Sygn. akt KIO 2111/25
POSTANOWIENIE
Warszawa, 13 czerwca 2025 roku
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodnicząca: Agnieszka Trojanowska
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron, odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 26 maja
2025 r. r. przez wykonawcę Keluva PL spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi, ul. Gliniana 52A w
postępowaniu prowadzonym przez Skarb Państwa – Generalnego Dyrektora Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
z siedzibą w Warszawie, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Olsztynie, al. Warszawska 89
postanawia:
1.Umorzyć postępowanie,
2.Nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych kwoty
2.1.15 000 zł 00 gr (piętnaście tysięcy złotych zero groszy) na rzecz odwołującego tytułem zwrotu uiszczonego
wpisu.
Na orzeczenie – w terminie 14 dni od jego doręczenia przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie- Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodnicząca:…………………..
Sygn. akt KIO 2111/25
Uzasadnienie
Postępowanie o udzielenie zamówienia w trybie przetargu nieograniczonego na dostawę środków chemicznych do
usuwania śliskości zimowej dróg administrowanych przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w
Olsztynie Rejon w Elblągu, Rejon w Ełku oraz Rejon w Lidzbarku Warmińskim ogłoszono w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej 15 maja 2025 r. pod numerem 313640-2025; numer wydania: Dz.U. S: 93/2025
26 maja 2025 r. 26 maja 2025 r. wykonawca Keluva PL spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi, ul.
Gliniana 52A wniósł odwołanie przez pełnomocnika działającego na podstawie pełnomocnictwa z 26 maja 2025 r.
udzielonego przez prezesa zarządu. Do odwołania dołączono dowód jego opłacenia oraz dowód przekazania
zamawiającemu.
Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie
1.art. 99 ust. 4 ustawy w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 ustawy oraz art. 17 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy w zw. z art. 353 (1)
K.c. połączenie w jednym postępowaniu dostawy trzech produktów soli drogowej zwykłej- DR, soli drogowej specjalnej DS oraz chlorku wapnia bez podziału zamówienia na części przy jednoczesnym opisaniu przedmiotu zamówienia w
TOMIE III SST w zakresie odmiennej granulacji dla soli zwykłej DR zgodnie z normą PN-EN 16811-1:2016-10 „Sól
drogowa średnia Klasy M oraz odmiennej granulacji dla soli drogowej -DS, która to granulacja dla tego rodzaju soli nie
jest zgodna z normą europejską czyli zamówienie w jednym postępowaniu bez podziału na części soli DR oraz soli DS.
oraz chlorku sodu, które nie są produktami jednorodnymi dostępnymi na rynku w sposób naruszający uczciwą
konkurencję i równy dostęp wykonawców do zamówienia, zamawiający wprowadzając brak podziału zamówienia na
części naruszył konkurencję i uniemożliwił wzięcie udziału w postępowaniu podmiotom które są zdolne do jego
wykonania, co w konsekwencji świadczy o nadużyciu przez zamawiającego dominującej pozycji organizatora przetargu
przez narzucenie wykonawcom niekorzystnych warunków zamówienia,
Wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu:
1.Zmianę (modyfikację) przez zamawiającego treści Specyfikacji Warunków Zamówienia w zakresie TOM I Instrukcja dla
Wykonawców oraz TOM III SST przez - dokonanie podziału zamówienia na trzy części w zakresie: soli drogowej
zwykłej- DR, soli drogowej specjalnej -DS. oraz chlorku wapnia oraz umożliwienie wykonawcom złożenie ofert
częściowych.
Odwołujący wskazał, iż na podstawie art. 505 ustawy ma interes w uzyskaniu zamówienia oraz może ponieść szkodę w
wyniku naruszenia przez zamawiającego powołanych w niniejszym odwołaniu przepisów ustawy. Wykonawca Keluva
PL. jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie dostawy soli drogowej do usuwania śliskości zimowej
zgodnie z normą PN-EN 16811-1:2016-10 jest zainteresowany uzyskaniem przedmiotowego zamówienia w zakresie
części – dostawa doli DR. Tymczasem w/w naruszenia ustawy, jakich dopuścił się zamawiający, uniemożliwiają lub
znacząco utrudniają możliwości udziału w postępowaniu a co za tym idzie złożenia konkurencyjnej oferty, co naraża
Keluva PL Sp. zo.o. na szkodę powstałą w wyniku nieuzyskania zamówienia poprzez uniemożliwienie osiągnięcia z tego
tytułu określonego zysku.
