Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 2 lutego 2026 r., sygn. KIO 5580/25

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 5580/25
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Justyna Tomkowska

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 5580/25

WYROK

z dnia 2 lutego 2026 roku

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodnicząca:Justyna Tomkowska

Protokolant:

Klaudia Kwadrans

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2026 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej

Izby Odwoławczej w dniu 12 grudnia 2025 roku przez wykonawcę Grupa G. – Audyt Spółka z ograniczoną

odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Katowicach (Odwołujący)

w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego – Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa z siedzibą w

Warszawie

przy udziale Przystępującego zgłaszającego przystąpienie po stronie Zamawiającego: wykonawcy Instytut Studiów

Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy – Audyt Spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie

orzeka:

1.Oddala odwołanie,

2.kosztami postępowania obciąża Odwołującego - Grupa G. – Audyt Spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Katowicach

w następujący sposób:

2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnastu tysięcy złotych zero groszy)

uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca:

……………………………………

KIO 5580/25

UZASADNIENIE

Zamawiający: Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa z siedzibą wWarszawie prowadzi postępowanie o

udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r.

Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm., dalej: „ustawa Pzp”) pn. „Badanie sprawozdań

finansowych za rok 2025 i 2026”. Ogłoszenie o zamówieniu ukazało się DZUUE, numer publikacji ogłoszenia: 5223982025.

Dnia 12 grudnia 2025 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie, na podstawie art. 505 ustawy

Pzp odwołanie złożył wykonawca Grupa G. – Audyt Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z

siedzibą w Katowicach, dalej jako „Odwołujący”.

Powiadomienie o czynności stanowiącej podstawę do złożenia odwołania zostało opublikowane w dniu 3 grudnia

2025 roku (informacja o wyborze oferty najkorzystniejszej), zatem odwołanie złożono z zachowaniem ustawowego

terminu. Kopia odwołania została przekazana Zamawiającemu. Odwołujący uiścił wpis w wymaganej wysokości.

Odwołanie złożono wobec czynności polegających na wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez

Instytut Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy – Audyt

​Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (zwanego dalej Wykonawcą).

Odwołujący wskazywał na naruszenie następujących przepisów ustawy Pzp:

-art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 16 PZP i w zw. z art. 224 ust. 5 i 6 PZP – przez wadliwą ocenę wyjaśnień rażąco

niskiej ceny i zaakceptowanie braku złożenia żądanych dowodów, a w efekcie zaniechanie odrzucenia oferty złożonej

przez Wykonawcę, mimo iż złożone wyjaśnienia nie uzasadniły podanej w ofercie ceny, a cena podana przez

Wykonawcę jest ceną rażąco niską,

-art. 239 ust. 1 i 2 PZP przez wadliwy wybór oferty pozornie najkorzystniejszej, podczas gdy zaproponowane

przez Wykonawcę warunki cenowe zawierają cenę rażąco niską, wobec czego wykonanie zamówienia za tak

oszacowaną cenę wraz ze spełnieniem wszystkich przedstawionych przez zamawiającego wymogów byłoby

niewykonalne wobec wymagań prawnych oraz warunków rynkowych, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, iż

oferta Odwołującego uznana została za niekonkurencyjną w stosunku do oferty wybranej przez Zamawiającego.

Odwołujący wnosił o nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, a

także o nakazanie powtórzenia czynności badania i oceny ofert – przy uwzględnieniu wniosków płynących z

rozstrzygnięcia niniejszego odwołania.

Oferta Odwołującego została przez Zamawiającego sklasyfikowana jako druga

​w kolejności pod względnym ceny (a cena była jedynym kryterium oceny ofert), co powoduje, że udowodnienie

wadliwości oceny oferty Wykonawcy doprowadziłoby do ponowienia badania ofert nieodrzuconych. W takiej zaś sytuacji,

po złożeniu przez Odwołującego podmiotowych środków dowodowych, Odwołujący miałby szansę otrzymać

zamówienie i następnie zrealizować je za cenę, która nie jest rażąco niska. Tym samym Odwołujący ma interes

​w uzyskaniu zamówienia a zakres zarzutów, w sytuacji ich potwierdzenia się, wskazuje na pozbawienie Odwołującego

możliwości uzyskania zamówienia i jego realizacji, narażając go tym samym na poniesienie w tym zakresie wymiernej

szkody.

W postępowaniu Wykonawca złożył ofertę, która wzbudziła uzasadnione wątpliwości Zamawiającego co do

możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w specyfikacji warunków

zamówienia. Zastało to uzasadnione poprzez zwrócenie uwagi, że cena zaproponowana przez Wykonawcę jest niższa

„o więcej niż 30% od szacunkowej wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, ustalonej

przed wszczęciem postępowania”. Odwołujący przy tym nie stawia Zamawiającemu zarzutu, że Ten w swoim wezwaniu

nie powołał się również na drugą z ustawowych przyczyn, gdy niezbędne jest zwrócenie się do wykonawców o

wyjaśnienia, o których mowa w art 224 ust. 1 PZP, tj. nie skonstatował, że cena Wykonawcy jest również niższa o co

najmniej 30% od średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert niepodlegających odrzuceniu na podstawie art.

226 ust. 1 pkt 1, 5a i 10 PZP. Odwołujący wspomina o tym jedynie po to, by zwrócić uwagę na skrajność ceny

Wykonawcy nie tylko w odniesieniu do szacunku Zamawiającego ale również w odniesieniu do faktycznie złożonych ofert

w postępowaniu. Spowodowało to zarazem również, że Zamawiający nie mógł dostrzec zmaterializowania się

okoliczności, że rozbieżność w cenach wynika z okoliczności oczywistych, które nie wymagają wyjaśnienia, gdyż takie

okoliczności oczywiste nie wystąpiły.

