożone na piśmie i podane do

protokołu rozprawy, a także przedłożone dowody, ustaliła, co następuje.

Izba stwierdziła, że nie zachodzą przesłanki do odrzucenia odwołania, o których stanowi przepis art. 528 ustawy Pzp.

Izba stwierdziła, że Odwołujący posiada interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia, kwalifikowanego możliwością

poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy, o których mowa w art. 505 ust. 1

ustawy Pzp, co uprawniało go do złożenia odwołania.

Odwołanie zostało rozpoznane w granicach zawartych w nim zarzutów (art. 555 ustawy Pzp) z uwzględnieniem zasady

kontradyktoryjności postępowania (art. 534 ust. 1 ustawy Pzp). Rozpoznając przedmiotowe odwołanie Izba miała na

uwadze treść akt postępowania (§8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie

postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą).

Izba ustaliła następujące okoliczności jako istotne:

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 28 lutego 2023 r. pod nr

2023/S 042-124165 i w tym samym dniu zostało zamieszczone na Platformie zakupowej pod adresem wraz ze

Specyfikacją Warunków Zamówienia (dalej: „SWZ”).

Zgodnie z Rozdziałem VI ust. 1 pkt 1 SWZ „Przedmiotem zamówienia jest usługa rezerwacji, zakupu i dostawy biletów

lotniczych, kolejowych na trasy krajowe i zagraniczne oraz rezerwacji i zakupu miejsc hotelowych, ubezpieczenia oraz

pośredniczenia w procesie uzyskiwania wiz dla delegatów Jednostek Administracji Państwowej”. Szczegółowy sposób

realizacji przedmiotu zamówienia został określony w Załączniku nr 2 do SWZ - Opis przedmiotu zamówienia oraz

Załączniku nr 3 do SWZ stanowiącym Projektowane postanowienia umowy (Rozdział VI ust. 1 pkt 2 SWZ).

Stosownie do brzmienia § 2 ust. 10 pkt 1 lit. g) PPU „Wystawione bilety: lotnicze,

powinny zawierać co najmniej następujące informacje: (…) g) sposób płatności za bilety (z uwagi na generowanie

dodatkowych kosztów, Zamawiający nie dopuszcza możliwości realizowania płatności kartami kredytowymi, wyjątek

stanowią jedynie bilety low cost)”.

Z kolei w myśl § 2 ust. 10 pkt 1 lit. g) PPU (dotyczy tylko KPRM) „Wystawione bilety: lotnicze, powinny zawierać co

najmniej następujące informacje: (…) g) sposób płatności za bilety (z uwagi na generowanie dodatkowych kosztów,

Zamawiający nie dopuszcza możliwości realizowania płatności przez Wykonawcę kartami kredytowymi, wyjątek

stanowią jedynie bilety tanich linii lotniczych low cost)”.

10 marca 2023 r. Zamawiający na podstawie art. 135 ust. 2 ustawy Pzp udzielił wyjaśnień treści SWZ. COAR przekazał

treść zapytania wraz z wyjaśnieniem:

„Pytanie 1:

Zamawiający zastrzegł, iż z uwagi na generowanie dodatkowych kosztów, Zamawiający nie dopuszcza możliwości

realizowania płatności kartami kredytowymi, wyjątek stanowią jedynie bilety low cost. W ocenie Wykonawcy taki zapis

stanowi naruszenie zasad uczciwej konkurencji. Zamawiający nie ma prawa ingerować w sposób rozliczania się

Wykonawcy z jego dostawcami oraz innymi Klientami. Jeżeli Zamawiający faktycznie nie ma zamiaru ponosić

dodatkowych kosztów za płatności kartą kredytową to może zastrzec, iż wszelkie koszty płatności w tym koszty

płatności za pośrednictwem karty kredytowej zostały ujęte w opłacie transakcyjnej Wykonawcy (nie dotyczy low cost).

Uprzejmie proszę o wyjaśnienie powyższych kwestii.

