sygn. akt: KIO 427/23
WYROK
z dnia 2 marca 2023 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodniczący: Emil Kuriata
Protokolant:
Aldona Karpińska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2023 r., w Warszawie, odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej w dniu 15 lutego 2023 r. przez wykonawcę "DELUX" Przewozy Turystyczno-Pasażerskie Handel-Usługi D.
K. sp. j., ul. Andrzeja Witolda Wajdy 61; 11-200 Bartoszyce, w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego
Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, ul. Oczapowskiego 2; 10-719 Olsztyn,
orzeka:
1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej,
unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego wykonawcy "DELUX" Przewozy TurystycznoPasażerskie Handel-Usługi D. K. sp. j., ul. Andrzeja Witolda Wajdy 61; 11-200 Bartoszyce, powtórzenie czynności
badania i oceny ofert.
2. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, ul.
Oczapowskiego 2; 10-719 Olsztyn i:
2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy
pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę "DELUX" Przewozy Turystyczno-Pasażerskie
Handel-Usługi D. K. sp. j., ul. Andrzeja Witolda Wajdy 61; 11-200 Bartoszyce, tytułem wpisu od odwołania,
2.2. zasądza od zamawiającego Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, ul. Oczapowskiego 2; 10719 Olsztyn na rzecz odwołującego "DELUX" Przewozy Turystyczno-Pasażerskie Handel-Usługi D. K. sp. j.,
ul. Andrzeja Witolda Wajdy 61; 11-200 Bartoszyce kwotę 12 203 zł 56 gr (słownie: dwanaście tysięcy
dwieście trzy złote, pięćdziesiąt sześć groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione
z tytułu: wpisu od odwołania, wynagrodzenia pełnomocnika, kosztów dojazdu oraz noclegu.
Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z
2021 r. poz. 1129) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem
Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.
Przewodniczący: …………………………
sygn. akt: KIO 427/23
Uzasadnienie
Zamawiający – Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia
publicznego, którego przedmiotem jest „Sukcesywne świadczenie usług transportowych na autokary do 21 osób na
potrzeby jednostek organizacyjnych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie”.
Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w BZP z dnia 22 listopada 2022 r., pod nr 2022/BZP 00451659.
Dnia 10 lutego 2023 roku, zamawiający poinformował wykonawców o wyniku
prowadzonego postępowania.
Dnia 15 lutego 2023 roku, wykonawca "DELUX" Przewozy Turystyczno-Pasażerskie Handel-Usługi D. K. sp. j., ul.
Andrzeja Witolda Wajdy 61; 11-200 Bartoszyce (dalej
„Odwołujący”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec czynności zamawiającego polegających
na:
1) odrzuceniu oferty odwołującego,
2) wyborze oferty Przedsiębiorstwa Usług Transportowych s.c. J.-E. E., J. J., J. M., jako najkorzystniejszej w
sytuacji, gdy to oferta odwołującego jest ofertą najkorzystniejszą tj. ofertą z najniższą ceną,
3) zastosowaniu w stosunku do odwołującego podstawy wykluczenia przewidzianej w art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp, w
sytuacji braku przesłanek do zastosowania wskazanej normy prawnej,
4) niewystarczającym uzasadnieniu prawnym i faktycznym podjętej przez
zamawiającego czynności,
5) z ostrożności na wypadek uznania, że w postępowaniu wystąpiły przesłanki do zastosowania fakultatywnej
przesłanki wykluczenia wskazanej w art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp odwołujący zaskarżył zaniechanie przez
zamawiającego odstąpienia od wykluczenia odwołującego wobec oczywistej nieproporcjonalności wykluczenia
w stosunku do wagi zarzucanych naruszeń umowy.
Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:
1. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp, poprzez odrzucenie oferty odwołującego jako
złożonej przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z postępowania w sytuacji, gdy odwołujący nie podlega
wykluczeniu z postępowania,
2. art. 239 ust. 1 i ust. 2 pzp w zw. z art. 16 pkt 1 oraz art. 17 ust. 2 pzp, poprzez wybór oferty Przedsiębiorstwa
Usług Transportowych s.c. J.-E. E., J. J., J. M., jako
najkorzystniejszej w sytuacji, gdy to oferta odwołującego jest ofertą najkorzystniejszą tj. ofertą z najniższą ceną,
3. art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp, poprzez uznanie odwołującego za wykonawcę podlegającego wykluczeniu z
postępowania w sytuacji, gdy odwołujący nie dopuścił się niewykonania lub nienależytego wykonania istotnego
zobowiązania wynikającego z zawartej umowy w sprawie zamówienia publicznego z przyczyn leżących po jego
stronie,
4. art. 253 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 2 pzp poprzez przedstawienie niewystarczającego uzasadnienia
prawnego i faktycznego dokonanej czynności,
5. art. 109 ust. 3 pzp, poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy wykluczenie odwołującego jest oczywiście
nieproporcjonalne w stosunku do wagi zarzucanych naruszeń umowy.
W związku z powyższym odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie zamawiającemu:
1) unieważnienia czynności wyboru oferty Przedsiębiorstwa Usług Transportowych s.c. J.-E. E., J. J., J. M. jako
najkorzystniejszej,
2) unieważnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego,
3) dokonania ponownej czynności badania j oceny ofert z uwzględnieniem oferty odwołującego.
Ponadto odwołujący wniósł o zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego zwrotu kosztów postępowania
odwoławczego, ewentualnie innych niezbędnych kosztów, jeśli takie się pojawią.
Odwołujący wskazał, że posiada interes we wniesieniu odwołania, ponieważ złożył ofertę w niniejszym postępowaniu.
Oferta odwołującego zawiera najniższą cenę, która jest jedynym kryterium oceny ofert w postępowaniu. Odwołujący jest
zainteresowany pozyskaniem przedmiotowego zamówienia. Wybór innego wykonawcy powoduje po stronie
odwołującego utratę korzyści związanych z realizacją zamówienia.
Odwołujący wskazał, co następuje.
W dniu 22 listopada 2022 r. zamawiający ogłosił postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w
trybie podstawowym pn.: „Sukcesywne świadczenie usług transportowych na autokary do 21 osób na potrzeby jednostek
organizacyjnych UWM, nr postępowania 433/2022/TP/DZP”. W zakresie zdolności technicznej lub zawodowej
zamawiający postawił warunek udziału w postępowaniu polegający na dysponowaniu co najmniej dwoma autokarami
umożliwiającymi przewiezienie jednorazowo do 20 osób (+/- jedna osoba). W oparciu o art. 95 ust. 2 pzp zamawiający
sfomułował wymóg zatrudnienia w oparciu o umowę o pracę co najmniej jednego kierowcy.
Zgodnie z pkt V ppkt 1.2 SWZ o udzielenie zamówienia mogą się ubiegać wykonawcy, którzy nie podlegają wykluczeniu z
postępowania w przypadku zaistnienia okoliczności przewidzianych w art. 108 ust. 1 pzp oraz art. 109 ust. 1 pkt 5 - 10
pzp. Wykonawca może zostać wykluczony przez zamawiającego na każdym etapie postępowania o udzielenie
zamówienia. W SWZ przed pkt VI zawarto postanowienie o następującej treści: „Uwaga! Liczba autokarów stanowi
jedynie warunek do oceny ofert. Zamawiający w Opisie Przedmiotu Zamówienia szczegółowo opisał, że
zapotrzebowanie na ilość autokarów może być większa”.
Ponadto w Zał. Nr 1 do SWZ - Opisie Przedmiotu Zamówienia w pkt 13 zawarto tabelę wskazującą średnie możliwe
zapotrzebowanie na pojazdy w danym okresie w trakcie jednego dnia wahające się od 0 do 5 pojazdów na dzień.