W związku z powstałymi wątpliwościami Zamawiający zapragnął zbadać czy cena zaoferowana przez

Wykonawcę nie jest rażąco niska. W efekcie takiego badania mogłoby się bowiem okazać, że cena oferty Wykonawcy

jest wprawdzie niska (co skądinąd jest zjawiskiem pozytywnym w gospodarce rynkowej) ale nie jest rażąco niska.

Zamawiający zaprojektował swoje badanie w ten sposób, że wezwał Wykonawcę „do złożenia szczegółowej kalkulacji

ceny oferty, wykazując wszystkie koszty bezpośrednie, w szczególności wynagrodzenia wraz

​z pochodnymi oraz koszty pośrednie i przedstawienia dowodów potwierdzających wysokość (…)”.

W efekcie Wykonawca w zakreślonym terminie złożył wyjaśnienia ale:

(1)stanowią one jedynie wybiórcze wyjaśnienia niektórych kosztów oraz nie są poparte jakimkolwiek dowodem,

(2)zaprzeczają istnieniu kosztów, które wynikają z obowiązujących przepisów prawa,

(3)są rażąco rozbieżne z wyceną ujawnioną przez Wykonawcę na etapie przygotowania tego postępowania oraz

sprzeczne z warunkami rynkowymi, w tym

z uwzględnieniem poprzednio stosowanych cen przez Wykonawcę, co potwierdza że cena ostatecznie

zaoferowana przez Wykonawcę jest rażąco niska.

Ad 1)

Zamawiający wezwał Wykonawcę do złożenia szczegółowej kalkulacji ceny oferty, wykazując wszystkie koszty

bezpośrednie, w szczególności wynagrodzenia (…). Tymczasem kalkulacja przedstawiona przez Wykonawcę nie tylko

nie jest szczegółowa, ale jest wręcz niekompletna.

W postępowaniu wymagane było zaangażowanie 18 biegłych rewidentów (wykazanych w kolejnych 18 pozycjach

na druku Załącznik nr 7 do SW Z - „Wykaz osób skierowanych do realizacji zamówienia”). Tym samym kalkulacja ceny

powinna dotyczyć wszystkich biegłych rewidentów. Pomimo tej oczywistości Wykonawca zdecydował się na ujawnienie

Zamawiającemu stawki godzinowej jedynie dla jednego biegłego rewidenta – na stronie drugiej (nienumerowanej) swoich

wyjaśnień w sekcji „Stawki” Wykonawca ujawnił bowiem, że: „Zaangażowanie pierwszego Biegłego rewidenta – 180 zł

(stawka godzinowa)” nie podając zarazem stawki dla drugiego i kolejnych biegłych rewidentów.

Pierwszym biegłym rewidentem wykazanym przez Wykonawcę w Załączniku nr 7 jest Pan S.M.. Nie wiedzieć

jednak dlaczego stawkę (rzekomo) wynegocjowaną z tym biegłym rewidentem Wykonawca stosuje również do

wszystkich 17 pozostałych biegłych rewidentów. Nie ma żadnego racjonalnego założenia, że wynagrodzenie ustalone z

pierwszym biegłym rewidentem będzie takie samo jak z drugim i z następnymi (a przynajmniej Wykonawca nie zadał

sobie trudu, by takie założenie uzasadnić). Przeciwnie – można wręcz przyjąć, że Pan S.M., jako członek zarządu

Wykonawcy, będzie uczestniczyć w realizacji zamówienia z poczucia odpowiedzialności za zarządzany podmiot, nawet

za stawkę niższą niźli stawka pozostałych biegłych rewidentów. Zgodnie z doświadczeniem życiowym, można

racjonalnie założyć, że wynagrodzenie pozostałych biegłych rewidentów może być wyższe niźli wynagrodzenie

pierwszego biegłego rewidenta.

Stawia to decyzję Zamawiającego w złym świetle – jak On bowiem na podstawie tak sformułowanych wyjaśnień

Wykonawcy mógł dojść do wniosku, że cena zaproponowana przez Wykonawcę nie jest rażąco niska? Uzasadnia to

ponadto zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 16 pkt 1 PZP – Zamawiający nie zapewnił poszanowania

zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców przyjmując założenia lub prowadząc dedukcję,

która nie wynika z odpowiedzi na wyraźnie sformułowane żądanie wyjaśnienia braku rażąco niskiej ceny.

Wyjaśnienia Wykonawcy nie są oparte na rzeczywistych kalkulacjach ale na ich hipotetycznym wariancie. Nie

sposób bowiem przyjąć, że wszystkie osoby zaangażowane przez Wykonawcę będą miały taką samą stawkę. Dotyczy

to zarówno biegłych rewidentów – zadeklarowana stawka 180 zł ale również – jak ujawnił Wykonawca w swoich

wyjaśnieniach – dla: Kierownika projektu, Aplikantów i Asystentów biegłego rewidenta – 60 zł (stawka godzinowa).

Doświadczenie życiowe uczy bowiem, że stanowiska kierownicze (np. Kierownik projektu) są wynagradzane

wyżej niźli stanowiska asystenckie. Pomimo tego Zamawiający nie zreflektował słabości wyjaśnień Wykonawcy.

Warto też zauważyć, że Wykonawca w żaden sposób nie dookreślił kompetencji wymaganych od Kontrolera

jakości ani zakresu jego zadań, co w żaden sposób nie pozwala na odniesienie się do realności zaproponowanej stawki.

