Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 24 stycznia 2023 r., sygn. KIO 66/23

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 66/23
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Małgorzata Matecka

Powołane przepisy

  • Prawo zamówień publicznych

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 66/23

WYROK

z dnia 24 stycznia 2023 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Małgorzata Matecka

Protokolant:

Bogusława Tokarczyk

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2023 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej w dniu 9 stycznia 2023 r. przez wykonawcę Tettsui Security Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w Ostrołęce w

postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej w

Ostrowi Mazowieckiej

przy udziale wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Maxus Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi oraz

MM Service Security Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi, zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego po

stronie zamawiającego

orzeka:

1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej i

powtórzenie czynności badania i oceny ofert, w tym wezwanie wykonawców wspólnie ubiegających się o

udzielenie zamówienia: Maxus Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi oraz MM Service Security Sp. z o.o. z siedzibą w

Łodzi, na podstawie art. 224 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, do udzielenia wyjaśnień i złożenia

dowodów dotyczących wyliczenia ceny.

2. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego i:

2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy

pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00

gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez odwołującego tytułem

wynagrodzenia pełnomocnika oraz kwotą 17 zł 00 gr (słownie: siedemnaście

złotych zero groszy) poniesioną przez odwołującego tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa,

2.2. zasądza od zamawiającego na rzecz odwołującego kwotę 11 117 zł 00 gr (słownie: jedenaście tysięcy sto

siedemnaście złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez

odwołującego tytułem wpisu od odwołania, wynagrodzenia pełnomocnika oraz opłaty skarbowej od

pełnomocnictwa.

Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z

2022 r. poz. 1710, ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za

pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący: …..……………………………

Sygn. akt: KIO 66/23

Uzasadnienie

Zamawiający Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ostrowi Mazowieckiej prowadzi

postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pod nazwą „Wykonanie usług w zakresie ochrony osób, mienia,

obiektów oraz usługa systemu sygnalizacji pożarowej, dźwiękowego systemu ostrzegawczego w obiektach

Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ostrowi Mazowieckiej”. Ogłoszenie o zamówieniu

zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr 2022/BZP 00476455/01.

I. W dniu 9 stycznia 2023 r. wykonawca Tettsui Security Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w Ostrołęce wniósł do Prezesa

Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie wobec czynności zamawiającego polegającej na wyborze oferty najkorzystniejszej

w ww. postępowaniu.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie następujących przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo

zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129, ze zm.), dalej jako „ustawa Pzp”:

- art. 16 ustawy Pzp poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady uczciwej konkurencji, równego

traktowania wykonawców oraz zasady przejrzystości,

- art. 163 ustawy Pzp poprzez przeprowadzenie wadliwej procedury badania i oceny ofert oraz naruszenie

zasady równego traktowania wykonawców,

- art. 224, 226 ust 1 pkt 8 w zw. z art. 16 ustawy Pzp poprzez naruszenie zasad uczciwej konkurencji oraz

równego traktowania wykonawców, przejawiające się w uznaniu, że złożona przez wykonawców wspólnie

ubiegających się o udzielenie zamówienia: Maxus Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi oraz MM Service Security Sp. z

o.o. z siedzibą w Łodzi (dalej jako „przystępujący) oferta nie budzi wątpliwości, co doprowadziło do sytuacji, w

której Zamawiający nie dokonał rzetelnego zbadania złożonych ofert oraz nie uwzględnił, iż wskazana oferta

zawiera rażąco niskie ceny, zaś samo złożenie oferty w takiej formie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, co w

konsekwencji skutkowało zaniechaniem odrzucenia oferty złożonej przez przystępującego,

- art. 226 ust. 1 pkt 8, pkt 10 ustawy Pzp w zw. z art. 224 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty

wykonawcy złożonej przez przystępującego, zawierającej rażąco niską cenę, wobec której zamawiający nie

zbadał oferty, a tym samym wykonawca nie wykazał, że złożona przez niego oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny

w stosunku do przedmiotu zamówienia,

- art. 239 w zw. z art. 224 ust. 1 ustawy Pzp poprzez wadliwy wybór oferty pozornie najkorzystniejszej, w sytuacji

kiedy oferta przystępującego, jako zawierająca rażąco niską cenę, winna zostać odrzucona przez zamawiającego,

- art. 252 ust. 1 ustawy Pzp poprzez wybór jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez przystępującego, w sytuacji kiedy

ta, jako zawierająca rażąco niską cenę, winna zostać odrzucona przez zamawiającego.