10 lutego 2023 r. zamawiający opublikował i przesłał odwołującemu informację o wyborze najkorzystniejszej
oferty oraz o odrzuceniu jego oferty. W uzasadnieniu decyzji o odrzuceniu oferty odwołującego zamawiający
wskazał, że „(...) Wykonawca w znacznym stopniu nie wykonał i nienależycie wykonywał zobowiązanie wynikające
z zawartej umowy w sprawie zamówienia publicznego co doprowadziło do odszkodowania i wykonania
zastępczego umowy”. Jako uzasadnienie faktyczne zamawiający wskazał, że „Wykonawca realizował umowę na
usługi transportowe na autokary do 21 osób na potrzeby jednostek organizacyjnych UW-M w Olsztynie. W trakcie
trwania umowy Wykonawca wielokrotnie odmawiał wykonywania usługi transportu dla pracowników UW-M,
narażając tym Zamawiającego na niemożliwość prowadzenia zajęć ze studentami i dodatkowe koszty zlecania
wspomnianych usług podmiotowi trzeciemu. Wykonawcy zostały również wielokrotnie naliczone kary umowne za
niewykonywanie zamówienia mająca charakter odszkodowawczy. W wyniku odmowy wykonywania umowy
Zamawiający wielokrotnie zmuszony był do korzystania z usług transportowych innych Wykonawców by móc
realizować zajęcia ze studentami, prowadzenia badań naukowych i realizacji spotkań badawczych. Odmowa
wykonywania usług transportowych powodowała konieczność ponownego umawiania spotkań z jednostki by dani
studenci mogli przyjechać na zajęcia dydaktyczne, konieczność przekładania zajęć i szukania nowych terminów
zajęć, spotkań badawczych i naukowych. Na potwierdzenie powyższych naruszeń w załączeniu przekazujemy
zawiadomienia o naliczeniu kar umownych, korespondencję z Wykonawcą DELUX(...), w której Wykonawca
odmawia wykonania realizacji umowy, skargi pracowników UWM na Wykonawcę DELUX oraz informacje o
zlecaniu usług transportowych innym Wykonawcom”.
II . Zarzuty
Odwołujący wskazał, że jego oferta w świetle ustalonych przez zamawiającego w postępowaniu kryteriów oceny ofert
(cena 100%) jest ofertą najkorzystniejszą (259.200,00 zł). Czynność odrzucenia oferty jako oferty złożonej przez
wykonawcę podlegającego wykluczeniu z postępowania opiera się na błędnym założeniu, że w ustalonym w sprawie
stanie faktycznym możliwe było zastosowanie dyspozycji przepisu art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp. Dla zaistnienia podstawy
wykluczenia wykonawcy z postępowania, o której mowa w art. 109
ust. 1 pkt 7 ustawy pzp niezbędne jest ziszczenie się kumulatywnie wszystkich przesłanek wskazanych w tym przepisie,
tj.:
1) musi mieć miejsce niewykonanie, nienależyte wykonanie lub długotrwałe nienależyte wykonywanie istotnego
zobowiązania wynikającego z umowy w sprawie zamówienia publicznego (lub umowy koncesji),
2) powyższe musi nastąpić z przyczyn leżących po stronie wykonawcy,
3) uchybienie wykonawcy musi doprowadzić do określonego skutku: wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy,
odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady.
Z uzasadnienia czynności zamawiającego odwołujący nie jest w stanie dowiedzieć się, dlaczego zdaniem
zamawiającego opisana tam sytuacja została przez zamawiającego zakwalifikowana jako wypełniająca dyspozycję
przepisu art. 109 ust. pkt 7 pzp. Podobnie w uzasadnieniu zamawiający powołał się na „dodatkowe koszty zlecania
wspomnianych usług podmiotowi trzeciemu” oraz załączył wnioski o udzielenie zamówienia publicznego, jednak
odwołujący nie ma żadnej wiedzy by takie zlecenia ostatecznie miały miejsce i kwestionuje to twierdzenie
zamawiającego.