Oprócz braków w zakresie zastosowanych stawek, kalkulacja przedstawiona przez Wykonawcę nie może też

zostać uznana za szczegółową (czego wymagał Zamawiający)

​z uwagi na brak jakiegokolwiek uzasadnienia dla przyjętej pracochłonności. Należy bowiem zauważyć, że całość

wyjaśnień złożonych przez Wykonawcę składa się z dwóch pozycji kalkulacyjnych:

-stawki,

-założonej pracochłonności.

Wykonawca poinformował Zamawiającego o liczba godzin zaplanowanych do badania (oddziały, Centrala i

łączne) zarówno dla badania za rok 2025, jak i za 2026. W żaden sposób jednak nie uzasadnił, ani nawet nie

uprawdopodobnił zasadności tak przyjętych godzin.

​W efekcie Zamawiający nie mógł ustalić czy przyjęta liczba godzin faktycznie odpowiada wymaganej pracochłonności

czy też może jest niedoszacowana. Z tego powodu nie wiadomo czy przyjęta pracochłonność jest taka sama jak

faktycznie przeznaczona przez Wykonawcę na realizację poprzedniego, analogicznego zamówienia dla Zamawiającego,

czy też jest od niej większa (a jeśli tak to dlaczego), czy też może mniejsza (a jeśli tak to dlaczego). Mając zaś wiedzę o

zmianach, które zaszły po stronie Zamawiającego mógłby On wówczas odnieść się do planowanej pracochłonności.

Co więcej Wykonawca nawet nie potwierdził, że przyjął pracochłonność w oparciu o obowiązujący u Wykonawcy

system zarządzania jakością, czy też może przyjął pracochłonność w wysokości odbiegającej od stosowanego systemu

zarządzania jakością

​(a jeśli tak to dlaczego).

Obecnie więc – pomimo żądania przedstawienia szczegółowej kalkulacji – Wykonawca nie dostarczył jej

Zamawiającemu. Zamiast tego zaś Wykonawca uznał za stosowne przedstawić arbitralnie jedną z dwóch składowych

kosztów wynagrodzeń (a bezspornym jest, że wynagrodzenia stanowią istotną składową ceny lub kosztu).

Zamawiający na etapie formułowania wezwania do wyjaśnień rażąco niskiej ceny nie mógł przewidzieć w jakiej

formule te wyjaśnienia zostaną złożone, stąd sformułowanie „pracochłonność” nie pojawiło się bezpośrednio w

wezwaniu wystosowanym do Wykonawcy. Jeśli jednak Wykonawca zdecydował się zastosować określony format

udzielenia odpowiedzi, to dla rozwiania wątpliwości Zamawiającego miał obowiązek choćby śladowo odnieść się do

podstawy zastosowanej pracochłonności.

Odwołujący jest świadomy, że ponowne wezwanie do złożenia wyjaśnień kalkulacji ceny nie jest co do zasady

wykluczone. Niemniej możliwość żądania od wykonawcy doprecyzowania elementów kalkulacji lub udzielenia szerszych

informacji w zakresie pierwotnie przekazanych wyjaśnień, jest uzasadniona jedynie w przypadku szczegółowego

​i rzetelnego udzielenia przez wykonawcę wyjaśnień na pierwsze żądanie. Powtórzenie wezwania musi wynikać więc z

obiektywnych okoliczności uzasadniających uszczegółowienie pierwszych wyjaśnień, a ponawianie wezwania nie może

następować w sytuacji, gdy wyjaśnienia są niekompletne, lakoniczne, czy nie zawierają odpowiedzi na wszystkie pytania

zamawiającego (tak wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 19 czerwca 2024 r. sygn. KIO 1817/24). Z tego powodu

Odwołujący uważa, że w analizowanym przypadku, uwzględniając niekompletność i lakoniczność wyjaśnień złożonych

przez Wykonawcę wzywanie Go do ponownych wyjaśnień nie realizowałoby określonego ustawą PZP celu badania

rażąco niskiej ceny.

Zamawiający przeszedł także do porządku dziennego nad faktem, że Wykonawca nie załączył żadnego dowodu

do wyjaśnień.

Odwołujący ma świadomość, że dowodem mogą być również same wyjaśnienia złożone przez wykonawcę

(wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 11 lutego 2022 r. KIO 224/22 albo z dnia 19 czerwca 2024 r. KIO 1817/24).

Podkreślić jednak należy, że jest to możliwe tylko wówczas, jeśli cechują się one dostatecznym stopniem

szczegółowości. Skoro jednak w przedmiotowej sprawie jest tak wiele wątpliwości (a konkretnie: jakie są faktyczne

stawki biegłych rewidentów od drugiego do osiemnastego oraz stawki kierownika projektu, aplikantów i asystentów

biegłego rewidenta, a także kontrolera jakości), to nie sposób uznać, że wyjaśnienia Wykonawcy są dostatecznie

szczegółowe. Można zaryzykować twierdzenie, że Wykonawca celowo nie zdecydował się na przedstawienie żadnych

dowodów, co samo

​w sobie powinno stanowić o uznaniu złożonych wyjaśnień za nieudzielone.

Nie jest rolą Odwołującego podpowiadać Zamawiającemu albo Wykonawcy jakie dowody mogłyby być

przedłożone. Warto zaznaczyć, że Wykonawca realizował poprzednie analogiczne zamówienie dla Zamawiającego, dla

potrzeb którego również zawierał umowy

​z biegłymi rewidentami i nic nie stało na przeszkodzie, żeby poinformować Zamawiającego

​o zastosowanych wówczas stawkach (po ich odpowiednim zindeksowaniu), przedstawiając jako dowody zawarte

wówczas umowy.