W związku z podniesionymi zarzutami odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu

uchylenia skutków prawnych zaskarżonej czynności poprzez unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty

oraz czynności badania i oceny ofert, oraz nakazanie dokonania ponownego badania i oceny złożonych w postępowaniu

ofert z uwzględnieniem okoliczności, że w stosunku do przystępującego wystąpiła podstawa do odrzucenia oferty.

Uzasadniając podniesione zarzuty odwołujący m.in. przedstawił szczegółową kalkulację kosztów pracowniczych. Z

wyliczeń odwołującego wynika, że minimalne koszty pracy wynoszą: 683 580,96 zł netto. Ponadto, odwołujący wskazał

dodatkowe koszty wykonawcy związane z realizacją usługi:

- wsparcie ochrony fizycznej przez grupy interwencyjne (zgodnie z pkt 3 i 5 załącznika nr 2 do SWZ),

- zainstalowanie systemu antynapadowego wyposażonego w mobilne przyciski napadowe (zgodnie z pkt 6

załącznika nr 2 do SWZ),

- zainstalowanie systemu kontroli obchodów obiektów (zgodnie z pkt 4 załącznika nr 2 do SWZ),

- zapewnienie ubioru dla pracowników ochrony (zgodnie z pkt 7 załącznika nr 2 do SWZ), - kontrola pracowników

2 razy w miesiącu przez patrol interwencyjny, - nadzór,

- rezerwa związana z zastępstwem na wypadek zwolnień lekarskich.

Odwołujący zauważył, że przystępujący nie posiada na terenie Ostrowi Mazowieckiej, ani w jej otoczeniu, własnych grup

Interwencyjnych i w tym zakresie musi korzystać z podwykonawców. W związku z powyższym należy doliczyć koszt

podwykonawcy w tym zakresie. Obecnie koszt podjazdu grupy interwencyjnej to 1 000,00 zł netto miesięcznie (dowód

załączono do

odwołania). Ponadto, odwołujący stwierdził, że bez rzetelnych, prawidłowych wyjaśnień wykonawcy, czy też środków

dowodowych, zamawiający nie może uznać, że wycena przystępującego ma charakter rzetelny, tym samym nie jest

rażąco niska.

II. Pismem wniesionym w dniu 24 stycznia 2023 r. zamawiający udzielił odpowiedzi na odwołanie. Zamawiający

uznał zarzuty odwołania za niezasadne i wniósł o jego oddalenie.

III. Przystąpienie do postępowania odwoławczego zgłosili wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie

zamówienia: Maxus Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi oraz MM Service Security Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi.

Stanowisko w sprawie przystępujący przedstawił na rozprawie. Przystępujący wniósł o oddalenie odwołania.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba uznała, że odwołanie podlega uwzględnieniu.

Wprawdzie sposób sformułowania zarzutów przez odwołującego daleki jest od ideału, jednakże podstawowe znaczenie

Izba przypisuje okolicznościom faktycznym, na które powołał się odwołujący oraz tym, które zostały ujawnione w toku

rozprawy. Okoliczności te Izba oceniła w kontekście zaistnienia podstawy do wezwania przystępującego do złożenia

wyjaśnień ceny, a nie odrzucenia oferty. Przypomnieć należy, że stwierdzenie zaistnienia podstawy do odrzucenia oferty,

o której mowa w art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp, musi zostać poprzedzone postępowaniem wyjaśniającym

przeprowadzonym na podstawie art. 224 ustawy Pzp. Przepis ten został przez odwołującego przywołany w ramach

podniesionych zarzutów, jak i w treści uzasadnienia odwołania odwołujący stwierdził, że bez rzetelnych, prawidłowych

wyjaśnień wykonawcy, czy też środków dowodowych, zamawiający nie może uznać, że wycena przystępującego ma

charakter rzetelny, tym samym nie jest rażąco niska.