Odwołujący konsekwentnie podtrzymuje stanowisko prezentowane zamawiającemu jeszcze w trakcie realizacji umowy
nr 50/2022/TP/DZP z 21 lutego 2022 r., o zbliżonym zakresie z niniejszym postępowaniem. Mianowicie wszelkie
przypadki niezasadnie interpretowane przez zamawiającego jako odmowa wykonania przewozu były to przypadki gdy
zamawiający żądał od odwołującego świadczenia w sposób przekraczający zobowiązanie jakie odwołujący przyjął na
siebie poprzez złożenie oferty w postępowaniu 21/2022/TP/DZP na „Sukcesywne świadczenie usług transportowych na
autokary do 21 osób na potrzeby jednostek organizacyjnych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie” i
podpisanie umowy nr 50/2022/TP/DZP z 21 lutego 2022 r. Postawione przez zamawiającego warunki udziału w
postępowaniu ograniczały się do dysponowania dwoma autokarami i wszelkie zlecenia pochodzące od zamawiającego
na przewozy w zakresie jaki był możliwy do zrealizowania w tym samym czasie przy użyciu dwóch pojazdów były
realizowane zgodnie z umową. Nigdy nie doszło ze strony odwołującego do odmowy wykonania transportu. Nigdy też nie
doszło do niewykonania lub nienależytego wykonania istotnego zobowiązania odwołującego z umowy nr 50/2022/TP/DZP
z przyczyn leżących po stronie odwołującego. Odwołujący kwestionuje też, by niezasadnie naliczane przez
zamawiającego kary umowne miały charakter odszkodowawczy. Podkreślić bowiem należy, że nie każda kara umowna
automatycznie będzie mieścić się w katalogu sankcji wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, lecz jedynie kara
mająca charakter odszkodowawczy. Określane w umowach kary mogą bowiem pełnić różne funkcje, w zależności od
sposobu ukształtowania postanowień umownych, nie tylko funkcję kompensacyjną. Odstąpienie od
umowy czy naliczenie kar umownych są jednymi z elementów konstrukcji przepisu art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp i to
elementami wtórnymi oraz wynikowymi, Najistotniejsze i konieczne do wykazania przez zamawiającego jest
niewykonanie lub nienależyte wykonanie w znacznym stopniu lub zakresie umowy albo jej długotrwałe nienależyte
wykonywanie w cywilistycznym rozumieniu tych pojęć oraz jednoczesne wykazanie, że odnosi się ono do istotnej części
umowy i że odpowiedzialność za taki stan rzeczy ponosi wykonawca (wyrok KIO z dnia 23 lipca 2021 r., KIO 1482/21).
Zamawiający formułując uzasadnienie w cytowany sposób, naruszył przepis art. 253 ust. 1 pkt 2 pzp w zw. z art. 16 pkt 2
pzp. Z uzasadnienia odwołujący nie dowiedział się jakie zachowania odwołującego zostały uznane przez zamawiającego
za niewykonanie w znacznym stopniu zobowiązania, a jakie zachowania miałyby stanowić nienależyte wykonanie
zobowiązania. Sam zamawiający formułując powyższe zarzuty nie ocenia ich jako niewykonania i nienależytego
wykonania istotnego zobowiązania, referując tylko do zobowiązania, co nie jest wystarczające do zastosowania
dyspozycji przepisu art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. W przypadku wykluczenia wykonawcy z postępowania na
podstawie przepisów art. 109 ust. 1 pkt 5 lub pkt 7 ustawy Pzp, zamawiający obowiązany jest do przedstawienia
wyczerpującego uzasadnienia ww. czynności i tym samym umożliwienia wykonawcy podjęcia obrony w postępowaniu
odwoławczym (wyrok KIO z dnia 8 czerwca 2021 r., KIO 1067/21).
Jedynie z ostrożności odwołujący zarzuca zamawiającemu niezastosowanie w sprawie dyspozycji przepisu art. 109 ust.
3 ustawy Pzp, a tym samym nie odstąpienie od wykluczenia odwołującego. Sankcja w postaci wykluczenia z
postępowań, w których wprowadzona zostanie fakultatywna przesłanka wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp,
jawi się bowiem jako oczywiście nieproporcjonalna do skali zarzucanych odwołującemu nieprawidłowości. Odwołujący
bowiem miał pełne prawo, w świetle postanowień dokumentacji przetargowej z postępowania nr 21/2022/TP/DZP
zakładać, że jego zobowiązanie nie będzie wykraczać poza przewozy możliwe do zrealizowania przy wykorzystaniu
wymaganych przez zamawiającego dwóch pojazdów. Swoje zobowiązanie w zakresie przewozów możliwych do
zrealizowania przy wykorzystaniu dwóch pojazdów odwołujący wykonał w sposób należyty, bez zastrzeżeń ze strony
zamawiającego.