Mając powyższe na uwadze Zamawiający powinien był uznać, że Wykonawca nie sprostał obowiązkowi obalenia

domniemania istnienia rażąco niskiej ceny. Na podstawie fragmentarycznych wyjaśnień i braku załączenia jakichkolwiek

dowodów należy stwierdzić, iż potwierdzają one wręcz rażąco niski charakter zaoferowanej ceny.

Na pewno bowiem przedstawiona przez Wykonawcę kalkulacja nie jest rzetelną kalkulacją ceny lecz cząstkowym

i hipotetycznym rozważaniem ile mogłyby wynieść koszty realizacji przedmiotowego zamówienia gdyby:

-stawkę przewidzianą (chociaż nieudowodnioną) dla pierwszego biegłego rewidenta zastosować również dla

innych biegłych rewidentów oraz

-nieudowodnioną stawkę 60 zł zastosować dla Kierownika projektu, Aplikantów i Asystentów biegłego rewidenta

oraz

-nieudowodniona stawka przewidziana dla kontrolera jakości nie była zaniżona w stosunku do kompetencji

oczekiwanych od tej osoby,

-przyjęta pracochłonność zaplanowanej realizacji zamówienia została

w jakikolwiek sposób uzasadniona.

Zamawiający dając wiarę przedłożonej kalkulacji naruszył art. 226 ust. 1 pkt 8

​w zw. z art. 16 PZP i w zw. z art. 224 ust. 5 i 6 PZP.

Ad 2)

Wykonawca kilkukrotnie stwierdził w swoich wyjaśnieniach, że:

W zakresie wynagrodzeń wszystkich osób, skierowanych do realizacji niniejszego zamówienia przyjęto

następujące czynniki:

✓ narzutów na wynagrodzenia,

W związku ze stosowaniem formy współpracy typu B2B oraz umowy zlecenia, wszelkie koszty dodatkowe

pokrywane są przez wykonawców lub zleceniobiorców.

Takie wyjaśnienie jest jednak w sposób oczywisty sprzeczne ze stanem faktycznym, co Zamawiający winien z

łatwością ustalić.

Jak bowiem wynika z Załącznika nr 7 do SW Z - „Wykaz osób skierowanych do realizacji zamówienia” podstawą

do dysponowania osób jest umowa o pracę:

2. A.S. 3567 OT KOWR w Białymstoku Umowa o pracę oraz Umowa cywilnoprawna;

10. D.W. 12018 OT KOWR w Łodzi Umowa o pracę oraz Umowa cywilno-prawna;

13. J.M. 11604 OT KOWR w Poznaniu Umowa o pracę oraz Umowa cywilnoprawna;

17. G.G. 11222 OT KOWR w Warszawie Umowa o pracę oraz Umowa cywilno-prawna.

Tytułem wyjaśnienia warto wskazać, że alternatywa co do formy zatrudnienia, którą zdaje się sugerować

Wykonawca, jest jedynie pozorna, a to z racji wymogów i ograniczeń określonych ustawą z dnia 11 maja 2017 r. o

biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (zwanej dalej ustawą o biegłych rewidentach) –

firma audytorska nie może powierzyć funkcji kluczowego biegłego rewidenta innej osobie wpisanej na listę firm

audytorskich. Wynika to z łącznego odczytania następujących przepisów tej ustawy:

-zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy o biegłych rewidentach: „Do każdego badania (…) firma audytorska wyznacza

przynajmniej jednego (...) kluczowego biegłego rewidenta (…), kierując się koniecznością zapewnienia wysokiej jakości

badania (…) oraz spełnienia wymogów w zakresie niezależności i kompetencji umożliwiających właściwe przeprowadzenie

badania (…)” - co oznacza, że dla każdego badania oddziału KOW R oraz oddziału ZW RSP będzie musiał zostać

wyznaczony kluczowy biegły rewident,

-w myśl art 48 ust. 2 „Przeprowadzając badanie (...), firma audytorska może,

w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, powierzyć wykonanie w jej imieniu i na jej rzecz niektórych czynności

badania (…) osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej: 1)

wpisanym na listę, o której mowa

w art. 57 ust. 1 (…) zwanych dalej "podwykonawcami", jednak przy uwzględnieniu brzmienia art. 48 ust. 2a tej

ustawy o treści „Przedmiotem umowy, o której mowa w art. 48 ust. 2, nie może być powierzenie funkcji kluczowego

biegłego rewidenta (…)”.

Powoduje to, że wskazanie w Załączniku nr 7 do SW Z - „Wykaz osób skierowanych do realizacji zamówienia”

danej osoby jako „[przeprowadzenie badania sprawozdań finansowych KOW R i ZW RSP za rok 2025 i 2026]” jest

tożsame ze wskazaniem ich jako kluczowego biegłego rewidenta dla sprawozdania tego oddziału. Z uwagi jednak, że

w/w osoby mają zarejestrowane firmy audytorskie (jako osoby działające we własnym imieniu i na własny rachunek –

dowód: wydruki z publicznie dostępnej listy firm audytorskich prowadzonej przez Polską Agencję Nadzoru Audytowego, o

której mowa w art. 57 ust. 1 ustawy o biegłych rewidentach, w załączeniu) nie może im zostać powierzone w drodze

umowy zawartej w formie pisemnej wykonanie w imieniu Wykonawcy i na Jego rzecz funkcji kluczowego biegłego

rewidenta. Muszą więc one zostać zaangażowane przez Wykonawcę w ramach stosunku pracy.