Ponadto o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci treści Specyfikacji Warunków
Zamówienia, pytania do SWZ.
13 czerwca 2025 r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie wnosząc o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu
wskazał, że odwołujący w treści odwołania wnosił o dokonanie podziału zamówienia na trzy części w zakresie: soli
drogowej zwykłej – DR, soli drogowej specjalnej – DS. oraz chlorku wapnia oraz umożliwienie wykonawcom złożenia
ofert częściowych. Ponadto odwołujący zarzucił zamawiającego, że w SST przewidział odmienną granulację w zakresie
soli DS.
Zamawiający w dniu 10 czerwca 2025 r. udostępnił na Platformie zakupowej wyjaśnienia treści SW Z na zadane przez
wykonawców pytania oraz dokonał zmiany treści SW Z w zakresie będącym przedmiotem odwołania (pismo nr OOL.D3.2421.15.2025.2 z dnia 6 czerwca 2025 r.). Zgodnie z udzieloną ww. pismem odpowiedzią na pytanie nr 1, z zakresu
objętego przedmiotem zamówienia zostały usunięte następujące środki chemiczne do usuwania śliskości zimowej na
drogach: DS. – sól drogowa specjalna oraz chlorek wapnia. Wraz z ww. pismem została udostępniona zmieniona
Szczegółowa Specyfikacja Techniczna (Tom III SW Z – Opis Przedmiotu Zamówienia), zmieniony Kosztorys Ofertowy
(Tom I SW Z – Formularz 2.2. Kosztorys Ofertowy) oraz zmieniony Formularz Oferty (Tom I SW Z – Formularz 2.1.
Oferta).
W ocenie zamawiającego, postępowanie odwoławcze powinno zostać umorzone na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy,
ponieważ dokonana zmiana treści SW Z skutkuje brakiem przedmiotu sporu, tym samym dalsze prowadzenie
postępowania odwoławczego staje się zbędne. Zamawiający dołączył dowody z udzielonych wyjaśnień oraz modyfikacji
SWZ i zmiany ogłoszenia.
27 maja 2025 r. zamawiający poinformował o wniesieniu odwołania. W terminie wynikającym z art. 525 ust. 1 ustawy do
postępowania odwoławczego nikt nie przystąpił.
Rozważania KIO:
Krajowa Izba Odwoławcza – dalej KIO uznała, że zamawiający nie ma generalnego zakazu dokonywania czynności w
postępowaniu o udzielenie zamówienia po wniesieniu odwołania. Jedynym ustawowym zakazem w tym zakresie jest
zakaz zawarcia umowy do czasu ogłoszenia przez KIO orzeczenia kończącego postępowanie odwoławcze (art. 577
ustawy). Zamawiający z tej możliwości skorzystał dokonując modyfikacji treści SW Z w ramach wyjasnień jej treści.
Wniesione odwołanie wskazywało, że czynnością kwestionowaną przez odwołującego były postanowienia SW Z, których
zmiany domagał się odwołujący w swoim żądaniu. Zamawiający 39 maja 2025 r. udzielił wyjaśnień modyfikując treść
SWZ, o czym powiadomił wykonawców biorących udział w postępowaniu.
W ocenie Izby nie budzi wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie, w związku z dokonanymi czynnościami
zamawiającego może znaleźć zastosowanie art. 568 pkt 2 ustawy, zgodnie z którym KIO umarza postępowanie
odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne.
Zgodnie ze stanowiskiem doktryny podstawą do umorzenia postępowania jest również stwierdzenie przez KIO, że
postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Ustawodawca nie doprecyzował, o jakie sytuacje
chodzi. Z pewnością dyspozycją przepisu objęte będą sytuacje utraty bytu prawnego przez stronę odwołania, na skutek
likwidacji lub śmierci odwołującego. Podstawa umorzenia zaistnieje, jeśli zamawiający przed zakończeniem rozprawy
unieważni postępowanie, wówczas spór stanie się bezprzedmiotowy, a ewentualnemu zaskarżeniu w drodze odwołania
będzie podlegała nowa czynność zamawiającego.” (Komentarz Prawo Zamówień Publicznych, pod red. Marzeny
Jaworskiej, Wydawnictwo C. H. Beck, W-wa 2021, str. 1236).