Zamawiający nie złożył pisemnej odpowiedzi na odwołanie.
Izba ustaliła i zważyła, co następuje.
Izba stwierdziła, że nie zachodzą przesłanki do odrzucenia odwołania, o których stanowi przepis art. 528 ustawy Pzp.
Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego z zastosowaniem przepisów ustawy Prawo
zamówień publicznych wymaganych przy procedurze, której wartość szacunkowa zamówienia nie przekracza kwot
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych.
Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że odwołujący posiada interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia,
kwalifikowanego możliwością poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy, o
których mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, co uprawniało go do złożenia odwołania.
Uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jak również biorąc
pod uwagę oświadczenia i stanowiska stron, złożone w pismach procesowych, jak też podczas rozprawy Izba
stwierdziła, iż odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej zarzuty odwołującego są zasadne.
Izba w całości podziela stanowisko prezentowane przez odwołującego, dodatkowo wskazując, co następuje.
Dla ustalenia prawidłowego stanu faktycznego sprawy, koniecznym jest odniesienie się do dokumentacji postępowania
dotyczącej poprzedniego zamówienia, w wyniku którego została zawarta umowa nr 50/2022/TP/DZP z 21 lutego 2022
roku (dowody złożone przez odwołującego, tj. ww. umowa oraz SWZ).
Jak wynika z ww. dokumentacji postępowania zamawiający, poza opisaniem warunku udziału w postępowaniu
dotyczącym zdolności technicznych i zawodowych (obowiązek wykazania się minimum dwoma pojazdami o
określonych parametrach) nie określił w sposób jednoznacznie precyzyjny zakresu świadczenia, jakiego będzie wymagał
od wykonawcy. Zamawiający nie określił zatem maksymalnego wykorzystania pojazdów (autokarów) wykonawcy, które
mogą być wykorzystane do świadczenia usługi jednego dnia. Zasadnym zatem było przyjęcie przez wykonawcę, iż
zgodnie z opisanym przez zamawiającego warunkiem, przyjmując za wiążącą zasadę proporcjonalności wyrażoną
przepisem art. 16 pkt 3 ustawy Pzp, usługę transportową w danym dniu należało wykonywać maksymalnie dwoma
pojazdami (autokarami) – odpowiednio do wielkości opisanej przez zamawiającego. Okoliczność, iż odwołujący w
poszczególnych dniach (niektórych) świadczył usługę nawet pięcioma autokarami (dowód: zestawienie własne
odwołującego) pozostaje irrelewantna z punku widzenia możliwości wykonawcy, gdyż zasadą był obowiązek
świadczenia usługi maksymalnie dwoma autokarami. Fakt, iż odwołujący świadczył usługę w konkretnych dniach
większą liczbą pojazdów świadczy jedynie o dobrej woli współpracy wykonawcy z zamawiającym.
Skoro zatem zamawiający w dokumentacji postępowania nr 21/2022/TP/DZP nie opisał warunków realizacji umowy
przez określenie i opisanie zakresu świadczenia jakie będzie wymagane od wykonawcy, konsekwentnie postanowienia
takie nie znalazły się również w umowie zawartej z odwołującym, nie było możliwe nakładanie przez zamawiającego na
wykonawcę zobowiązania przekraczającego zakres czynności wynikających z zawartej umowy (choć zdaniem Izby, w
umowie nie ma żadnego maksymalnego wymaganego zakresu).