Wynagrodzenia wypłacane w ramach stosunku pracy stanowią podstawę do ustalenia narzutów, w

szczególności na ubezpieczenie emerytalne, ubezpieczenie rentowe, ubezpieczenie wypadkowe, Fundusz Pracy,

FGŚP. Tymczasem w swoich wyjaśnieniach Wykonawca nie uwzględnił kosztów takich narzutów (pomimo wskazania

umowy o pracę jako podstawy dysponowania). Podkreśla to niewiarygodność przedstawionych przez Wykonawcę

wyjaśnień.

Ponadto Wykonawca zabudżetował koszty Kontrolera jakości, Kierownika projektu, Aplikantów oraz Asystentów

biegłego rewidenta, określając przy tym:

W zakresie wynagrodzeń wszystkich osób, skierowanych do realizacji niniejszego zamówienia przyjęto

następujące czynniki:

✓ narzutów na wynagrodzenia,

W związku ze stosowaniem formy współpracy typu B2B oraz umowy zlecenia, wszelkie koszty dodatkowe

pokrywane są przez wykonawców lub zleceniobiorców.

Odwołujący ponownie zwraca uwagę, że Wykonawca nie tylko nie uznał za stosowne dołączyć do Swoich

wyjaśnień jakiegokolwiek dowodu (wbrew wyraźnego żądaniu wyartykułowanego przez Zamawiającego) ale nawet w

treści swoich wyjaśnień nie poinformował na jakiej konkretnie podstawie będzie dysponował tymi osobami (wymieniając

jedynie katalog możliwych podstaw). Już sama ta okoliczność nadaje wyjaśnieniom Wykonawcy przymiot braku

wiarygodności.

Niezależnie od tego jednak Wykonawca wprost wskazał, że przynajmniej dla części tych osób podstawą

funkcjonowania będą „umowy zlecenia”, deklarując zarazem, że nie będą one podlegać narzutom na wynagrodzenia.

Tymczasem umowy zlecenia stanowią co do zasady podstawę do ustalenia narzutów w postaci składek na

ubezpieczenie emerytalne, ubezpieczenie rentowe, ubezpieczenie wypadkowe, Fundusz Pracy, FGŚP, a częstokroć

również na ubezpieczenie chorobowe .

Tymczasem w swoich wyjaśnieniach Wykonawca nie uwzględnił kosztów takich narzutów (pomimo wskazania

umowy zlecenia jako podstawy dysponowania). Bezspornym przy tym w sprawie jest okoliczność, że „wynagrodzenia

wraz z pochodnymi” (jak określił to Zamawiający w swoim wezwaniu) stanowią istotną część składową ceny lub kosztu.

Podkreśla to niekompletność i niewiarygodność przedstawionych przez Wykonawcę wyjaśnień.

Ad 3)

Zamawiający mógł z łatwością ocenić, że cena zaproponowana przez Wykonawcę jest rażąco niska (a

przynajmniej powziąć co do tego uzasadnione wątpliwości).

Jak wynika z protokołu postępowania w trybie przetargu nieograniczonego w dniu 17.06.2025 (a więc niespełna

dwa miesiące przed wszczęciem postępowania) Zamawiający zwrócił się m.in. do Wykonawcy o oszacowanie wartości

zamówienia, przedstawiając szczegółowe informacje nt. przedmiotu zamówienia. Wykonawca w odpowiedzi oszacował

wartość zamówienia na kwotę 1.500.000 zł netto (co odpowiednio przekłada się na wartość brutto w kwocie 1.845.000

zł).

Tymczasem cena Wykonawcy w ofercie złożonej zaledwie dwa i pół miesiąca później wynosi już 1.150.000,00 zł

netto oraz 1.414.500,00 zł brutto. Powoduje to różnicę

​w dokonanych wycenach o ok. 23% in minus. Warto przy tym zaznaczyć, że Zamawiający nie dokonał zmian w opisie

przedmiotu zamówienia ani nie ujawnił żadnych nowych informacji, które mogłyby wpłynąć na zmianę wcześniej

dokonanej wyceny szacunkowej.

Odwołujący ma świadomość, że wycena szacunkowa, dokonywana na potrzeby ustalenia wartości zamówienia,

z założenia cechuje się pewnym przybliżeniem i częstokroć różni się od wnikliwej wyceny dokonanej na etapie składania

oferty. Tym niemniej,

​w analizowanej sprawie trzeba wziąć jeszcze pod uwagę następujące okoliczności.

Przede wszystkim należy zauważyć, że Wykonawca realizował poprzednie analogiczne zamówienie dla

Zamawiającego. W ofercie złożonej w listopadzie 2023 r.

​(dwa lata temu) Wykonawca zaproponował wynagrodzenie w kwocie 1.537.500 zł, co się przekłada na wartość netto

1.250.000 zł. Dokonując więc szacunkowej wyceny wartości obecnego postępowania Wykonawca miał najpełniejszą

wiedzę co do przedmiotu zamówienia spośród wszystkich wykonawców – dysponował nie tylko informacjami

udostępnionymi przez Zamawiającego na etapie zapytania o oszacowanie ceny ale również kompleksową i aktualną

wiedzą uzyskaną podczas realizacji badań za ostatni rok (czyli sprzed kilku miesięcy). Powoduje to, że dokonując

szacunku nie działał w warunkach niepewności właściwej pozostałym wykonawcom i uprawdopodabnia to, że

przedstawiona wówczas wycena szacunkowa nie była obarczona przybliżeniem właściwym zwykle wycenom

dokonywanym przez innych wykonawców.

A zatem to właśnie wycena szacunkowa przedstawiona przez Wykonawcę była wyceną realną i rynkową.