Odpowiedź:

Zamawiający nie podziela zaprezentowanego stanowiska i potwierdza, że nie ma zamiaru ponosić dodatkowych kosztów

za płatności kartą kredytową w wyniku stosowania takich praktyk przez Wykonawcę i zastrzega, iż koszty płatności kartą

kredytową obciążają wyłącznie Wykonawcę. Bazując na informacjach przesłanych przez Jednostki AP na rzecz i w

których imieniu działa w niniejszym postępowaniu, licznych reklamacjach dotyczących nieuczciwych praktyk

stosowanych przez Wykonawców w sposobie płatności za bilety, gdzie Wykonawca wskazywał (pośrednio lub

bezpośrednio) na doliczanie dodatkowych opłat do ceny biletu, Zamawiający postanowił uregulować jedyną formę

rozliczeń za bilety lotnicze generującą dodatkowe opłaty. Jak pokazały doświadczenia lat ubiegłych, Wykonawcy w

skuteczny sposób regulują swoje zobowiązania wobec przewoźników z wyłączeniem tej formy płatności. Z uwagi na fakt,

iż Zamawiający nie ma możliwości pełnej kontroli nad czynnikami cenotwórczymi nabywanych biletów, wspomnianymi

nieuczciwymi praktykami niektórych podmiotów, mając na uwadze zachowanie uczciwej konkurencji przy minimalizacji

kosztów ze środków publicznych - wspomniane zapisy pozostawia bez zmian”.

Biorąc powyższe ustalenia pod uwagę, Izba uznała, że odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.

Tytułem wstępu należy wskazać, że zgodnie z art. 16 ustawy Pzp zamawiający przygotowuje i przeprowadza

postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe

traktowanie wykonawców, przejrzysty i proporcjonalny.

Z kolei w myśl art. 99 ust. 4 ustawy Pzp „Przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać

uczciwą konkurencję, w szczególności przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub

szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli

mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów”.

Mając na uwadze brzmienie wskazanych przepisów, okoliczności faktyczne niniejszej sprawy oraz zgromadzony

materiał dowodowy Izba uznała za uzasadniony zarzut odwołania oraz skorelowane z nim żądanie zmiany

projektowanych postanowień umowy w taki sposób, aby niedopuszczenie możliwości realizowania płatności przez

wykonawcę kartami kredytowymi za bilety lotnicze ograniczało się do sytuacji, w których wiązałoby się to z

generowaniem dodatkowych kosztów po stronie Zamawiającego.

W ocenie Izby mając na uwadze fakt, że w obecnych czasach płatność kartami kredytowymi za bilety lotnicze stanowi

powszechną, bezpieczną i łatwo weryfikowalną formę płatności, dopuszczenie możliwości realizowania płatności przez

wykonawcę z wykorzystaniem wyłącznie innych form finansowania niż rzeczona karta kredytowa (z wyjątkiem płatności

za bilety tanich linii lotniczych typu low cost), może utrudniać uczciwą konkurencję poprzez uprzywilejowanie niektórych

wykonawców bez uzasadnienia, co stanowi naruszenie art. 16 pkt 1 ustawy Pzp w zw. z art. 99 ust. 4 ustawy Pzp.

Należy zauważyć, że niezwykle ważnym etapem związanym z przygotowaniem postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego jest sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia, który z jednej strony stanowić będzie wyraz rzeczywistych

potrzeb zamawiającego a z drugiej nie będzie wprowadzał nieuzasadnionych barier zniechęcających

bądź wręcz uniemożliwiających ubieganie się o dane zamówienie. W wyroku z dnia 14 czerwca 2021 r. o sygn. akt KIO