Krajowa Izba Odwoławcza zwraca również uwagę na niekonsekwencje zamawiającego związane z realizacją rzeczonej
umowy. W § 5 ust. 2 umowy strony zgodnie ustaliły osoby, które będą skierowane do realizowania postanowień zawartej
umowy. Skoro tak, to po stronie zamawiającego spoczywał obowiązek zagwarantowania takiej organizacji pracy, która
wykluczyłaby dowolne i swobodne kontaktowanie się poszczególnych pracowników uczelni z wykonawcą. Zaistniała
sytuacja spowodowała bowiem chaos komunikacyjny z negatywnymi konsekwencjami dla wykonawcy. Trzeba bowiem
stwierdzić, że odwołujący prawidłowo odmawiał zrealizowania zleceń ponad dwa na jeden dzień (jeżeli miał wolne moce
to realizował takie zlecenia), gdyż obowiązek taki nie wynikał z umowy. Ze strony zamawiającego, odpowiednia logistyka
dotycząca realizacji umowy powinna doprowadzić do takiego skoordynowania działań, które z jednej strony umożliwiały
realizację założonych działał dydaktycznych i naukowych, a z drugiej strony pozwoliłaby na taką organizację pracy po
stronie wykonawcy, aby mógł zrealizować wszystkie zlecenia zgodnie z umową. Nie dziwi bowiem sytuacja, w której
poszczególne osoby ze strony zamawiającego bezpośrednio zlecają wyjazdy u wykonawcy, a ten w przypadku
zagwarantowania minimum umownego odmawia wykonywania kolejnych zleceń. To po stronie zamawiającego
spoczywał obowiązek takiej organizacji pracy, która będzie na równi traktowała strony umowy, dając pewność
prawidłowej realizacji zamówienia.
Wynikiem błędnego działania zamawiającego, była czynność odrzucenia oferty odwołującego przez uznanie, że
wykonawca ten podlega wykluczeniu z postępowania.
Izba wskazuje, że na tle zobowiązań kontraktowych mogą pojawić się spory co do interpretacji zapisów umownych czy
dokumentacji stanowiącej podstawę realizacji umowy. Strony mogą dokonywać odmiennej oceny zaistniałych
okoliczności faktycznych czy prawnych. Z kolei wykluczenie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku obiektywnego
stwierdzenia, że wszystkie przesłanki wykluczenia miały miejsce. Mogłoby to mieć miejsce po dogłębnej analizie
stanowisk obu stron sporu, analizie materiału dowodowego, ocenie mocy dowodowej poszczególnych dowodów, w tym
dokumentów, jak i stanowisk stron (vide: wyrok z 21 marca 2018 roku, sygn. akt KIO 422/18 „Wykluczenie Wykonawcy z
postępowania na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 4 p.z.p. jest dopuszczalne jedynie w przypadku zajścia wszystkich
określonych w tym przepisie przesłanek łącznie, a ponadto przesłanki te
nie mogą być rozumiane dowolnie. (…). Zamawiający musi także wykazać, że do rozwiązania umowy (lub zasądzenia
odszkodowania) doszło z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przez wykonawcę. Oznacza to, że
Zamawiający musi wykazać, czego konkretnie Wykonawca nie zrobił lub jakiego obowiązku wynikającego z
wcześniejszej umowy nie wykonał. Ponadto zobowiązany jest wykazać, że określone we wcześniejszej umowie
zobowiązanie, którego Wykonawca nie wykonał lub wykonał nienależycie, było dla tej umowy istotne. W świetle dyrektywy
klasycznej oznacza to, że Zamawiający musi wykazać, że Wykonawca albo nie wykonał umowy w ogóle albo wykonał ją
nienależycie w stopniu znaczącym lub nienależyte wykonywanie miało charakter uporczywy, nawet jeśli niedociągnięcia
nie były znaczące”).
Odnośnie zarzutu dotyczącego naruszenia przepisu art. 253 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 2 pzp poprzez
przedstawienie niewystarczającego uzasadnienia prawnego i faktycznego dokonanej czynności Izba wskazuje, że zarzut
odwołującego jest zasadny. Zamawiający, poza ogólnymi twierdzeniami odnoszącymi się do niewłaściwej realizacji
zamówienia, nie sprecyzował, które konkretnie zlecenia nie były wykonane przez wykonawcę, dlaczego nie zostały
wykonane i w oparciu, o które konkretne postanowienia umowne zamawiający uznał nieprawidłową realizację
zamówienia przez wykonawcę. Daleko idące konsekwencje prawne i faktyczne wpływające na status wykonawcy, winny
znaleźć szczegółowe odzwierciedlenie w czynnościach zamawiającego.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 575 ustawy Pzp oraz § 7 ust. 1
rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów
postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu od odwołania
(Dz. U. poz. 2437).
Przewodniczący: …………………………