Wspiera taki wniosek również odniesienie się do konkretnych wartości: w wycenie szacunkowej Wykonawca określił

wartość jako 1.500.000 zł netto, czyli

​o 20% więcej od ceny, za którą realizował zamówienie dwa lata wcześniej. Realność tę potwierdza odczyt wskaźników w

tabeli

„Wybrane

miesięczne

wskaźniki

makroekonomiczne”

(dostępnej

w

domenie

publicznej

https://stat.gov.pl/wskazniki-makroekonomiczne/) w której

​w arkuszu pn. USŁUGI BIZN. dla sekcji „działalność prawnicza, rachunkowo-księgowa

​i doradztwo podatkowe” wskazany jest wzrost cen rok do roku 122,2 czyli o 22.2% (dla 12’2024) lub 125,5 czyli o 25,5%

(dla 08’2025).

Odwołujący zdaje sobie sprawę, że w typowych warunkach opisywana tutaj rażąca obniżka ceny, zarówno w

stosunku do wyceny dokonanej dwa i pół miesiąca wcześniej,

​jak i w stosunku do ceny sprzed dwóch lat (i to w warunkach potwierdzonego przez Główny Urząd Statystyczny stałego

wzrostu cen w branży) nie musiałaby sama w sobie automatycznie prowadzić do ostatecznego stwierdzenia istnienia

rażąco niskiej ceny. Wykonawca dostał jednak szansę na złożenie szczegółowej kalkulacji ceny oferty, wykazując

wszystkie koszty bezpośrednie, w szczególności wynagrodzenia wraz z pochodnymi oraz koszty pośrednie i

przedstawienia dowodów potwierdzających ich wysokość. Z tej szansy Wykonawca jednak nie skorzystał – nie tylko nie

złożył szczegółowej kalkulacji ale wręcz złożył ją:

-niekompletną (nie podając stawek dla biegłych rewidentów innych niż pierwszy biegły rewident),

-sprzeczną z obowiązującymi przepisami prawa (nie kosztorysując narzutów na wynagrodzenia dla osób, którymi

będzie dysponował na podstawie umów o pracę oraz umów zlecenia),

-nieskonkretyzowaną (nie precyzując jakie będą faktyczne stawki dla Kierownika projektu oraz Aplikantów i

Asystentów biegłego rewidenta, ani nie precyzując na jakiej podstawie będzie nimi dysponować),

-gołosłowną (niepopartą żadnym dowodem pomimo wyraźnego żądania zgłoszonego przez Zamawiającego).

Zatem w ocenie Odwołującego cena zaproponowana w ofercie Wykonawcy jest ceną rażąco niską. Ostatecznie

więc Odwołujący uważa odwołanie za usprawiedliwione a wnioski postawione na wstępie – za zasadne.

Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestnika postępowania odwoławczego, na podstawie

zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oświadczeń, a także stanowisk Stron i Uczestnika

postępowania, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba ustaliła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, odwołanie nie

zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie.

W ocenie Izby Odwołujący wykazał interes we wniesieniu odwołania i możliwość poniesienia szkody w postaci

utraty zamówienia i osiągnięcia zysku. Odwołujący złożył

​w postępowaniu ofertę, natomiast Zamawiający dokonał wyboru oferty najkorzystniejszej,

​z naruszeniem przepisów ustawy Pzp, ponieważ zdaniem Odwołującego oferta ta podlega odrzuceniu. Działania te

oznaczają, że Odwołujący nie uzyska zamówienia i nie osiągnie zysku z jego realizacji.

Zgłoszenie przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego złożył wykonawca Instytut

Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy – Audyt Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w

Warszawie. Izba potwierdziła skuteczność zgłoszenia i dopuściła Wykonawcę jako Przystępującego. Przystępujący

złożył stanowisko pisemne wraz z materiałem dowodowym, wnosząc o oddalenie odwołania.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wnosił o jego oddalenie jako niezasadnego.

Odwołujący w odwołaniu wiernie przywołał elementy stanu faktycznego istotne dla rozstrzygnięcia sporu, nie

zachodziła konieczność ich powielania.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz stanowiska Stron i Uczestnika postępowania odwoławczego Izba uznała,

że odwołanie nie mogło być uwzględnione.

Art. 224 ust. 4 ustawy Pzp stanowi, że w przypadku zamówień na roboty budowlane lub usługi, zamawiający jest

obowiązany żądać wyjaśnień, o których mowa w ust. 1,

​co najmniej w zakresie określonym w ust. 3 pkt 4 i 6, natomiast z ust. 5 wynika, że obowiązek wykazania, że oferta nie

zawiera rażąco niskiej ceny lub kosztu spoczywa na wykonawcy.

Z art. 224 ust. 6 wynika, że odrzuceniu, jako oferta z rażąco niską ceną lub kosztem, podlega oferta wykonawcy,

który nie udzielił wyjaśnień w wyznaczonym terminie, lub jeżeli złożone wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają

podanej w ofercie ceny lub kosztu.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera rażąco niską cenę lub

koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia.

Na podstawie art. 239 ust. 1 i 2 PZP, zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny

ofert określonych w dokumentach zamówienia, zaś najkorzystniejsza oferta to oferta przedstawiająca najkorzystniejszy

stosunek jakości do ceny lub kosztu lub oferta z najniższą ceną lub kosztem.