1125/21 Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że „(…) Bezsprzecznym jest, iż zamawiający przygotowując

postępowanie o udzielenie zamówienia i opisując przedmiot zamówienia ma prawo do ustalenia wymagań, które w

najlepszym stopniu spełnią jego oczekiwania. Dokonywany opis przedmiotu zamówienia zawsze w jakimś zakresie

ogranicza konkurencję. Jednakże to ograniczenie konkurencji, aby było akceptowalne, musi być uzasadnione

obiektywnymi i niedyskryminującymi potrzebami zamawiającego. Tak więc, postawione w SWZ wymagania muszą

znajdować uzasadnienie w obiektywnych potrzebach zamawiającego. A contrario nieakceptowalne będą wymagania

ograniczające konkurencję w sposób arbitralny, nieuzasadniony obiektywnymi potrzebami zamawiającego, czy też nie

proporcjonalne w stosunku do oczekiwanego efektu (…)”. Nadto podkreślenia wymaga, że zgodnie z dyspozycją

przepisu art. 99 ust. 4 ustawy Pzp ustawodawca wprowadził zakaz dokonywania opisu przedmiotu zamówienia w

sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję. Zakazane jest więc dokonywanie opisu przedmiotu zamówienia nie

tylko takiego, który utrudnia uczciwą konkurencję, wskazując na konkretny produkt, lecz także takiego, który hipotetycznie

mógłby wpłynąć na konkurencję na rynku. W tym kontekście niezwykle istotne jest zaznaczenie, że na gruncie wyżej

wymienionego przepisu dla wykazania jego naruszenia wystarczające jest uprawdopodobnienie możliwości wystąpienia

zakłócenia uczciwej konkurencji, a nie jej udowodnienie. Już sama potencjalna możliwość wystąpienia sytuacji

utrudnienia uczciwej konkurencji może uzasadniać stwierdzenie naruszenia przepisu art. 99 ust. 4 ustawy Pzp. Z kolei

zamawiający może skutecznie zakwestionować zarzut naruszenia art. 99 ust. 4 ustawy Pzp jeśli wykaże, że opis

przedmiotu zamówienia ma źródło w jego uzasadnionych potrzebach (zob. wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 14

lutego 2022 r. w sprawie o sygn. akt KIO 248/22 oraz wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 24 marca 2023 r. w

sprawie o sygn. akt KIO 603/23).

Przenosząc powyższe rozważania na kanwę niniejszej sprawy należy wskazać, że – zdaniem Izby – Odwołujący

uprawdopodobnił, iż niedopuszczenie przez Zamawiającego możliwości realizowania płatności przez wykonawcę za

bilety lotnicze kartami kredytowymi, z wyjątkiem biletów tanich linii lotniczych typu low cost, może utrudniać uczciwą

konkurencję, a Zamawiający nie sprostał obowiązkowi wykazania, że wspomniane ograniczenie ma oparcie w jego

uzasadnionych potrzebach. WhyNotTravel w treści odwołania dokonał bowiem szczegółowego uzasadnienia na poparcie

swojego stanowiska, zgodnie z którym nie w każdym przypadku zakup biletów lotniczych za pomocą karty kredytowej

wiąże się z dodatkową opłatą. Na potwierdzenie swoich twierdzeń Odwołujących dołączył również wydruk fragmentu

biletu lotniczego, z którego wynikało, że opłata za obsługę karty kredytowej w przypadku tej płatności wynosi 0 zł.

Dostrzeżenia wymaga, iż Zamawiający uzasadniając swoją potrzebę wyłączenia możliwości realizowania przez

wykonawcę

płatności za bilety lotnicze kartą kredytową, powoływał się – zarówno w wyjaśnieniach treści SWZ z dnia 10 marca 2023

r. jak i w odpowiedzi na odwołanie – na liczne reklamacje dotyczące nieuczciwych praktyk stosowanych przez

wykonawców w sposobie płatności za bilety, gdzie wykonawca wskazywał (pośrednio lub bezpośrednio) na doliczenie

dodatkowych opłat do ceny biletu. COAR na przykładzie Ministerstwa Sprawiedliwości wskazał, że w ramach realizacji

przez Odwołującego poprzednio zawartych umów zostały wykryte liczne próby płatności i obciążania Zamawiającego

kosztami. Dodatkowo w argumentacji przedstawionej w odpowiedzi na odwołanie COAR podniósł, że istniejące na rynku

rozwiązania dotyczące rozliczania się np. kartami kredytowymi za usługi turystyczne jest oczywiście dopuszczalne, ale z

uwagi na konieczność ponoszenia dodatkowych opłat z tego tytułu, przy jednoczesnej możliwości stosowania sposobów

płatności nie powodujących konieczności ponoszenia dodatkowych kosztów, w przypadku jednostek sektora finansów

publicznych jest nieuzasadnione i może narażać jednostkę na zarzut naruszenia dyscypliny finansów publicznych.