W ocenie KIO do takich sytuacji zalicza się również sytuacja, która zaistniała w przedmiotowym postępowaniu o
udzielenie zamówienia publicznego oraz postępowaniu odwoławczym.
Zamawiający po wniesieniu odwołania dokonał czynności, zgodnych z żądaniem odwołania i korzystnych dla
odwołującego, czyli zmodyfikował sporną treść SWZ.
Tym samym przed rozpoczęciem posiedzenia przed KIO nie istniały już czynności, do których odnosiły się zarzuty
odwołania i których prawidłowość kwestionował odwołujący.
Powyższe oznacza, że w momencie orzekania przez KIO nie istniał substrat odwołania, będący podstawą korzystania
ze środków ochrony prawnej przez odwołującego.
Aby KIO mogła rozpoznać wniesione odwołanie – musi ono dotyczyć czynności zamawiającego (art. 513 pkt 1 ustawy).
Zatem na moment wniesienia odwołania musi istnieć substrat zaskarżenia, będący podstawą dla wykonawcy do
wniesienia środka ochrony prawnej. W tej sprawie niewątpliwie substratem zaskarżenia była czynność sporządzenia
SWZ.
Następnie dostrzeżenia wymaga, że zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy Izba wydając orzeczenie bierze pod uwagę
stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem sytuację,
w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia – co KIO zobowiązana jest uwzględnić
wydając orzeczenie w sprawie w toku postępowania przed KIO.
Izba wskazuje, że treść art. 552 ust. 1 ustawy, podobnie jak w przypadku art. 316 § 1 kpc, w myśl którego podstawą
wydania przez sąd wyroku jest stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy – nakazuje uwzględnienie
aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Ponadto stan rzeczy - o którym mowa jest w
przepisie art. 552 ust. 1 ustawy - należy analogicznie - jak w art. 316 § 1 kpc - interpretować jako okoliczności faktyczne
ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan prawny, tj. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić podstawę
rozstrzygnięcia (wyrok SN z 25.06.2015 r., sygn. akt: V CSK 535/14, wyrok Sądu Apelacyjnego ze Szczecina z
13.09.2018 r., sygn. akt: I Aga 159/18).
Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego stanu
faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. KIO jest więc w takim przypadku zobowiązania uwzględnić
czynności zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie.
Skoro zamawiający zmodyfikował treść SW Z, tym samym spór przestał istnieć. Uznać w takiej sytuacji w ocenie KIO
należy, że prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego jest bezcelowe, czyli jak stanowi przepisu ustawy –
zbędne. Jest to przesłanka umożliwiająca umorzenie postępowania odwoławczego i zdaniem Izby może być ona
wykorzystywana właśnie w podobnych sytuacjach. W innym wypadku bowiem odwołanie podtrzymywane przez
odwołującego podlegałoby oddaleniu jako bezzasadne wobec nieistniejącej czynności zamawiającego. Orzekanie przez
KIO wobec nowych czynności zamawiającego nie może mieć miejsca, gdyż wykraczałoby poza ramy postępowania
odwoławczego, które wyznacza treść wniesionego odwołania.
W konsekwencji mając na względzie okoliczności tej sprawy, orzeczono jak w sentencji, na podstawie przepisu art. 568
pkt 2 ustawy, umarzając postępowanie odwoławcze.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 Pzp w zw. z § 9
ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania
odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U.
z 2020 r., poz. 2437) z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na
skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, koszty o których
mowa w § 5 pkt 2, znosi się wzajemnie.
Na podstawie art. 574 ustawy Izba orzekała o dokonaniu zwrotu odwołującym uiszczonego przez nich wpisu, o czym
orzeczono w pkt 2 sentencji orzeczenia.
Przewodnicząca: ………………………..