W złożonych wyjaśnieniach Przystępujący wyjaśnił, że w badaniu sprawozdań finansowych weźmie udział zespół

biegłych rewidentów oraz asystenci, aplikanci, kontroler jakości oraz kierownik projektu. Określono liczbę godzin dla

poszczególnych grup zadaniowych. Następnie Przystępujący podał, jakie czynniki przyjęto do wyliczenia wynagrodzeń

osób skierowanych do realizacji zamówienia. Wskazano, że stosowana będzie w dużej mierze forma współpracy B2B

oraz umowy zlecenia, więc koszty wynagrodzeń pokrywają zleceniobiorcy. Rodzi to brak kosztów urlopów, delegacji i

innych absencji oraz pozostałych kosztów. Dalej Przystępujący wskazał, że w badaniu uczestniczył będzie Pan S.M.,

pełniący jednocześnie funkcję wiceprezesa zarządu. Przystępujący podał jakie stawki wynagrodzenia przyjął dla

pierwszego biegłego rewidenta (180 zł/h), dla kontrolera jakości (180 zł/h), kierownika projektu, aplikantów i asystentów

biegłego rewidenta (60 zł/h).

​W wyjaśnieniach zaznaczono również, że w umowach wynagrodzenia członków zespołu uwzględniony został koszt

składki PANA w wysokości 2,29% za rok 2025. Przystępujący podał, że pozostałe koszty tworzące cenę to koszty

delegacji, koszty administracyjno-techniczne oraz koszty Zarządu. Następnie Przystępujący pomnożył podane stawki

przez liczbę godzin zakładaną do wykonania poszczególnych badań finansowych. Podano także wysokość zakładanych

kosztów delegacji, zarządu i kosztów administracyjno-technicznych. Na końcu Przystępujący określił procent

przewidywanego zysku.

Zarzuty odwołania ograniczają się do twierdzeń, nie popartych dowodami. Odwołujący wywodzi, że podana przez

Przystępującego stawka wynagrodzenia 180 zł dotyczy tylko pierwszego biegłego rewidenta, ale Izba tych twierdzeń nie

podziela. Zauważyć należy, iż stawka proponowana została przemnożona przez zakładaną liczbę godzin potrzebną na

realizację przedmiotu zamówienia. Odwołujący jako profesjonalista doskonale zdaje sobie sprawę, że jedna osoba nie

wykona takiego zakresu zamówienia. Świadczy o powyższym

​i zakładana liczba godzin i konieczność wykazania się dysponowania odpowiednim zespołem specjalistów w ramach

podmiotowych środków dowodowych. Skoro zaś zakładana stawka została przemnożona przez liczbę godzin w ujęciu

całościowym, to dla Izby oczywistym jest, że stawka godzinowa dotyczy wszystkich biegłych rewidentów a nie tylko

pierwszego z nich. Odwołujący nie zakwestionował przy tym pracochłonności podanej przez Przystępującego.

Wywodzono w odwołaniu, że Wykonawca w wyjaśnieniach nie uzasadnił, ani nawet nie uprawdopodobnił zasadności

wysokości tak przyjętych godzin. Odwołujący pomija,

​że w punkcie Informacje uzupełniające wyjaśnień Przystępujący zaznaczył, że ma doświadczenie w postaci

wykonywania poprzedniego zamówienia dla KOW R, copozwala mu zaoszczędzić znacznie więcej czasu na

pozyskiwanie i analizowanie informacji oraz danych dotyczących tych jednostek w procesie realizacji usług objętych

obecnym postępowaniem. Dzięki temu Wykonawca może dostarczyć bardziej efektywne i precyzyjne usługi w zakresie

badania sprawozdań finansowych.

Odwołujący nie zakwestionował także wysokości samej stawki przyjętej do wyliczeń,

​a jej wysokość wskazuje, że jest ona dużo wyższa, niż najniższe stawki dla umów zleceń określone odrębnymi

przepisami. W ramach kwestionowania wysokości stawek Odwołujący podnosił jedynie, że w jego ocenie stawka 60 zł/h

dla kierownika projektu wydaje się niska.

​Na tę okoliczność nie przedstawiono jednak żadnych dowodów. W przypadku podobnych zamówień głównym

składnikiem kosztów są koszty osobowe. Mamy do czynienia

​z przedmiotem zamówienia polegającym na świadczeniu usług audytowych, a więc usług niematerialnych, w których

kluczową rolę odgrywa osoba świadcząca daną usługę. Gdyby kalkulacja przedstawiona przez Przystępującego odnosiła

się do stawek zbliżonych do minimalnych według odrębnych przepisów, wtedy faktycznie zasadne byłoby przedstawienie

dowodów na wysokość stawek. Bezcelowe wydaje się przedstawianie dowodów, w sytuacji, gdy wysokość stawki

znacząco przewyższa progi minimalne. Jeżeli zaś Odwołujący uważał, że zaproponowane stawki odbiegają realnie od

stawek rynkowych kosztów pracy na umowę

​o pracę lub umowę zlecenia, to winien w tym zakresie przedstawić odpowiednie dowody. Izba podziela stanowisko

przedstawione przez Przystępującego w piśmie procesowym, że Kalkulacja kosztów wykonania zamówienia może być

traktowana jako swojego rodzaju dowód uzasadniający zaoferowaną cenę. Potwierdza to także przywołane w piśmie

orzecznictwo.

Przystępujący nie zaprzeczył, że część osób będzie zatrudniona w oparciu o umowę

​o pracę. Według Odwołującego Wykonawca pominął tę okoliczność w wyjaśnieniach. Izba zwraca jednak uwagę, że w

wyjaśnieniach Przystępujący zaznaczył, że przeważającą formą współpracy typu B2B. Błędnie więc Odwołujący zakłada,

że przedstawiona stawka godzinowa odnosi się tylko do umów B2B lub zlecenia. Zamawiający czytając wyjaśnienia

całościowo, wiedział, że stosunkiem łączącym Przystępującego z osobami skierowanymi do wykonania przedmiotu

zamówienia będzie w dużej mierze B2B, umowa zlecenia ale także umowa

​o pracę.