Izba uznała, że w odniesieniu do oferty przystępującego zaistniała podstawa do wezwania wykonawcy do udzielenia

wyjaśnień i złożenia dowodów dotyczących wyliczenia ceny. Zgodnie z przepisem art. 224 ust. 1 ustawy Pzp jeżeli

zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu

zamówienia lub budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z

wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający żąda od

wykonawcy wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny lub kosztu, lub ich istotnych części

składowych. Na potwierdzenie zasadności podniesionych zarzutów odwołujący m.in. przedstawił kalkulację kosztów

pracowniczych. Z obliczeń dokonanych przez odwołującego wynika, że minimalne koszty pracy wynoszą: 683 580,96 zł

netto. Cena netto oferty przystępującego wynosi 679 176,00 zł netto. Oczywiście przedstawiona przez odwołującego

kalkulacja dotyczy przyjętego przez tego wykonawcę sposobu kalkulacji ceny i realizacji zamówienia, jak i może być

obarczona błędami skutkującymi podwyższeniem kosztów. Jednakże Izba wzięła pod uwagę również następujące

okoliczności: Oprócz kosztów pracowniczych występują również inne kategorie kosztów, wymienione przez

odwołującego w uzasadnieniu odwołania, czemu przystępujący nie zaprzeczył. W toku

rozprawy przystępujący przedstawił własną kalkulację kosztów. Kalkulacja ta nie zawiera szczegółowego rozbicia

kosztów i uniemożliwia dokonanie weryfikacji prawidłowości dokonanej wyceny. Istotne znaczenie ma to, że

przystępujący przyznał, że w ramach kalkulacji ceny nie uwzględnił kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę

obowiązującego od 1 lipca 2023 r. Przystępujący powołał się na zawarte w projekcie umowy postanowienie przewidujące

możliwość dokonania waloryzacji wynagrodzenia przez cały czas trwania umowy. Należy jednak zauważyć, że stawka

minimalnego wynagrodzenia za pracę, która będzie obowiązywać od 1 lipca 2023 r., była znana wykonawcom w dniu

składania ofert - rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz

wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2023 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 1952) zostało opublikowane w dniu 15 września

2022 r., natomiast termin składania ofert upływał w dniu 13 grudnia 2022 r. Powyższa okoliczność wywołuje istotne

wątpliwości co do prawidłowości kalkulacji ceny przez przystępującego. W interesie publicznym, jak i interesie

zamawiającego, leży szczegółowe zbadanie kalkulacji ceny dokonanej przez przystępującego. Dodatkowo odnosząc się

do stanowiska zamawiającego należy wskazać, że ustalona przez zamawiającego szacunkowa wartość zamówienia

czy miesięczna stawka realizacji usługi wynikająca z obecnej umowy zamawiającego z odwołującym, nie mają

przesądzającego znaczenia. Nie można wykluczyć, że te kwoty/stawki są zaniżone. Podstawowe znaczenie ma

kalkulacja wykonawcy, a w tym zakresie – zdaniem składu orzekającego Izby – należało powziąć uzasadnione

wątpliwości.

Biorąc pod uwagę powyższe, Izba orzekła, jak w punkcie pierwszym sentencji, na podstawie art. 553 oraz art. 554 ust. 1

pkt 1 ustawy Pzp.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz § 7 ust. 1 pkt 1

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów

postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r.

poz. 2437). Mając na uwadze treść § 5 pkt 2 ww. rozporządzenia, Izba nie zasądziła na rzecz odwołującego kosztów

dojazdu na posiedzenie i rozprawę, gdyż złożony przez odwołującego rachunek dotyczył dojazdu „na posiedzenie KIO w

dniu 21.04.2022 r.” (spisu kosztów w tym zakresie nie złożono).

Przewodniczący: ….…………………………...

Uzasadnienie liczy 12 463 znaki.

Dokument w bazie źródłowej