Jedynym dowodem, na który powołał się COAR była wiadomość mailowa od grupy Lufthansa ze wskazanymi opłatami

za płatność firmowymi kartami kredytowymi. Izba oceniła ten dowód jako bez znaczenia dla rozstrzygnięcia odwołania.

Odwołujący wykazał bowiem, iż nie w każdym przypadku zakup biletów lotniczych za pomocą karty kredytowej wiąże się

z dodatkową opłatą, co zresztą przyznał sam Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wskazując, że ma świadomość,

iż nie wszystkie operacje związane z użyciem karty płatniczej przy zakupie biletów skutkują dodatkowym obciążeniem.

Ponadto biorąc pod uwagę powyższe jak również postawione przez WhyNotTravel żądanie zmiany skarżonego

postanowienia § 2 ust. 10 pkt 1 lit. g) PPU w taki sposób, aby niedopuszczenie możliwości realizowania płatności przez

wykonawcę kartami kredytowymi ograniczało się wyłącznie do sytuacji, w których wiązałoby się to z generowaniem

dodatkowych kosztów po stronie Zamawiającego, Izba uznała za uzasadniony wniosek w przedmiocie zmiany PPU. Jeśli

bowiem zasadniczym argumentem COAR przeciwko żądanej zmianie jest jedynie obawa przed ponoszeniem przez

Zamawiającego dodatkowych kosztów za płatność kredytową, to należy po raz kolejny podkreślić, że zaproponowane

przez WhyNotTravel rozwiązanie w zakresie płatności kartą kredytową wyklucza sytuacje, w których wiązałoby się to z

generowaniem dodatkowych kosztów po stronie Zamawiającego. W kontekście powyższej kwestii istotnym jest również

złożony przez Odwołującego do akt postępowania wyrok Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie II

Wydział Cywilny z dnia 22 stycznia 2021 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt II C 2190/19 wraz z uzasadnieniem, w

którym Sąd uznał koszty opłat z tytułu używania karty kredytowej za uzasadniony wymiar kary umownej i do tej

wysokości zmiarkował karę umowną. Mając na uwadze przytoczony wyrok Sądu Rejonowego należy zatem przyjąć, że

Zamawiający ma także prawną możliwość egzekwowania ewentualnych

opłat dodatkowych za korzystanie z karty kredytowej.

Podsumowując, Izba stwierdziła, iż Zamawiający nie wykazał istnienia po jego stronie uzasadnionych potrzeb w

kontekście braku możliwości realizowania płatności przez wykonawcę kartami kredytowymi z wyjątkiem biletów tanich

linii lotniczych typu low cost, a co za tym idzie, zasadnym jest dopuszczenie takiej formy płatności, zgodnie z żądaniem

odwołania.

Ponadto jedynie na marginesie odnosząc się do przywołanego przez COAR wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 5

kwietnia 2017 r. wydanego w sprawie oznaczonej sygn. akt KIO 558/17 skład orzekający wskazuje, że ma on charakter

irrelewantny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Przytoczony wyrok został bowiem wydany w odmiennym stanie

faktycznym i prawnym, a także na podstawie innego materiału dowodowego niż ten zgromadzony w rozpoznawanej

sprawie.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575 ustawy Pzp oraz w oparciu

o przepisy § 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. b) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020

r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu

pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437), orzekając w tym zakresie o obciążeniu kosztami

postępowania stronę przegrywającą, czyli Zamawiającego.

Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji.

Przewodniczący: .......................................................

Uzasadnienie liczy 23 814 znaków.

Dokument w bazie źródłowej