Nie ulega natomiast wątpliwości, że stawka 180 zł/h jest znacząco wyższa niż stawki minimalnej dla umowy o

pracę, także z zarzutami, do poniesienia których zobowiązany jest pracodawca. W wyjaśnieniach Przystępujący złożył

również oświadczenie, że wszelkie wynagrodzenia nie są niższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę albo

minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r.

​o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1773) oraz przepisów odrębnych właściwych dla spraw, z

którymi związane jest realizowane zamówienie. Wszystkie stosowane stawki wynagrodzeń są znacząco wyższe od

najniższej stawki minimalnej. Ponadto oświadcza o zgodności z przepisami z zakresu prawa pracy i zabezpieczenia

społecznego, obowiązującymi w miejscu, w którym realizowane jest zamówienie oraz są zgodne przepisami z zakresu

prawa pracy i zabezpieczenia społecznego, obowiązującymi w miejscu, w którym realizowane jest zamówienie.

Odwołujący nie przestawił wyliczeń, założeń, z których wynikałoby, że wysokość zakładanej stawki nie pozwala na

pokrycie zobowiązań publicznych przez pracodawcę lub że po pokryciu tych zobowiązań stawka pracownicza może

przyjąć poziom nierynkowy. Na marginesie watro tylko dostrzec, że w piśmie procesowym przedstawiono symulację

kosztów przy zastosowaniu sposobu zatrudnienia umowy o pracę

​i z wyliczeń tych wynika jasno, że koszty nie zostały przez Przystępującego w wyjaśnieniach zaniżone.

Ostatni z zarzutów w ocenie Izby w zasadzie nie odnosi się do naruszenia przepisów ustawy Pzp. Odwołujący

podnosi w odwołaniu, że cena zaoferowana Zamawiającemu odbiega od wartości, którą podał Wykonawca odpowiadając

na zapytanie Zamawiającego przesłane

​w ramach szacowania wartości zamówienia oraz że jest niższa niż cena zaoferowana

​w poprzednim postępowaniu. W jaki sposób takie postępowanie Przystępującego miałoby naruszać przepisy ustawy Pzp

czy innych regulacji, Odwołujący nie wyjaśnił. Dostrzeżenia wymaga, iż udzielenie odpowiedzi na zapytanie

Zamawiającego jest uprawnieniem danego podmiotu. Udzielenie odpowiedzi lub jej nie udzielenie nie rodzi dla

Wykonawcy żadnych konsekwencji, a już z pewnością konsekwencji negatywnych. Wykonawca udziela odpowiedzi

dobrowolnie, w dobrej wierze, biorąc pod uwagę znane mu czynniki przekazane przez Zamawiającego. Nie ma jednak

obowiązku, nakazu, aby cena oferty składanej

​w postępowaniu prowadzonym na podstawie wyceny dokonanej przez Zamawiającego była identyczna, bardzo zbliżona,

czy też taka sama jak ta w udzielonej na zapytanie odpowiedzi. Co więcej, taki Wykonawca nie ma nawet obowiązku

złożyć w ogłaszanym postępowaniu oferty. Poza tym Zamawiający nie wysyła zapytania do jednego podmiotu a do

wyliczenia wartości szacunkowej zamówienia może przyjąć wartości uśrednione z otrzymanych odpowiedzi. Jak celnie

zauważył na rozprawie Zamawiający wysokość ceny ofertowej Odwołującego również in minus odbiegała od wartości

podanej w odpowiedzi na zapytanie Zamawiającego.

Co do zaoferowania ceny niższej niż w poprzednim postępowaniu, ponownie powtórzyć należy, iż Przystępujący

właśnie z faktu wykonywania już zamówień na rzecz Zamawiającego wywodzi pozytywne korzyści pozwalające mu

obniżyć cenę oferty. Znany jest mu zakres obowiązków do wykonania, wie jaką wielkość zespołu powinien zaangażować

dla efektywności pracy, wie także, jaką pracochłonność określić celem należytego wykonania obowiązków umownych.

Nie dziwi zatem, że cena oferty obecnie może być niższa

​niż w poprzednio prowadzonym postępowaniu, skoro te czynniki zostały w jej wycenie uwzględnione.

W konsekwencji niezasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 239 ustawy Pzp w związku z art. 16

ustawy Pzp. Zarzut ten należy uznać za wynikowy w stosunku do zarzutów związanych z wyborem oferty prawidłowo

zbadanej przez Zamawiającego, która po potwierdzeniu spełnienia warunków udziału przez dany podmiot, może być

uznana za najkorzystniejszą. W ocenie Izby Zamawiający w sposób prawidłowo dokonał badania i oceny ofert co do

wyjaśnień cenowych przedstawionych przez Przystępującego.

Odwołujący nie wykazał jakie działania lub zaniechania Zamawiającego miały stanowić naruszenie zasad

prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego określonych w art. 16 ustawy Pzp. Zamawiający

identycznie potraktował wykonawców znajdujących się w tej samej sytuacji, kierując się ustalonymi regułami badania i

oceny ofert

​w odniesieniu do wymogów określonych w SWZ i opisie przedmiotu zamówienia.

Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 oraz art. 575 ustawy Pzp, a także w

oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i 2 lit. b oraz § 8 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020

roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i

sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020r., poz. 2437 ze zmianami), orzekając w tym zakresie o

obciążeniu kosztami postępowania stronę przegrywającą, czyli Odwołującego.

Przewodnicząca:

………………………………..

Uzasadnienie liczy 39 185 znaków.

Dokument w bazie źródłowej